Wyszukaj w wideo
Wywiad z dr n. med. Anną Budaj-Fidecką
II Międzynarodowy Kongres Kardiomiopatii – wywiady
Wywiady przeprowadzone z ekspertami dotyczące wykładów z II Międzynarodowego Kongresu Kardiomiopatii.
Odcinek 7
Pani doktor Anna Budaj-Fidecka odpowiedziała na pytania związane z oceną obstrukcji drogi odpływu lewej komory, rolą badania echokardiograficznego oraz czy badanie rezonansem magnetycznym jest w stanie zastąpić echokardiografię w ocenie drogi odpływu lewej komory?
Ocena zwężenia drogi odpływu lewejkomory stanowi kluczowy aspekt wbadaniu echokardiograficznym wykonanym u pacjentów zkardiomiopatią przerostową.
Pani doktor, mam takie pytanie,jakie pomiary umożliwiają nam taką ocenę?
przede wszystkim jest toocena w echokardiografii dwuwymiarowej, żeby zobaczyćstrukturę drogi odpływu lewej komory,żeby zobaczyć, jak układają się płatkizastawki mitralnej.
Potem powinniśmy używać Dopplera kolorowegopo to, żeby zwrócić uwagę naturbulencje w przepływie krwi wdrodze odpływu lewej komory.
E, natomiast na samym końcu,jak już podejrzewamy, gdzie zwężeniei z jakiej przyczyny ono,ma miejsce, umieszczamy bramkę początkowoDopplera pulsacyjnego właśnie w drodzeodpływu lewej komory po to, żebyzlokalizować zwężenie, a potem, jakjuż wiemy gdzie ono jest i-iwiemy, że ono jest, przełączamysię na Dopplera ciągłego, któregowiązka przechodzi przez drogę odpływulewej komory po to, żeby uzyskaćjuż konkretne wartości liczbowe.
E, Doppler pulsacyjny często niedaje takiej możliwości ze względu nazjawisko aliasingu, czyli takiejsytuacji, kiedy obrazowanie, no, wykracza pozaskalę i nie jesteśmy wstanie tego zrobić przy pomocy tejtechniki.
Natomiast w Dopplerze ciągłym jaknajbardziej tak.
A jaka jest rola badaniaechokardiografii obciążeniowej oraz technik takich jakpróba Valsalwy- Czy też przeprowadzeniebadania w pozycji stojącej w oceniedrogi odpływu lewej komory?
No, jest to kluczowa sprawa.
Absolutnie dlatego, że często upacjentów w spoczynku nie rejestrujemy żadnychgradientów w drodze odpływu lewejkomory, a z drugiej strony wiemy,że pacjenci często mają objawyw czasie wysiłku i żeby uzyskaćtaki test, wykonać taki testprowokacyjny, czyli wywołać taką sytuację, któradaje, która, która powoduje, żepacjent ma objawy podczas wysiłku.
Proponujemy wykonanie próby Valsalwy, czylikiedy napięcie mięśni brzucha, zwiększenie,ciśnienia, w jamie brzusznejpo to, żeby wywołać ten gradienti zmierzyć właśnie w echokardiografiipodczas takiej próby.
Natomiast każdy pacjent z kardiomiopatią,-przerostową powinien mieć także takieproste badanie wysiłkowe przy pomocytakich ćwiczeń przy łóżku.
Dla jednego pacjenta to będziemarsz i to już będzie wystarczającywysiłek.Innych pacjentów w większości, boto są często młodzi ludzie, będziemyprosić ich o to, żebyzrobili kilka przysiadów i w tensposób dokonamy takiej prowokacji, -tego gradientu, co często jest bardzoważne, no, w diagnostyce, tak?Żeby wyjaśnić, wyjaśnić, dlaczegopacjent ma objawy.
Natomiast jest też taka grupapacjentów.Nie jest ich dużo,ale jest ich trochę, którzy wymagajątakiego klasycznego badania wysiłkowego czyna bieżni, czy na ergometrze rowerowym,bo wtedy, no, ten większygradient czy bardziej, czy silniej poprostu prowokujemy ten gradient wdrodze odpływu lewej komory.
Mhm.
A czy badania takie jakrezonans magnetyczny serca są w staniezastąpić echokardiografię?
No właśnie.Z radością powiem, że nie.Dlatego, że tutaj echokardiografia jestkluczowa ze względu na łatwość ocenytego gradientu, ze względu nanieskomplikowanie techniczne i ze względu naswoją rozdzielczość w czasie, którejrezonans aż tak dużej nie daje.
Pani Doktor, bardzo serdecznie dziękuję za tą rozmowę.
Dziękuję bardzo.
Rozdziały wideo

Ocena zwężenia drogi odpływu lewej komory

Metody echokardiograficznej oceny: 2D i Doppler kolorowy

Zastosowanie Dopplera pulsacyjnego i ciągłego

Rola echokardiografii obciążeniowej i próby Valsalvy

Znaczenie testów prowokacyjnych w diagnostyce

Rodzaje badań wysiłkowych w kardiomiopatii przerostowej
