Kiedy należy oznaczyć poziom witaminy B12?

Oznaczenie poziomu witaminy B12 jest istotnym badaniem diagnostycznym, które powinno być wykonane w przypadku wystąpienia objawów sugerujących jej niedobór, jak również w wybranych grupach ryzyka. Podstawowymi wskazaniami są: niedokrwistość megaloblastyczna, objawy neurologiczne o niejasnej etiologii oraz współistnienie schorzeń predysponujących do zaburzeń wchłaniania z przewodu pokarmowego. 

Grupy ryzyka niedoboru

• Osoby starsze: może u nich dojść do zmniejszenia wchłaniania witaminy B12 w wyniku zmniejszenia uwalniania witaminy z białek, z którymi się wiąże oraz ze względu na wzrastającą z wiekiem częstotliwość występowania zapalenia błony śluzowej żołądka
• Pacjenci z chorobami przewodu pokarmowego: celiakia, zapalenie błony śluzowej żołądka (np. w przebiegu zakażenia Helicobacter pylori), resekcja żołądka lub jelita krętego oraz zespoły złego wchłaniania zwiększają ryzyko niedoboru.
• Wegetarianie i weganie: Dieta uboga w produkty pochodzenia zwierzęcego, główne źródło witaminy B12, stanowi czynnik ryzyka niedoboru.
• Pacjenci przyjmujący niektóre leki: Leki takie jak metformina czy inhibitory pompy protonowej (IPP) mogą obniżać wchłanianie witaminy B12.

Istotnym wskazaniem do oznaczenia poziomu witaminy jest również obecność objawów sugerujących niedobór kobalaminy, takich jak: parestezje, zaburzenia czucia powierzchownego, zaburzenia chodu, pogorszenie funkcji poznawczych czy objawy neuropsychiatryczne, szczególnie gdy współistnieją z niedokrwistością makrocytową lub pancytopenią.

Bibliografia

1. Szczeklik, A. (2024). Interna Szczeklika 2024.
2. Z. Wojszel. Niedobór witaminy B12 w starości – niedoceniany problem. Przyczyny, następstwa, możliwości terapii. Medycyna po Dyplomie 06/2022.