IBS – choroba zaburzonej komunikacji? Jak oś jelito–mózg zmienia nasze podejście do pacjenta z IBS
Pierwsze kroki w POZ – gastroenterologia (jesień 2026)
Gastroenterologia w POZ rzadko sprowadza się do jednego objawu i jednego rozpoznania – częściej wymaga rozstrzygnięcia, kiedy wystarczy leczenie objawowe, kiedy pogłębić diagnostykę, a kiedy nie wolno zwlekać ze skierowaniem.
Odcinek 13
„Wszystkie badania są prawidłowe, więc to pewnie stres” – dla pacjenta z IBS takie stwierdzenie rzadko bywa uspokajające. Podczas prezentacji „IBS – choroba zaburzonej komunikacji? Jak oś jelito–mózg zmienia nasze podejście do pacjenta z IBS” dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik wyjaśniła, dlaczego zespół jelita nadwrażliwego nie jest ani chorobą „wymyśloną”, ani wyłącznie problemem psychologicznym. W centrum wykładu znalazła się oś jelito–mózg i jej znaczenie dla powstawania objawów, diagnostyki oraz leczenia. To nagranie o tym, jak wiedza o zaburzeniach interakcji jelitowo-mózgowych pozwala lepiej zrozumieć dolegliwości pacjenta i budować skuteczniejszą relację terapeutyczną.
[muzyka intro] Szanowni Państwo, witam serdecznie ichciałabym przedstawić, problem, którymożna powiedzieć, że dotyczy większości naszychpacjentów, ale także, tenrok, który można powiedzieć, że upływanam pod rok-- jako roknowych kryteriów, kryteriów rzymskich piątych, trochęteż zmienił spojrzenie zarówno na,zespół tęta drażliwego, jak ina jego etiologię, ale takżekonsekwencje.
Można powiedzieć, czy jest tochoroba zaburzonej komunikacji, czy faktycznie ośjelito-mózg zmienia nasze podejście dopacjenta z zespołem tęta drażliwego?Jakie zmiany zostały wprowadzone iczy przekładają się one na, nanasze rozumienie tej choroby?
skala problemu jest ogromna.Tam, gdzie prowadzona jest jakakolwiekepidemiologia, prze-- badania wskazują, że dodwudziestu procent dorosłych na świeciechoruje na zespół tęta drażliwego.Do pięćdziesięciu procent pacjentów zgłaszającychsię do lekarza ma czynnościowe zaburzeniaprzewodu pokarmowego, niezależnie od tego,z jakim problemem zgłosiło się donaszych gabinetów.Niezależnie także od tego, czyjest to gabinet lekarza pierwszego kontaktu,czy jest to gabinet specjalistyczny.Coraz częściej chorują osoby młode.Praktycznie nie ma populacji, którabyłaby wolna od dolegliwości związanych zzespołem jelita drażliwego.
Kryteria rzymskie piąte, októrych mówimy praktycznie od momentu, kiedysię pojawiły, to był bardzoduży krok naprzód, jeżeli chodzi odiagnostykę.Już nie tyle zaburzeń czynnościowych,bo ta nomenklatura się zmieniła, cobardziej mówimy o zaburzeń właśnieosi mózgowo-jelitowej.Siedem lat trwał proces pracnad kryteriami nowymi.Stu czterdziestu czterech ekspertów idwadzieścia siedem krajów na sześciu kontynentach.Tak dużo osób było zaangażowanychw to, żeby jeszcze raz przeanalizowaćte dolegliwości, z którymi mymamy do czynienia w naszych gabinetach,można powiedzieć na co dzień.
Dwie na pięć osób maobjawy zaburzeń osi mózgowo-jelitowej, które z--oczywiście stały się dużo częstszepo pandemii COVID-19.I to także wszyscy obserwujemyw naszych gabinetach.Ale co ważne, ciężkość choroby,cięż-- uciążliwość dolegliwości jest na tyledla pacjentów uporczywa, że wieluz nich zamieniałoby piętnaście lat życiaw zamian za ulgę odobjawów, co wskazuje na to, jakbardzo uciążliwa dla normalnego funkcjonowaniajest, ta choroba.
Czy kryteria rzymskie były potrzebne?Czy ta weryfikacja była namw ogóle potrzebna?wydaje się, że tak.Tym bardziej że tak jakwspomniałam na początku, nasze spojrzenie nazaburzenia, związane z nieprawidłowościamiw zakresie przewodu pokarmowego poszły trochęw inną stronę.Tak jak państwo pamiętają, wczwartych kryteriach rzymskich był podtytuł,zaburzeń, ym, osi jelitowo-mózgowej,a teraz w kryteriach piątych jestto tytuł.
Już nie mówimy o zaburzeniachczynnościowych przewodu pokarmowego, ale mówimy właśnieo zaburzeniach osi jelitowo-mózgowej, copokazuje pewną ewolucję w naszym podejmowaniudecyzji, i podejściu dosamego rozpoznania kryteriów rzymskich, w kryteriachrzymskich zaburzeń wcześniej czynnościowych, terazwłaśnie osi mózgowo-jelitowej.Wiedzieliśmy, że jakiś wpływ tych,ym, zaburzeń będzie, ale teraz dopieromamy argumenty, które powiedzą namjednoznacznie, że właśnie ta oś mózgowo-jelitowato jest ten element, którypowoduje zmiany w przewodzie pokarmowym, zktórymi my się spotykamy naco dzień.
Czwarte kryteria miały wieleograniczeń.Te zmiany, które, sązwiązane z kryteriami piątymi, w zasadziewiązały się również z pewnymiudoskonaleniami kryteriów diagnostycznych.Em, ponowne powrócenie dyskomfortu, którydołączył do bólu brzucha, który byłw trzecich kryteriach, w czwartychgo nie było, w piątychkryteriach znowu mamy dyskomfort wjamie brzusznej, pozwolił ocenić częstość występowaniaIBS-u bardziej dokładnie, ponieważ s--wykluczenie tego objawu również spowodowało stworzeniepewnej szarej strefy pacjentów, którzy,nie mogli być jednoznacznie zdiagnozowaniwłaśnie na skutek niepełnych,kryteriów.
Silniejszy związek z patofizjologią,ale także bardziej ustrukturyzowane ramy ocenypostępowania i zalecenia diagnostyczne, którerównież zmieniły się pod kątem, em,podejścia do zaburzeń osimózgowo-jelitowej.Także zwróciliśmy uwagę na patofizjologię.Wiemy, że są to zaburzenia,które są związane z nieprawidłowościami motorykiprzewodu pokarmowego, nadwrażliwością trzewną, czyliwynikiem zaburzeń właśnie tej komunikacji ośrodkowegoukładu nerwowego, z jelitem,zmienioną funkcją błony śluzowej układu immunologicznego,czyli tym, co jest związanez barierą jelitową, mikrobiotą jelit, czyliśrodowiskiem wewnątrz jelit, ale takżezmienionym przetworzeniem sygnałów nerwowych pomiędzy ośrodkowymukładem nerwowym a tą komunikacjąz jelitem.Kryteria podstawowe już wielokrotnie
były pewnie omawiane i państwo doskonalewiedzą, że, już nietylko ból, ale także dyskomfort wjamie brzusznej jest objawem wiodącym.Tak zmieni-- także zmieniły siękryteria czasowe, które, zostały złagodzone,które wystarczy, że występująpowyżej sześciu miesięcy i przynajmniej,trzy dni w miesiącu przezostatnie trzy miesiące.
Natomiast, mamy cały panelobjawów poza przewodem pokarmowym, które równieżwpisują się w definicji zespołujelita nadwrażliwego, które, mamy naco dzień.Bardzo często pacjenci zgłaszająwzdęcia albo rozdęcia.To są dwa objawy, któresą absolutnie różne.Wzdęcia są związane z gazami,które są jakby uwięzione w jamiebrzusznej.Natomiast rozdęcie jest objawem, którypowoduje zwiększenie obwodu brzucha.Oczywiście oba te objawy mogąwystępować równolegle, w związku z czymi wzdęcie, i rozdęcie sątymi dolegliwościami, które w pierwszym względziepozwalają nam myśleć o tym,że mamy do czynienia z zespołemjelita nadwrażliwego Cały panel dolegliwości,cały szereg dolegliwości poza przewodem pokarmowympocząwszy od fibromialgii, poprzez,migrenowe bóle głowy, bóle pleców,przewlekły sposób, przewlekłe zmęczenie,zaburzenia oddawania moczu czy także,bóle z zakresu dna miednicyi wiele, wiele innych, które współistniejąrazem z objawami zespołu jelitanadwrażliwego.To dolegliwości, z którymi zgłaszająsię nasi chorzy.
Poza tym, że wcześniejmyśleliśmy i bardziej odnosiliśmy się przedewszystkim do tej sfery psychiczno-emocjonalnej,teraz wiemy, że wiemy, że zmiany,które dokonały się w kryteriachpiąte rzymskie, pozwoliły także nam spojrzećtrochę inaczej na tych,pacjentów.
Co więcej, pojawiło sięjedno z dodatkowych kryteriów, które dotychcz-dotychczasnie było podnoszone, czyli objawynie powinny być związane wyłącznie zmiesiączką, co również powoduje, żeinaczej patrzymy na tę chorobę.Natomiast zaburzenia lękowe, depresja, którewspółistniały wiemy, że są to pacjenci,którzy bardzo często mają różnego
rodzaju problemy w tej sferze takżesą w dalszym ciągu podnoszonejako element istotny w przebiegu choroby.Prawie czterdzieści procent pacjentów maobjawy lękowe, prawie trzydzieści procent objawydepresyjne, sześćdziesiąt sześć procent aleksytymię.Cóż to jest?To jest właśnie ten element,który pozwala-- nie pozwala nam,skutecznie podjąć współpracy z pacjentem,czyli trudność w rozpoznawaniu i nazywaniuwłasnych uczuć.Problem z wyrażaniem tego, cofaktycznie dolega pacjentowi, a my niejesteśmy w stanie, tegoobjawu odpowiednio zakwalifikować.Co więcej, kryteria piąte bardzokładą nacisk silny na współpracę zpacjentem, na komunikację z pacjentemjak-jako jeden z elementów niezbędnych doleczenia.W związku z czym aleksytymia,ten problem, który jest podnoszony,właśnie tutaj, stanowi jeden zgłównych elementów, na który także powinniśmyzwracać uwagę.
Rozpoznanie zespołu jelita drażliwego wtej chwili jest objawem, jest,rozpoznaniem pozytywnym.Nie z wykluczeń, czyli nierobimy panelu ogromnego badań, żeby wykluczyćchorobę bądź też ją potwierdzić.Natomiast jeżeli mamy pacjenta,który ma typowe objawy bez objawówalarmowych, wtedy jesteśmy wstanie bez poszerzonej diagnostyki rozpoznać zespółjelita drażliwego.Nie ma potrzeby robienia całychbadań, paneli, badań z krwi,posiewów, badań obrazowych, testóww kierunku alergii pokarmowych czy,nadmiernie wykonywanych badań endoskopowych, jakna przykład kolonoskopia powtarzana rokrocznie zpowodu niepokoju pacjenta.
Są ścisłe kryteria, którepokazują nam, jak postępować z pacjentemw trakcie diagnostyki.Przede wszystkim kładziemy nacisk nabadanie przedmiotowe, badanie fizykalne jamy brzusznej,badanie per rectum.Podstawowe badania krwi, czyli morfologia,w kierunku oceny niedokrwistości CRP.U tych pacjentów, u którychjest to zasadne, na przykład wpostaciach biegunkowych również serologia wkierunku celiakii i TSH.Nie badamy stolca rutynowo, aprzede wszystkim nie w kierunku elastazy.Tak jak pan profesor wcześniej
wspominał, raczej jest to zarezerwowane badanieprzy, niewydolności zewnątrzwydzielniczej trzustki.Chyba że mamy takie podejrzenie,jeżeli mamy postać biegunkową.Natomiast, nie badamy równieżrutynowo resztek pokarmowych krwi utajonej, anitakże nie wykonujemy testów mikrobioty.Wybiórczo w uzasadnionych przypadkach kierujemyna badania w kierunku Giardia lamblia,patogeny jelitowe, kalprotektyna, ewentualnie laktoferynaczy Clostridium difficile.Również kalprotektyna powinna być oceniana,ym, jako wskaźnik, który powyżej dwustupięćdziesięciu dopiero upoważnia nas dokierowania na kolonoskopię.I wtedy dopiero należy skierowaćna, do specjalisty, który zadecyduje, czykolonoskopia, czy badania w kierunkuzaburzeń wchłaniania kwasów żółciowych, czy manometriaanorektalna przy zaburzeniach defekacji zarównow kontekście zaparć, jak i biegunek.
W kolonoskopii przede wszystkim,próbujemy, wykluczyć te choroby,które mogą dawać obraz faktyczniezespołu jelita drażliwego, głównie postaci biegunkowej,jak mikroskopowe zapalenie jelit, jak,zwłaszcza jeżeli współistnieją choroby autoimmunologiczne,jeżeli występują, nocne ciężkiewodniste biegunki albo biegunka utrzymuje siępowyżej dwunastu miesięcy.Nie ma potrzeby powtarzania kolonoskopii,zbyt często, ponieważ jest tobadanie inwazyjne i o tymtakże trzeba pamiętać.
Objawy alarmowe są wszystkimpaństwu znane.Ja tylko je podkreślam, żepowinniśmy o nich zawsze pamiętać.Z racji tego, że,niedokładnie zebrany wywiad z pacjentem możespowodować nasze przeoczenie, a,objawy zespołu jelita drażliwego mogą faktyczniesugerować również inne, schorzenia.
Zintegrowany model opieki nadpacjentem właśnie kojarzy się z tymelementem, który jest po naszejstronie, czyli wsparciem, aktywnością, ale równieżstylem życia i dietą, którepowinny być zawsze, jak w każdejchorobie przewlekłej, zmienione tak,aby dostosować ten model funkcjonowania jaknajlepiej do, objawów, którewystępują u pacjenta.Natomiast wiemy, że są toelementy, które są najtrudniejsze do wprowadzeniau chorych, w związku zczym, tutaj te elementy są,
podkreślane zawsze, ale cipacjenci wymagają zawsze, naszego dodatkowegowsparcia.Jeżeli mówimy o terapii farmakoterapii,to mamy szereg różnego rodzaju,możliwości, które są zarówno dotyczącebehawioralnej terapii zorientowanej głównie na jelito,jak na przykład hipnoterapia, którapraktycznie w naszym kraju jest niedostępna,psychoterapia, która jest lepiej dostępna,ale również farmakoterapia, która jest ukierunkowanana objaw dominujący, włączając wto probiotyki.
Jeżeli mówimy o farmakoterapii,to, właśnie objaw dominujący jesttym elementem, który, pozwalanam ocenić, jaki lek powinien byćpierwszego, pierwszego wyboru.Jeżeli dominuje ból, mówimy olekach rozkurczowych jak alwerina, hioscyna, mebeweryna,drotaweryna czy olejek z miętypieprzowej.Przy wzdęciach leki przeciwwzdęciowe, przybiegunkach posiłkujemy się loperamidem, przy zaparciachmakrogolami.
Ale ten element, który jestzwiązany z komponentą psychologiczną, gdziestosujemy leki, które sąpochodnymi, leków psychiatrycznych, neuromodulatory majątakże ogromne znaczenie.W postaci biegunkowej możemy równieżposiłkować się rywastyminą.I tutaj bardzo ważne jeststosowanie odpowiedniej dawki, czyli tysiąc sześćsetmiligramów przez czternaście dni, coma znaczenie przy faktycznie, odpowiednimleczeniu Zespołu jelita drażliwego.
Natomiast w ostatnich latach, praktycznieod 2011 roku pojawiło się mnóstworóżnego rodzaju rekomendacji, które byłyzwiązane z probiotykami.Ponad piętnaście towarzystw organizacji medycznychpodejmowało ten temat, który jest bardzotrudny, ponieważ badania są bardzoniejednoznaczne, trudne do przeprowadzenia, a badańrandomizowanych jest niewiele.
Natomiast największymi, najsilniejszą rekomendacją probiotykówpoza zespołem jelita drażliwego są, jestwrzodziejące zapalenie jelita grubego ileczenie zakażenia Clostridium difficile.Natomiast także wskazania do stosowaniaprobiotykoterapii znaj-- mają swoje miejsce w
zespole jelita drażliwego, w chorobieCrohna.W innych sytuacjach profilaktycznych wmniejszym s-stopniu.
Jeżeli mówimy o probiotykach, topamiętajmy, że są to żywe mikroorganizmy,które muszą być podane wodpowiedniej dawce.Dopiero wtedy wpływają korzystnie nazdrowie gospodarza i dopiero wtedy tylkouzyskamy ten efekt kliniczny, naktórym nam zależy.Najczęściej stosujemy bakterie z rodzajówLactobacillus, Bifidobacterium, Enterococcus, Bacillus czy drożdżeSaccharomyces boulardii.
Probiotyki mają szeroki wpływ nanasz organizm, na mikrobiotę jelitową, ponieważz jednej strony modulują składmikrobioty jelitowej, wchodzą w ciągłe interakcje,obniżają pH, powodują syn-syntezę różnegorodzaju substancji przeciwdrobnoustrojowych, ale także wpływająna barierę nabłonkową, na samąbarierę jelitową, która stanowi ten element,który broni nas przed wewnętrznym,zaburzeniem homeostazy, co ma przełożeniena układ immunologiczny.Ta modulacja składu mikrobioty, wpływna barierę jelitową, na połączenia ścisłe,ale także i rozszczelnienie tejbariery i przejście głównie lipopolisacharydów bakteryjnychpoza ścianę jelita powoduje aktywacjęukładu immunologicznego i szereg stanów zapalnych.
Jeżeli wszystko jest prawidłowe, mikrobiotajest prawidłowa, bariera szczelna praktycznie niepo-nie mamy wskazań do tego,żeby w jakimkolwiek stopniu szukać miejscadla probiotyków.Natomiast w momencie, kiedy dochodzido jakiegokolwiek zaburzenia mikrobioty, do zwiększeniailości mikrobów patogennych, wtedy jestwłaśnie miejsce dla probiotyków.
I taka sytuacja ma równieżwtedy, kiedy mamy zaburzoną komunikację pomiędzyośrodkowym układem nerwowym a tym,co się dzieje na zewnątrz.Jest to bardzo skomplikowany układpomiędzy ośrodkowym układem nerwowym, pomiędzy jelitem,który jest regulowane przez czterypodstawowe drogi: neuronalną, immunologiczną, hormonalną imetaboliczną.
Wszystkie te cztery drogi łączniewspółpracują tak, aby utrzymać homeostazę iwarunkują przepływ informacji pomiędzy ośrodkowymukładem nerwowym a jelitem, co sięprzekłada na odpowiednie funkcjonowanie.
Natomiast w momencie, kiedy cośidzie nie tak, dochodzi do różnegorodzaju zaburzeń.Przede wszystkim do zaburzeń ocharakterze nadwrażliwości trzewnej.To, co staje się równieżpatofizjologią obecnie postrzeganych chorób zaburzeń osimózgowo-jelidow-jelitowej, czyli tak zwanej centralnejsensytyzacji i obwodowej.
Na czym to polega?U choz-u osób z zespołemjelita drażliwego centralna sensytyzacja powoduje jakbyzwiększoną wrażliwość ośrodkowego układu nerwowegona te sygnały, które są przekazywanez jelita.Mózg słyszy, yhm, zbyt głośnojelita.Jest nadwrażliwy na te impulsy.
To z drugiej strony powodujetakże obwodową sensytyzację, która jest związanaz zaburzeniem mikrobioty jelitowej, zpowstaniem stanu zapalnego, zaburzeniami osi hormonalnejpoprzez podwzgórze, przysadkę, kortyzol, aletakże nałożenie się czynników zarówno psychicznych,jak i genetycznych.
Tutaj głównym graczem jest serotonina,czyli ten jelitowy przekaźnik, który przedewszystkim warunkuje nawet to, jakpowstaje obraz chorobowy.Czy mamy do czynienia zpostacią biegunkową, zaparciową czy mieszaną.
Serotonina ma rozległy wpływ najelita, ale wiemy również, że jestneuroprzekaźnikiem, który poprawia i regulujefunkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego, w związkuz czym to przekaźnictwo międzygórą a dołem, czyli między ośrodkowymukładem nerwowym a jelitem, takżema swoje konsekwencje kliniczne.Tak jak państwo widzą, czynadmiar, czy niedobór serotoniny wpływa nato, jak wygląda nawet perystaltykaprzewodu pokarmowego, jaki mamy obraz wkontekście zespołu jelita drażliwego.
Te zaburzenia interakcji powodują zaburzeniana każdym poziomie, na każdej drodze,o której mówiliśmy, także motoryki,percepcji bólu trzewnego, sekrecji jelitowej.Dlatego też tutaj ten mechanizm
serotoninowy, komunikacja pomiędzy ośrodkowym układem nerwowym,pomiędzy jelitem ma ogromne znaczenie.Przy czym są pewne predyspozycje,bo na przykład różnice płciowe, jakkobiety mają wyższe ryzyko zachorowaniana zespół jelita drażliwego niż mężczyźni,ale to wynika również zezmiennej aktywności układu serotoninergicznego.
Dlatego też uciekamy się dowsparcia w neuromodulatoryh-neuromodulatorach i są toleki, o których coraz częściejsobie przypominamy, ponieważ nawet też sąrekomendowane w zależności od tego,jakie mamy objawy.Jeżeli mamy objawy dominujące zbiegunką, z bezsennością sprawdzają się amitryptylina,nortryptylina czy dezypramina, ale takżeduloksetyna, czyli leki przeciwdepresyjne tam, gdziejest nasilenie bólu, bólu uogólnionegoi objawy obniżające nastrój.Ale także w ostatnim czasiedołączyła do tych leków mirtazapina, którabardzo dobrze się spa-sprawdza zarównow postaci biegunkowej, jak i dyspepsjiczynnościowej, ale także u tychpacjentów, u których dołączają się zaburzeniaodżywiania.
Przy czym my nie stosujemytak dużych dawkach-dawek, jak stosują psychiatrzy.Pamiętajmy, że zaczynamy od najmniejszejdawki podawanej jednorazowo.My nie wpływamy na psychikę.My chcemy uregulować i przerwaćpewien błędny sygnał pomiędzy ośrodkowym układemnerwowym a obwodem, czyli jelitem.Dlatego też zwiększamy dawkę stopniowodo najmniejszych dawek skutecznych, a leczeniejest prowadzone sześć do dwunastumiesięcy.Dopiero wtedy k-korygujemy dawkę.
Oczywiście trudno byłoby ś-uciec od,tego, czy stosujemy probiotyki, czynie, w zespole jelitadrażliwego według kryteriów rzymskich.Tak, było to także podnoszone.Jest to, ocenione jakoelement wspierający leczenie w kontekście modulacjimikrobioty jelitowej poprzez właśnie poprawęfunkcjonowania osi jelitowo-mózgowej.Mając na uwadze fakt, żetutaj jest także problem, z którymborykają się nasi pacjenci.Natomiast jakie probiotyki stosujemy?Te, które są oparte naEBM, czyli te, które mają badania,
mają udokumentowaną skuteczność chociażbyw zespole jelita drażliwego.Są szczepozależne, czyli te, któremają szczepy, których skuteczność była potwierdzonaw badaniach klinicznych dla IBS-u.No i oczywiście czas terapiijest równie ważny.My-- czyli przede wszystkim o-osiemdo dwunastu tygodni.Cztery tygodnie zalecają nasze,wytyczne PTG.Do dwunastu tygodni, brytyjskiewytyczne, gdzie jeżeli nie ma potym czasie poprawy klinicznej, zalecasię za-zaprzestanie suplementacji.
Probiotyków jest ogrom.Dlatego też bardzo ważne jestto, żeby wybrać odpowiedni probiotyk, czylitaki, który posiada oznaczenie szczepurazem z rodzajem, gatunkiem i oznacze--gatunkiem i oznaczeniem alfanumerycznym.Sama nazwa gatunku jest niewystarczająca.Te, które mają badania wdanym, wskazaniu, czyli na przykładzespole jelita drażliwego.Także liczba bakterii, któranie ma znaczenia, jeżeli jest powyżejszczepów, dziesięciu szczepów, towcale nie oznacza, że ten probiotykbędzie lepszy.Ale także forma, technologia produkcjiczy warunki przechowywania to są teelementy, na które powinniśmy zwrócićuwagę.
Tym bardziej że w tejchwili, mówimy o tym, żeprobiotyki są jak leki.Dobierane są celowo w określonymwskazaniu.To nie jest już jakiśpo-probiotyk, tylko określony cel, który musimy,uzyskać poprzez podanie danego,probiotyku.
Przykładem takiego probiotyku, który mazasadność stosowania, jest probiotyk wieloszczepowy, którypaństwu wszystkim jest pewnie doskonaleznany, ale właśnie posiada osiem opatentowanychszczepów probiotycznych, które mają odpowiednieoznaczenie.Co więcej, szczepy te wewzajemnym, mieszance wzmacniają swoje,działanie, czyli przede wszystkim naodbudowę bariery jelitowej i monomodulację czysygnalizację pomiędzy ośrodkowym układem,nerwowym a jelitem, utrzymując homeostazę wewnętrzną,homeostazę, w świetle jelitai utrzymanie odpowiedniej jakości śluzu, wktórej przebywają i żyją bakteriewe swoim środowisku, ale także szczelnościbariery jelitowej.To jest też probiotyk, któryznajduje się w wytycznych Polskiego TowarzystwaGastroenterologii.Na razie jeszcze aktualne, chociażnowe wytyczne są w trakcie opracowane,do-dotyczące właśnie zespołu jelita drażliwego.
Jak m-można łagodzić objawy?Czy te probiotyki łagodzą?Tak.Mechanizmy działania, o których wspomniałamwcześniej, na mikrobiotę, na barierę, nanadwrażliwość jelit, ale także kliniczniemniej gazów u dorosłych, którzy majązespół jelita drażliwego, zmniejszenie nasileniaoddawania gazów, mniejszy ból, wzdęcie, rozdęciebrzucha.Ale także w ostatnim badaniu,które się pojawiło naszych polskich badaczy,w-w tym roku,pokazują, że możn-można także zmniejszyć,zmęczenie, które jest jednym zelementów poza przewodem pokarmowym, które dotyczypacjentów z IBS.
Reasumując, jest to choroba zaburzonejkomunikacji osi mózgowo-jelitowej, a nowe kryteriarzymskie, w istotnym,kontekście nam pokazały zasadność regulacji mikrobioty,dbania o mikrobiotę, ponieważ takomunikacja im lepsza, im sprawniejsza, tymmniejsze objawy, u chorych.Objawy alarmowe, powinnybyć wy-zawsze wykluczone.Natomiast pamiętajmy, że samo zespółjelita drażliwego nie jest, rozpoznaniemz wykluczenia, ale jest takzwaną diagnozą pozytywną.
Mamy szereg czynników predysponujących,natomiast, tutaj także, pozafarmakoterapią, zmianą stylu życia,także jest ważna regulacja mikrobioty jelitowej,która istotnie wpływa na tąkomunikację pomiędzy ośrodkowym układem nerwowym ajelitami.Natomiast stosowanie probiotyków, probiotyków,które są przebadane, rekomendowane, przeztowarzystwa naukowe, które mają wskazaniazespołu jelita drażliwego jak DSF, mogąbyć pomocne w leczeniu tychpacjentów.Bardzo dziękuję za uwagę.
Rozdziały wideo

Wprowadzenie do zespołu jelita drażliwego

Ewolucja kryteriów rzymskich i patofizjologia osi mózgowo-jelitowej

Objawy zespołu jelita drażliwego i choroby współistniejące

Pozytywna diagnoza i racjonalna diagnostyka

Objawy alarmowe i zintegrowana opieka nad pacjentem

Farmakoterapia ukierunkowana na dominujące objawy

Probiotyki, mikrobiota i bariera jelitowa

Nadwrażliwość trzewna i mechanizmy serotoninowe

Neuromodulatory i miejsce probiotyków w terapii














![PKwPOZ_Gastroenterologia_Oś_mózg-jelito[jesień2025]](https://cdn.remedium.md/image/video_thumbnail/2025/11/27/09/prof-dr-hab-n-med-wojciech-marlicz-png-69280c6158095.png)





