Praktyka kliniczna

Hipomania w praktyce klinicznej – diagnostyka różnicowa i pułapki rozpoznania

Hipomania w praktyce klinicznej – diagnostyka różnicowa i pułapki rozpoznania
12 stycznia
·

Hipomania pozostaje jednym z najtrudniejszych do uchwycenia fenomenów w codziennej praktyce psychiatrycznej, ponieważ jej obraz kliniczny bywa subtelny, zmienny i często nakłada się na objawy innych zaburzeń psychicznych.

Hipomania jest opisywana jako zespół objawów afektywnych o charakterze kontinuum, którego manifestacje mogą wykraczać poza klasycznie ujmowane spektrum choroby afektywnej dwubiegunowej, co utrudnia jednoznaczne przypisanie jej do jednej jednostki nozologicznej. W ujęciu klinicznym stanowi ona wyraźnie odgraniczony okres, w którym występuje nieprawidłowo i uporczywie podwyższony, ekspansywny lub drażliwy nastrój, a równocześnie obserwuje się patologicznie zwiększoną aktywność lub energię.

Typowa symptomatologia obejmuje m.in.:

Zobacz
Najnowsze

Praktyka Kliniczna to sekcja poświęcona analizie rzeczywistych wyzwań medycznych, diagnostyce różnicowej oraz podejmowaniu decyzji terapeutycznych. Znajdziesz tu opisy przypadków klinicznych, interpretacje badań oraz omówienia nowoczesnych metod leczenia, które pomagają lepiej zrozumieć codzienną pracę lekarzy. To przestrzeń dla studentów i praktykujących specjalistów, którzy chcą rozwijać swoje umiejętności w oparciu o konkretne przykłady i aktualne wytyczne.