Jak zbadać objaw gładziznowy Myersona?

Objaw gładziznowy to patologiczny odruch, który może wskazywać na zaburzenia neurologiczne, szczególnie choroby czołowego płata mózgu (np. choroba Parkinsona).

Technika badania objawu gładziznowego

1. Pozycja pacjenta: siedząca lub stojąca z głową w pozycji neutralnej, patrząc przed siebie.
2. Miejsce uderzenia: wskaż środek czoła pacjenta – dokładnie nad nosem, pomiędzy brwiami, w miejscu zwanym gładzizną (glabella).
3. Technika wykonania: używając swojego palca środkowego, delikatnie i rytmicznie stukaj w gładziznę pacjenta.
4. Obserwacja reakcji: zwróć uwagę, ile razy pacjent mruga w odpowiedzi na stukanie.

Interpretacja badania objawu Myersona

1. Prawidłowy odruch: Pacjent mruga 1–2 razy, a następnie odruch wygasa, mimo dalszego drażnienia.
2. Dodatni objaw gładziznowy (patologiczny): Pacjent kontynuuje mruganie przez cały czas drażnienia. Taka reakcja jest uznawana za odruch prymitywny (pierwotny), który może wskazywać na:
   • chorobę Parkinsona,
   • uszkodzenie płatów czołowych,
   • otępienie czołowo-skroniowe.

Objaw gładziznowy a choroby układu pozapiramidowego

Objaw gładziznowy jest często obecny u pacjentów z chorobą Parkinsona, co wiąże się z utratą hamowania odruchów prymitywnych przez układ pozapiramidowy. Może być również spotykany w innych chorobach neurodegeneracyjnych lub uszkodzeniach płata czołowego.

Kody ICD-10

Referencje

1. Talley, N. J. (2018). Clinical examination: A systematic guide to physical diagnosis (7th ed., p. 599). Chatswood, NSW: Elsevier Australia. ISBN 978-0-7295-4259-3.