Pacjent z przewlekłym dyskomfortem w nadbrzuszu – jak rozpoznać dyspepsję czynnościową?

[krótka intro muzyczna] Dzień dobry.Nazywam się Edyta Tulewicz-Marti.Jestem lekarzem gastroenterologiem i zapraszamPaństwa do obejrzenia odcinka z seriiPacjent z, a tematem przewodnimbędzie dyspepsja czynnościowa.Czyli będziemy mówić o pacjenciez dyspepsją czynnościową.

Zacznę od przypadku pacjenta, któregokonsultowałam kilka miesięcy temu.Był to dwudziestoośmioletni pacjent konsultowanyz powodu uczucia dyskomfortu w nadbrzuszu,uczucia wzdęcia brzucha oraz okresowouczucia pełności po posiłkach.Objawy nasilały się szczególnie wokresach zwiększonego stresu, a ostatnio tegostresu było dużo, poce-- ponieważpacjent, miał perspektywę awansu zawodowego.Ostatnio dużo pracował, mało spał,źle się odżywiał.Jednak w tym wszystkim aninie przytył, ani nie schudł.Masa ciała była stabilna, apetytdopisywał.

Pacjent, podawał, że dolegliwościutrzymywały się od ponad sześciu miesięcyprzed konsultacją w moim gabineciei pojawiały się nieregularnie, ale miałyewidentnie związek z sytuacjami stresowymi.Dopytany pacjent zgłaszał regularny rytmwypróżnień, prawidłowy, raz dziennie.Nie zaobserwował ani krwi,ani śluzu w kale.

Jeśli chodzi o nawyki, tonie przyjmował przewlekle leków, na nicsię przewlekle nie leczył.Także, nie podawał uczuleńna leki.Natomiast sporadycznie spożywał alkohol okazjonalnie,czyli w niektóre weekendy około jednej,dwóch jednostek alkoholu na weekend.

W badaniu przedmiotowym, skórabyła prawidłowa, śluzówka prawidłowa.Brzuch był miękki, niebolesny.W zasadzie nic nie zwróciłomojej uwagi.Badanie per rectum, wbadaniu per rectum pusta bańka odbytnicy.Poza tym bez, szczególnychodchyleń.

Po uzupełnieniu dokładnego wywiadu lekarskiegookazało się, że pacjent jakiś czastemu miał badania lekarskie zleconeprzez-- badania laboratoryjne, zlecone przez lekarzamedycyny, pracy.I tutaj morfologia była prawidłowa.Nie stwierdzono niedokrwistości.To jest bardzo ważne, jeślichodzi o obecność objawów alarmowych.CRP było niskie.Poza tym właściwie badania byłybez, odchyleń.

Ja zleciłam pacjentowi oznaczenie Helicobacterantygen test w kale z uwagina podejrzenie dyspepsji czynnościowej.[odchrząknięcie] Wynik okazał się byćujemny.

Pacjent bardzo dopytywał się równieżo uzupełnienie badań w kierunku obecnościpasożytów w kale, ponieważ niekiedyz-- zgłaszał, luźniejsze wypróżnienia.Zdecydowanie miały one związek zsytuacjami stresującymi go i któryś zkolegów mu podpowiedział, żeby zlecićto badanie, ale też to badaniebyło, było negatywne.Również pacjent na własnąrękę przed moją wizytą przyjął maślansodu, gdzieś tam kupiony waptece, ale też bez większej poprawy.

Na wizycie kontrolnej postawiłam rozpoznaniedyspepsji czynnościowej.Z-- szczegółowo z pacjentem omówiłamznaczenie regularnego odżywiania się, zmiany nawykówżywieniowych, zmiany higieny snu.Podkreśliłam, że ważne jest regularnewysypianie się, ale także ograniczenie sytuacjistresujących, o ile to jestoczywiście możliwe.

Pacjent również otrzymał ode mniepreparat, STW5-2, który w mojejocenie miał być skuteczny dlatego pacjenta.W leczeniu objawowym zaburzeń czynnościowychprzewodu pokarmowego, określanych jako zaburzenia osijelito-mózg.Zgodnie z aktualnym podejściem, czylizgodnie z kryteriami rzymskimi piątymi, zastosowanieznajdują między innymi preparaty roślinneo udokumentowanym wielokierunkowym mechanizmie działania.Standaryzowane preparaty, takie jak STW5-2są rekomendowane jako leczenie pierwszego rzutu.Zgodnie z najnowszymi rekomendacjami w

dyspepsji czynnościowej, niezależnie od nasilenia objawów.Ich działanie nie ogranicza sięwyłącznie do wpływu na motorykę, naprzewód pokarmowy i efektu rozkurczowego,ale także obejmuje modulację czynności motorycznej,działanie przeciwzapalne, działanie również cytoprotekcyjne.Ma także wpływ na modulacjęmikrobioty jelitowej, ale także wpływ nanadwrażliwość trzewną, która jest bardzoczęsto bardzo, nasilona u naszychpacjentów.

Szczególnie istotne klinicznie jest działanieSTW5 na poziomie neuronalnym.Preparat przeciwdziała nadwrażliwości trzewnej, wpływana przetw-na przetwarzanie bodźców poprzez zmianęaktywacji neuronalnej w rdzeniu kro-kręgowymoraz obszarach korowo-limbicznych.W praktyce klinicznej oznacza to,że preparaty roślinne nie są jedynieleczeniem łagodnych objawów, ale stanowiąterapię przyczynowo-objawową, ukierunkowaną na kluczowe mechanizmypatofizjologiczne dyspa-dyspepsji czynnościowej.Wpływają one w nas-w znacznejmierze na oś jelito-mózg i nanadwrażliwość trzewną i działają poprostu wielokierunkowo.

Podczas wizyty kontrolnej po kilkutygodniach pad-- pacjent zgłosił, że dolegliwościpojawiły się rzadziej, a ichnasilenie się zmniejszyło.W związku z tym zdecydowałamsię na zmniejszenie dawki leku, alezaznaczyłam, że lek ten możebyć, przyjmowany w okresach zaostrzeń,ponieważ właściwie nie ma działańniepożądanych, a może być jedynie wsparciemnaszego pacjenta w, wzasadzie przewlekłym schorzu-schorzeniu czynnościowym, który,na który cierpi pacjent.

W przedstawionym przypadku szczególną uwagęchciałabym zwrócić na związek objawów,u pacjenta ze zwi-z sytuacjamistresowymi.Zgodnie z aktualnymi kryteriami rzymskimipiątymi, dyspepsja czynnościowa należy do zaburzeńinterakcji jelito-mózg, o czym wcześniejjuż mówiłam, które, em, polegająrównież na tym, że pacjentma zwiększoną wrażliwość trzewną niż inni.Zaburzenia przetwarzania bodźców w ośrodkowymukładzie nerwowym jest też nieco odmienny.I wpływ czynników psychologicznych jestbardzo istotny.Stąd stres będzie nasilał tedolegliwości.

Komunikacja pomiędzy przewodem pokarmowym aośrodkowym układem nerwowym jest dwukierunkowa iobejmuje układ nerwowy jelitowy iautonomiczny układ nerwowy, układ hormonalny, atakże udział mediatorów zapalnych orazwpływ na mikrobiotę jelitową.Dlatego preparat STW5-2 poprzez wielokompleksowei wielopoziomowe działanie ma wpływ nawszystkie te zaburzenia i zazwyczajpom-pomaga pacjentom skutecznie, zwalczyć okresyzaostrzeń dyspepsji czynnościowej.[krótka outro muzyczna]