Wyszukaj w publikacjach
Diagnozuj i lecz: szpitalne ZUM u pacjenta cewnikowanego po zabiegu

Zakażenia układu moczowego odpowiadają za niemal 40% wszystkich zakażeń szpitalnych oraz 10–20% zakażeń pozaszpitalnych. W warunkach hospitalizacji ich przebieg często ma charakter powikłany, zwłaszcza u pacjentów po zabiegach operacyjnych z utrzymywanym cewnikiem pęcherzowym.
W tej grupie chorych ryzyko nawrotów oraz udział drobnoustrojów o zwiększonym potencjale oporności są istotnie większe, co przekłada się na bardziej złożone decyzje terapeutyczne [1].
Opis przypadku
Wywiad
Pacjent, 70-letni mężczyzna, zgłosił się do poradni POZ 2 dni po wypisie ze szpitala z powodu utrzymującej się gorączki do 38,2–38,4 °C, dyzurii oraz bólu w okolicy nadłonowej. Objawy rozpoczęły się w 5. dobie po przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP).
W trakcie hospitalizacji pacjent pozostawał w stanie ogólnym dobrym, bez objawów infekcji; nie zgłaszał dolegliwości dyzurycznych ani gorączki przed wypisem. Cewnik pęcherzowy utrzymywano przez 5 dni po zabiegu; został usunięty przed wypisem.
Z powodu wystąpienia objawów już w warunkach domowych pacjent zgłosił się bezpośrednio do POZ. W dniu wizyty pobrano badanie ogólne moczu oraz posiew przed wdrożeniem antybiotykoterapii empirycznej.
W ciągu ostatnich 12 miesięcy dwukrotnie leczony z powodu objawowego zakażenia układu moczowego. W obu przypadkach występowały dyzuria i częstomocz bez objawów ogólnych; leczenie ambulatoryjne przyniosło poprawę. Obecny epizod jest trzecim w tym roku.
Choroby przewlekłe:
Przyjmowane leki:
- ramipryl 5 mg 1× dziennie,
- amlodypina 5 mg 1× dziennie,
- tamsulozyna 0,4 mg 1× dziennie wieczorem.
Nie zgłasza alergii na leki. Nie pali tytoniu. Alkohol sporadycznie. Samodzielny w codziennym funkcjonowaniu.
Pacjent przyznaje, że po usunięciu cewnika ograniczał przyjmowanie płynów, aby zmniejszyć częstość mikcji i dyskomfort pooperacyjny. Oddawał mocz rzadziej, starając się „wytrzymać jak najdłużej”.
Badanie fizykalne
Stan ogólny dobry, pacjent w pełnym kontakcie logicznym, wydolny krążeniowo i oddechowo. Chód samodzielny, bez duszności spoczynkowej.
Parametry życiowe:
- ciśnienie tętnicze: 132/78 mmHg,
- tętno: 88/min, miarowe,
- temperatura ciała: 38,2 °C,
- częstość oddechów: 16/min,
- saturacja: 98%.
Skóra ciepła, bez cech odwodnienia. Błony śluzowe wilgotne.
Brzuch miękki, perystaltyka zachowana. Tkliwość palpacyjna w okolicy nadłonowej. Objaw Goldflama obustronnie ujemny.
Nie stwierdza się obrzęków obwodowych. W badaniu neurologicznym bez odchyleń. Bez zaburzeń świadomości.
Diagnoza i zastosowane leczenie
Na podstawie obrazu klinicznego rozpoznano:
- powikłane zakażenie dolnych dróg moczowych związane z niedawnym cewnikowaniem (CAUTI),
- nawrotowe zakażenie układu moczowego (≥3 epizody w ciągu 12 miesięcy) [1].
Pacjent w stanie ogólnym dobrym, bez cech urosepsy – zdecydowano się na leczenie ambulatoryjnie. Wdrożono empiryczną antybiotykoterapię doustną z planem weryfikacji po uzyskaniu wyniku badania mikrobiologicznego.
Zalecenia niefarmakologiczne
- Zwiększenie podaży płynów do ok. 2–2,5 l/dobę w celu utrzymania prawidłowej diurezy.
- Regularne opróżnianie pęcherza, bez wstrzymywania mikcji.
- Obserwacja objawów sugerujących progresję zakażenia: utrzymująca się lub narastająca gorączka, dreszcze, ból w okolicy lędźwiowej, pogorszenie samopoczucia.
- Zgłoszenie się do lekarza w przypadku trudności w oddawaniu moczu, uczucia zalegania moczu lub zatrzymania moczu.
- Przestrzeganie zaleceń pooperacyjnych po TURP oraz planowa kontrola urologiczna.
Leczenie farmakologiczne
- Cyprofloksacyna 500 mg 2× dziennie przez 7 dni doustnie.
- Liofilizat OM-89 6 mg 1× dziennie, przed posiłkiem, przez 90 kolejnych dni w ramach immunoprofilaktyki nawrotowych zakażeń dolnych dróg moczowych [1–3].
- Ramipryl 5 mg 1× dziennie.
- Amlodypina 5 mg 1× dziennie.
- Tamsulozyna 0,4 mg 1× dziennie wieczorem.
Leczenie zaplanowano jako ambulatoryjne, z oceną skuteczności terapii przeciwbakteryjnej.
Wizyta kontrolna (po 6 dniach)
Pacjent zgłasza wyraźną poprawę samopoczucia – ustąpienie gorączki oraz dolegliwości dyzurycznych. Oddawanie moczu bez bólu i bez uczucia zalegania. Stan ogólny dobry, parametry życiowe w normie.
Dostępny wynik posiewu moczu pobranego przed wdrożeniem leczenia empirycznego wykazał Klebsiella pneumoniae >10⁵ CFU/ml; antybiogram potwierdził wrażliwość szczepu na cyprofloksacynę (S), co uzasadniało kontynuację rozpoczętej terapii bez modyfikacji.
Kontrolne badanie ogólne moczu nie wykazuje cech aktywnego zakażenia. Leczenie przeciwbakteryjne zakończono zgodnie z planem. Zalecono kontynuowanie przyjmowania przez pacjenta liofilizowanego lizatu E. Coli OM-89 w schemacie profilaktycznym 1× dziennie rano, przed posiłkiem.
Zalecono dalszą obserwację oraz zgłoszenie się w przypadku nawrotu objawów. Ustalono wizytę kontrolną po zakończeniu 3-miesięcznego cyklu immunoprofilaktyki w celu oceny częstości ewentualnych nawrotów oraz tolerancji leczenia.
Uzasadnienie zastosowania terapii
U pacjenta rozpoznano powikłane ZUM związane z niedawnym cewnikowaniem (CAUTI). Obraz kliniczny (gorączka, objawy dyzuryczne) oraz znamienny bakteriomocz (Klebsiella pneumoniae >10⁵ CFU/ml) stanowiły wskazanie do niezwłocznego wdrożenia antybiotykoterapii. Leczenie empiryczne zostało następnie potwierdzone wynikiem antybiogramu (szczep wrażliwy na cyprofloksacynę), co umożliwiło skuteczną i bezpieczną kontynuację terapii w warunkach ambulatoryjnych
Trzeci epizod ZUM w ciągu 12 miesięcy spełnia kryteria zakażenia nawrotowego. W tej sytuacji, obok antybiotykoterapii, zasadne jest postępowanie zmniejszające ryzyko kolejnych epizodów. Immunoprofilaktyka liofilizowanym lizatem E. Coli OM-89 działa poprzez modulację odpowiedzi swoistej i nieswoistej gospodarza, a jej skuteczność oceniana jest w redukcji liczby nawrotów jako jednostki klinicznej, niezależnie od gatunku bakterii wywołującej aktualny epizod [1,3].
Właśnie dlatego, równolegle z leczeniem przeciwbakteryjnym, wdrożono immuno profilaktykęnawrotów – liofilizowany lizat E.Coli OM-89 1 kapsułka dziennie przez 90 dni przed posiłkiem.
Źródła
- Juszczak, K., Dybowski, B., Holecki, M., Hryniewicz, W., Klimek, H., & Kłoda, K. et al. (2024). Wytyczne Polskiego Towarzystwa Urologicznego, Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników oraz Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej dotyczące diagnostyki, terapii i postępowania w pozaszpitalnych zakażeniach dolnych dróg moczowych. Lekarz POZ, 10(3), 127-148 https://www.termedia.pl/Journal/-98/pdf-54693-10?filename=Wytyczne%20Polskiego%20Towarzystwa%20Urologicznego.pdf
- Charakterystyka produktu leczniczego. Uro-Vaxom
- Huber, M., Krauter, K., Winkelmann, G., Bauer, H. W., Rahlfs, V. W., Lauener, P. A., Blessmann, G. S., & Bessler, W. G. (2000). Immunostimulation by bacterial components: II. Efficacy studies and meta-analysis of the bacterial extract OM-89. International journal of immunopharmacology, 22(12), 1103–1111. https://doi.org/10.1016/s0192-0561(00)00070-9





















