Wyszukaj w wideo
Panel dyskusyjny 1
XXVI Warszawskie Dni Kardiologii Akademickiej
XXVI WDKA to kolejna edycja jednego z najpopularniejszych wydarzeń poświęconych chorobom serca. Organizatorzy zaplanowali dwa dni intensywnej, aktualnej i praktycznej kardiologii, a wykłady odpowiadają problemom, które lekarki i lekarze napotykają w codziennej praktyce klinicznej.
Odcinek 6
Podczas pierwszego panelu dyskusyjnego prof. dr hab. n. med. Marcin Grabowski, prof. dr hab. n. med. Mariusz Kuśmierczyk, dr hab. n. med. Małgorzata Sobieszczańska-Małek, dr n. med. Anna Fojt, dr n. med. Radosław Wilimski i dr n. med. Katarzyna Błońska przedstawili swoje doświadczenie jako pracowników ośrodka specjalizującego się w leczeniu wstrząsu kardiogennego. Wyjaśnili, co i kiedy mogą zaoferować chorym oraz jak zgłosić się do nich z prośbą o konsultację lub przekazanie pacjenta.
Witamy państwa po przerwie rozpoczynamy obiecanypanel dyskusyjny grona ekspertów.Przedstawiłem państwu, uczestników.
Jeszcze raz pozwolę sobie: odmojej prawej strony pan profesor MariuszKuśmierczyk, kierownik, Kliniki Kardiochirurgii,Torakochirurgii i Transplantacji Serca.Klinika, która jest współorganizatoremdzisiejszego spotkania, która jest kliniką braterską,zaprzyjaźnioną, siostrzaną, am, do naszejKliniki Kardiologii.Pani profesor Małgorzata Sobieszczańska-Małek,zastępczyni pana profesora.Ekspert w zakresie leczeniapacjentów z ciężką, zaawansowaną niewydolnością serca.Pani doktor Katarzyna Błońska, naszkardioanestezjolog, zabezpieczający nie tylko pacjentówwe wstrząsie kardiogennym, ale przedewszystkim pacjentów poddawanych operacjom kardiochirurgicznym, torakochirurgicznym.Pan doktor Radosław Wiliński, naszz-znany, lubiany, kochany kardiochirurg współpracujący znami od lat, aktualnieu boku pana profesora Mariusza Kuśmierczyka.Pani doktor Anna Fojt, zastępczynikierownika naszego Oddziału Intensywnej Opieki Kardiologicznej,pana docenta Roberta Kowalika, którydzisiaj z nami nieobecny ze względuna urlop.Pozdrawiamy pana docenta.Trzymamy kciuki za szczęśliwy powrótz nart.Czekamy od poniedziałku w pracyi moja osoba, która, która poprowadzitą, tą dyskusję.
Proszę państwa, mamy od państwapytania.Bardzo dziękujemy, em, za wyświetlone,em, za te, które pojawiały sięna, na moim, tablecie.Ja za chwilę je przeczytam,ale chciałbym, żebyśmy rozpoczęli od,ogólnego pytania, do, douczestników.
Jesteśmy ośrodkiem, który prowadzi programleczenia wstrząsu kardiogennego.Program, który z,ambicji Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, ale takżecałego środowiska, ma być rozpowszechnionyna cały kraj.Na, my jesteśmy odpowiedzialniza, za region Mazowsza, ijakby każdy z nas mógłbysię podzielić swoim spojrzeniem, na jakichpacjentów czekamy w naszym ośrodku,jakim pacjentom możemy wspólnie inter-- dyscyplinarniepomóc.Em, drugie moje pytanie będzie:jakim pacjentom już nie możemy pomóc?Ale może rozpocznijmy od tego,na jakich pacjentów czekamy i comożemy im pomóc.Ja bym poprosił pana profesoraw pierwszej kolejności o, o rozpoczęcietej wypowiedzi.
Bardzo dziękuję za zaproszenie.Słowo sprostowania: nie jesteśmyośrodkiem zabezpieczającym tylko województwo mazowieckie, bopatrząc na naszych pacjentów wewstrząsie, to trafiają do nas pacjenciz całej Polski.I dobrze, ponieważ mamy takiemożliwości, że, że możemy takiego
pacjenta przyjąć i, i mucoś zaproponować, tak żeby, żeby,żeby ten wstrząs przeżył ipotem normalnie funkcjonował.Oczywiście problem jest wtedy, kiedysię zastanawiamy, czy pacjent jest wewstrząsie i czy damy sobiez tym radę.
Ja mówię o tych ośrodkach,które, które nie mają dostępudo, do kardiochirurgii, otych tak zwanych spoke'ach, o-o czymrozmawiamy w Polskim Towarzystwie Kardiologicznym,że, że ten ośrodek pierwszego typu,czyli ten tak zwany spoke,ym, ma pracownię hemodynamiki, nie madostępu do kardiochirurgii i taknaprawdę, jedynym urządzeniem do wspomaganialewokomorowego to, to w dużejczęści przypadków jest tylko balon dokontrapulsacji wewnątrzartalnej.I taki ośrodek, niema możliwości, żeby, żeby temu pacjentowizrobić na przykład plas-plas,plastykę którejś z tętnic wieńcowych z--na, na jakimś urządzeniu wspomagającym.
No i oczywiście wówczasnależy się zastanowić, w, jakimstanie jest ten pacjent, czy,czy należy go przekazać do ośrodkahub, gdzie jest kardiochirurgia igdzie są możliwości, żeby takiego pacjenta,wspomóc przed ewentualnym leczeniem,kardiologii interwencyjnej.Czy należy tego pacjenta bezpośrednioprzekazać do ośrodka super hub, czylido, ośrodka, który marównież oddział, gdzie są zaawansowaneurządzenia do wspomagania krążenia imożliwość transplantacji.I to jest ten głównyproblem, gdzie, gdzie taki ośrodek powiniensię zastanowić, czy ma stracić--czy ten pacjent ma stracić czasna ośrodek hub, czy ten,czy ten pacjent powinien być bezpośredniotransportowany do ośrodka super hub.
Być może to, co,w przyszłości, o czym już rozmawiamy,że, że ten, pacjentpo-po-powinien być transportowany w ciężkim wstrząsiena urządzeniu do wspomagania krążenia,czyli albo ECMO, albo Impelli, czyli,czyli ośrodek super hub jedziedo takiego ośrodka spoke, zakłada temechaniczne wspomaganie krążenia i transportujego do ośrodka super hub.
Oczywiście to jest przyszłość ibyć może, to jest jakieśrozwiązanie dla dużej części pacjentów.Natomiast żeby dać szansę równieżmoim tutaj współ-współgościom, to ja chciałbym,podsumowując moją krótką rozmowę,powiedzieć to, że, że tak naprawdęto każdy, to każdy pacjentz-- we wstrząsie w ośrodku spokepowinien być konsultowany z ośrodkiemsuper hub i to ośrodek superhub powinien podejmować decyzję, czyto jest bezpośrednio pacjent już doośrodka super hub, czy ten,czy ten pacjent może jechać doośrodka hub tam, gdzie jesthemodynamika, gdzie można temu pacjentowi zrobićplastykę.
Oczywiście, wiąże się toz tym, że tych ośrodków superhub jest niewieleI dobrze, żejest niewiele, bo, no bo doświadczenietych ośrodków jest, jest duże,ale te ośrodki nie mogą się,że tak powiem, mówiąc brzydko,szybko zatkać, że, że będą funkcjonowałytylko na, na pacjentów wszoku.Także to jest bardzo ważnawiadomość, że każdy taki pacjent po-powinien
być konsultowany z ośrodkiem SuperHub i ten ośrodek Super Hubpowinien podejmować decyzje, gdzie tenpacjent powinien jechać.
Małgościu, czy mogę cię prosićo komentarz?
No ja już się zajmuję,pacjentami, w tym już krytycznymiuszkodzeniami, którzy myślimy, że nierokują na wyleczenie i, czyli mogąbyć potencjalnymi kandydatami do przeszczepieniaserca.Czy, czyli oni tosą już na, na, na, naszczycie albo na dole tejpiramidy, w zależności jak to mówim--jak, jak, z której stronypatrzymy.
Na pewno to uszkodzenia wielonarządoweto jest ten moment naszej decyzji.I tak jak mówiliśmy, kogomożemy, a kogo nie możemy leczyć.Czyli ten czas trwania,chorego we wsz-- znajdującego się wewstrząsie i za tym idąceuszkodzenia, wielonarządowe często już, no,przekreślają, no, możliwość tej radykalnegopomo-- radykalnej pomocy, czyli, no, przeszczepianiaserca.Więc, no, tak ważne jestto, co pan profesor zaczął,ta konsultacja na szczeblu jużtym podstawowym, bo już można odrazu szybko ukierunkować drogę tegopacjenta.
Mhm.Kasiu, mogę cię poprosić okomentarz?
Tak, dla nas taki idealnypacjent to oczywiście pacjent, takjak tu pani profesor powiedziała,z przede wszystkim z zapewnionąperfuzją narządową, czyli, tutaj,tak jak z kolei profesor Kuśmierczykmówił, najlepiej jak to pacjent,który już jest, do nastransportowany na jakimś, wstępnym,wspomaganiu.To jest pacjent idealny.Dlatego, że jeżeli dopuścimy dotakiej niewydolności wielonarządowej, no toilość powikłań, które już,istnieją przy mechanicznym, wspomaganiu krążenia,nam się pomnaża, tak?Od, od zaburzeń krzepnięcia,niewydolności nerek.I, i potem, no,intensywna terapia, ym, nie jest miejscem,gdzie wszystkie te, zaburzeniana mechanicznym wspomaganiu krążenia, możemy,wyrównać.
Jeszcze jedno.Oczywiście dla mnie z punktuwidzenia kardioanestezjologa, idealny pacjent toparadoksalnie albo pacjent, zostrą niewydolnością, w przebiegu naprzykład zespołu wieńcowego, ostrego zespołuwieńcowego bądź z zaostrzeniem przewlekłej, toznaczy taki, u którego znamyprzyczynę.Natomiast, pacjent, który jestdla nas zagadką, gdzie tak naprawdęnie wiemy, jaką drogędalej będziemy obierać, bo nie znamypierwotnej przyczyny.I z takimi pacjentami,mieliśmy do czynienia.Mieliśmy taką pacjentkę, gdzieoprócz, samego wspomagania, krążeniabyła taka, praca,detektywistyczna, skąd to się wzięło, coopóźnia dalsze działania.I no myślę, żeto, to jest, to, ta, taprzyczyna jest, z mojegopunktu widzenia bardzo ważna.
Może bym, Radka iAnię zapytał o to samo pytanie,już tak sprecyzowane: czego byśmyoczekiwali od ośrodka wysy-wysyłającego?Jak przygotowanego pacjenta wysłać?Z jakim kompletem badań i
może z jakim już, obkuciem?Z jakim przygotowaniem inwazyjnym?Czy, czy jakieś procedury mogąbyć wykonane na poziomie ośrodka pierwszegoczy drugiego stopnia?Może Radka poproszę pierwsza.
Z punktu widzenia kardiochirurga, wmomencie, gdy planujemy zastosowanie mechanicznego wspomaganiaserca, to już Ania wswojej prezentacji zwróciła na to uwagę,dosyć ważne jest zastanowienie się,jak-jaki dostęp naczyniowy już jest wykorzystanyjako pierwszy przy chociażby koronarografiiczy potencjalnie, plastyce tętnicy wieńcowej.I, na to bymzwrócił uwagę.
[odchrząknięcie] Dla nas jest dosyćważne, jeżeli jest wykorzystywana tętnica udowa,żeby to nakłucie odbyło się,jeżeli to możliwe, pod kontrolą ultrasonografiiwysoko w, tętnicy udowejwspólnej.Nie gdzieś tam w podziałczy w tętnicę powierzchowną, gdzie topóźniej może nam utrudnić —a jak również kolegom kardiologom,inwazyjnym — z-założenie bezpiecznegodostępu naczyniowego do impelli czy, czydo ECMO.
Z punktu widzenia osoby, którazwykle jest pierwszą osobą do kontaktupacjentów ze wstrząsem, zachęcam, żebyten kontakt był jak najwcześniej, żebynie odwlekać tych konsultacji.Nasz telefon konsultacyjny jest,czynny całą dobę.Im wcześniej państwo będą konsultowaćtakich chorych, tym większa szansa naodpowiedni czas na leczenie.
Bardzo prosimy zwykle oprzedstawienie pacjenta, jego obciążeń, ewentualnych przeciwwskazańdo pewnych terapii, orazwysłanie nam nagrań badania echokardiograficznego oraznagrań, koronarografii, jeśli byławykonywana.No i pomiarów hemodynamicznych, oile to jest, możliwe wośrodku, gdzie pacjent się znajduje.Często uzyskujemy, na początkutakie niepełne informacje, a im szybciejotrzymamy filmy, nagrania, tym wcz--szybciej jesteśmy w stanie podjąć,odpowiednie decyzje. Proszę bardzo.
Ja jeszcze chciałbym powiedzieć to,co powiedział pan doktor Wiliński.To, co jest bardzo ważne,jeżeli chodzi o szybki kontakt, boczasami te wkłucia, które sąwykorzystywane w pracowniach hemodynamiki, nie należyich usuwać, tylko, tylko przysłaćtych pacjentów z tymi wkłuciami, żebyśmymieli dużo szybszy dostęp wrazie, w razie potrzeby założenia natychmiastowegowspomagania.
Także tak ważny jest tenkontakt, gdzie, gdzie my funkcjonujemy dwadzieściacztery godziny na dobę ikażdego pacjenta możemy bardzo szybko skonsultowaći dać odpowiedź, czy, czyten pacjent może do nas byćprzyjęty i jakie on maewentualne szanse na dalsze leczenie.
Bo oczywiście drugie pytanie chciałbymod razu odpowiedzieć, że nie każdypacjent się na-się, się nadajedo, do, do przyjęcia i doleczenia wstrząsu.Nie jesteśmy w stanie każdemupacjentowi pomóc.Tych czynników jest oczywiście bardzodużo.Wydaje mi się, że,że nie mamy czasu, ale- Mamyczas.Ale, ale, ale zawsze się,się należy zastanowić nad obciążeniami chorego,nad wiekiem pacjenta, bo oczywiściew tej chwili mamy dostęp do,
do tak zwanej terapii docelowej,do tak zwanej destination therapy,i jeżeli chodzi o mechanicznewspomaganie krążenia.Natomiast, no, też należypamiętać, że, że starszy pacjent,czasami kiepsko sobie radzi ztym, z tym nowym urządzeniem.
Tylko serce.No więc właśnie.A, a drugi problem jesttaki, że no my musimy pamiętaćteż, że, że wiek, gdzie,gdzie możemy wykonać transplantację serca, tojest nas-- jest, jest sześćdziesiątpięć lat, czasami możemy rozszerzyć todo siedemdziesiątego roku życia.Także tutaj musimy się do-dokładniezastanowić, czy takiemu pacjentowi możemy pomóc,czy należy go jednak leczyćw sposób zachowawczy i dać muszansę.
A też należy podkreślić, żejeżeli mamy do czynienia ze wstrząsem,w szczególności kardiogennym, to jeżelimy wszczepimy urządzenie krótko-- krótkoterminowe,czyli Impelle albo ECMO, toprocent wyszczepiania tych urządzeń jest bardzonikły.Czyli temu pacjentowi musimy zaproponowaćcoś dalej, bo to jest okołoczterech procent, gdzie my możemytakiego pacjenta wyleczyć i on wyjdziedo domu bez nowego sercaal-albo, albo, albo pompy.
Dlatego też ta, ta kwalifikacjapo-powinna być bardzo skrupulatna i powinniśmy,rozważyć te wszystkie czynniki,w szczególności to, co powiedziałem: wieki czynniki obciążające- Mhm.Bo czasami nie jesteśmy wstanie naprawdę nic zaproponować.
Ja może, jeszcze bympoprosił o dwa, ym, o,wypowiedź pana profesora i paniprofesor, którzy nie mieli,okazji i szansy na,uczestniczenia w, w prezentacji aktywnie.Już pozostałych uczestników, ym, sesjizwolnię z odpowiedzi.
Natomiast, nasze spotkanie, nasząkonferencję Warszawskie Dni Kardiologii Akademickiej traktujemytakże jako, no naszą wizytówkę,ale też przedstawienie oferty dla widzów,dla lekarzy współpracujących, lekarzy wysyłającychnam swoich pacjentów, jako szansęusłyszenia też, czego możemy, comożemy zaoferować pacjentom, jak do naskierować.
Miałbym prośbę, o panaprofesora i pani profesor, żebyśmy siętutaj zareklamowali, żeby państwo sięzareklamowali z perspektywy, kwalifikacji pacjentówdo wszcz-- do przeszczepiania sercai do kwalifikacji do wspomagania.Jakich pacjentów do was kierować,jak kierować?Jakim pacjentom możecie pomóc, jeżelichodzi o LWAD i, i przeszczepienie?Chyba możemy powiedzieć, że, żeszukamy takich pacjentów, że jesteśmy otwarcina, na przyjmowanie tych chorych.Co możemy naszym widzom, którzybyć może mają w swoich gabinetach,na swoich oddziałach takich pacjentów,em.Jak powiedzieć ko-kogo byśmy chcieli,żeby, żeby państwo przedstawili takich?
przede wszystkim, no, w-wstrząsto już jest ta, ta- Opróczwstrząsu, tak, tak.Tak, tak.Także ch-chcielibyśmy tutaj zwrócić siędo wszystkich państwa, którzy macie pa--pacjentów, no z niewydolnością serca,to przede, przede wszystkim, żeby minąćten etap kie-kierowania do nasw momencie niewydolności obukomorowej, ciężkiej niewydolności
z powikłaniami narządowymi.Często są takie do nas,początek, prośby zaczyna się,no że jest to pacjentniewypisywalny ze szpitala i wtedy te,możliwości p-- i propozycjisą praktycznie ograniczone do, do, dowłaśnie, do przeszczepienia, serca,które, no powinno być taką jużostateczną procedurą, w kardiologii.
Bo jednakże przez wiele lat,jak zajmujemy się transplantologią, to do--mamy przekonanie, że co własneserce to, to, to własne, nawetjeżeli jest wspoma-wspomagane urządzeniem długoterminowymzewnętrznym.
Także do-- tym pierwszym etapemto oczekujemy, no głównie na, napacjentów, którzy mają głównie niewydolnośćlewokomorową z zachowaną albo niewiele hipokinetycznąprawą komorę, bez ciężkich powikłańobukomorowej niewydolności, serca, niewydolnością wątrobyczy niewydolnością nerek.
Oczywiście w naszym ośrodku równieżwykonujemy przeszczepienia dwunarządowe, ale chcielibyśmy uniknąćtego, tego, etapu.Zwłaszcza że dużej grupie, zwłaszczamłodych pacjentów, można pomóc, wcześniej,odraczając ten moment transplantacji najuż rzeczywiście, póź-późniejsze lata.Bo nawet, biorąc poduwagę, że najdłużej chorzy żyją dwadzieścia,dwadzieścia pięć lat z przeszczepionymsercem, to dla człowieka sześćdziesięcioletniego jestto, perspektywa.Natomiast dla trzydziesto-, czterdziestolatka tojednakże jeszcze jest, krótko. Dziękujemy.
Pan profesor.Przeszczepienia, LVAD-y To, co powiedziałapani profesor, większe szanse na normalnefunkcjonowanie ma pacjent, który jestkwalifikowany wcześniej, czyli, czyli nie jestkwalifikowany we wstrząsie, tylko jestto pacjent, który do nas przychodzina własnych nogach i jegoryzyko powikłań wszystkich naszych przy-procedur, nobo oczywiście wszystkie nasze procedurymają swoje powikłanie, wtedy jest małe.Wtedy jest małe.
Natomiast, też dwa słowastatystyki.W ciągu roku każdego dnia,może tak: każdego dnia na liściedo transplantacji serca jest okołocz-czterystu trzydziestu, czterystu pięćdziesięciu pacjentów.Z tej listy około pięćdziesięciujest na liście pilnej.Czterystu pacjentów jest na takzwanej liście planowej, czyli przebywają wdomu.Ich szansa na przeszczep jestosiem procent w ciągu roku.Osiem procent pacjentów z-z pla-zplanowej listy przeszczepiliśmy w dwa tysiącedwadzieścia pięć, a stu pacjentównam zmarło.Czyli dwadzieścia pięć procent pacjentównam zmarło, z czego moim zdaniemduża część tych chorych mogłamieć, by mieć korzy-korzyść z mechanicznegowspomagania krążenia, że powinna byćskierowana wcześniej.I my też powinni myśleć,powinniśmy myśleć o tym, że to,że pacjent funkcjonuje z frakcjądwadzieścia i, i czasami on funkcjonuje
bardzo dobrze, ale to wcalenie znaczy, że jego ryzyko zgonujest małe.Że być może wszczepiając muurządzenie, on będzie się po pierwszedużo lepiej czuł i dużolepiej funkcjonował, ale, ale będzie bezpieczny.Także moim zdaniem mniejsze ryzykojest wtedy i większa szansa nadługie życie jest wtedy, kiedypacjent jest kwalifikowany krok wcześniej.Nie wstrząs, nie dekompensacja niewydolnościserca, tylko wki-- wtedy, kiedy pacjentprzychodzi do nas na własnychnogach, a nie przywozi go karetkapogotowia.
Czy ja mogę?Proszę bardzo.Chciałam tylko podkreślić, że wtedypacjent ma wybór, a my wsytuacji ciężkiej niewydolności serca, jużnie mówię wstrząsu, pacjent nie mawyboru, bo to są tylkodziałania polegające na ratowaniu życia.
Czy mogę powiedzieć, że ośmielamytych lekarzy, żeby wcześniej wysyłali, żelepiej wcześniej, że lepiej, żebypaństwo wpisali sobie tego pacjenta nalistę, żeby ten pacjent czekał,żeby ten pacjent funkcjonował, że niejest wstydem wysłać do państwaza wcześnie.Problemem jest, gdy pacjent jestwysyłany za późno.
Zgłoszenie pacjenta, tak jak właśniew tych, według no tak,takiej hierarchii, na przykład jakwe wstrząsie, nie jest równoznaczne zez-- wpisaniem pacjenta na listę.My mamy szereg pacjentów, którzysą w naszej tutaj przychodni, którychkontrolujemy systematycznie razem z lekarzami,którzy się nimi opiekują w rejonie.I wtedy współdziałając, możemy częstowybrać ten moment, wyprzedzając tą takąostrą dekompensację i zaproponować bardziejjuż zaawansowane leczenie.
Ja jeszcze chciałbym powiedzieć, żemoże trochę niepopularnie jako, jako kardiochirurgi zabiegowiec, ale czasami siłatabletek jest ogromna.Wchodzą nowe leki.To, co pan profesor Grabowskiteż mówił w swoich wykładach: semaglutyda niewydolność serca.Mamy flozyny, mamy Entresto, mamycoraz to nowsze leki, coraz tonowsze schematy leczenia.Tylko że nie, że, żeto nie jest ta grupa pacjentów.My mówimy o tej grupiepacjentów, żeby każdy z nas n-n-niemylił tych dwóch grup: otej ciężkiej niewydolności serca, gdzie taflozyna i te Entresto jestokej, ale ta flozyna i teEntresto nie będzie długo funkcjonowało.Że dla, dla tych pacjentówdu-dużo lepsze jest wspomaganie krążenia, dajeim normalne funkcjonowanie i bezpieczeństwo.No bo wiemy, jak funkcjonująpacjenci na Entresto i na flozynach,na, o ciśnieniu siedemdziesiąt.Czasami to nie można dobrzefunkcjonować.Także czasami ci chorzy, którzymówią, że się dobrze czują, ma-mająfrakcję dwadzieścia, to jednak bardziejbezpieczni są po wszczepieniu mechanicznego wspomaganiakrążenia niż na stosowaniu tychleków.Śmiertelność w przypadku zaawansowanej, skrajnejniewydolności serca dwudziestoczteromiesięczna jest ogromna.Przeżywalno-- przeżywa osiem procent pacjentów.I tutaj nie ma flozyni nie ma Entresto, tylko mówimyo tych ciężkich pacjentach, którzysobie tam siedzą przed telewizorem i
funkcjonują, chodzą do lekarza POZ-upo dawkę furosemidu czy tam jakichśnowych leków moczopędnych, a oniby najwięcej na tym skorzystali.I tych pacjentów moim zdaniemjest mnóstwo.Mnóstwo, bo to wynika zczystej statystyki.Tylko my, lekarze, musimy otym wiedzieć.Musimy o tym mówić.Musimy ed-edukować też lekarzy, takjak edukują firmy, że dobre jestEntresto i dobra jest flozyna,to my musimy mówić, że dobryjest przeszczep i dobre jestwspomaganie krążenia.I po to tu jesteśmy.
Proszę bardzo.Ja tylko też taki apel,można powiedzieć, do intensywistów anestezjologów, ponieważw oddziale intensywnej terapii teżsą pacjenci, którzy mogliby być zakwalifikowanido tego typu leczenia, alebardzo wcześnie, czyli w momencie przyjęcianiekt-- na niektórych oddziałach wogóle nie bierze się takiej, takiejmożliwości pod uwagę.Także ja do swoich kolegówanestezjologów, no przypominam: taka, taka szansadla pacjenta istnieje i takamożliwość.A trzeba pamiętać, że każdydzień w intensywnej terapii to jestdzień dla nas o dwakroki w tył co do powodzeniamechanicznego wspomagania krążenia.Dziękuję.
Na naszej tablicy pytań jestkonkretne pytanie: jak, jak zgłaszać?Może ja pozwolę sobie odpowiedziećw pierwszej części, że mamy conajmniej dwa telefony dyżurne.One są dostępne na naszychstronach internetowych.Są dwa dyżurne telefony: klinikikardiologii, dyżurnego hemodynamisty i dyżurnego oddziałuintensywnej terapii kardiologicznej.Jest telefon dyżurny kardiochirurgiczny.Też informacja na jego tematjest w sekretariacie Kliniki Kardiochirurgii iprawdopodobnie na stronie internetowej.Natomiast może jeszcze, ponieważ poruszyliśmyteż wątek kwalifikacji do przeszczepień ido wspomagania: jak kierować dopani profesor pacjentów?Jest strona, jest ankieta kwalifikacyjnai możliwości jak zgłoszenia.Także strona już jest zbudowana.Już jest zbudowana, więc możnają znaleźć na pewno na, nastronie UCK, naszego Uniwersyteck-Uniwersyteckiego CentrumKlinicznego.
Proszę państwa, dziękujemy za udziałw pierwszej sesji.Dziękuję wszystkim panelistom.Ja też chciałbym wspomnieć, dlaczegopan profesor Kuśmierczyk był w staniepodawać te liczby.Pan profesor Kuśmierczyk pełni funkcjękonsultanta krajowego w dziedzinie kardiochirurgii ima najlepsze źródło, jeżeli chodzio liczby statystyczne, epidemiologiczne pacjentów.To były, to były usamego źródła podane, podane te dane.
Dziękuję wszystkim panelistom, państwu, żebyli z nami i zapraszam nakróciutką przerwę.Postaramy się praktycznie o czasierozpocząć następną sesję, żeby, żeby tutajnie budować opóźnienia.Jeszcze raz dziękuję i zapraszamna drugą sesję.[outro dźwiękowe]
Rozdziały wideo

Powitanie i przedstawienie panelu

Model hub–spoke i organizacja ośrodków

Kogo przyjmujemy i jak pomagamy we wstrząsie

Decyzje transportowe i wczesne wspomaganie mechaniczne

Kryteria kwalifikacji i ograniczenia terapeutyczne

Kwalifikacja do LVAD i przeszczepienia — kiedy kierować

Statystyka i edukacja o możliwościach leczenia




















