Apo-Napro Forte

Produkt leczniczy Apo-Napro Forte jest wskazany do stosowania w objawowym leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów (zwyrodnieniowego zapalenia stawów), zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, ostrej dny moczanowej, ostrego bólu mięśniowo-szkieletowego i bolesnego miesiączkowania.

Dawkowanie

Występowanie działań niepożądanych można zminimalizować poprzez stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów.

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 16 lat

Reumatoidalne zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów i zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa

Zalecana dobowa dawka to 1100 mg naproksenu sodowego, podawana w dwóch dawkach podzielonych rano i wieczorem. Alternatywnie można przyjąć pojedynczą dawkę dobową 550-1100 mg naproksenu sodowego rano lub wieczorem.

Ostra dna moczanowa

Zalecana dawka początkowa to 825 mg naproksenu sodowego, a następnie 275 mg naproksenu sodowego co 8 godzin, aż do ustąpienia napadu.

Ostry ból mięśniowo-szkieletowy i bolesne miesiączkowanie

Dawka początkowa wynosi 550 mg, a następnie 275 mg co 6-8 godzin, zależnie od potrzeby, z maksymalną dawką dobową wynoszącą 1375 mg po pierwszym dniu podawania.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Badania wskazują, że u pacjentów w podeszłym wieku występuje zwiększone stężenie wolnej frakcji naproksenu, mimo iż jego całkowite stężenie w osoczu nie zmienia się. Nie jest znane znaczenie tego faktu dla dawkowania naproksenu. Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych u pacjentów w podeszłym wieku, rozsądnym wydaje się stosowanie jak najmniejszych skutecznych dawek przez możliwie jak najkrótszy okres czasu, ponieważ pacjenci w podeszłym wieku są bardziej podatni na występowanie działań niepożądanych. Pacjentów należy okresowo monitorować w kierunku wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego podczas leczenia lekami z grupy NLPZ. Informacje na temat zmniejszonej eliminacji u osób w podeszłym wieku znajdują się w punkcie 4.4.

Dzieci i młodzież

Produkt leczniczy Apo-Napro Forte nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.

Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki. Naproksen sodowy jest przeciwwskazany u pacjentów z wyjściowym klirensem kreatyniny mniejszym niż 30 mL/min, ponieważ obserwowano gromadzenie się metabolitów naproksenu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub u pacjentów poddawanych dializie.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Apo-Napro Forte, tabletki powlekane 550 mg należy przyjmować doustnie, najlepiej podczas lub po posiłku, popijając dużą ilością wody lub mleka.

Każda tabletka powlekana zawiera 550 mg naproksenu sodowego, co odpowiada 500 mg naproksenu. Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg sodu.

Połączenie z innymi inhibitorami syntetazy prostaglandyn nie jest zalecane ze względu na szkodliwość terapii skojarzonej i brak dowodów na korzyści terapeutyczne.

Leki przeciwzakrzepowe

NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna.

Kwas acetylosalicylowy

Kliniczne dane farmakodynamiczne wskazują, że jednoczesne przyjmowanie naproksenu przez okres dłuższy niż jeden dzień, może osłabiać wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na aktywność płytek krwi, co może trwać do kilku dni po zaprzestaniu stosowania naproksenu. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane.

Inne leki przeciwbólowe, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2

Należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NLPZ (w tym aspiryny, ibuprofenu), ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Inhibitory agregacji płytek krwi i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)

Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Kortykosteroidy

Zwiększone ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Leki zobojętniające sok żołądkowy lub cholestyramina

Jednoczesne podawanie leków zobojętniających sok żołądkowy lub cholestyraminy może opóźniać wchłanianie naproksenu, ale nie wpływa na stopień wchłaniania. Jednoczesne przyjmowanie pokarmu może opóźnić wchłanianie naproksenu, ale nie wpływa na stopień wchłaniania.

Pochodne hydantoiny lub pochodne sulfonylomocznika

Naproksen sodowy prawie całkowicie wiąże się z białkami osocza, dlatego należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania pochodnych hydantoiny lub pochodnych sulfonylomocznika, ponieważ te produkty lecznicze również wiążą się z białkami osocza. Pacjenci przyjmujący jednocześnie naproksen i hydantoinę, sulfonamidy lub pochodne sulfonylomocznika, powinni być w razie potrzeby obserwowani pod kątem dostosowania dawki.

Probenecyd

Jednoczesne podawanie probenecydu zwiększa stężenie naproksenu w osoczu i wyraźnie wydłuża okres półtrwania w osoczu.

Metotreksat

Podczas leczenia skojarzonego z naproksenem obserwowano znaczny wzrost toksyczności metotreksatu. Mechanizm interakcji nie został wyjaśniony; pewną rolę może odgrywać zmniejszenie klirensu nerkowego metotreksatu.

Należy unikać leczenia skojarzonego naproksenem i metotreksatem.

Lit

Stężenie litu w osoczu zwiększa się podczas jednoczesnego podawania litu i naproksenu sodowego.

Leki moczopędne i inne leki przeciwnadciśnieniowe

Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania naproksenu z lekami moczopędnymi, ponieważ może wystąpić osłabienie działania moczopędnego. Zgłaszano, że działanie natriuretyczne furosemidu jest hamowane przez niektóre leki z tej klasy. Leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko nefrotoksyczności NLPZ.

Naproksen i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie leków przeciwnadciśnieniowych.

Inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II

Jednoczesne stosowanie NLPZ z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek. Może to spowodować ostrą niewydolność nerek, która jest zwykle odwracalna. Dlatego takie połączenia należy stosować z zachowaniem ostrożności, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo po jego zakończeniu.

Steroidy

Jeśli podawanie steroidów zostanie zmniejszone lub odstawione podczas leczenia naproksenem, zmniejszanie dawki steroidu musi być powolne, a pacjentów należy ściśle monitorować w celu wykrycia wszelkich objawów działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek lub zaostrzenia objawów zapalenia stawów.

Zydowudyna

Badania in vitro wykazały, że naproksen może wpływać na metabolizm zydowudyny (AZT). Jednak w małym badaniu dotyczącym jednoczesnego stosowania naproksenu i AZT przez 4 dni nie zaobserwowano istotnych zmian w stężeniu AZT i jego glukuronidowego metabolitu w surowicy.

Kliniczne znaczenie długotrwałego jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych nie jest znane.

Cyklosporyna

Inhibitory syntetazy prostaglandyn, takie jak naproksen, mogą powodować zwiększoną nefrotoksyczność cyklosporyny ze względu na ich wpływ na prostaglandyny nerkowe.

Interakcja chemiczna

Przed wykonaniem badań funkcji kory nadnerczy zaleca się przerwanie leczenia naproksenem sodowym na 48 godzin przed wykonaniem badania, ponieważ możliwe jest zaburzenie wyników niektórych testów na oznaczenie steroidów 17-ketogennych. Możliwe jest również zakłócenie oznaczeń kwasu 5-hydroksyindolooctowego w moczu.

• Nadwrażliwość na naproksen, naproksen sodowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

• Produktu leczniczego Apo-Napro Forte 550 mg nie należy stosować u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.

• Pacjenci, u których wystąpiła reakcja alergiczna, taka jak astma, zapalenie błony śluzowej nosa lub pokrzywka, po podaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych leków hamujących syntetazę prostaglandyn.

• Owrzodzenia przewodu pokarmowego, zastoinowe zapalenie błony śluzowej żołądka lub zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka.

• Krwawienie z przewodu pokarmowego lub inne krwawienia, takie jak krwawienie z naczyń mózgowych.

• Skaza krwotoczna lub leczenie antykoagulantami.

• Ciężka niewydolność wątroby, nerek i serca.

• Krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie, związane z wcześniejszym leczeniem NLPZ. Czynna lub nawracająca w wywiadzie choroba wrzodowa żołądka i (lub) krwawienia (dwa lub więcej wyraźnych epizodów potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia).

• Nie należy go podawać pacjentom z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

• Trzeci trymestr ciąży.

• Nie należy go podawać pacjentom przyjmującym inne niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Przyjmowanie produktu leczniczego w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy okres konieczny do łagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych (patrz oraz poniżej wpływ na układ pokarmowy i układ krążenia). Naproksen sodowy powinien być stosowany pod ścisłą kontrolą lekarską u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego oraz zaburzeniami krzepnięcia w wywiadzie, a także długotrwale przyjmującym leki z grupy NLPZ.

Ból spowodowany zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi nie jest wskazaniem do stosowania naproksenu sodowego 550 mg.

U wszystkich pacjentów w dowolnym momencie mogą wystąpić odpowiedzi na poziomie przewodu pokarmowego. Ryzyko wystąpienia takich reakcji zwiększa się wraz ze wzrostem dawki. Szanse na ciężkie działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego są większe u osłabionych pacjentów.

Ponieważ produkt leczniczy Apo-Napro Forte 550 mg ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, niektóre objawy zakażenia mogą być maskowane. Dlatego zaleca się ostrożność podczas stosowania u pacjentów z zakażeniami.

Najczęstsze działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacje lub krwawienia z przewodu pokarmowego, niekiedy zakończone zgonem, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Po podaniu produktu leczniczego zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, krew w stolcu, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i chorobę Leśniowskiego-Crohna. Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka.

Zaobserwowano następujące działania niepożądane. Częstość wymieniono zgodnie z następującą klasyfikacją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca.

Dane z badań klinicznych i dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie niektórych NLPZ, zwłaszcza w dużych dawkach i przez długi czas, może wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka występowania tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Ciąża

Zahamowanie syntezy prostaglandyny może mieć niekorzystny wpływ na przebieg ciąży i (lub) rozwój zarodka i (lub) płodu. Dane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronień oraz wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyny we wczesnej ciąży. Bezwzględne ryzyko wystąpienia wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego zwiększyło się z mniej niż 1% do około 1,5%. Przyjmuje się, że ryzyko spowodowane jest zwiększeniem dawki i czasu trwania terapii. U zwierząt, stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyny skutkowało zwiększoną utratę i śmiertelność zarodków i płodów, przed i po implantacji. Ponadto zwiększyła się ilość różnych wad wrodzonych włącznie z wadami sercowo-naczyniowymi u zwierząt, którym podano inhibitory syntezy prostaglandyny w okresie organogenezy. Od 20. tygodnia ciąży stosowanie naproksenu sodowego może powodować małowodzie spowodowane zaburzeniami czynności nerek u płodu. Może to wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustępowała po zaprzestaniu leczenia. Dlatego naproksenu nie należy stosować w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, ciąży z wyjątkiem przypadków koniecznych. Jeśli naproksen sodowy stosowany jest u kobiet planujących ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka powinna być najmniejsza a okres leczenia możliwie najkrótszy. Przez kilka dni po ekspozycji na naproksen sodowy, począwszy od 20. tygodnia ciąży, należy rozważyć monitorowanie prenatalne pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. Należy przerwać podawanie naproksenu sodowego w przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego.

Podczas trzeciego trymestru ciąży wszelkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narazić płód na:

• działanie toksyczne na serce i płuca (przedwczesne zwężenie i (lub) zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);

• zaburzenie czynności nerek (patrz powyżej);

Matkę i noworodka pod koniec ciąży naraża również na:

• możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwpłytkowe, który może wystąpić nawet po bardzo małych dawkach;

• zahamowanie skurczów macicy skutkujące opóźnionym lub przedłużonym porodem.

W związku z tym stosowanie naproksenu jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży.

Karmienie piersią

Naproksen wykryto w mleku kobiet karmiących piersią w stężeniu około 1% w osoczu. Nie można wykluczyć możliwości wystąpienia działań niepożądanych związanych z hamującym działaniem prostaglandyn u noworodków. Naproksenu sodowego nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

Płodność

Istnieją dowody że leki które hamują cyklooksygenazę i syntezę prostaglandyn mogą również powodować zaburzenia płodności u kobiet ze względu na wpływ na owulację. Objawy ustępują po zaprzestaniu leczenia

Objawy przedawkowania naproksenu obejmują: nudności, wymioty, ból w okolicy żołądka, dyskomfort w jamie brzusznej, niestrawność, senność, zawroty głowy, dezorientację, biegunkę, przemijające zmiany czynności wątroby, hipoprotrombinemię, niewydolność nerek, bezdech i kwasicę metaboliczną. Ponieważ naproksen sodowy jest szybko wchłaniany, należy wziąć pod uwagę, że wysokie stężenie naproksenu we krwi może wystąpić w krótkim czasie. U niektórych pacjentów występowały napady padaczkowe, ale ich związek z produktem leczniczym jest nieznany.

Może wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego. Po przyjęciu NLPZ może wystąpić nadciśnienie tętnicze, depresja oddechowa lub śpiączka, ale zdarza się to rzadko.

Zgłaszano reakcje anafilaktyczne po terapeutycznym przyjęciu NLPZ, które mogą wystąpić po przedawkowaniu.

Leczenie

W pierwszej kolejności leczenie polega na zapobieganiu wchłaniania przez płukanie, a następnie podawaniu wody lub napoju owocowego z węglem aktywnym (adsorbent) i siarczanem sodu (środek przeczyszczający). W przypadku dużych ilości produktu leczniczego wskazane jest płukanie żołądka, z pozostawieniem węgla aktywnego i siarczanu sodu.

Należy uważnie monitorować równowagę kwasowo-zasadową pod kątem możliwego wystąpienia ciężkiej kwasicy metabolicznej.

Dalsze leczenie ma charakter podtrzymujący i objawowy.

Wymuszona diureza, alkalizacja moczu, hemodializa i hemoperfuzja nie zmniejszają stężenia naproksenu w osoczu ze względu na silne wiązanie z białkami.

Tabletka powlekana Ciemnoniebieskie tabletki powlekane w kształcie zmodyfikowanej kapsułki z wytłoczonym napisem „T & 22” po obu stronach linii podziału po jednej stronie i linią podziału po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Grupa farmakoterapeutyczna: niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne (NLPZ), pochodne kwasu propionowego, kod ATC: M01AE02.

Mechanizm działania

Naproksen jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym jak wykazały standardowe badania na zwierzętach. Naproksen wykazuje działanie przeciwzapalne nawet u zwierząt po usunięciu nadnerczy, co oznacza, że działanie naproksenu nie wynika z działania na oś przysadkowo-nadnerczową.

Naproksen hamuje syntetazy prostaglandyn (podobnie jak inne NLPZ). Tak jak w przypadku innych NLPZ, dokładny mechanizm działania przeciwzapalnego nie jest znany.

Wchłanianie

Naproksen sodowy jest łatwo rozpuszczalny w wodzie. Jest praktycznie całkowicie wchłaniany. Wchłanianie zachodzi w przewodzie pokarmowym, a maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1-2 godzinach. Jednoczesne przyjmowanie pokarmu może opóźnić wchłanianie naproksenu, ale nie wpływa na stopień wchłaniania.

Dystrybucja

Objętość dystrybucji naproksenu wynosi 0,16 L/kg masy ciała, a w przypadku dawek terapeutycznych wiąże się z albuminami surowicy z szybkością ponad 99%. W dawkach przekraczających 500 mg na dobę dochodzi do utraty proporcjonalności w wyniku zwiększenia klirensu spowodowanego wysyceniem wiązania z białkami przy dużych dawkach. Jednak stężenie niezwiązanego naproksenu nadal wzrasta proporcjonalnie do dawki.

Stan równowagi osiągany jest po 3-4 dniach.

Naproksen przenika do płynu maziowego, przenika przez łożysko i jest wykrywalny w mleku karmiących matek w stężeniu około 1% stężenia w osoczu.

Metabolizm

Naproksen jest intensywnie metabolizowany w wątrobie do 6-O-desmetylonaproksenu.

Eliminacja

Około 95% dawki naproksenu sodowego jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem (< 1%) w postaci 6-O-desmetylonaproksenu (< 1%) lub jego koniugatów (66%-92%). Szybkość wydalania metabolitów i koniugatów prawie całkowicie odpowiada szybkości zaniku leku w osoczu. Tylko 3% lub mniej jest wydalane z kałem.

Klirens naproksenu wynosi około 0,13 mL/min/kg. Jego okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 14 godzin, niezależnie od postaci chemicznej lub preparatu.

Farmakokinetyka w sytuacjach szczególnych Niewydolność nerek

Biorąc pod uwagę, że zarówno naproksen, jak i jego metabolity są w dużej mierze eliminowane przez nerki, w przypadku niewydolności nerek może dojść do kumulacji. Eliminacja naproksenu jest zmniejszona u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 10 mL/min) klirens naproksenu jest większy niż oszacowano na podstawie jedynie stopnia zaburzenia nerek.

Dzieci i młodzież

Profil farmakokinetyczny naproksenu u dzieci w wieku od 5 do 16 lat jest podobny do obserwowanego u dorosłych, nawet jeśli klirens u dzieci jest większy. Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki naproksenu u dzieci w wieku poniżej 5 lat.

Rakotwórczość

Naproksen podawano podczas posiłku szczurom rasy Sprague Dawley przez 24 miesiące w dawkach 8, 16 i 24 mg/kg na dobę. Naproksen nie wykazał rakotwórczości u szczurów.

Mutagenność

Nie zaobserwowano działania mutagennego w u Salmonella typhimurium (5 linii komórkowych), Sachharomyces cerevisisae (1 linia komórkowa) i testach chłoniaka myszy.

Płodność

Naproksen nie wpływał na płodność szczurów po podaniu doustnym w dawkach 30 mg/kg na dobę samcom i 20 mg/kg na dobę samicom.

Działanie teratogenne

Naproksen podawany w dawkach 20 mg/kg na dobę podczas organogenezy u szczurów i królików nie wykazywał działania teratogennego.

Układ rozrodczy w okresie przed- i poporodowym

Podanie doustne naproksenu ciężarnym samicom szczurów w dawkach 2, 10 i 20 mg/kg na dobę w trzecim trymestrze ciąży powodowało trudny poród. Jest to znany efekt działania tej klasy produktów leczniczych i wykazano go u ciężarnych samic szczura po podaniu aspiryny i indometacyny.

U zwierząt podawanie inhibitora syntezy prostaglandyn powodowało zwiększenie częstości strat przed- i poimplantacyjnych oraz śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto u zwierząt, które otrzymywały inhibitor syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy, odnotowano wzrost częstości występowania różnych wad wrodzonych, w tym wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego.

Produkt leczniczy Apo-Napro Forte nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak naproksen sodowy może powodować senność, zawroty głowy, bezsenność, zmęczenie, zaburzenia widzenia lub depresję podczas leczenia tym produktem leczniczym. Pacjenci, u których występują te lub inne podobne objawy, muszą zachować ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających dużej uwagi.

Rdzeń tabletki

Powidon Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna bezwodna Talk Magnezu stearynian Otoczka tabletki Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E 171) Makrogol 8000 Indygokarmin, lak aluminiowy (E 132)

Nie dotyczy.

Tabletki produktu leczniczego Apo-Napro Forte są dostępne w przezroczystych blistrach z folii PVC/Aclar/Aluminium zawierających po 20, 30 i 60 tabletek, w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.