Velenta

• leczenie nieregularnych cykli miesiączkowych

• leczenie bolesnego miesiączkowania

• leczenie endometriozy

• leczenie wtórnego braku miesiączki

• leczenie nieprawidłowych krwawień z macicy

• leczenie zespołu napięcia przedmiesiączkowego

• leczenie poronień zagrażających

• leczenie poronień nawykowych

• leczenie bezpłodności związanej z niewydolnością ciałka żółtego.

Hormonalna terapia zastępcza

Dydrogesteron może być stosowany w skojarzeniu z estrogenem u kobiet z zachowaną macicą, z zaburzeniami spowodowanymi naturalną lub wywołaną chirurgicznie menopauzą.

Dydrogesteron równoważy działanie estrogenu na endometrium macicy podczas hormonalnej terapii zastępczej.

Dawkowanie

Dawkowanie, schemat podawania i czas trwania leczenia mogą być dostosowane do ciężkości zaburzenia i odpowiedzi klinicznej.

Nieregularne cykle : 10 mg do 20 mg (1 do 2 tabletek) na dobę, rozpoczynając podawanie od drugiej połowy cyklu miesiączkowego do 1. dnia następnego cyklu miesiączkowego. Dzień rozpoczęcia i liczba dni leczenia będą zależeć od indywidualnej długości cyklu.

Bolesne miesiączkowanie : 10 mg lub 20 mg na dobę od 5. do 25. dnia cyklu.

Endometrioza : 10 mg do 30 mg na dobę od 5. do 25. dnia cyklu lub w sposób ciągły.

Nieprawidłowe krwawienie z macicy : jeśli leczenie jest rozpoczynane w celu zatrzymania krwawienia, należy podawać 20 mg lub 30 mg dydrogesteronu na dobę przez okres do 10 dni.

Przy podawaniu w sposób ciągły, należy stosować 10 mg lub 20 mg dydrogesteronu na dobę w czasie drugiej części cyklu miesiączkowego. Dzień rozpoczęcia leczenia i ilość dni, w których produkt leczniczy będzie podawany zależą od indywidualnej długości cyklu miesiączkowego każdej pacjentki.

Krwawienie z odstawienia występuje, jeśli wzrost endometrium został wcześniej wystarczająco pobudzony przez endogenny lub egzogenny estrogen.

Wtórny brak miesiączki : należy podawać 10 mg lub 20 mg dydrogesteronu na dobę przez 14 dni drugiej części założonego cyklu miesiączkowego w celu uzyskania optymalnej przemiany wydzielniczej endometrium, wcześniej wystarczająco pobudzonego przez endogenny lub egzogenny estrogen.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego : 10 mg dwa razy na dobę rozpoczynając od drugiej połowy cyklu miesiączkowego do pierwszego dnia kolejnego cyklu. Dzień rozpoczęcia leczenia i ilość dni, w których produkt leczniczy będzie podawany zależą od długości cyklu miesiączkowego pacjentki.

Poronienie zagrażające : dawka początkowa do 40 mg w pojedynczej dawce, a następnie 20 mg lub 30 mg na dobę do ustąpienia objawów.

Poronienie nawykowe : 10 mg dydrogesteronu dwa razy na dobę do 12 tygodnia ciąży.

Bezpłodność związana z niewydolnością ciałka żółtego : 10 mg lub 20 mg dydrogesteronu na dobę rozpoczynając od drugiej połowy cyklu miesiączkowego do pierwszego dnia kolejnego cyklu.

Leczenie należy kontynuować przez co najmniej trzy kolejne cykle.

Hormonalna terapia zastępcza, tj. w połączeniu z estrogenem u kobiet z zachowaną macicą, z zaburzeniami spowodowanymi naturalną lub wywołaną chirurgicznie menopauzą:

• Terapia ciągła sekwencyjna: estrogen podawany jest w sposób ciągły i dodawana jest jedna tabletka 10 mg dydrogesteronu na dobę w trakcie ostatnich 14 dni każdego 28-dniowego cyklu, w sposób sekwencyjny.

• Terapia cykliczna: estrogen jest podawany cyklicznie z przerwami w jego podawaniu, zwykle estrogen jest stosowany przez 21 dni po czym następuje 7 dni przerwy w stosowaniu. Jedna tabletka dydrogesteronu 10 mg na dobę jest stosowana przez ostatnie 12-14 dni leczenia estrogenem.

• W zależności od odpowiedzi klinicznej, dawka może być zwiększona do 20 mg dydrogesteronu

  na dobę.

Krwawienie z odstawienia zwykle zaczyna się po zaprzestaniu stosowania dydrogesteronu.

W celu rozpoczęcia i kontynuacji leczenia objawów pomenopauzalnych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas (patrz również).

Dzieci i młodzież

Nie ma właściwego wskazania do stosowania dydrogesteronu przed pierwszą miesiączką.

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania dydrogesteronu u młodzieży w wieku 12-18 lat. Obecnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8 i 5.1, jednak nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej.

Sposób podawania

Podanie doustne.

W przypadku przyjmowania większych dawek, tabletki należy zażywać w równych dawkach, podzielonych w ciągu dnia.

Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg dydrogesteronu .

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

Każda tabletka zawiera 105,5 mg laktozy.

Dane z badań in vitro wskazują, że główny szlak metaboliczny prowadzący do powstania głównego czynnego farmakologicznie metabolitu 20-dihydrodydrogesteronu (DHD) jest katalizowany przez aldo-keto reduktazę 1C (AKR 1C) w ludzkim cytozolu. Obok metabolizmu cytozolowego, istnieje metabolizm z udziałem izoenzymów cytochromu P450 (CYP), zachodzący prawie wyłącznie poprzez CYP3A4. W wyniku przemian powstaje kilka innych metabolitów. Główny czynny metabolit DHD jest substratem do przemian metabolicznych zachodzących poprzez izoenzym CYP3A4.

Z tego powodu, metabolizm dydrogesteronu i DHD może ulec przyspieszeniu podczas jednoczesnego stosowania substancji indukujących aktywność enzymów cytochromu, takich jak: produkty lecznicze przeciwdrgawkowe (np. fenobarbital, fenytoina, karbamazepina), przeciwzakaźne (np. ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz) i produkty roślinne, zawierające ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum perforatum ), szałwię i miłorząb.

Rytonawir i nelfinawir, chociaż są znane jako silne inhibitory enzymów cytochromu, to stosowane jednocześnie z hormonami steroidowymi wykazują właściwości indukujące.

Skutkiem klinicznym zwiększonego metabolizmu dydrogesteronu może być zmniejszenie jego skuteczności.

Badania in vitro wykazały, że dydrogesteron i DHD w istotnych klinicznie stężeniach, nie hamują ani nie pobudzają izoenzymów cytochromu, odpowiadających za metabolizm innych produktów leczniczych.

Ponieważ progesteron może wpływać na kontrolę cukrzycy, może być konieczne dostosowanie dawkowania leków przeciwcukrzycowych.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną

  w punkcie 6.1.

• Rozpoznanie lub podejrzenie nowotworu zależnego od progestagenów (np. oponiak).

• Krwawienie z pochwy o nieustalonej przyczynie.

• Należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania do stosowania estrogenów podczas jednoczesnego stosowania estrogenu z dydrogesteronem.

• Ciężka, ostra choroba wątroby lub zaburzenie metaboliczne barwników żółciowych (zespół

  Dubin-Johnsona, zespół Rotora) lub występowanie tych chorób w wywiadzie.

• Ostry guz wątroby lub guz wątroby w wywiadzie.

• Zakrzepowe zapalenie żył i choroba zakrzepowo-zatorowa.

• Oponiak lub oponiak w wywiadzie.

Przed rozpoczęciem leczenia nieprawidłowych krwawień z pochwy dydrogesteronem, należy wyjaśnić ich etiologię. W trakcie pierwszych miesięcy leczenia mogą wystąpić krwawienia lub plamienia międzymiesiączkowe. Jeżeli krwawienia lub plamienia międzymiesiączkowe pojawią się dopiero po pewnym czasie stosowania leczenia lub utrzymują się po przerwaniu leczenia, należy przeprowadzić diagnostykę w celu ustalenia ich przyczyny. Diagnostyka może obejmować wykonanie biopsji endometrium w celu wykluczenia nowotworu złośliwego endometrium.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane u pacjentek przyjmujących dydrogesteron w czasie badań klinicznych we wskazaniach do stosowania bez estrogenu to: migrena, bóle głowy, nudności, zaburzenia miesiączkowania, bolesność i (lub) tkliwość piersi.

W czasie badań klinicznych z zastosowaniem dydrogesteronu (n=3483) we wskazaniach do stosowania bez estrogenu oraz ze zgłoszeń spontanicznych zaobserwowano następujące działania niepożądane z częstością podaną poniżej:

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

* Działania niepożądane pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych, których nie obserwowano w trakcie badań klinicznych, zostały zakwalifikowane do częstości „rzadko”, ponieważ oszacowana częstość ich występowania była mniejsza od górnej granicy 95% przedziału ufności, który wynosił 3/x, gdzie x=3483 (całkowita liczba pacjentek biorących udział w badaniach klinicznych).

Działania niepożądane w populacji młodzieży

Na podstawie zgłoszeń spontanicznych i ograniczonych danych z badań klinicznych wydaje się, że profil bezpieczeństwa u młodzieży będzie podobny do obserwowanego u dorosłych.

Działania niepożądane związane z leczeniem skojarzonym estrogenem i progestagenem (patrz także i Charakterystyka produktu leczniczego zawierającego estrogen):

• Rak piersi, przerost endometrium, rak endometrium, rak jajnika

• Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ)

• Zawał mięśnia sercowego, choroba niedokrwienna serca, udar niedokrwienny mózgu.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych; Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.:

+ 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Ciąża

Szacuje się, że na działanie dydrogesteronu w czasie ciąży było eksponowanych ponad 10 milionów kobiet. Dotychczas nie uzyskano żadnych danych, wskazujących na szkodliwy wpływ stosowania dydrogesteronu w okresie ciąży.

Istnieją doniesienia literaturowe wskazujące, że stosowanie niektórych progestagenów zwiększa ryzyko spodziectwa. Jednakże, z powodu występowania innych czynników występujących w czasie ciąży, nie można wyciągnąć jednoznacznych wniosków dotyczących wpływu stosowania progestagenów na występowanie spodziectwa. Badania kliniczne z udziałem ograniczonej liczby kobiet leczonych dydrogesteronem we wczesnej ciąży, nie wykazały zwiększenia ryzyka spodziectwa. Dotychczas, nie są dostępne żadne inne dane epidemiologiczne na ten temat.

Wyniki nieklinicznych badań dotyczących rozwoju zarodka i płodu i rozwoju pourodzeniowego są zgodne z profilem farmakologicznym dydrogesteronu. Działania niepożądane wystąpiły tylko w przypadku dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie w zastosowaniu klinicznym.

Dydrogesteron może być przepisywany kobietom w czasie ciąży, jeżeli występują wskazania do stosowania.

Karmienie piersią

Brak danych dotyczących przenikania dydrogesteronu do mleka kobiet karmiących piersią. Badania dotyczące innych progestagenów wykazują, że progestageny i ich metabolity przenikają w niewielkiej ilości do mleka ludzkiego.

Nie wiadomo czy istnieje jakiekolwiek ryzyko dla dziecka. Dlatego, dydrogesteronu nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

Płodność

Brak dowodów świadczących, że dydrogesteron stosowany w dawkach leczniczych zmniejsza płodność.

Istnieje niewiele danych dotyczących przedawkowania tego produktu leczniczego u ludzi. Dydrogesteron był dobrze tolerowany po podaniu doustnym (maksymalna dawka dobowa, która została dotychczas przyjęta przez człowieka wynosi 360 mg). Nie istnieją swoiste odtrutki, a leczenie jest objawowe. Informacja ta dotyczy również przedawkowania u dzieci.

Tabletka powlekana

Biała, okrągła (średnica około 7 mm), obustronnie wypukła tabletka powlekana, z oznakowaniem „L1” po jednej stronie tabletki i bez oznakowania po drugiej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna: układ moczowo-płciowy i hormony płciowe i modulatory układu płciowego, pochodne pregnadienu, dydrogesteron, kod ATC: G03DB01 Dydrogesteron jest doustnym, czynnym progestagenem, który powoduje przejście endometrium aktywowanego działaniem estrogenów do fazy wydzielniczej. Dzięki czemu chroni przed zwiększonym ryzykiem przerostu endometrium i (lub) raka endometrium związanego z działaniem estrogenów. Dydrogesteron nie wywiera działania estrogenowego, androgenowego, termogennego, anabolicznego i kortykosteroidowego.

Populacja młodzieży

Ograniczone dane z badań klinicznych wskazują, że w populacji pacjentek w wieku < 18 lat dydrogesteron jest równie skuteczny jak u dorosłych w łagodzeniu objawów bolesnego miesiączkowania, zespołu napięcia przedmiesiączkowego, nieprawidłowych krwawień z macicy i nieregularnych cykli miesiączkowych.

Wchłanianie:

Po podaniu doustnym dydrogesteron ulega szybkiemu wchłanianiu. Tmax wynosi między 0,5 i 2,5 godziny. Całkowita biodostępność dydrogesteronu (podanie doustne 20 mg vs podanie dożylne 7,8 mg) wynosi 28%.

Poniższa tabela przedstawia średnie wartości farmakokinetyczne dla dydrogesteronu (D) i 20α-dihydrodydrogesteronu (DHD) po podaniu pojedynczej dawki 10 mg:

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Dystrybucja

Po podaniu dożylnym dydrogesteronu objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi około 1400 L. Dydrogesteron i DHD wiążą się z białkami osocza w ponad 90%.

Metabolizm

Po podaniu doustnym, dydrogesteron jest szybko metabolizowany do DHD. Najwyższe stężenie głównego czynnego metabolitu 20α-dihydrodydrogesteronu (DHD) występuje po około 1,5 godziny po przyjęciu produktu leczniczego. Stężenie DHD w osoczu jest znacznie większe niż dydrogesteronu. Stosunek AUC i Cmax DHD do AUC i Cmax dydrogesteronu wynosi odpowiednio 40 i 25. Średni okres półtrwania dydrogesteronu i DHD wynosi odpowiednio: od 5 do 7 oraz od 14 do 17 godzin. Wspólną cechą wszystkich metabolitów jest zachowanie konfiguracji 4,6-dien-3-on i brak 17α-hydroksylacji.

Dzięki temu dydrogesteron nie wykazuje aktywności estrogenowej i androgenowej.

Eliminacja

Po podaniu doustnym znakowanego dydrogesteronu, średnio 63% dawki jest wydalane z moczem.

Całkowity klirens osoczowy wynosi 6,4 L/min.

W ciągu 72 godzin produkt leczniczy zostaje wydalony całkowicie. W moczu DHD jest obecny głównie w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym.

Liniowość lub nieliniowość

Farmakokinetyka po podaniu doustnym dawki pojedynczej i wielokrotnej w zakresie od 2,5 mg do 10 mg jest liniowa. Porównanie kinetyki po podaniu dawki pojedynczej i wielokrotnej wykazało, że farmakokinetyka dydrogesteronu i DHD nie zmienia się w wyniku wielokrotnego podawania produktu leczniczego. Stan stacjonarny został osiągnięty po 3 dniach od rozpoczęcia leczenia.

Dane uzyskane ze standardowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności dawki pojedynczej i wielokrotnej, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.

Badania dotyczące toksycznego wpływu na rozród u szczurów wykazały zwiększenie częstości występowania powiększonych brodawek sutkowych (pomiędzy 11. a 19. dniem życia) i spodziectwa u potomstwa płci męskiej po podaniu dawek znacznie większych niż dawki stosowane u ludzi.

Obecnie nie jest możliwe określenie ryzyka występowania spodziectwa u ludzi na podstawie badań na zwierzętach z powodu dużych różnic w metabolizmie u szczurów i ludzi.

Ograniczone dane z badań na zwierzętach dotyczących bezpieczeństwa sugerują, że dydrogesteron wydłuża akcję porodową, co jest zgodne z danymi dotyczącymi jego działania progestagennego.

Ocena ryzyka dla środowiska

Badania oceniające ryzyko dla środowiska wykazały, że dydrogesteron może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego.

Dydrogesteron wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwanie maszyn.

Dydrogesteron może rzadko powodować niewielką senność i (lub) zawroty głowy, zwłaszcza w ciągu pierwszych kilku godzin po zastosowaniu. Dlatego też, należy zachować ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Rdzeń tabletki:

Laktoza jednowodna Hypromeloza Skrobia kukurydziana

Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:

Hypromeloza Makrogol 400

Tytanu dwutlenek (E 171)

Nie dotyczy.

Lek Velenta jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku Zawartość opakowania: 10, 20, 28, 56 i 84 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być wprowadzone do obrotu.