Spis treści
Lz

Fludeoxyglucose (18F) Synektik

Preparat zawiera:

Warianty

Fludeoxyglucose (18F) Synektik
PostaćRoztwór do wstrzykiwań
Dawka200-2200 MBq/ml
Opakowanie1 fiol. 10 ml
Inne refundacje----
Fludeoxyglucose (18F) Synektik
PostaćRoztwór do wstrzykiwań
Dawka200-2200 MBq/ml
Opakowanie1 fiol. 15 ml
Inne refundacje----
Fludeoxyglucose (18F) Synektik
PostaćRoztwór do wstrzykiwań
Dawka200-2200 MBq/ml
Opakowanie1 fiol. 25 ml
Inne refundacje----

Refundacje

Brak refundacji dla tego leku

Wskazania

Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki.

Fludeoksyglukoza ( 18 F) jest wskazana do stosowania podczas badań z wykorzystaniem pozytonowej tomografii emisyjnej (ang. Positron Emission Tomography – PET) u dorosłych i dzieci.

Onkologia

U pacjentów poddawanych badaniom diagnostycznym w onkologii, obrazującym funkcje lub schorzenia, gdzie celem diagnostycznym jest zwiększone gromadzenie glukozy w specyficznych narządach lub tkankach. Odpowiednio udokumentowane są poniższe wskazania (patrz także):

Diagnozowanie

  • Ocena różnicowa pojedynczych guzów położonych w płucach.

  • Wykrywanie raka nieznanego pochodzenia, ujawniającego się np. adenopatią szyjną lub przerzutami do wątroby lub kości.

  • Charakterystyka masy w obrębie trzustki.

Ustalanie stopnia zaawansowania

  • Nowotwory głowy i szyi, w tym określenie miejsca biopsji.

  • Pierwotny rak płuca.

  • Miejscowo zaawansowany rak piersi.

  • Rak przełyku.

  • Rak trzustki.

  • Rak okrężnicy, zwłaszcza przy ponownym ustalaniu stopnia zaawansowania w przypadku wznowy nowotworu.

  • Chłoniak złośliwy.

  • Czerniak złośliwy, skala Breslowa >1,5 mm lub przerzuty do węzłów chłonnych w momencie rozpoznania.

Monitorowanie odpowiedzi na leczenie

  • Nowotwory głowy i szyi.

  • Chłoniak złośliwy.

Wykrywanie zmian w przypadku uzasadnionego podejrzenia wznowy

  • Glejak o wysokim stopniu złośliwości (III lub IV).

  • Nowotwory głowy i szyi.

  • Rak tarczycy (nierdzeniasty): pacjenci ze zwiększonym stężeniem tyreoglobuliny w surowicy i ujemnym wynikiem scyntygrafii całego ciała z użyciem radioaktywnego jodu.

  • Pierwotny rak płuca (patrz również).

  • Rak piersi.

  • Rak trzustki.

  • Rak okrężnicy.

  • Rak jajnika.

  • Chłoniak złośliwy.

  • Czerniak złośliwy.

Kardiologia

We wskazaniach kardiologicznych celem diagnostycznym jest żywa tkanka mięśnia sercowego która zużywa glukozę, ale ma obniżoną perfuzję; perfuzję należy ocenić wcześniej za pomocą odpowiednich technik obrazowania przepływu krwi.

  • Ocena żywotności mięśnia sercowego u pacjentów z silnie upośledzoną czynnością lewej komory, którzy są kandydatami do rewaskularyzacji, stosowana gdy tradycyjne procedury obrazowania są nieskuteczne.

Neurologia

We wskazaniach neurologicznych celem diagnostycznym jest międzynapadowy hipometabolizm glukozy.

  • Lokalizacja ognisk padaczkowych w przedchirurgicznej ocenie częściowej padaczki skroniowej.

Zakażenia i choroby zapalne

W chorobach zakaźnych lub zapalnych, celem diagnostycznym jest tkanka lub struktura z nieprawidłową zawartością aktywowanych leukocytów.

W chorobach zakaźnych lub zapalnych następujące wskazania są odpowiednio udokumentowane:

Lokalizacja nieprawidłowych ognisk wskazujących na ich etologię w przypadku gorączki nieznanego pochodzenia Rozpoznanie zakażenia w przypadku:

  • Podejrzenia przewlekłego zakażenia kości i (lub) struktur przyległych: zapalenie kości i szpiku, zapalenie kręgów, zapalenie krążków międzykręgowych lub zapalenie kości w przypadku obecności metalowych implantów.

  • Pacjentów z cukrzycą z podejrzeniem neuroartropatii Charcot’a, zapaleniem szpiku, kości i (lub)

    zakażeniami tkanek miękkich.
  • Bolesnych protez biodra.

  • Protezy naczyniowej.

  • Gorączki u pacjenta z AIDS.

  • Wykrywanie septycznego ogniska przerzutowego w przypadku bakteriemii lub zapalenia wsierdzia (patrz także).

Wykrywanie przedłużonego procesu zapalnego w przypadku:

  • Sarkoidozy.

  • Nieswoistych chorób jelit.

  • Zapalenia naczyń z udziałem naczyń głównych.

Kontynuacja, uzupełnienie leczenia w przypadku:

Nieoperacyjnego pęcherzykowego tasiemca bąblowcowego, w poszukiwaniu aktywnych lokalizacji

pasożyta w trakcie leczenia i po zaprzestaniu leczenia.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli i osoby w podeszłym wieku

Zalecana aktywność dla osoby dorosłej o masie ciała 70 kg wynosi od 100 do 400 MBq (aktywność należy dostosować indywidualnie w zależności od masy ciała pacjenta, typu używanego skanera oraz trybu uzyskiwania obrazu) i jest podawana w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest bardzo ostrożne ustalenie aktywności, która zostanie podana, ponieważ u tych pacjentów może wystąpić zwiększona ekspozycja na promieniowanie.

Nie przeprowadzono badań w szerokim zakresie dawek wśród zdrowych i szczególnych populacji. Farmakokinetyka fludeoksyglukozy ( 18 F) u pacjentów z niewydolnością nerek nie została scharakteryzowana.

Dzieci i młodzież

Stosowanie u dzieci i młodzieży należy starannie rozważyć, na podstawie potrzeb klinicznych i oceny stosunku korzyści do ryzyka w tej grupie pacjentów. Aktywność, którą należy podawać dzieciom i młodzieży, można obliczyć zgodnie z zaleceniami Karty Dawkowania w grupie dzieci i młodzieży, opracowanej przez grupę pediatryczną EANM; aktywność podawaną dzieciom i młodzieży można obliczyć przez pomnożenie aktywności bazowej (do obliczeń) przez zależne od masy ciała współczynniki podane w tabeli poniżej.

Aktywność[MBq]podania = Aktywność bazowa x współczynnik Aktywność bazowa do obrazowania 2D wynosi 25,9 MBq, a do obrazowania 3D wynosi 14,0 MBq (zalecenia dotyczące dzieci).

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Sposób podawania

Podanie dożylne.

Do wielokrotnego dawkowania.

Bezpośrednio przed wstrzyknięciem fludeoksyglukozy ( 18 F) należy zmierzyć aktywność produktu leczniczego za pomocą kalibratora.

W celu uniknięcia podrażnienia, spowodowanego miejscowym wynaczynieniem, oraz artefaktów w obrazowaniu, fludeoksyglukozę ( 18 F) należy podawać we wstrzyknięciu dożylnym.

Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego

Nie podawać więcej, niż 10 ml.

Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 12. Przygotowanie pacjenta –

Obrazowanie

Badanie obrazowe rozpoczyna się zazwyczaj po 45 do 60 minut od wstrzyknięcia fludeoksyglukozy ( 18 F). Pod warunkiem utrzymywania się wystarczającej radioaktywności do statystyki zliczeń, badanie PET z użyciem fludeoksyglukozy ( 18 F) można także wykonywać do dwóch lub trzech godzin po podaniu, dzięki czemu mniejsza jest aktywność tła.

W razie konieczności, badanie PET z fludeoksyglukozą ( 18 F) można powtórzyć po krótkim czasie. Nie należy podawać więcej, niż 10 ml.

Skład

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera fludeoksyglukozę ( 18 F) o radioaktywności 200-2200 MBq w dniu i godzinie kalibracji (do + 4 h) Aktywność roztworu w każdej fiolce zawiera się w zakresie od 40 MBq do 22000 MBq w dniu i godzinie kalibracji. Izotop fluoru-18, którego czas półtrwania wynosi 110 minut, ulega rozpadowi do stabilnego izotopu tlenu-18. Rozpadowi towarzyszy emisja promieniowania pozytonowego o maksymalnej energii 634 keV. W wyniku anihilacji pozytonu z elektronem powstają dwa fotony gamma o energii 511 keV.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każdy mililitr fludeoksyglukozy zawiera 9 mg/ml sodu chlorku.

Interakcje

Wszystkie produkty lecznicze, wpływające na stężenie glukozy we krwi mogą wpływać na czułość badania (np. kortykosteroidy, kwas walproinowy, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital i katecholaminy).

Po podaniu czynników stymulujących tworzenie kolonii (CSFs, ang. colony-stimulation factors ) przez kilka dni występuje zwiększone pobieranie fludeoksyglukozy ( 18 F) w szpiku kostnym i śledzionie. Należy to uwzględnić podczas interpretacji obrazowania metodą PET. Wpływ ten można zmniejszyć poprzez co najmniej 5 dni odstępu między leczeniem CSF i obrazowaniem metodą PET.

Podanie glukozy i insuliny wpływa na pobieranie fludeoksyglukozy ( 18 F) przez komórki. W przypadku dużego stężenia glukozy we krwi, a także niskiej aktywności insuliny w osoczu, wchłanianie fludeoksyglukozy ( 18 F) przez narządy i guzy jest zmniejszone.

Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji pomiędzy fludeoksyglukozą ( 18 F), a środkami kontrastowymi, stosowanymi w tomografii komputerowej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą,.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności

Potencjał do wywoływania reakcji nadwrażliwości lub reakcji anafilaktycznych

W razie wystąpienia nadwrażliwości lub reakcji anafilaktycznych, należy natychmiast przerwać podawanie produktu leczniczego i rozpocząć, jeśli konieczne, podawanie dożylne odpowiednich produktów leczniczych. W celu zapewnienia możliwości pomocy w stanach nagłych, konieczny jest natychmiastowy dostęp do niezbędnych produktów leczniczych i wyposażenia, takiego, jak rurka intubacyjna i respirator.

Indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka

U każdego chorego spodziewana korzyść diagnostyczna musi usprawiedliwiać narażenie na promieniowanie jonizujące. Podawana aktywność powinna być w każdym przypadku tak niska, jak to możliwe, ale wystarczająca, aby uzyskać wymaganą informację diagnostyczną.

Zaburzenia czynności nerek

Wydalanie fludeoksyglukozy ( 18 F) odbywa się głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest bardzo ostrożne ustalenie aktywności, ponieważ u tych pacjentów może wystąpić zwiększona ekspozycja na promieniowanie. W razie konieczności należy odpowiednio dostosować aktywność.

Dzieci i młodzież

Działania niepożądane

Narażenie na promieniowanie jonizujące wiąże się z możliwością indukcji nowotworu lub rozwoju wad genetycznych. Ponieważ po podaniu maksymalnej zalecanej aktywności fludeoksyglukozy ( 18 F) 400 MBq dawka skuteczna wynosi około 7,6 mSv, prawdopodobieństwo wystąpienia tych skutków jest małe.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:

Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309.

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Ciąża i laktacja

Kobiety w wieku rozrodczym

Jeśli zamierza się podać radiofarmaceutyk kobiecie w wieku rozrodczym, ważne jest ustalenie, czy kobieta nie jest w ciąży. Kobietę, u której nie wystąpiła miesiączka, należy uważać za ciężarną, dopóki ciąża nie zostanie wykluczona. W razie wątpliwości dotyczących możliwej ciąży (jeśli nie wystąpiła spodziewana miesiączka, jeśli okres jest bardzo nieregularny, itp.), pacjentce należy zaproponować alternatywne techniki, niewykorzystujące promieniowania jonizującego (jeśli takie istnieją).

Ciąża

Procedury związane z radionuklidami przeprowadzane u kobiet ciężarnych wiążą się z narażeniem płodu na dawki promieniowania. W czasie ciąży należy wykonywać wyłącznie konieczne badania w przypadkach, gdy oczekiwane korzyści znacznie przewyższają ryzyko ponoszone przez matkę i płód.

Karmienie piersią

Przed podaniem radiofarmaceutyków matce karmiącej należy zawsze rozważyć możliwość opóźnienia badania do chwili zakończenia karmienia oraz wybrać najodpowiedniejszy radiofarmaceutyk, pamiętając o przenikaniu radioaktywności do mleka kobiecego. Jeśli podanie produktu leczniczego podczas laktacji jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią na co najmniej 12 godzin, a ściągnięte mleko należy wyrzucić.

Zaleca się unikanie bliskiego kontaktu między matką, a niemowlęciem w czasie pierwszych 12 godzin po podaniu produktu leczniczego.

Płodność

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na płodność.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania fludeoksyglukozy ( 18 F) należy zredukować dawkę pochłoniętą przez pacjenta poprzez zwiększenie eliminacji radionuklidu z organizmu przez wymuszoną diurezę i częste oddawanie moczu. Te czynności mogą okazać się przydatne, w celu oszacowania dawki skutecznej otrzymanej przez pacjenta.

Postać farmaceutyczna

Roztwór do wstrzykiwań.

Przejrzysty, bezbarwny lub lekko żółty roztwór. pH roztworu wynosi od 4,5 do 8,5.

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: radiofarmaceutyki diagnostyczne; inne środki radiofarmaceutyczne stosowane w diagnostyce nowotworów

Kod ATC: V09IX04

Działanie farmakodynamiczne

W stężeniach używanych do badań diagnostycznych, fludeoksyglukoza ( 18 F) wydaje się nie mieć jakiejkolwiek aktywności farmakodynamicznej.

Właściwości farmakokinetyczne

Dystrybucja

Fludeoksyglukoza ( 18 F) jest analogiem glukozy, który jest gromadzony we wszystkich komórkach wykorzystujących glukozę jako główne źródło energii. Fludeoksyglukoza ( 18 F) ulega kumulacji w guzach intensywnie wykorzystujących glukozę.

Po podaniu dożylnym profil farmakokinetyczny fludeoksyglukozy ( 18 F) w kompartymencie naczyniowym jest dwuwykładniczy. Czas dystrybucji fludeoksyglukozy ( 18 F) wynosi 1 minutę, a czas eliminacji – ok. 12 minut.

U zdrowych ludzi fludeoksyglukoza ( 18 F) podlega szerokiej dystrybucji w organizmie, zwłaszcza w obrębie mózgu i serca oraz w mniejszym stopniu w obrębie płuc i wątroby.

Wychwyt komórkowy

Komórkowy wychwyt fludeoksyglukozy ( 18 F) odbywa się z udziałem swoistych tkankowych systemów nośnikowych, które są częściowo zależne od insuliny i w związku z tym, wpływ na nie może mieć dieta, stan odżywienia oraz cukrzyca. U pacjentów z cukrzycą występuje zmniejszony wychwyt fludeoksyglukozy ( 18 F) w komórkach z powodu zmienionej dystrybucji tkankowej i metabolizmu glukozy.

Fludeoksyglukoza ( 18 F) jest transportowana przez błonę komórkową w sposób podobny do glukozy, lecz przechodzi tylko pierwszy etap glikolizy, co prowadzi do powstania fludeoksoglukozo-6-fosforanu ( 18 F), który pozostaje „uwięziony” w komórkach nowotworowych i nie podlega dalszemu metabolizmowi. Dalsza defosforylacja za pośrednictwem fosfataz wewnątrzkomórkowych jest powolna, fludeoksoglozo-6-fosforan ( 18 F) pozostaje w tkankach kilka godzin (mechanizm pułapkowy).

Fludeoksyglukoza ( 18 F) przenika przez barierę krew-mózg. Około 7% podanej dawki ulega kumulacji w mózgu w ciągu 80-100 minut od podania. Ogniska epileptogenne wykazują zmniejszony metabolizm glukozy w fazach bez napadów.

Około 3% podanej aktywności w ciągu 40 minut ulega wychwyceniu przez komórki mięśnia sercowego. Dystrybucja fludeoksyglukozy ( 18 F) w komórkach zdrowego serca jest zasadniczo jednorodna, jednakże stwierdzono miejscowe różnice w przypadku przegrody międzykomorowej, sięgające nawet 15%. W trakcie i po odwracalnym niedokrwieniu mięśnia sercowego występuje zwiększony wychwyt glukozy przez komórki mięśnia sercowego.

W płucach i w trzustce kumulacji ulega odpowiednio 0,3% i 0,9-2,4% podanej aktywności.

Fludeoksyglukoza ( 18 F) ulega w mniejszym stopniu związaniu z mięśniami gałki ocznej, gardła i jelit. Wiązanie z mięśniami może występować po niedawnym wysiłku fizycznym oraz w przypadku pracy mięśni podczas badania.

Wydalanie

Wydalanie fludeoksyglukozy ( 18 F) odbywa się głównie przez nerki, gdzie 20% aktywności ulega wydaleniu z moczem w ciągu 2 godzin od podania.

Wiązanie z miąższem nerek jest słabe, lecz z powodu usuwania fludeoksyglukozy ( 18 F) przez nerki, cały układ moczowy, zwłaszcza pęcherz moczowy, wykazuje znaczącą radioaktywność.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania toksyczności wykonane u myszy szczurów wykazały, że podanie dawki dożylnej 0,0002 mg/kg mc. w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym nie wywołało ich zgonu. Nie przeprowadzono badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, ponieważ fludeoksyglukoza ( 18 F) podawana jest w pojedynczej dawce. Ten produkt leczniczy nie jest przeznaczony do regularnego i stałego stosowania.

Nie przeprowadzono badań nad potencjałem mutagennym oraz badań nad toksycznym wpływem na reprodukcję i potencjalnym działaniem rakotwórczym.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie dotyczy

Wykaz substancji pomocniczych

Woda do wstrzykiwań Disodu cytrynian Sodu cytrynian

Sodu chlorek

Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Rodzaj i zawartość opakowania

Wielodawkowa fiolka o objętości 10 ml, 15 ml lub 25 ml z bezbarwnego szkła typu I, zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej lub chlorobutylowej i zabezpieczona aluminiowym kapslem.

Jedna fiolka wielodawkowa zawiera od 0,2 do 10 ml roztworu, co odpowiada aktywności od 40 do 22000 MBq w dniu i godzinie kalibracji.

ICD-10

Wybrane choroby zakaźne i pasożytnicze

Niektóre choroby zakaźne i pasożytnicze

Nowotwory

Nowotwory in situ

Zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemiany metabolicznej

Choroby układu nerwowego

Choroby układu krążenia

Choroby układu pokarmowego

Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej

Objawy, cechy chorobowe oraz nieprawidłowe wyniki badań klinicznych i laboratoryjnych niesklasyfikowane gdzie indziej

Urazy obejmujące liczne okolice ciała

Zaloguj się

Zapomniałaś/eś hasła?

lub
Logujesz się na komputerze służbowym?
Nie masz konta? Zarejestruj się
Ten serwis jest chroniony przez reCAPTCHA oraz Google (Polityka prywatności oraz Regulamin reCAPTCHA).
Powiązane poradniki

Przygotowanie do kolonoskopii

Gastroenterologia

Jak postąpić z pacjentem wykazującym objawy wstrząsu w praktyce POZ?

Objawy

Jakie objawy obejmuje triada Whipple’a w insulinoma?

Gastroenterologia

Czy guzy mózgu mogą przerzutować poza OUN?

Neurologia

Na czym polega pseudoprogresja podczas immunoterapii?

Manuale

Jak ocenia się odpowiedź radiologiczną na leczenie onkologiczne zgodnie z kryteriami RECIST 1.1?

Manuale

Jak interpretować wartość SUV w badaniu PET-TK?

Manuale

Jak różnicować wrzodziejące zapalenie jelita grubego i chorobę Leśniowskiego–Crohna?

Gastroenterologia

Opieka koordynowana – ścieżka kardiologiczna

Kardiologia

Czy plamki Rotha są patognomoniczne dla infekcyjnego zapalenia wsierdzia?

Objawy

Jak zbadać objaw Rossolimo?

Objawy

O czym może świadczyć objaw Rumpla–Leedego?

Objawy

Czy objaw Pastii jest patognomoniczny dla płonicy?

Objawy

ChUK – profilaktyka chorób układu krążenia

Kardiologia

Opieka koordynowana – ścieżka nefrologiczna

Urologia i nefrologia

Akromegalia

Endokrynologia

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Efekt blokady receptorów dopaminowych

Psychiatria

Czy gorączka Pela–Ebsteina jest patognomoniczna dla chłoniaka Hodgkina?

Objawy

Czym różni się leczenie neoadjuwantowe od adjuwantowego?

Manuale

Co oznacza R0, R1 i R2 w kontekście doszczętności resekcji nowotworu?

Manuale

Opieka koordynowana – ścieżka diabetologiczna

Diabetologia

Z czym różnicować objaw Janewaya?

Objawy

Zmiany pigmentacyjne i guzy skóry

Dermatologia

Co może być przyczyną objawu Courvoisiera?

Objawy

Ostroga Codmana to radiologiczny znak ostrzegawczy. Sprawdź, co może ją powodować – od mięsaka kości po zapalenie i krwiak podokostnowy.

Objawy

Niedobory odporności

Objawy

Co to jest triada Charcota i pentada Reynoldsa?

Gastroenterologia

Czy każde znamię, które swędzi wymaga pilnego wycięcia?

Dermatologia

Czy każdy pacjent z podwyższonym poziomem troponin ma zawał serca?

Kardiologia

Kiedy należy zlecić oznaczenie stężenia kalprotektyny w kale?

Manuale

Jakie zmiany skórne mogą sugerować chorobę nowotworową?

Objawy

Czas w zakresie docelowym (TIR) – co to za parametr?

Diabetologia

Czy badanie krwi utajonej w kale może zastąpić kolonoskopię?

Gastroenterologia

Kiedy pacjenta z cukrzycą należy skierować do diabetologa?

Diabetologia

Zapalenie naczyń krwionośnych

Ortopedia i reumatologia

Jakie są wskazania do wykonania biopsji tarczycy?

Endokrynologia

Krótki przegląd β-blokerów

Grupa leków używana głównie w schorzeniach sercowo-naczyniowych

Manuale

Zalecenia dietetyczne w nadciśnieniu tętniczym i niewydolności serca

Praktyczne informacje dla lekarza POZ

Manuale

Insulinoterapia

Praktyczne informacje dla lekarza POZ

Manuale

Obrzęki kończyn dolnych

Stres cieplny czy poważna choroba?

Manuale

Leczenie pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna

Nowoczesne programy lekowe

Programy lekowe

Niezamierzona utrata masy ciała

Objaw alarmujący wymagający wielokierunkowej diagnostyki

Objawy

Zespół jelita drażliwego

Zaburzenia regulacji osi mózg-jelito

Gastroenterologia

Interpretacja morfologii krwi

Omówienie poszczególnych odchyleń

Manuale

Cukrzyca typu 1

Choroba autoimmunologiczna prowadząca do niedoboru insuliny

Diabetologia

DILO

Wystawianie karty, poradnik krok po kroku

Manuale

Gorączka

Naturalny mechanizm obronny organizmu

Objawy

Świąd

Subiektywne odczucie powodujące chęć drapania

Objawy

Małopłytkowość

Spadek liczby płytek krwi

Hematologia

Nadpłytkowość

Zwiększenie liczby płytek krwi

Hematologia

Leukopenia

Neutropenia oraz limfopenia

Hematologia

Leukocytoza

Neutrocytoza oraz limfocytoza

Hematologia

Hipoglikemia

Najczęstsze ostre powikłanie cukrzycy

Diabetologia

Ból głowy niemigrenowy

Napięciowy, klasterowy oraz wtórny ból głowy

Neurologia

Cukrzyca typu 2

Diabetologia

Pozaszpitalne zapalenie płuc

Ostry stan zapalny układu oddechowego

Pulmonologia i laryngologia

Choroba refluksowa przełyku

Refluks żołądkowo-przełykowy

Gastroenterologia

Ból ucha. Wyciek z ucha

Zapalenie ucha zewnętrznego środkowego czy wtórny ból ucha

Objawy

Obrzęk naczynioruchowy

Z pokrzywką czy bez? Różnice w postępowaniu i obrazie klinicznym

Pulmonologia i laryngologia

Pokrzywka

Swędzące bąble pokrzywkowe

Dermatologia

Krwawienie z przewodu pokarmowego

Postępowanie w chorobach górnego i dolnego odcinka przewodu pokarmowego

Gastroenterologia

Ostre zapalenie oskrzeli

Infekcja dolnych dróg oddechowych

Pulmonologia i laryngologia

Bezmocz i skąpomocz

Objawy ostrego uszkodzenia nerek i nie tylko

Objawy

Niewydolność serca

Konsekwencja uszkodzenia serca w przebiegu różnych schorzeń

Kardiologia

Biegunka

Nie tylko objaw infekcji przewodu pokarmowego

Objawy

Żółtaczka

Żółte zabarwienie skóry, twardówki oraz błon śluzowych

Objawy

Krwioplucie

Odkrztuszanie krwi z dróg oddechowych

Objawy

Świąd odbytu

Idiopatyczny oraz wtórny świąd odbytu

Gastroenterologia

Ból brzucha. Ostry brzuch

Kiedy należy pilnie skierować pacjenta na dalszą diagnostykę?

Gastroenterologia

Duszność

Subiektywne uczucie braku powietrza

Objawy

Chrypka i dysfonia

Objaw infekcji czy poważniejszej choroby

Objawy

Zaparcie

Klasyfikujemy jako pierwotne lub wtórne

Objawy

Pobudzenie u osób starszych

Zmiana stanu umysłowego wymagająca pogłębienia diagnostyki

Objawy

Migrena

Pierwotny ból głowy

Neurologia