Magvit B6

Wskazaniem do podawania preparatu jest profilaktyka powikłań związanych z niedoborem magnezu i/lub witaminy B₆ oraz uzupełnianie stwierdzonych niedoborów tych związków w organizmie.

Profilaktycznie zaleca się

• w stanach przewlekłego zmęczenia fizycznego i psychicznego,
• nadpobudliwości nerwowej,
• w sytuacjach wywołujących stres,
• depresjach,
• zaburzeniach snu,
• bólach mięśni,
• w zapobieganiu miażdżycy i zawałom serca.

Uzupełniająco

• w hipomagnezemii wywołanej nałogowym paleniem tytoniu i spożywaniem alkoholu;
• długotrwałym stosowaniem leków przeczyszczających, środków antykoncepcyjnych i niektórych preparatów moczopędnych oraz diurezą osmotyczną u cukrzyków w przebiegu przewlekłej hiperglikemii.

Wspomagająco preparat znalazł zastosowanie jako uzupełnienie leczenia chorób serca i układu krążenia, takich jak

• nadciśnienie tętnicze,
• zastoinowa niewydolność krążenia,
• zaburzenia rytmu serca;

• w terapii atonicznych skurczów mięśni i drętwienia kończyn,
• w stanach depresji nerwowej,
• a także podczas rekonwalescencji po złamaniach kości lub w kompleksowym leczeniu osteoporozy.

Profilaktycznie: dorośli i dzieci od 12. rż. (młodzież): raz/dobę 2 tabl. lub 1-2 tabl. 2x/dobę. Młodsze dzieci na zalecenie lekarza. Leczniczo: wyłącznie z przepisu lekarza.

Lek należy popić wodą.

Zapotrzebowanie u dorosłego człowieka na ten pierwiastek chemiczny wynosi średnio 5 mg/kg masy ciała/dobę. W stanach znacznych niedoborów, a także w okresie intensywnego wysiłku fizycznego i umysłowego czy też szybkiego wzrostu organizmu dziecka zapotrzebowanie na magnez wzrasta dwukrotnie. Zaledwie 1% ogólnej zawartości tego pierwiastka znajduje się w przestrzeni wodnej pozakomórkowej, 50% w kościach, a pozostała ilość w innych komórkach organizmu. Prawidłowe stężenie magnezu w surowicy krwi wynosi 0.8-1.05 mmola/l (1.9-2.5 mg%).

1 tabl. zawiera 48 mg jonów magnezu w postaci magnezu mleczanu dwuwodnego i 5 mg pirydoksyny chlorowodorku.

Magnez zmniejsza wchłanianie teofiliny, tetracyklin, preparatów żelaza, związków fluoru i doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy warfaryny.

Fosforany, duże dawki wapnia, nadmiar lipidów, fityniany, zmniejszają wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego.

Leki moczopędne, cisplatyna, cykloseryna, mineralokortykosteroidy, nasilają wydalanie magnezu z moczem.

Aminoglikozydy, środki zwiotczające oraz kolistyna stosowane jednocześnie z preparatami magnezowymi mogą spowodować porażenie mięśniowe.

Na skutek alkalizacji moczu następuje zmniejszenie nerkowego wydalania chinidyny co wiąże się z ryzykiem jej przedawkowania.

Witamina B₆ może zmniejszać stężenie fenytoiny w surowicy krwi.

Stosowanie cykloseryny, hydralazyny, izoniazydu, penicylaminy i doustnych środków antykoncepcyjnych prowadzi do zwiększenia zapotrzebowania na witaminę B₆.

• Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu,
• ciężka niewydolność nerek,
• hipermagnezemia,
• hiperwitaminoza B₆,
• blok przedsionkowo-komorowy,
• myasthenia gravis,
• parkinsonizm leczony L-dopą bez stosowania inhibitora obwodowej dekarboksylazy lewodopy,
• znaczne niedociśnienie tętnicze,
• zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego,
• biegunka.

Podczas stosowania doustnych preparatów tetracyklin należy zachować trzygodzinną przerwę pomiędzy podaniem antybiotyku a preparatu z powodu zmniejszenia wchłaniania tetracyklin z przewodu pokarmowego.

Pacjenci z zaburzeniami czynności serca i nerek przed zastosowaniem leku powinni skonsultować się z lekarzem.

Nie należy stosować preparatu na czczo, gdyż może spowodować biegunkę.

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu.

Lek nie powoduje zaburzenia sprawności psychofizycznej, zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Przy proponowanym dawkowaniu na ogół nie występują.

Sporadycznie mogą pojawić się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nudności, wymioty, luźne stolce lub zaczerwienienie skóry.

Długotrwałe systematyczne przyjmowanie pirydoksyny w dawce 50 mg/dobę może stać się przyczyną obwodowej neuropatii czuciowej, natomiast dawki dobowe powyżej 200 mg mogą prowadzić do niedoboru kwasu foliowego, zaburzeń oddechowych oraz różnego typu dermatoz.

Nie wiadomo, czy lek może powodować zagrożenie dla płodu, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednio liczebnych i dobrze kontrolowanych obserwacji u ludzi. Dlatego decyzję o stosowaniu preparatu u kobiet w ciąży i karmiących piersią należy każdorazowo podejmować indywidualnie w stosunku do pacjentki.

Przy długotrwałym przyjmowaniu leku w dawkach przekraczających zalecane mogą pojawić się objawy opisane działaniami niepożądanymi oraz spadek ciśnienia krwi, osłabienie mięśniowe, zaburzenia czucia, ból kończyn, brak odruchów ścięgnowych, trudności w oddychaniu i zaburzenia rytmu pracy serca jako efekt zasadowicy lub zespołu mleczno-alkalicznego.

W przypadku przedawkowania stosuje się nawodnienie doustne lub dożylne (w ciężkich stanach podaje się dożylnie 0,9% roztwór NaCl).

Jednocześnie lub tuż po nawodnieniu podaje się furosemid lub inne leki moczopędne.

Jeśli nie ma poprawy stosuje się kalcytoninę.

Pacjentom z małym stężeniem fosforanów we krwi i sprawnymi nerkami można podać doustnie fosforany.