Spis treści
06.03.2026
·

„Wielka czwórka” zespołu metabolicznego

100%

Zespół metaboliczny (ZM) to stan kliniczny charakteryzujący się współwystępowaniem otyłości oraz co najmniej dwóch z trzech dodatkowych nieprawidłowości: 

1

Otyłość jest pierwotną przyczyną rozwoju zespołu metabolicznego. Nadmiar tkanki tłuszczowej trzewnej indukuje insulinooporność i przewlekły stan zapalny, co prowadzi do rozwoju nadciśnienia tętniczego, cukrzycy typu 2 oraz aterogennej dyslipidemii. Nieleczony proces skutkuje trwałymi uszkodzeniami narządowymi, takimi jak stłuszczeniowa choroba wątroby, przewlekła choroba nerek czy niewydolność serca.

„Wielka czwórka” – główne składowe zespołu metabolicznego

Otyłość

Kiedy oceniać obwód talii i BMI
  • Przy pierwszej wizycie danego pacjenta 
  • Przy każdym podejrzeniu nadwagi lub otyłości 
  • Dodatkowo przynajmniej raz w roku należy dokonać pomiaru masy ciała i wzrostu
Kiedy oceniać obwód talii i BMI
  • Przy pierwszej wizycie danego pacjenta 
  • Przy każdym podejrzeniu nadwagi lub otyłości 
  • Dodatkowo przynajmniej raz w roku należy dokonać pomiaru masy ciała i wzrostu
Główny cel terapii
Redukcja masy ciała o 5–7% dla wszystkich chorych i 7–15% dla chorych na cukrzycę
Ważne 
U każdego pacjenta z BMI >30 kg/m2 oraz >27 kg/m2 z powikłaniami należy rozważyć farmakoterapię, a przy braku skuteczności leczenia zachowawczego – chirurgię bariatryczną

Nadciśnienie tętnicze

Jak często wykonywać badanie przesiewowe?BP <120/70 mmHg:
  • <40. r.ż.: co 3 lata
  • ≥40. r.ż.: co rok
BP 120–139/70–89 mmHg:
  • bez czynników ryzyka: co roku
  • z czynnikami ryzyka: częściej (weryfikacja domowa/ABPM)
Jak często wykonywać badanie przesiewowe?
BP <120/70 mmHg:
  • <40. r.ż.: co 3 lata
  • ≥40. r.ż.: co rok
BP 120–139/70–89 mmHg:
  • bez czynników ryzyka: co roku
  • z czynnikami ryzyka: częściej (weryfikacja domowa/ABPM)
Główny cel terapii 
Obniżenie ciśnienia tętniczego <130/80 mm Hg (u osób <70. r.ż.) 
Ważne w kontekście ZM 

Stan przedcukrzycowy i cukrzyca

Jak często wykonywać badania w kierunku hiperglikemii? 
  • U chorych z grup ryzyka (m.in. z otyłością lub nadwagą) – raz w roku
  • U pozostałych pacjentów – po 45. r.ż. raz na 3 lata
Jak często wykonywać badania w kierunku hiperglikemii? 
  • U chorych z grup ryzyka (m.in. z otyłością lub nadwagą) – raz w roku
  • U pozostałych pacjentów – po 45. r.ż. raz na 3 lata
Główny cel terapii
Hemoglobina glikowana (HbA1c) <7,0% (rozważyć <6,5%) oraz redukcja ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych
Ważne w kontekście ZM 
  • W stanie przedcukrzycowym u osób z BMI >35 kg/m2 (i <60. r.ż.) należy rozważyć zastosowanie metforminy w prewencji cukrzycy
  • W cukrzycy współistniejącej z otyłością lub wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym zaleca się stosowanie leków z grupy GLP-1RA lub SGLT2i już na początku terapii ze względu na korzyści kardiologiczne i wpływ na masę ciała

Aterogenna dyslipidemia 

Definicja Dyslipidemia aterogenna to zaburzenie lipidowe, w którym ↑ triglicerydów towarzyszy ↓ HDL-C oraz ↑ małych, gęstych cząstek LDL, co istotnie zwiększa ryzyko rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych
Definicja 
Dyslipidemia aterogenna to zaburzenie lipidowe, w którym ↑ triglicerydów towarzyszy ↓ HDL-C oraz ↑ małych, gęstych cząstek LDL, co istotnie zwiększa ryzyko rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych
Kiedy wykonywać badania w kierunku dyslipidemii?
  • Mężczyźni >40. r.ż., kobiety >50. r.ż. (lub po menopauzie)
  • Obecność czynników ryzyka sercowo-naczyniowego i/lub podejrzenie choroby sercowo-naczyniowej
  • Zaburzenia erekcji, HIV/HAART, powikłania ciąży (cukrzyca, nadciśnienie)
Cele leczenia
Osiągnięcie docelowych stężeń LDL-C i nie-HDL-C zależnych od ryzyka sercowo-naczyniowego
Ważne w kontekście ZM
  • Stężenie nie-HDL-C jest podstawowym parametrem lipidogramu określającym ryzyko sercowo-naczyniowe i cele leczenia hipolipemizującego
  • U pacjentów obserwuje się przede wszystkim hipertriglicerydemię, niskie stężenie HDL-C, natomiast stężenie LDL-C może być podwyższone lub prawidłowe z przewagą frakcji małych gęstych lipoprotein

Dodatkowe elementy zespołu metabolicznego i algorytm diagnostyczny

W codziennej praktyce należy zwrócić uwagę na dodatkowe składowe – powikłania zespołu metabolicznego, które wymagają interwencji, m.in.:

Algorytm diagnostyczny

2
2

Redukcja masy ciała jako podstawa postępowania 

Fundamentem postępowania jest modyfikacja stylu życia. Redukcja masy ciała już o 5–10% przynosi wymierne korzyści zdrowotne i pozwala na lepszą kontrolę wszystkich czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Kluczowe jest wprowadzenie deficytu kalorycznego (500–600 kcal/dobę) oraz regularnej aktywności fizycznej (min. 150 minut tygodniowo), co stanowi bazę do ewentualnego dalszego leczenia farmakologicznego.

Źródła

  1. Dobrowolski, P., Prejbisz, A., Kuryłowicz, A., Baska, A., Burchardt, P., Chlebus, K., … & Bogdański, P. (2022). Zespół metaboliczny — nowa definicja i postępowanie w praktyce. Stanowisko PTNT, PTLO, PTL, PTH, PTMR, PTMSŻ, sekcji Prewencji i Epidemiologii PTK, „Klubu 30” PTK oraz sekcji Chirurgii Metabolicznej i Bariatrycznej TChP. Nadciśnienie Tętnicze w Praktyce, 8(2), 47–72 https://ptmr.info.pl/wp-content/uploads/2024/12/Zespol-metaboliczny-one-pagery.pdf [ostatni dostęp: 31.12.2025 r.]
  2. Prejbisz, A., Dobrowolski, P., Doroszko, A., Olszanecka, A., Tycińska, A., Tykarski, A., … & Wolf, J. (2024). Wytyczne postępowania w nadciśnieniu tętniczym w Polsce 2024 — stanowisko Ekspertów Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego/Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Nadciśnienie Tętnicze w Praktyce, 10(3-4), 53–111.

Zaloguj się

Zapomniałaś/eś hasła?

lub
Logujesz się na komputerze służbowym?
Nie masz konta? Zarejestruj się
Ten serwis jest chroniony przez reCAPTCHA oraz Google (Polityka prywatności oraz Regulamin reCAPTCHA).