Tisercin®

• Choroby psychiczne przebiegające z pobudzeniem ruchowym i psychoruchowym, zespoły paranoidalne (schizofrenia).
• Jako lek wspomagający w niektórych towarzyszących objawach padaczki, niedorozwoju umysłowego, w depresji z niepokojem.
• Nasilenie działania przeciwbólowego innych leków.
• Przygotowanie i pogłębienie znieczulenia ogólnego.

Dorośli. Leczenie należy zaczynać od małych dawek, które później można stopniowo zwiększać w zależności od tolerancji pacjenta na lek. Po osiągnięciu poprawy dawkę należy zmniejszyć do ustalanej indywidualnie dawki podtrzymującej. W psychozach dawka początkowa wynosi 25-50 mg/dobę (1-2 tabl.) w 2 dawkach podzielonych. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do dawki dobowej 150-250 mg na dobę (stosowanej w 2-3 dawkach podzielonych) a następnie po uzyskaniu efektów leczenia dawkę można zredukować do dawki podtrzymującej.

Dzieci i młodzież. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat.

Pochodna fenotiazyny o silniejszym od chlorpromazyny działaniu hamującym na funkcje psychoruchowe. Lek powoduje supresję bodźców czuciowych, zmniejszenie aktywności ruchowej i silną sedację. Wywiera również działanie przeciwwymiotne, przeciwhistaminowe, przeciwadrenergiczne i przeciwcholinergiczne. Lewomepromazyna podwyższa próg bólu i powoduje efekt amnestyczny.

1 tabl. powl. zawiera 25 mg lewomepromazyny.

Należy unikać łączenia z następującymi lekami:

• leki hipotensyjne ze względu na ryzyko hipotonii;
• inhibitory MAO ze względu na przedłużone działanie lewomepromazyny i nasilenie działań niepożądanych.

Należy zachować ostrożność stosując z następującymi lekami:

• leki o działaniu antycholinergicznym - może nasilać się działanie antycholinergiczne;
• leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy - nasilenie działania na OUN;
• leki o działaniu pobudzającym na OUN - działanie pobudzające zostaje osłabione;
• lewodopa - jej działanie zostaje osłabione;
• doustne leki przeciwcukrzycowe - ryzyko hiperglikemii;
• leki wydłużające odstęp QT - ryzyko arytmii;
• dilewalol i inne leki beta-adrenolityczne - wzajemne nasilenie działania;
• preparaty o działaniu fotouczulającym - nasilenie uczulenia na światło;
• alkohol - wzajemne nasilenie działania hamującego na OUN.

Inne: jednoczesne podawanie witaminy C zmniejsza niedobór witaminy związany z leczeniem lewomepromazyną.

• Nadwrażliwość na fenotiazyny;
• jaskra z wąskim kątem przesączania;
• retencja moczu;
• choroba Parkinsona;
• stwardnienie rozsiane;
• miastenia;
• porażenie połowicze;
• ciężka kardiomiopatia;
• ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek;
• hipotonia;
• choroby układu krwiotwórczego;
• porfiria;
• karmienie piersią;
• dzieci do lat 12;
• łączne podawanie z lekami hipotensyjnymi;
• przedawkowanie środków działających depresyjnie na OUN.

Stosowanie leku należy natychmiast przerwać, jeśli wystąpi jakakolwiek reakcja z nadwrażliwości.

Stosowanie leku u chorych z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko kumulacji.

Osoby w podeszłym wieku powinny rozpoczynać leczenie od małych dawek początkowych i stopniowo je zwiększać.

Po podaniu pierwszej dawki pacjent powinien leżeć 30 minut, aby uniknąć hipotonii.

Nie należy stosować leku u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy i zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

U osób z chorobami układu krążenia przed rozpoczęciem leczenia lewomepromazyną należy wykonać badanie EKG.

Jeśli w czasie leczenia wystąpi hipertermia należy wykluczyć złośliwy zespół neuroleptyczny.

Spożywanie napojów alkoholowych jest zabronione w trakcie przyjmowania leku i do 5 dni po zakończeniu leczenia.

Przed rozpoczęciem terapii i a trakcie jej trwania należy kontrolować następujące parametry:

• RR,
• czynność wątroby,
• morfologię krwi z rozmazem,
• EKG.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn powinny być zakazane w trakcie przyjmowania leku.

• Suchość w jamie ustnej,
• nudności,
• wymioty,
• zaparcia,
• hipotonia ortostatyczna,
• zaburzenia orientacji,
• splątanie,
• halucynacje,
• mowa bezładna,
• napady padaczkowe,
• złogi w soczewce i rogówce,
• retinopatia barwnikowa,
• trudności z oddawaniem moczu,
• zmiana barwy moczu,
• objawy pozapiramidowe.

W okresie ciąży i karmienia piersią stosowanie leku jest przeciwwskazane.