Infekcja górnych dróg oddechowych – dlaczego niedrożność nosa utrzymuje się mimo leczenia?

Infekcje górnych dróg oddechowych najczęściej mają etiologię wirusową i przebieg samoograniczający się. W praktyce klinicznej często jednak obserwujemy sytuację, w której mimo ustępowania innych objawów, niedrożność nosa utrzymuje się i pozostaje główną dolegliwością pacjenta.

Utrzymująca się niedrożność nosa jest związana przede wszystkim z obrzękiem zapalnym błony śluzowej, zwiększoną produkcją wydzieliny oraz zaburzeniem jej transportu [1].

Leki obkurczające błonę śluzową nosa działają szybko, ale wyłącznie objawowo. Ich efekt jest krótkotrwały, a dłuższe stosowanie wiąże się z ryzykiem polekowego nieżytu nosa.

W efekcie pacjent może odczuwać chwilową poprawę, po której objawy wracają – często z podobnym lub większym nasileniem. Dlatego ich stosowanie powinno być ograniczone do kilku dni [1].

W przebiegu infekcji dochodzi do:

• obrzęku błony śluzowej,
• zaburzenia klirensu śluzowo-rzęskowego,
• zalegania wydzieliny w jamach nosowych.

To właśnie te mechanizmy sprawiają, że niedrożność nosa może utrzymywać się nawet wtedy, gdy infekcja zaczyna ustępować.

Regularne oczyszczanie jam nosa pozwala:

• usunąć zalegającą wydzielinę,
• ograniczyć obecność drobnoustrojów i zanieczyszczeń,
• poprawić klirens śluzowo-rzęskowy.

Badania pokazują, że irygacje nosa mogą zmniejszać nasilenie objawów infekcji górnych dróg oddechowych i poprawiać komfort oddychania [2].

W przypadku nasilonej niedrożności nosa szczególnie uzasadnione jest zastosowanie roztworów hipertonicznych. Dzięki efektowi osmotycznemu zmniejszają one obrzęk błony śluzowej i poprawiają drożność nosa.

Roztwory izotoniczne sprawdzają się natomiast w codziennej higienie i profilaktyce.

Preparaty wody morskiej, takie jak Sterimar, mogą stanowić ważny element leczenia wspomagającego. Stosowane kilka razy dziennie pomagają oczyścić jamy nosowe i ułatwiają oddychanie.

Ich przewagą jest bezpieczeństwo – mogą być stosowane dłużej niż leki obkurczające błonę śluzową nosa i bez ryzyka działań niepożądanych związanych z ich przewlekłym stosowaniem.

U pacjentów z utrzymującą się niedrożnością nosa w przebiegu infekcji wirusowej, samo leczenie objawowe może nie być wystarczające.

Wdrożenie regularnej higieny nosa – np. z użyciem preparatów wody morskiej takich jak Sterimar, szczególnie w formie roztworu hipertonicznego – pozwala zmniejszyć obrzęk błony śluzowej, poprawić drożność nosa i przyspieszyć ustępowanie objawów, stanowiąc bezpieczne i skuteczne uzupełnienie terapii [2,3].