Ipidacrine hydrochloride Grindeks

Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych z:

• chorobami obwodowymi układu nerwowego (zapaleniem nerwu, zapaleniem wielonerwowym, polineuropatią, poliradikuloneuropatią, miastenią i zespołem miastenicznym o różnej etiologii);
• porażeniem opuszkowym i niedowładami;
• organicznymi uszkodzeniami OUN z zaburzeniami ruchu podczas okresu rekonwalescencji;
• chorobami demielinizacyjnymi, jako element kompleksowej terapii.

Lek jest również dostępny w postaci farmaceutycznej tabl. do podawania doustnego. Dawki i czas trwania leczenia należy dostosować indywidualnie w zależności od stopnia zaawansowania choroby.

Choroby obwodowego układu nerwowego, miastenia i zespół miasteniczny. Dawka wynosi 5-15 mg (1 ml) 1-2x/dobę, podawana w postaci wstrzyknięcia domięśniowego lub podskórnego. Leczenie trwa 1-2 m-ce. W razie konieczności cykl leczenia można powtórzyć kilkukrotnie w odstępach 1-2 m-cy pomiędzy cyklami. 15-30 mg (1-2 ml) może być podawane domięśniowo lub poskórnie przez krótki okres w celu zapobiegania wystąpienia przełomu miastenicznego z ciężkim zaburzeniem złącza nerwowo-mięśniowego. Leczenie produktem należy kontynuować stosując ten produkt pod postacią tabl., a dawkę można zwiększać do 20-40 mg (1-2 tabl. 20 mg), 5-6x/dobę.

Porażenie opuszkowe i niedowłady; Okres rekonwalescencji po organicznych zmianach OUN z zaburzeniami ruchu. Dawki i czas trwania leczenia należy dostosować indywidualnie w zależności od stopnia zaawansowania choroby i reakcji pacjenta. Leczenie rozpoczyna się od podania 1 ml roztw. 5 mg ipidakryny w postaci wstrzyknięcia domięśniowego 2x/dobę przez 10-14 dni, a następnie należy kontynuować leczenie stosując ten produkt pod postacią tabl. Zalecenia dotyczące dawkowania znajdują się w ChPL produktu 20 mg, tabl.

Choroby demielinizacyjne, jako element kompleksowej terapii. Dawki i czas trwania leczenia należy dostosować indywidualnie w zależności od stopnia zaawansowania choroby i reakcji pacjenta. Leczenie rozpoczyna się od podania 1 ml roztw. 15 mg ipidakryny w postaci wstrzyknięcia domięśniowego 2x/dobę przez 10-15 dni, a następnie należy kontynuować leczenie stosując ten produkt pod postacią tabl. Zalecenia dotyczące dawkowania znajdują się w ChPL produktu 20 mg, tabl.

Pacjenci w podeszłym wieku. Istnieją ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki ipidakryny u pacjentów w podeszłym wieku. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu u pacjentów w podeszłym wieku.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Nie badano farmakokinetyki ipidakryny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Dzieci i młodzież. Nie określono bezpieczeństwa stosowania produktu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Ipidakryna jest odwracalnym inhibitorem cholinoesterazy.

Bezpośrednio stymuluje przekazywanie impulsów w OUN i synapsach nerwowo-mięśniowych poprzez blokowanie błonowych kanałów potasowych.

Ipidakryna nasila działanie na mięśnie gładkie nie tylko acetylocholiny, ale także adrenaliny, serotoniny, histaminy i oksytocyny.

Główne działania farmakologiczne ipidakryny:

• wznowienie i pobudzenie transmisji nerwowo-mięśniowej;
• przywrócenie przekazywania impulsów w obwodowym układzie nerwowym po blokadzie spowodowanej różnymi czynnikami (uraz, stan zapalny, znieczulenie miejscowe, niektóre antybiotyki, ekspozycja na potasu chlorek, itp.);
• kurczliwość mięśni gładkich jest zwiększona przez wszystkich agonistów, z wyjątkiem potasu chlorku;
• umiarkowana i specyficzna stymulacja OUN w połączeniu z pewnym działaniem uspokajającym;
• poprawa pamięci.

Brak odpowiednich badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu u dzieci.

1 amp. (1 ml) zawiera 5 mg lub 15 mg ipidakryny chlorowodorku (w postaci jednowodnej).

Jednoczesne stosowanie produktu i leków działających depresyjnie na OUN może nasilać działanie sedatywne.

Działanie ipidakryny i jej działania niepożądane nasilają się podczas jednoczesnego stosowania z innymi inhibitorami cholinesterazy i lekami M-cholinomimetycznymi.

Jednoczesne stosowanie ipidakryny i innych leków cholinergicznych może zwiększać ryzyko wystąpienia przełomu cholinergicznego u pacjentów z miastenią.

Jeśli β-adrenolityki zostaną zastosowane przed leczeniem produktem, może to zwiększyć ryzyko spowolnienia rytmu pracy serca.

Cerebrolizyna poprawia efekty działania ipidakryny na zdrowie psychiczne.

Alkohol może nasilać działania niepożądane.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Padaczka.
• Zaburzenia pozapiramidowe z hiperkinezją.
• Dławica piersiowa.
• Znaczna bradykardia.
• Astma oskrzelowa.
• Niedrożność jelit lub dróg moczowych.
• Zaostrzenie choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy.
• Zaburzenia przedsionkowe.
• Ciąża.
• Karmienie piersią.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie, a także w przypadku tyreotoksykozy i chorób układu krążenia.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu oddechowego i ostrymi zaburzeniami oddechowymi w wywiadzie.

Ipidakryna wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Produkt leczniczy może powodować uspokojenie polekowe.

W związku z tym należy zachować ostrożność u pacjentów, u których występuje ten objaw.

Możliwe są działania niepożądane związane z pobudzeniem M-cholinoreceptorów.

• Zaburzenia układu immunologicznego: (nieznana) reakcja nadwrażliwości (w tym alergiczne zapalenie skóry, wstrząs anafilaktyczny, astma, toksyczna nekroliza naskórka, rumień, pokrzywka, świszczący oddech, obrzęk krtani, wysypka w miejscu wstrzyknięcia).
• Zaburzenia układu nerwowego: (niezbyt często) zawroty głowy, ból głowy, senność (przy stosowaniu dużych dawek).
• Zaburzenia serca: (często) kołatanie serca, bradykardia.
• Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: (niezbyt często) zwiększenie wydzielania oskrzelowego.
• Zaburzenia żołądka i jelit: (często) ślinotok, nudności; (niezbyt często) wymioty (przy stosowaniu dużych dawek); (rzadko) biegunka, ból w nadbrzuszu.
• Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (często) nadmierna potliwość; (niezbyt często) objawy alergii skórnej (świąd, wysypka) (przy stosowaniu dużych dawek).
• Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (niezbyt często) skurcze mięśni (przy stosowaniu dużych dawek).
• Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (niezbyt często) osłabienie (przy stosowaniu dużych dawek).

Ślinotok i bradykardię można zmniejszyć stosując środki przeciwcholinergiczne (np. atropinę).

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie na krótki okres (1-2 dni).

Produkt wzmacnia napięcie i skurcze macicy i może prowadzić do przedwczesnego porodu, dlatego nie powinien być przyjmowany w okresie ciąży. Produkt nie powinien być przyjmowany, jeśli pacjentka karmi piersią. Brak danych dotyczących wpływu ipidakryny na płodność u ludzi.

Znaczne przedawkowanie może spowodować „kryzys cholinergiczny”, który charakteryzuje się:

• skurczami oskrzeli
• łzawieniem oczu
• nadmierną potliwością
• zwężeniem źrenic
• oczopląsem
• mimowolnym wypróżnianiem i oddawaniem moczu
• wymiotami
• bradykardią
• blokiem serca
• arytmią
• niedociśnieniem tętniczym
• niepokojem ruchowym
• lękiem
• pobudzeniem
• poczuciem strachu
• ataksją
• niewyraźną mową
• sennością
• osłabieniem
• drgawkami i śpiączką

Objawy mogą być łagodne.

Zatrucie lub względne przedawkowanie może być leczone objawowo.

Stosuje się M-cholinoblokery:

• atropinę
• triheksyfenidyl
• metacynę itp.