Wyszukaj w publikacjach
Hiperurykemia i zespół metaboliczny – jak podejmować trafne decyzje terapeutyczne?

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, otyłością i zaburzeniami gospodarki lipidowej coraz częściej obserwuje się współistniejącą hiperurykemię oraz cechy przewlekłej choroby nerek. Prowadzenie tak złożonych chorych wymaga wielowymiarowej oceny klinicznej oraz decyzji wykraczających poza rutynowe schematy leczenia.
W praktyce podstawowej opieki zdrowotnej pojawiają się pytania:
- Czy leczyć hiperurykemię bezobjawową?
- Jakie znaczenie mają wartości eGFR i ACR w doborze farmakoterapii?
- Które leki hipotensyjne i hipolipemizujące będą najbezpieczniejsze?
Kwas moczowy – wskaźnik ryzyka czy aktywny uczestnik procesu chorobowego?
Hiperurykemia jest częstym zjawiskiem w populacji pacjentów z zespołem metabolicznym. W aktualnych rekomendacjach towarzystw naukowych coraz większy nacisk kładzie się na:
- rozróżnienie pomiędzy rolą kwasu moczowego jako markera a jego udziałem w patogenezie;
- indywidualizację decyzji o leczeniu farmakologicznym, w zależności od chorób współistniejących i ryzyka sercowo-naczyniowego;
- ostrożność we włączaniu leków obniżających stężenie kwasu moczowego, szczególnie przy braku objawów klinicznych dny moczanowej.
Kiedy leczenie kompleksowe staje się koniecznością?
W przypadku współistnienia kilku zaburzeń metabolicznych decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać:
- efekt nefroprotekcyjny wybranych leków przeciwnadciśnieniowych (np. losartanu);
- potencjał metaboliczny i sercowo-naczyniowy flozyn oraz agonistów GLP-1;
- konieczność osiągnięcia celów lipidowych zgodnych z grupą ryzyka (np. LDL <70 mg/dl u pacjentów z PChN);
- modyfikację stylu życia, w tym ograniczenie fruktozy, alkoholu oraz redukcję masy ciała.
W kolejnym odcinku wideo podcastu „Trudne decyzje”, prof. dr hab. n. med. Piotr Rozentryt, specjalista chorób wewnętrznych, nefrologii i kardiologii, omawia przypadek pacjenta z nadciśnieniem tętniczym, hiperurykemią i zespołem metabolicznym. Przedstawia możliwe strategie terapeutyczne, wskazuje na ryzyka i dylematy decyzyjne, które często towarzyszą prowadzeniu pacjentów z wielochorobowością i podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym.
Zobaczcie odcinek i przekonajcie się, jak podejmować trafne decyzje terapeutyczne w najtrudniejszych przypadkach.