70-letni pacjent z zaostrzeniem POChP
Zaostrzenie POChP nie jest wyłącznie incydentem o charakterze infekcyjnym, lecz może wynikać także z innych czynników, takich jak zanieczyszczenie powietrza czy pogorszenie adherencji, oraz stanowić sygnał nieoptymalnej kontroli choroby. W praktyce POZ właśnie okres po zaostrzeniu jest momentem, w którym należy ponownie ocenić skuteczność leczenia przewlekłego, technikę inhalacyjną, rzeczywistą adherencję oraz zasadność intensyfikacji terapii. Każde kolejne zaostrzenie wiąże się z pogorszeniem czynności płuc, większym ryzykiem hospitalizacji i gorszym rokowaniem [1], dlatego decyzja „co dalej po zaostrzeniu?” ma znaczenie większe niż samo doraźne łagodzenie objawów.
Zapraszamy do rozwiązania przypadku klinicznego 70-letniego chorego na POChP, u którego kluczowym problemem jest dobór dalszego leczenia po zaostrzeniu mimo terapii podtrzymującej.
9 etapów
