Denosumab

[krótka muzyka intro] Witam Państwa w serii Pięćminut o leku.Dzisiaj opowiemy o denosumabie, czyliskutecznej alternatywie dla bisfosfonianów w leczeniuosteoporozy.

Osteoporoza jest przewlekłą chorobą układukostnego, która charakteryzuje się zmniejszeniem masykostnej oraz pogorszeniem mikroarchitektury kości.Prowadzi to do zwiększonego ryzykazłamań.Jest to choroba podstępna.Przez wiele lat przebiega bezobjawowo,a często jej pierwszym objawem sązłamania niskoenergetyczne.

W prawidłowej kości przez całeżycie zachodzi proces przebudowy kości.Proces ten polega na równowadzemiędzy tworzeniem nowej kości przez osteoblastya jej resorpcją przez osteoklasty.Kluczowym białkiem, które reguluje aktywnośćosteoklastów, jest białko RANKL.Białko RANKL wiąże się zreceptorem RANK na powierzchni osteoklastów iw ten sposób pobudza dojrzewanie,aktywację i przeżycie osteoklastów.Nadmierna aktywność tego szlaku prowadzido zwiększonej utraty masy kostnej.

Przez wiele lat podstawą leczeniaosteoporozy było stosowanie bisfosfonianów.Szczególne znaczenie w tej grupieleków miał alendronian, który został wprowadzonydo praktyki klinicznej w połowielat dziewięćdziesiątych i zrewolucjonizował leczenie osteoporozy,zmniejszając ryzyko złamań.

Jednakże leczenie alendronianem wymaga ścisłegoprzestrzegania rygorystycznych zasad przyjmowania.Lek należy stosować na czczo,popijając wodą, a następnie w przypadkualendronianu pozostawać w pozycji pionowejprzez co najmniej trzydzieści minut.W przypadku stosowania bisfosfonianów częstowystępują działania niepożądane ze strony przewodupokarmowego, takie jak zgaga czypodrażnienie przełyku.Wszystko to wpływa na gorszeprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez naszych chorych.

Kolejnym przełomem w leczeniu osteoporozybyło wprowadzenie w dwa tysiące dziesiątymroku, roku denosumabu.Denosumab jest to w pełni

ludzkie przeciwciało monoklonalne, które w sposóbspecyficzny łączy się z białkiemRANKL.Blokując RANKL hamuje resorpcję kościi, ym, uniemożliwia aktywację osteoklastów.W przeciwieństwie do bisfosfonianów nieodkłada się w tkance kostnej idziała bezpośrednio na kluczowy szlakodpowiedzialny za utratę masy kostnej.

Denosumab jest zarejestrowany w leczeniuosteoporozy u kobiet po menopauzie orazu mężczyzn ze zwiększonym ryzykiemzłamań.Jest on również stosowany wutracie masy kostnej związanej z leczeniemhormonalnym raka prostaty oraz zterapią inhibitorami aromatazy u kobiet zrakiem piersi.

Lek podawany jest w dawcesześćdziesiąt miligramów raz na sześć miesięcy.Jako przeciwciało monoklonalne nie jesteliminowany przez nerki, lecz metabolizowane dopeptydów i aminokwasów.

Jedną z największych zalet denosumabujest jego skuteczność kliniczna.Badania potwierdzają, że denosumab wsz--powoduje szybkie zahamowanie resorpcji kostnej, cowpływa na zwiększenie gęstości mineralnejkości i istotnie zmniejsza ryzyko złamań.Złamań kręgowych, pozakręgowych oraz złamańbiodra.Co szczególnie ważne, badania wykazały,że przy ciągłym stosowaniu tego lekuprzyrost gęstości mineralnej kości utrzymujesię nawet do dziesięciu lat, coodróżnia ten lek od bisfosfonianów.W przypadku bisfosfonianów przyrost gęstościmineralnej kości osiąga fazę plateu.

Należy jednak pamiętać o specyficznejcesze terapii denosumabem.Po odstawieniu może wystąpić takzwany efekt rebound.Efekt rebound polega na gwałtownymzwiększeniu obrotem-- obrotu masy kostnej, któryprowadzić może do szybkiej utratywcześniej uzyskanej masy kostnej i wzrosturyzyka złamań.Dlatego terapii denosumabem nie należyprzerywać nagle.

Ważnym argumentem za stosowaniem denosumabujest poprawa adherencji, czyli stosowanie siędo naszych zaleceń terapeutycznych.

W przypadku doustnych bisfosfonianów jedynieokoło czterdziestu do pięćdziesięciu procent pacjentówkontynuuje leczenie po dwunastu miesiącach.Wynika to z bezobjawowego przebieguchoroby, co wpływa na niską percepcjęryzyka złamań przez naszych pacjentów.Pacjenci często zgłaszają działania niepożądaneze strony przewodu pokarmowego lub skarżąsię na złożony sposób przyjmowaniatych leków.

Tymczasem denosumab wymaga podania jedyniedwóch iniekcji w ciągu roku.Ułatwia to przestrzeganie naszych zaleceńterapeutycznych.Badania wskazują, że po dwunastumiesiącach stosowania denosumabu od siedemdziesięciu doosiemdziesięciu procent pacjentów kontynuuje nasząterapię.

W Polsce kryteria refundacyjne denosumabunadal pozostają stosunkowo ograniczone.Nie wszyscy pacjenci kwalifikujący siędo leczenia denosumabem, mogą skorzystaćz refundacji.Refundacja obejmuje jedynie kobiety zosteoporozą menopauzalną powyżej sześćdziesiątego roku życiaoraz mężczyzn powyżej sześćdziesiątego rokużycia, u których w densytometrii kościstwierdzono wskaźni-- wskaźnik T-score mniejszybądź równy minus dwa i półlub u których stwierdzono złamanieosteoporotyczne.Dodatkowo u pacjentów konieczne jestudokumentowanie nieskuteczności wcześniejszej terapii bisfosfonianami bądźprzeciwskaza-- istnienia przeciwwskazań do stosowaniatych leków.

Wprowadzenie leków biorównoważnych znacząco ograniczyłokoszt terapii.Aktualnie roczny koszt terapii denosumabemto około sześćset, sześćset pięćdziesiąt złotych.W-wsprawia to, że terapia tastała się coraz bardziej dostępna dlawiększej grupy pacjentów, również pozasystemem refundacyjnym.

Podsumowując, denosumab jest nowoczesnym, skutecznymi wygodnym w stosowaniu lekiem antyresorpcyjnym.Poprzez blokowanie białka RANKL hamujeresorpcję kości i zwiększa gęstość mineralnąkości nawet przez dziesięć latciągłego leczenia.Zmniejsza to ryzyko złamań kręgów,złamań pozakręgowych oraz złamań biodra.Stosowanie raz na sześć miesięcyzwiększa adherencję.Pojawienie się leków biopodobnych dodatkowozwiększyło dostępność do tej terapii, umożliwiającskuteczne leczenie coraz większej liczbypacjentów dotychczas wyłączonych z systemu refundacyjnego.

Dziękuję Państwu za uwagę.[krótka muzyka outro]