• Wskazania
    • Dawkowanie
    • Uwagi
    • Działanie
    • Skład
    • Interakcje
    • Przeciwwskazania
    • Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności
    • Działania niepożądane
    • Ciąża i laktacja
    • Przedawkowanie
    • ICD-10
ikona remedium
Karta leku
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Rx

Miansec

tabl. powl.
10 mg
30 szt.

Cena i refundacja

30%
3,38
S
bezpł.
100%
9,68
DZ
bezpł.
Eksploruj
Zobacz inne warianty (4)
Ostrzeżenia
Dysfunkcje psychofizyczne
Jedzenie
Ciąża - trymestr 1 - Kategoria C
Ciąża - trymestr 2 - Kategoria C
Ciąża - trymestr 3 - Kategoria C
Inne

Wskazania

Objawy depresyjne o różnym podłożu, w których wskazane jest leczenie farmakologiczne.

Dawkowanie

Dorośli. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta. Leczenie należy rozpocząć od dawki 30 mg/dobę. Dawkę można stopniowo zwiększać co kilka dni, aż do osiągnięcia właściwej reakcji klinicznej pacjenta. Zróżnicowane dawkowanie w zależności od stopnia depresji wynosi od 60-90 mg. Osoby w podeszłym wieku. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta. Dawka początkowa nie powinna być większa niż 30 mg/dobę. Dawkę można stopniowo zwiększać pod ścisłą kontrolą lekarza do dawki zapewniającej osiągnięcie zadowalającego stanu klinicznego (zazwyczaj mniejsza dawka podtrzymująca). Dzieci i młodzież. Nie należy stosować. Uwaga: dawkę dobową można przyjmować w dawkach podzielonych lub jednorazowo na noc (ze względu na korzystny wpływ na sen). Maks. dawka dobowa wynosi 200 mg. Leczenie odpowiednią dawką powoduje zazwyczaj uzyskanie reakcji klinicznej w ciągu 2-4 tyg. W przypadku niezadowalającej reakcji dawkę można zwiększyć. Jeżeli w ciągu następnych 2-4 tyg. leczenia nie ma reakcji, leczenie należy przerwać. Po uzyskaniu poprawy klinicznej należy kontynuować leczenie przez 4-6 m-cy.

Uwagi

Tabl. należy przyjmować doustnie bez rozgryzania, popijając płynem.

Działanie

Mianseryna zwiększa ośrodkowe przewodnictwo nerwowe blokując receptory α2-adrenergiczne i hamując wychwyt zwrotny noradrenaliny. Mianseryna wykazuje właściwości anksjolityczne i poprawiające sen poprzez jego pogłębienie i wydłużenie, co ma szczególne znaczenie w leczeniu pacjentów z objawami lęku lub zaburzeniami snu występującymi w schorzeniach depresyjnych. Uważa się, że właściwości uspokajające mianseryny związane są z blokowaniem receptorów histaminowych H1 i adrenergicznych α1. Stwierdzono interakcje z receptorami serotoninowymi w OUN. Mianseryna prawdopodobnie nie ma szczególnie silnych właściwości antymuskarynowych, dzięki temu jej działanie jest niemal pozbawione efektów cholinolitycznych, takich jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia widzenia, przyspieszenie czynności serca, zaparcia, utrudnienie oddawania moczu. Objawy te występują po podaniu trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Mianseryna jest lekiem dobrze tolerowanym również przez osoby w podeszłym wieku i pacjentów ze schorzeniami sercowo-naczyniowymi, w dawkach leczniczych praktycznie nie ma wpływu na układ sercowo-naczyniowy. W przypadku przedawkowania wykazuje słabsze działanie kardiotoksyczne niż trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Mianseryna nie antagonizuje działania sympatykomimetyków oraz leków przeciwnadciśnieniowych, które blokują receptory adrenergiczne (np. betanidyna, klonidyna, metylodopa).

Skład

1 tabl. zawiera 10 mg lub 30 mg chlorowodorku mianseryny.

Interakcje

Mianseryny nie należy podawać z innymi lekami przeciwdepresyjnymi ze względu na ryzyko potęgowania działania na OUN oraz nasilenia działań niepożądanych. Mianseryna nasila hamujące działanie barbituranów, leków uspokajających, przeciwlękowych i alkoholu na OUN. Jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami przeciwdrgawkowymi, przeciwgorączkowymi, przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi może hamować czynność szpiku i układu krwiotwórczego. Mianseryna nie wpływa na działanie hipotensyjne guanetydyny, betanidyny, klonidyny, alfametylodopy, pochodnych hydralazyny i propranololu. Jednak zaleca się częste monitorowanie ciśnienia tętniczego u pacjentów leczonych jednocześnie tymi lekami. Mianseryny nie należy podawać pacjentom otrzymującym nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy oraz do 14 dni po ich odstawieniu, z powodu ryzyka nagłego zwiększenia ciśnienia tętniczego. Mianseryna może wpływać na metabolizm pochodnych kumaryny, np. warfaryny. Konieczna jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Należy wówczas oznaczać parametry krzepnięcia krwi. Stosowanie z glikozydami naparstnicy lub lekami przeciwarytmicznymi o działaniu chinidynopodobnym zwiększa ryzyko wystąpienia arytmii. Mianseryna zmniejsza stężenie 1,25-dihydroksycholekalcyferolu w surowicy krwi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na mianserynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu; ciężka niewydolność wątroby; zespół maniakalny.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności

Upośledza !

Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.

Mięso smażone i grillowane

Przyspieszony metabolizm leku w wątrobie (o 42%) poprzez pobudzenie enzymów mikrosomalnych przez związki powstałe podczas smażenia lub grillowania mięsa. Zmniejszenie stężenia leku we krwi prowadzi do braku lub osłabienia efektu terapeutycznego.

Mięso i ryby

Zywność zakwaszająca treść pokarmową zmniejsza wchłanianie leków.

Ciąża - trymestr 1 - Kategoria C

Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.

Ciąża - trymestr 2 - Kategoria C

Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.

Ciąża - trymestr 3 - Kategoria C

Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.

Wykaz B

Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.

Mianseryna, może powodować wystąpienie hipomanii u osób z dwubiegunową chorobą afektywną. W takich przypadkach należy przerwać leczenie produktem. Mianserynę należy stosować z zachowaniem ostrożności w przypadku zaburzeń sercowonaczyniowych, takich jak blok serca czy niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, mimo że w porównaniu do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych jest znacznie mniej kardiotoksyczna. W padaczce nie należy stosować mianseryny jednocześnie z fenytoiną, fenobarbitalem, prymidonem i karbamazepiną. Natomiast można stosować mianserynę z nowymi lekami przeciwpadaczkowymi, jak wigabatryna. Pacjenci z cukrzycą, zaburzeniami czynności wątroby lub niewydolnością nerek wymagają zachowania szczególnej ostrożności i kontrolowania dawek jednocześnie przyjmowanych leków. U pacjentów chorujących na cukrzycę należy regularnie oznaczać stężenie glukozy we krwi. Pacjenci z zaburzeniami hematologicznymi, w tym z uszkodzeniem szpiku kostnego, z tendencjami samobójczymi oraz pacjenci chorujący na padaczkę powinni w czasie leczenia mianseryną pozostawać pod stałą obserwacją lekarską. Mimo, że nie występuje działanie cholinolityczne mianseryny w dawkach terapeutycznych, należy ją stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego. W celu uniknięcia powikłań hematologicznych na początku leczenia należy przeprowadzać pełne badanie morfologiczne krwi co 4 tyg. przez 3 m-ce. Wystąpienie gorączki, bólu gardła, zapalenia jamy ustnej lub innych objawów infekcji jest wskazaniem do przerwania leczenia i natychmiastowego wykonania badania morfologii krwi (ryzyko granulocytopenii lub agranulocytozy). U pacjentów przyjmujących środki hipotensyjne i mianserynę należy kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Podczas leczenia nie należy pić napojów alkoholowych. Podawanie mianseryny można rozpocząć po upływie co najmniej 2 tyg. od zakończenia przyjmowania nieselektywnych inhibitorów MAO. Leczenie należy przerwać, w przypadku wystąpienia żółtaczki. Leczenie należy przerwać, jeżeli wystąpią drgawki. Podczas leczenia istnieje ryzyko wystąpienia hiponatremii. Samobójstwo, myśli samobójcze lub kliniczne nasilenie choroby. Depresja związana jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tyg. leczenia lub dłużej, pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia. Pacjenci z myślami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi, stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznym, wykazała zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów poniżej 25 lat, stosujących leki przeciwdepresyjne. W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i w przypadku zmiany dawki, należy ściśle obserwować pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienia zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza. Produktu leczniczego nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W toku prób klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze oraz myśli samobójcze) oraz wrogość (szczególnie agresję, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) obserwowano częściej w grupie dzieci i młodzieży leczonej lekami przeciwdepresyjnymi, niż w grupie, której podawano placebo. Jeśli w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną podejmie się jednak decyzję o leczeniu, pacjenta należy uważnie obserwować celem wykrycia wystąpienia objawów samobójczych. Ponadto, brak jest długookresowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży odnośnie wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania. Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni zażywać tego leku. Z powodu możliwości wystąpienia zawrotów głowy oraz działania uspokajającego, podczas leczenia mianseryną pacjenci nie powinni kierować pojazdami ani nie powinni obsługiwać maszyn.

Działania niepożądane

U pacjentów z depresją występują objawy związane z samą chorobą (suchość w jamie ustnej, zaparcia, zaburzenia akomodacji). Dlatego też, niekiedy trudno jest określić, które objawy są następstwem choroby, a które występują w wyniku leczenia mianseryną. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: (nieznana) nieprawidłowy skład krwi zwykle objawiający się jako granulocytopenia czy agranulocytoza; niedokrwistość. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (bardzo często) zwiększenie mc., wzmożone łaknienie. Zaburzenia psychiczne: (nieznana) hipomania, przypadki myśli i zachowań samobójczych, u pacjentów z dwubiegunową chorobą afektywną może wystąpić: zmiana fazy, nasilenie objawów psychotycznych, w tym manii czy urojeń paranoidalnych. Zaburzenia układu nerwowego: (bardzo często) nadmierne uspokojenie (senność) występujące na początku leczenia zmniejszające się wraz z kontynuacją terapii (zmniejszenie dawki na ogół nie prowadzi do mniejszego uspokojenia, ale może zagrozić skuteczności leku przeciwdepresyjnego). Zaburzenia serca: (nieznana) bradykardia po podaniu dawki początkowej. Zaburzenia naczyniowe: (często) niedociśnienie; (nieznana) ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego, skazy krwotoczne. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (nieznana) żółtaczka, nieprawidłowa czynność wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (nieznana) zmiany skórne, np. rumień wielopostaciowy, nadmierne pocenie się, wysypka. Zaburzenia mieśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (nieznana) bóle i zapalenie stawów. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: (nieznana) ginekomastia, patologiczna laktacja. Zaburzenia ogólne: (często) osłabienie; (nieznana) obrzęki obwodowe, obrzęki.

Ciąża i laktacja

Mianseryna przenika w niewielkim stopniu przez barierę łożyskową. Nie stwierdzono działania teratogennego mianseryny w badaniach przeprowadzonych na zwierzętach. Nie przeprowadzono odpowiednio kontrolowanych badań u ludzi. Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Ponieważ śladowe ilości leku przenikają do mleka, nie należy karmić piersią w czasie terapii mianseryną. W przypadku konieczności leczenia przeciwdepresyjnego mianseryną należy przerwać karmienie piersią.

Przedawkowanie

Objawami przedawkowania mianseryny może być przede wszystkim przedłużone działanie uspokajające i senność, a także (rzadko): arytmia serca, drgawki, ostre niedociśnienie i niewydolność oddechowa. Nie ma specyficznego antidotum. W razie przedawkowania postępowaniem z wyboru jest natychmiastowe płukanie żołądka oraz leczenie objawowe i monitorowanie układu krążenia i układu oddechowego oraz kontrola gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej.

ICD-10

Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania

F00
Otępienie w chorobie Alzheimera
F01
Otępienie naczyniowe
F02
Otępienie w przebiegu innych chorób sklasyfikowanych gdzie indziej
F03
Otępienie nieokreślone
F04
Organiczny zespół amnestyczny nie wywołany alkoholem i innymi substancjami psychoaktywnymi
F05
Majaczenie niespowodowane przez alkohol ani inne substancje psychoaktywne
F06
Inne zaburzenia psychiczne spowodowane uszkodzeniem lub dysfunkcją mózgu i chorobą somatyczną
F07
Zaburzenia osobowości i zachowania spowodowane chorobą, uszkodzeniem lub dysfunkcją mózgu
F09
Nieokreślone zaburzenia psychiczne organiczne lub objawowe
F10
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem alkoholu
F11
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem opioidów
F12
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem kanabinoli
F13
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem substancji uspokajających i nasennych
F14
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem kokainy
F15
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem innych substancji stymulujących, w tym kofeiny
F16
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem halucynogenów
F17
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane paleniem tytoniu
F18
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane odurzaniem się lotnymi rozpuszczalnikami organicznymi
F19
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem wielu narkotyków i innych substancji psychoaktywnych
F20
Schizofrenia
F21
Zaburzenie schizotypowe
F22
Uporczywe zaburzenia urojeniowe
F23
Ostre i przemijające zaburzenia psychotyczne
F24
Indukowane zaburzenie urojeniowe
F25
Zaburzenia schizoafektywne
F28
IInne nieorganiczne zaburzenia psychotyczne
F29
Nieokreślona psychoza nieorganiczna
F30
Epizod maniakalny
F31
Zaburzenia afektywne dwubiegunowe
F32
Epizod depresyjny
F33
Zaburzenie depresyjne nawracające
F34
Uporczywe zaburzenia nastroju [afektywne]
F38
Inne zaburzenia nastroju [afektywne]
F39
Zaburzenia nastroju [afektywne], nieokreślone
F40
Zaburzenia lękowe w postaci fobii
F41
Inne zaburzenia lękowe
F42
Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne
F43
Reakcja na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne
F44
Zaburzenia dysocjacyjne [konwersyjne]
F45
Zaburzenia występujące pod maską somatyczną
F48
Inne zaburzenia nerwicowe
F50
Zaburzenia odżywiania
F51
Nieorganiczne zaburzenia snu
F52
Zaburzenia seksualne niespowodowane zaburzeniem organicznym ani chorobą somatyczną
F53
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania związane z połogiem, niesklasyfikowane gdzie indziej
F54
Czynniki psychologiczne lub behawioralne związane z zaburzeniami lub chorobami sklasyfikowanymi gdzie indziej
F55
Nadużywanie substancji, które nie powodują uzależnienia
F59
Nieokreślone zespoły behawioralne związane z zaburzeniami fizjologicznymi i czynnikami fizycznymi
F60
Specyficzne zaburzenia osobowości
F61
Zaburzenia osobowości mieszane i inne
F62
Trwałe zmiany osobowości niewynikające z uszkodzenia ani z choroby mózgu
F63
Zaburzenia nawyków i popędów
F64
Zaburzenia identyfikacji płciowej
F65
Zaburzenia preferencji seksualnych
F66
Zaburzenia psychologiczne i zaburzenia zachowania związane z rozwojem i orientacją seksualną
F68
Inne zaburzenia osobowości i zachowania u dorosłychh
F69
Zaburzenia osobowości i zachowania u dorosłych, nieokreślone
F70
Upośledzenie umysłowe lekkiego stopnia
F71
Upośledzenie umysłowe umiarkowanego stopnia
F72
Upośledzenie umysłowe znacznego stopnia
F73
Upośledzenie umysłowe głębokiego stopnia
F78
Inne upośledzenie umysłowe
F79
Nieokreślone upośledzenie umysłowe
F80
Specyficzne zaburzenia rozwoju mowy i języka
F81
Specyficzne zaburzenia rozwoju umiejętności szkolnych
F82
Specyficzne zaburzenia rozwojowe funkcji motorycznych
F83
Mieszane specyficzne zaburzenia rozwojowe
F84
Całościowe zaburzenia rozwojowe
F88
Inne zaburzenia rozwoju psychologicznego
F89
Nieokreślone zaburzenia rozwoju psychologicznego
F90
Zaburzenia hiperkinetyczne
F91
Zaburzenia zachowania
F92
Mieszane zaburzenia zachowania i emocji
F93
Zaburzenia emocjonalne rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie
F94
Zaburzenia funkcjonowania społecznego rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie lub w wieku młodzieńczym
F95
Tiki
F98
Inne zaburzenia zachowania i emocji rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym
F99
Nieokreślone zaburzenia psychiczne, zaburzenie psychiczne nieokreślone inaczej
ikona remedium
Karta leku
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Rx

Miansec

tabl. powl.
10 mg
30 szt.

Cena i refundacja

30%
3,38
S
bezpł.
100%
9,68
DZ
bezpł.

Zaloguj się

Powiązane poradniki

Organiczne i nieorganiczne zaburzenia snu
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Najczęstsza przyczyna otępienia
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Myśli i zachowania samobójcze
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Zmiana stanu umysłowego wymagająca pogłębienia diagnostyki
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Najczęstsze zaburzenia psychiczne w populacji
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Szybka męczliwość, trudności w koncentracji, kłopoty z pamięcią
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Objaw alarmujący wymagający wielokierunkowej diagnostyki
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Poradnik i kwestionariusz diagnostyczny
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Zaburzenie o charakterze przejściowym lub przewlekłym
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Niezdolność do czerpania satysfakcji z interakcji seksualnych
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Anoreksja, bulimia oraz zespół napadowego objadania się
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Nie tylko ostry zespół wieńcowy
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Kiedy należy pogłębić diagnostykę?
Zapisuję
Zapisz
Zapisane
Subiektywne uczucie braku powietrza
Zapisuję
Zapisz
Zapisane