Alugastrin®

Objawowo:

• w nadkwaśności soku żołądkowego
• w uszkodzeniu błony śluzowej żołądka i dwunastnicy wywołanym przez czynniki wrzodotwórcze (np. NLPZ)
• w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy

Dorośli i dzieci powyżej 6 lat: 15 ml (łyżkę stołową) 1 h po posiłkach i przed snem lub w razie wystąpienia dolegliwości.

Butelkę wstrząsnąć przed użyciem.

Węglan dihydroksyglinowo-sodowy zobojętnia nadmiar kwasu solnego w soku żołądkowym. Węglan dihydroksyglinowo-sodowy wykazuje szybkie działanie neutralizujące zbliżone do działania wodorowęglanu sodu oraz powolne działanie powstającego w żołądku wodorotlenku glinu. Poza zobojętnianiem kwasu solnego, węglan dihydroksyglinowo-sodowy wiąże kwasy żółciowe i pepsynę, zmniejszając działanie drażniące soku żołądkowego. Lek powoduje szybkie ustępowanie objawów dyspeptycznych związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego, takich jak

• dolegliwości bólowe w obrębie jamy brzusznej,
• pieczenie przełyku,
• kwaśne odbijania,
• nudności.

• niesteroidowe leki przeciwzapalne,
• cytostatyki,
• kofeina.

U osób z przewlekłym zapaleniem błony śluzowej żołądka ustępowanie dolegliwości następuje po 2-5 dniach stosowania produktu, u osób z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy w ciągu 4-5 dni. Produkt leczniczy ochrania śluzówkę żołądka przed działaniem czynników drażniących takich jak Leki zobojętniające, zawierające jony glinu, stosuje się w gojeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz w zapobieganiu powstawaniu wrzodów stresowych i ostrych krwawień z przewodu pokarmowego.

1 dawka (15 ml) zawiera 1,02 g dihydroksyglinowo-sodowego węglanu.

Węglan dihydroksyglinowo-sodowy wpływa na wchłanianie z przewodu pokarmowego niektórych produktów leczniczych podawanych doustnie: w przypadku jednoczesnego stosowania antagonistów receptorów H₂, Alugastrin należy przyjmować na 1/2-1 h przed podaniem tych produktów leczniczych lub po ich podaniu; może zmniejszać wchłanianie fenytoiny; należy ją przyjmować na 2-3 h przed lub po podaniu produktu leczniczego; może zmniejszać wchłanianie fluorochinolonów; lek należy przyjmować nie wcześniej niż po 2 h od podania produktów leczniczych z tej grupy; może zmniejszać wchłanianie i obniżać stężenie glikozydów naparstnicy w osoczu; należy zachować kilkugodzinną przerwę między ich przyjęciem, a przyjęciem produktu leczniczego; może znacznie zmniejszać wchłanianie ketokonazolu; lek należy przyjmować nie wcześniej niż po 3 h od podania ketokonazolu; w przypadku alkalizacji moczu wywołanej przez węglan dihydroksyglinowo-sodowy, może nastąpić zwiększenie wydalania salicylanów i tym samym obniżenie ich poziomu w surowicy.

U pacjentów przyjmujących salicylany jednocześnie z dużymi dawkami produktu leczniczego, dawkowanie salicylanów należy odpowiednio skorygować; jednoczesne stosowanie sukralfatu z węglanem dihydroksyglinowo-sodowym może powodować zmniejszenie dolegliwości bólowych u pacjentów z wrzodem dwunastnicy.

Mimo tego, jednoczesne podawanie nie jest polecane, gdyż węglan dihydroksyglinowo-sodowy może zmniejszać wiązanie sukralfatu z błoną śluzową; lek należy przyjmować na 1/2 h przed lub po przyjęciu sukralfatu.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, jednoczesne przyjmowanie tych produktów leczniczych może spowodować zatrucie glinem; może zmniejszać wchłanianie tetracyklin, gdyż tworzy z nimi nierozpuszczalne kompleksy; lek należy przyjmować na 3-4 h przed lub po podaniu produktów leczniczych z grupy tetracyklin; jednoczesne stosowanie z produktem leczniczym preparatów doustnych żelaza należy maks. rozdzielić w czasie.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność nerek.

Stosować ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do zaparć.

Podawanie produktu leczniczego dzieciom poniżej 6 lat, musi być poprzedzone szczegółowym rozpoznaniem, określającym przyczynę dolegliwości.

Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek produktu leczniczego może doprowadzić do hipofosfatemii, gdyż glin zawarty w preparacie wiąże w jelicie cienkim fosforany, tworząc nierozpuszczalne związki.

Lek zawiera 162 mg sodu/dawkę, należy to wziąć pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Nie stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy - ze względu na obecność sorbitolu.

Lek może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego) - ze względu na obecność parahydroksybenzoesanu metylu i parahydroksybenzoesanu propylu.

Produkt leczniczy nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Zaburzenia żołądka i jelit:

• (często) kredowy posmak, łagodne zaparcia, skurcze żołądka
• (niezbyt często) nudności lub wymioty

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

• (rzadko przy długotrwałym stosowaniu lub podawaniu dużych dawek, jako objaw ubytku fosforu) ciągłe zaparcia, utrata apetytu, niezwykła utrata mc. osłabienie mięśni
• (niezbyt często) białawe zabarwienie kału

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (rzadko przy długotrwałym stosowaniu lub podawaniu dużych dawek, jako skutek utraty fosforanów) osteomalacja i osteoporoza (bóle kości, puchnięcie nadgarstków lub kostek).

Podczas ciąży (zwłaszcza w I trymestrze) i karmienia piersią, lek może być stosowany jedynie w przypadku uzasadnionej konieczności. Nie stosować długotrwale ani w dużych dawkach.

Może wystąpić biegunka, obrzęk stóp i podudzi.