Aceclofenac Holsten

Produkt leczniczy Aceclofenac Holsten, 100 mg, tabletki powlekane jest przeznaczony do stosowania doustnego i należy go połykać w całości z odpowiednią ilością płynu (co najmniej połową szklanki wody lub innego płynu).

Aceclofenac Holsten można przyjmować w czasie posiłku.

Każda tabletka powlekana zawiera 100 mg aceklofenaku.

Nie przeprowadzono badań interakcji farmakokinetycznych (z wyjątkiem warfaryny). Aceklofenak jest metabolizowany przez cytochrom P450 2C9. Z badań in vitro wynika, że aceklofenak może być inhibitorem tego enzymu. Istnieje zatem ryzyko interakcji farmakokinetycznych z fenytoiną, cymetydyną, tolbutamidem, fenylobutazonem, amiodaronem, mikonazolem i sulfafenazolem.

Aceklofenak wiąże się prawie całkowicie z białkami osocza (albuminą). Należy wziąć pod uwagę możliwość interakcji z lekami tworzącymi silne połączenia z białkami osocza.

Inne leki przeciwbólowe, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2

Należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NLPZ (w tym kwasu acetylosalicylowego), ponieważ takie postępowanie może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi

Zmniejszenie działania hipotensyjnego. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub w podeszłym wieku), u których inhibitory ACE lub antagoniści receptora angiotensyny II są przyjmowane jednocześnie z NLPZ, może wzrastać ryzyko ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna. Z tego powodu należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni oraz należy rozważyć monitorowanie czynności nerek zaraz po rozpoczęciu terapii skojarzonej i później, w regularnych odstępach czasu.

Leki moczopędne

Zmniejszenie działania moczopędnego. Leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia nefrotoksyczności NLPZ. Mimo, że nie wykazano, aby aceklofenak wpływał na zmianę ciśnienia krwi, podczas jednoczesnego podawania z bendrofluazydem, nie można wykluczyć interakcji z innymi lekami moczopędnymi. W przypadku jednoczesnego stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas należy kontrolować stężenie potasu w surowicy.

Glikozydy nasercowe, takie jak digoksyna

NLPZ mogą zaostrzyć niewydolność serca, zmniejszyć przesączanie kłębuszkowe (ang. GFR - glomerular filtration rate ) i zwiększać stężenie glikozydów w osoczu. Należy unikać takiego połączenia, chyba że możliwe jest częste monitorowanie stężenia glikozydów.

Lit

Niektóre NLPZ zmniejszają klirens nerkowy litu, co skutkuje jego podwyższonym stężeniem w surowicy krwi. Należy unikać takiego połączenia, chyba że możliwe jest częste monitorowanie stężenia litu.

Metotreksat

Należy wziąć pod uwagę potencjalne interakcje między NLPZ a metotreksatem, nawet po małych dawkach metotreksatu, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Gdy konieczna jest terapia skojarzona, należy monitorować czynność nerek. Należy zachować ostrożność, gdy NLPZ i metotreksat są przyjmowane w odstępie poniżej 24 godzin, ponieważ NLPZ mogą zwiększać stężenie metotreksatu w osoczu, co zwiększa jego toksyczność.

Kortykosteroidy

Zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego.

Leki przeciwzakrzepowe

NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna. W przypadku terapii skojarzonej lekiem przeciwzakrzepowym i produktem leczniczym Aceclofenac Holsten, należy ściśle monitorować stan pacjentów.

Antybiotyki chinolonowe

Dane pochodzące z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększyć ryzyko drgawek powodowanych przez chinolony. U pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony ryzyko drgawek może być podwyższone.

Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny ( SSRIs , ang. selective serotonin reuptake inhibitors) Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Cyklosporyna, takrolimus

Podejrzewa się, że przyjmowanie NLPZ razem z cyklosporyną lub takrolimusem zwiększa ryzyko nefrotoksyczności z powodu obniżonej syntezy prostacykliny w nerkach. Ważne jest zatem monitorowanie czynności nerek podczas terapii skojarzonej.

Zydowudyna

Stosowanie NLPZ wraz z zydowudyną skutkuje wzrostem ryzyka toksyczności hematologicznej. Stwierdzono, że u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV otrzymujących jednocześnie zydowudynę i ibuprofen występuje zwiększone ryzyko wylewów krwi do stawów oraz krwiaków.

Leki przeciwcukrzycowe

W badaniach klinicznych wykazano, że diklofenak może być podawany z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi bez wpływu na ich działanie kliniczne. Zgłaszano jednak pojedyncze przypadki hipoglikemii i hiperglikemii. Z tego powodu podczas stosowania produktu leczniczego Aceclofenac Holsten, należy rozważyć dostosowanie dawki leków które mogą powodować hipoglikemię.

Nadwrażliwość na aceklofenak lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Czynna lub nawracająca choroba wrzodowa (wrzód trawienny) lub nawracający krwotok z przewodu pokarmowego (dwa lub więcej wyraźnych epizodów potwierdzonego owrzodzenia lub krwotoku).

Wystąpienie ataku astmy, skurczu oskrzeli, ostrego nieżytu nosa lub pokrzywki u pacjentów, którzy przyjmowali kwas acetylosalicylowy (aspirynę) lub inne NLPZ.

Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby.

Zdiagnozowana zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroba naczyń obwodowych i (lub) choroba naczyniowa mózgu.

Przebyty krwotok z przewodu pokarmowego lub perforacja w wywiadzie, związane lub niezwiązane z wcześniejszym leczeniem za pomocą NLPZ.

Krwawienia lub choroby związane z krwawieniem. Trzeci trymestr ciąży.

Działania niepożądane mogą zostać ograniczone poprzez stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas pozwalający na kontrolowanie objawów (patrz zaburzenia układu pokarmowego i sercowo-naczyniowego wymienione poniżej).

Należy unikać jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Aceclofenac Holsten z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2.

Działania niepożądane mają często charakter żołądkowo-jelitowy. Mogą wystąpić wrzody trawienne, perforacja przewodu pokarmowego lub krwotok, czasami śmiertelne, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Po podaniu NLPZ zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, zaostrzenie krwotocznego zapalenia odbytnicy lub choroby Leśniowskiego-Crohna. Rzadziej obserwowano zapalenie żołądka. W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano również obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz niewydolność serca.

Inne działania niepożądane NLPZ sklasyfikowane jako bardzo rzadkie (<1/10 000):

• zaburzenia nerek i dróg moczowych, śródmiąższowe zapalenie nerek,

• reakcje pęcherzowe, w tym zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella.

Zgłaszano pojedyncze przypadki ciężkich powikłań związanych z zakażeniem skóry lub tkanek miękkich podczas ospy wietrznej w związku z leczeniem NLPZ.

Aceklofenak ma zarówno budowę jak i sposób metabolizmu podobny do diklofenaku, dla którego znaczna ilość danych klinicznych i epidemiologicznych konsekwentnie wskazuje na zwiększone ryzyko tętniczych powikłań zakrzepowych (takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu, szczególnie po dużych dawkach i długotrwałym leczeniu). Dane epidemiologiczne potwierdziły także, że po zastosowaniu aceklofenaku istnieje zwiększone ryzyko ostrego zespołu wieńcowego i zawału mięśnia sercowego (patrz „Przeciwwskazania” oraz „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Zgodnie z klasyfikacją układów i narządów działania niepożądane podzielono na następujące kategorie częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie z malejącym nasileniem.

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa

Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: +48 22 49 21 309

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Ciąża

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania aceklofenaku w czasie ciąży.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może wpłynąć niekorzystnie na ciążę i (lub) rozwój zarodka lub płodu. Z danych z badań epidemiologicznych wynika, że stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnej fazie ciąży zwiększa ryzyka poronienia, wady rozwojowej serca lub wad przewodu pokarmowego. Ryzyko bezwzględne sercowo-naczyniowych wad rozwojowych zwiększało się z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko to zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania leczenia.

U zwierząt podanie inhibitora syntezy prostaglandyn skutkowało zwiększoną częstotliwością utraty ciąży zarówno przed implantacją, jak i po niej oraz zwiększoną śmiertelnością zarodka lub płodu. Ponadto u zwierząt, którym podawano inhibitor syntezy prostaglandyn w czasie organogenezy, zaobserwowano zwiększoną częstość występowania wad rozwojowych, między innymi sercowo-naczyniowych.

Stosowanie aceklofenaku od 20. tygodnia ciąży może powodować małowodzie wynikające z zaburzeń czynności nerek u płodu. Może to wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i jest zazwyczaj odwracalne po jego przerwaniu. Ponadto, odnotowano przypadki zwężenia przewodu tętniczego w następstwie leczenia w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustępowała po przerwaniu leczenia. Z tego powodu nie należy stosować produktu leczniczego Aceclofenac Holsten u kobiet w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania produktu leczniczego Aceclofenac Holsten u kobiet planujących ciążę oraz w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, podawane dawki powinny być możliwie jak najmniejsze, a czas trwania leczenia możliwie najkrótszy.

W przypadku kilkudniowego narażenia na aceklofenak od 20. tygodnia ciąży należy rozważyć monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego.

Należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Aceclofenac Holsten w przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego.

W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować u płodu:

• toksyczny wpływ na układ krążenia i oddechowy (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);

• zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do rozwoju niewydolności nerek z małowodziem (patrz powyżej).

Podanie inhibitorów syntezy prostaglandyn pod koniec ciąży naraża matkę i noworodka na:

• możliwe wydłużenie czasu krwawienia - działanie antyagregacyjne, które może wystąpić nawet po stosowaniu bardzo małych dawek;

• zahamowanie skurczów macicy, co skutkuje opóźnieniem lub przedłużeniem akcji porodowej.

Dlatego stosowanie aceklofenaku w trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane.

Karmienie piersią

Brak danych dotyczących przenikania aceklofenaku do mleka matki. Należy zatem unikać stosowania aceklofenaku w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią, chyba że potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe zagrożenia dla płodu.

Płodność

Stosowanie produktu leczniczego Aceclofenac Holsten może zaburzać płodność, dlatego nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę. U kobiet, które mają problem z zajściem w ciążę lub są w trakcie diagnostyki niepłodności, należy rozważyć przerwanie leczenia produktem leczniczym Aceclofenac Holsten.

Dostępne informacje dotyczące przedawkowania aceklofenaku u ludzi są niewystarczające. Objawy mogą obejmować: nudności, wymioty, ból żołądka, zawroty głowy, senność i ból głowy. Leczenie przedawkowania NLPZ obejmuje, jeśli to konieczne, stosowanie środków zobojętniających i inne leczenie powikłąń, takich jak: niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, drgawki, podrażnienie przewodu pokarmowego i zahamowanie czynności oddechowej. Postępowanie w przypadku przedawkowania aceklofenaku stosowanego doustnie polega na płukaniu żołądka i podawaniu węgla aktywowanego w dawkach wielokrotnych.

Wymuszona diureza, dializa lub hemoperfuzja mogą nie być skuteczne w eliminacji produktów leczniczych z grupy NLPZ ze względu na ich silne wiązanie z białkami osocza i znaczny metabolizm.

Tabletki powlekane.

Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 8 mm.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym aceklofenak jest szybko wchłaniany, a jego biodostępność wynosi prawie 100%. Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po około 1,25–3,00 godzinach od podania leku. Jednoczesne przyjmowanie pokarmu wydłuża Tmax, podczas gdy stopień wchłaniania nie jest zmieniony.

Dystrybucja

Aceklofenak wiąże się w dużym stopniu z białkami (>99,7%). Aceklofenak przenika do płynu maziowego, gdzie osiąga stężenie odpowiadające 60% stężenia w osoczu. Objętość dystrybucji wynosi około 30 L.

Metabolizm

Aceklofenak jest prawdopodobnie metabolizowany przez CYP2C9 do głównego metabolitu 4’-hydroksy-aceklofenaku, który prawdopodobnie nie posiada aktywności klinicznej. Wśród licznych metabolitów wykryto diklofenak i 4’-hydroksy-diklofenak.

Eliminacja

Okres półtrwania w osoczu w fazie eliminacji wynosi 4-4,3 godziny. Klirens wynosi 5 L na godzinę. Około dwie trzecie podanej dawki jest wydalane z moczem, głównie w postaci hydroksymetabolitów. Po pojedynczej dawce doustnej tylko 1% jest wydalany w postaci niezmienionej.

Szczególne grupy pacjentów

• Nie stwierdzono zmian w farmakokinetyce aceklofenaku u pacjentów w podeszłym wieku.

• Obserwowano wolniejszą eliminację produktu po podaniu pojedynczej dawki aceklofenaku u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby.

• W badaniu z wielokrotnym zastosowaniem dawki 100 mg raz na dobę, nie stwierdzono różnic w zakresie parametrów farmakokinetycznych pomiędzy pacjentami z łagodną do umiarkowanej marskością wątroby a osobami zdrowymi.

• U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie stwierdzano znaczących różnic w zakresie farmakokinetyki po podaniu pojedynczej dawki.

Podobnie, jak ma to miejsce w przypadku innych NLPZ, aceklofenak jest słabo tolerowany przez zwierzęta doświadczalne. Ponadto, różnice w farmakokinetyce pomiędzy zwierzętami a ludźmi utrudniają ocenę potencjalnej toksyczności aceklofenaku. Głównym miejscem działania toksycznego jest przewód pokarmowy. W tym samym czasie, badania nad toksycznością przeprowadzone z maksymalnymi tolerowanymi dawkami na szczurach (gatunek, w którym aceklofenak jest metabolizowany do diklofenaku) i małpach (gatunek prezentujący pewną ekspozycję na aceklofenak) nie wykazały innych efektów toksycznych niż te zwykle spotykane po NLPZ. Badania na zwierzętach wskazują, że nie ma dowodów na działanie teratogenne u szczurów, mimo że ekspozycja ogólnoustrojowa trwała tydzień. U królików stosowanie aceklofenaku (10 mg/kg mc. na dobę) spowodowało serię zmian morfologicznych u niektórych płodów. Nie zaobserwowano przenikania aceklofenaku znakowanego radioizotopem ( ¹⁴ C) do mleka karmiących szczurów.

Badania nad działaniem rakotwórczym u myszy (nieznana ustrojowa ekspozycja na aceklofenak) i u szczurów, nie wykazały żadnego działania rakotwórczego, natomiast badania genotoksyczności dały wynik negatywny.

W przypadku zawrotów głowy lub innych działań niepożądanych ze strony układu nerwowego występujących podczas przyjmowania NLPZ, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Celuloza mikrokrystaliczna

Kroskarmeloza sodowa

Kopowidon (K28)

Talk

Krzemionka koloidalna bezwodna

Glicerolu distearynian (typ I) Otoczka (Opadry 03A0280002): Hypromeloza typ 2910

Tytanu dwutlenek (E 171)

Celuloza mikrokrystaliczna

Stearynian makrogolu (typ I)

Nie dotyczy.

Blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.

Wielkość opakowania: 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100 lub 180 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.