Depo-Provera™

• Leczenie wspomagające i/lub paliatywne w przypadku wznowy lub wystąpienia przerzutów raka endometrium lub nerek;
• leczenie w przypadku wznowy lub wystąpienia przerzutów raka piersi u kobiet po menopauzie.

Rak endometrium lub nerek: na początku terapii zaleca się dawki 400-1000 mg octanu medroksyprogesteronu na tydz., podawanego domięśniowo. Jeśli wystąpi poprawa w ciągu kilku tyg. lub m-cy oraz, gdy stan pacjenta wydaje się stabilny, istnieje możliwość zastosowania dawki podtrzymującej, 400 mg m-cznie. Rak piersi: zalecany schemat dawkowania to 500-1000 mg octanu medroksyprogesteronu na dobę domięśniowo przez 28 dni. Następnie należy stosować dawki podtrzymujące wynoszące 500 mg 2x/tydz. tak długo, jak długo pacjentka reaguje na leczenie.

Octan medroksyprogesteronu (octan 17α-hydroksy-6α-metyloprogesteronu) jest progestagenem i pochodną progesteronu.

Octan medroksyprogesteronu podawany w dużych dawkach ma działanie przeciwnowotworowe; wykazuje skuteczność w leczeniu paliatywnym hormonozależnych nowotworów złośliwych.

1 ml zawiesiny zawiera 150 mg octanu medroksyprogesteronu.

Jednoczesne stosowanie aminoglutetymidu z dużymi dawkami medroksyprogesteronu octanu w podaniu doustnym może w istotnym stopniu zmniejszyć stężenie octanu medroksyprogesteronu w osoczu i zmniejszyć skuteczność jego działania.

Octan medroksyprogesteronu (MPA) jest metabolizowany w warunkach in vitro głównie dzięki hydroksylacji za pośrednictwem CYP3A4. Szczegółowe badania oceniające efekty kliniczne interakcji lekowych MPA z induktorami lub inhibitorami CYP3A4 nie zostały przeprowadzone, a zatem efekty kliniczne działania induktorów lub inhibitorów CYP3A4 nie są znane.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą; ciąża lub podejrzenie ciąży, niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych do chwili ustalenia ostatecznego rozpoznania oraz wykluczenia nowotworu złośliwego narządów rodnych, zmiany w obrębie piersi o nieustalonej etiologii, ciężka niewydolność wątroby, czynne zakrzepowe zapalenie żył, bądź też aktualnie występujące lub podawane w wywiadzie zaburzenia zakrzepowo-zatorowe lub choroba naczyń mózgowych.

Zachować szczególną ostrożność w przypadku znanej nadwrażliwości na steroidy inne niż octan medroksyprogesteronu.

Należy zdiagnozować każde nieoczekiwane krwawienie z dróg rodnych, jakie wystąpi w czasie leczenia octanem medroksyprogesteronu.

Octan medroksyprogesteronu może powodować, w mniejszym lub większym stopniu, zatrzymanie płynów, dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego u pacjentów ze współistniejącymi chorobami, takimi jak: padaczka, migrena, astma, zaburzenia czynności serca lub nerek, w których zwiększenie mc. lub retencja płynów może spowodować pogorszenie stanu pacjenta.

Podczas leczenia octanem medroksyprogesteronu konieczna jest staranna obserwacja pacjentów z depresją w wywiadzie.

U niektórych pacjentek w czasie leczenia octanem medroksyprogesteronu mogą wystąpić objawy odpowiadające depresji przedmiesiączkowej.

U niektórych osób przyjmujących octan medroksyprogesteronu może dojść do zmniejszenia tolerancji glukozy.

Pacjentów z cukrzycą należy poddawać starannej obserwacji podczas stosowania produktu leczniczego.

W przypadku przekazywania wycinka błony śluzowej macicy lub wycinka z kanału szyjki macicy do badania histopatologicznego należy poinformować histopatologa (lub laboratorium) o stosowaniu octanu medroksyprogesteronu.

Stosowanie octanu medroksyprogesteronu może zmniejszać stężenia następujących biomarkerów hormonalnych: steroidy w osoczu i/lub w moczu (np. kortyzol, estrogen, pregnandiol, progesteron, testosteron); gonadotropiny w osoczu i/lub w moczu (np. hormon luteinizujący (LH) i hormon folikulotropowy (FSH)); globulina wiążąca hormony płciowe (SHBG).

Octan medroksyprogesteronu stosowany we wskazaniach onkologicznych może również powodować częściową niewydolność nadnerczy (zmniejszenie reaktywności ze strony osi przysadkowo-nadnerczowej) w trakcie prób z podawaniem metyraponu.

Dlatego zdolność kory nadnerczy do reagowania na ACTH należy ocenić przed podaniem metyraponu.

Jeżeli u pacjenta wystąpi nagła częściowa lub całkowita utrata wzroku lub wystąpi wytrzeszcz, podwójne widzenie lub migrena, należy przerwać podawanie produktu leczniczego i przeprowadzić dokładniejsze badania okulistyczne.

W przypadku zdiagnozowania obrzęku tarczy nerwu wzrokowego lub stwierdzenia zmian w naczyniach siatkówki, nie należy kontynuować podawania produktu leczniczego.

Stosowanie octanu medroksyprogesteronu może prowadzić do wystąpienia objawów przypominających zespół Cushinga.

Po podaniu pojedynczej dawki lub kilku dawek octanu medroksyprogesteronu w postaci do wstrzykiwań, może wystąpić wydłużony okres braku jajeczkowania z zanikiem miesiączki i/lub mogą pojawić się nieregularne cykle miesiączkowe.

Wpływ na gęstość mineralną tkanki kostnej.

Nie ma badań oceniających wpływ na gęstość mineralną kości (ang. BMD) dużych dawek octanu medroksyprogesteronu w postaci zawiesiny do wstrzykiwań w onkologii.

W badaniu z udziałem kobiet przyjmujących octanu medroksyprogesteronu we wstrzyknięciach jako metodę antykoncepcji odnotowano średni spadek wartości wskaźnika BMD.

Po zaprzestaniu wstrzykiwania produktu leczniczego u kobiet w okresie młodzieńczym całkowity powrót średnich wartości wskaźnika BMD do wartości wyjściowych wymagał 1 roku w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, 4,6 roku w całym biodrze i 3,4 roku w szyjce kości udowej.

Wartości wskaźnika BMD obserwowano przez okres 2 lat po zakończeniu stosowania octanu medroksyprogesteronu we wstrzyknięciach u dorosłych kobiet.

Częściowy powrót średnich wartości wskaźnika BMD do wartości wyjściowych zaobserwowano w całym biodrze, w szyjce kości udowej oraz w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.

Wyniki szeroko zakrojonego badania obserwacyjnego z udziałem kobiet stosujących antykoncepcję wykazały, że stosowanie produktu leczniczego we wstrzyknięciach nie miało wpływu na ryzyko występowania u nich złamań osteoporotycznych ani innych niż osteoporotyczne.

Nie stwierdzono wpływu octanu medroksyprogesteronu na występowanie zaburzeń zakrzepowych lub zakrzepowo-zatorowych, jednak nie zaleca się stosowania octanu medroksyprogesteronu u pacjentek z zaburzeniami zakrzepowymi lub zakrzepowo-zatorowymi w wywiadzie.

Zaleca się przerwanie leczenia octanem medroksyprogesteronu w przypadku pacjentek, u których w trakcie leczenia rozwinęła się żylna choroba zakrzepowo-zatorowa.

Produkt leczniczy zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E218) i propylu parahydroksybenzoesan (E216), które mogą powodować reakcje alergiczne (o charakterze reakcji opóźnionej).

Nie badano wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Wykaz działań niepożądanych występujących z częstotliwością, bez względu na przyczynę, określoną na podstawie danych z 4 głównych badań klinicznych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo stosowania octanu medroksyprogesteronu we wskazaniu onkologicznym, w których wzięło udział 1337 pacjentów.

Zaburzenia układu immunologicznego:

• (niezbyt często) obrzęk naczynioruchowy;
• (rzadko) nadwrażliwość na lek;
• (nieznana) reakcja anafilaktyczna, reakcja anafilaktoidalna.

Zaburzenia endokrynologiczne:

• (niezbyt często) działania zbliżone do występujących po kortykosteroidach (np. takie, jak w zespole Cushinga);
• (nieznana) wydłużony okres braku owulacji.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

• (często) zmiany mc., zwiększenie łaknienia;
• (niezbyt często) nasilenie cukrzycy, hiperkalcemia.

Zaburzenia psychiczne:

• (często) bezsenność;
• (niezbyt często) depresja, euforia, zmiany libido;
• (rzadko) nerwowość;
• (nieznana) stan splątania.

Zaburzenia układu nerwowego:

• (często) ból głowy, zawroty głowy, drżenie;
• (rzadko) udar mózgu, senność;
• (nieznana) zaburzenia koncentracji uwagi, działania zbliżone do zależnych od aktywacji układu współczulnego.

Zaburzenia oka: (nieznana) zator i zakrzepica naczyń siatkówki, zaćma cukrzycowa, zaburzenia widzenia.

Zaburzenia serca:

• (niezbyt często) zastoinowa niewydolność serca;
• (rzadko) zawał mięśnia sercowego;
• (nieznana) tachykardia, kołatanie serca.

Zaburzenia naczyniowe:

• (niezbyt często) zakrzepowe zapalenie żył;
• (rzadko) zator i zaburzenia zakrzepowo-zatorowe.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: (niezbyt często) zator tętnicy płucnej.

Zaburzenia żołądka i jelit:

• (często) wymioty, zaparcia, nudności;
• (niezbyt często) biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych; (rzadko) żółtaczka.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

• (często) nadmierne pocenie się;
• (niezbyt często) trądzik, nadmierne owłosienie;
• (rzadko) łysienie, wysypka;
• (nieznana) lipodystrofia nabyta, pokrzywka, świąd.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

• (niezbyt często) kurcze mięśni;
• (nieznana) osteoporoza, w tym złamania osteoporotyczne.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych; (nieznana) cukromocz.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:

• (często) zaburzenia erekcji;
• (niezbyt często) nieprawidłowe krwawienie z macicy (nieregularne, nadmiernie obfite, zbyt skąpe, plamienie miesiączkowe), bolesność piersi;
• (nieznana) brak miesiączki, nadżerka szyjki macicy, wydzielina z szyjki macicy, mlekotok, upławy, tkliwość uciskowa piersi.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

• (często) obrzęk, zatrzymanie płynów, zmęczenie, reakcje w miejscu wstrzyknięcia;
• (niezbyt często) ból i/lub tkliwość w miejscu wstrzyknięcia;
• (rzadko) złe samopoczucie, gorączka;
• (nieznana) utrzymująca się atrofia i wgłębienie w miejscu wstrzyknięcia, guzek w miejscu wstrzyknięcia.

Badania diagnostyczne:

• (rzadko) zmniejszona tolerancja glukozy, wzrost ciśnienia krwi;
• (nieznana) nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby, zwiększenie liczby białych krwinek, zwiększenie liczby płytek krwi.

Szczegóły dotyczące działań niepożądanych, patrz ChPL.

Stosowanie produktu leczniczego w ciąży jest przeciwwskazane. U noworodków urodzonych z nieplanowanych ciąż, rozpoczętych między 1-szym a drugim m-cem od wstrzyknięcia produktu leczniczego może wystąpić niska urodzeniowa mc., co z kolei wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonu w okresie noworodkowym.

Ryzyko to jest bardzo małe, gdyż takie ciąże zdarzają się bardzo rzadko.

Istnieją jednak dane wskazujące na istnienie związku pomiędzy stosowaniem produktów leczniczych z grupy progestagenów w I trymestrze ciąży, a występowaniem zaburzeń rozwojowych w obrębie układu płciowego u płodów obu płci.

Należy poinformować pacjentkę o możliwym zagrożeniu dla płodu, jeżeli medroksyprogesteronu octan będzie stosowany podczas ciąży lub jeśli kobieta zajdzie w ciążę w trakcie stosowania produktu leczniczego.

Octan medroksyprogesteronu i jego metabolity są wydzielane do mleka matki. Brak wystarczających danych sugerujących, że ich obecność może stanowić zagrożenie dla dziecka.

Leczenie przedawkowania ma charakter objawowy i wspomagający.