Długie przerwy między posiłkami u seniorów a rozwój chorób kardiologicznych i neuropsychiatrycznych

Przerwy między posiłkami trwające od 14 do 24 godzin korelują z szybszym rozwojem chorób przewlekłych u pacjentów powyżej 60. roku życia. Wyniki 15-letnich obserwacji, opublikowane na łamach „Journal of Internal Medicine”, wskazują na szczególne nasilenie tego zjawiska u osób po 78. roku życia.

Zespół badawczy z Karolinska Institutet ocenił wpływ codziennych przerw w przyjmowaniu pokarmów na tempo narastania wielochorobowości. W tym celu przeanalizowano dane 2981 mieszkańców Sztokholmu. Informacje te zgromadzono wcześniej w ramach szwedzkiego Narodowego Badania Starzenia się i Opieki w Kungsholmen (SNAC-K).

Zgromadzony materiał dowodzi, że u pacjentów poszczących od 14 do 24 godzin na dobę schorzenia przewlekłe postępowały wyraźnie szybciej niż w grupie zachowującej przerwy rzędu 6-11,5 godziny.

Zależność ta dotyczyła przede wszystkim patologii w obrębie układu sercowo-naczyniowego oraz chorób neuropsychiatrycznych. Badacze nie odnotowali natomiast podobnego wpływu na układ mięśniowo-szkieletowy.

Wiele badań nad postem przeprowadzono na populacjach młodszych lub w średnim wieku. Nasze wyniki sugerują, że zależności te mogą być inne u osób starszych, szczególnie w najstarszych grupach wiekowych

Adrián Carballo Casla, ostatni autor badania i badacz podoktorancki w Centrum Badań nad Starzeniem się, Wydziale Neurobiologii, Nauk o Opiece i Społeczeństwie Instytutu Karolinska

Autorzy publikacji wyraźnie podkreślają obserwacyjny charakter swojego projektu. Czas trwania przerw między posiłkami oszacowano tu wyłącznie na podstawie subiektywnych deklaracji uczestników o typowych porach jedzenia.

Zgromadzone dane nie pozwalają jednoznacznie rozstrzygnąć, czy sam post stanowi niezależny czynnik ryzyka. Wyniki nie dowodzą bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego, a jedynie wskazują na odmienny, potencjalnie negatywny wpływ długich przerw w podaży kalorii na organizm seniorów.