Hydrocortisone PHARMLINE

• Leczenie zastępcze w pierwotnej niedoczynności nadnerczy (choroba Addisona i zespół nadnerczowo-płciowy) oraz wtórnej niedoczynności nadnerczy (spowodowanej niedoczynnością przysadki). W pierwszym przypadku produkt leczniczy należy podawać w skojarzeniu z mineralokortykoidem.

• W przypadku następujących wskazań hydrokortyzon lub kortyzon nie są lekami pierwszego wyboru, ale mogą być stosowane jako krótkotrwała terapia uderzeniowa:

  • w przypadku ciężkich zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP);

  • w stanie astmatycznym;

  • jako adiuwant w przypadku ciężkich reakcjach anafilaktycznych.

Dawkowanie

Hydrocortisone PHARMLINE może być podawany we wstrzyknięciu dożylnym, domięśniowym lub w infuzji dożylnej. Preferowanym sposobem początkowego podania w nagłych przypadkach jest wstrzyknięcie dożylne. Po początkowej interwencji w nagłym przypadku należy rozważyć zastosowanie dłużej działającej postaci do wstrzyknięć lub postaci doustnej. Czas trwania wlewu zależy od dawki; może wynosić od 30 sekund (na przykład 100 mg) do 10 minut (na przykład 500 mg lub więcej).

Zasadniczo leczenie dużymi dawkami kortykosteroidów należy kontynuować do momentu ustabilizowania się stanu pacjenta (zwykle nie dłużej niż 48 do 72 godzin).

Mimo że działania niepożądane związane z krótkotrwałym leczeniem dużymi dawkami kortykoidów występują niezbyt często, mogą pojawić się wrzody trawienne. Wskazane może być profilaktyczne leczenie lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy.

Gdy leczenie hydrokortyzonem po upływie 48 do 72 godzin musi być kontynuowane, może wystąpić hipernatremia, dlatego lepsze może być zastąpienie Hydrocortisone PHARMLINE kortykosteroidem takim jak sól sodowa bursztynianu metyloprednizolonu, po której występuje niewielkie zatrzymywanie sodu w organizmie lub nie występuje ono wcale.

Początkowa dawka produktu leczniczego Hydrocortisone PHARMLINE wynosi od 100 mg do 500 mg lub więcej, w zależności od nasilenia schorzenia. Dawkę tę można powtarzać w odstępach co 2, 4 lub 6 godzin w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Terapia kortykosteroidami jest uzupełnieniem terapii konwencjonalnej, jednak nie może jej zastępować.

Hydrokortyzon może mieć silniejsze działanie u pacjentów z chorobą wątroby i w związku z tym może być wskazane zmniejszenie dawki.

Dzieci i młodzież

Dawka produktu leczniczego Hydrocortisone PHARMLINE w przypadku dzieci i młodzieży jest ustalana bardziej na podstawie ciężkości schorzenia i reakcji pacjenta niż wieku lub masy ciała. U tych pacjentów dawka może być zmniejszona, ale nie powinna być mniejsza niż 25 mg na dobę.

Przygotowanie roztworu

Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem,

Każda fiolka zawiera 133,7 mg hydrokortyzonu sodu bursztynianu, co odpowiada 100 mg hydrokortyzonu (50 mg/mL po rozpuszczeniu zgodnie z zaleceniami).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

Każda fiolka zawiera 9,46 mg sodu.

Hydrokortyzon jest metabolizowany przez dehydrogenazę 11β-hydroksysteroidowe typu 2 (11β-HSD2) i enzym 3A4 cytochromu P450 (CYP).

INHIBITORY CYP3A4 - Mogą zmniejszać klirens wątrobowy i zwiększać stężenie hydrokortyzonu w osoczu. W przypadku jednoczesnego podawania inhibitora CYP3A4 (np. ketokonazolu, itrakonazolu, klarytromycyny i soku grejpfrutowego) konieczne może być zmniejszenie dawki hydrokortyzonu w celu uniknięcia toksyczności steroidów.

INDUKTORY CYP3A4 - Mogą zwiększać klirens wątrobowy i zmniejszać stężenie hydrokortyzonu w osoczu. Przy równoczesnym podawaniu induktora CYP3A4 (np. ryfampicyny, karbamazepiny, fenobarbitalu i fenytoiny) może być konieczne zwiększenie dawki hydrokortyzonu w celu osiągnięcia pożądanej reakcji.

SUBSTRATY CYP3A4 - Jednoczesne podawanie innego substratu CYP3A4 może wpływać na klirens wątrobowy hydrokortyzonu, co może wymagać odpowiednich zmian dawkowania. Istnieje możlwość, że wystąpienie zdarzeń niepożądanych związanych ze stosowaniem któregokolwiek z leków osobno będzie bardziej prawdopodobne przy ich jednoczesnym podawaniu.

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE NIESPOWODOWANE CYP3A4 - w Tabeli 1 poniżej opisano inne interakcje i działania niepożądane występujące w przypadku hydrokortyzonu.

W Tabeli 1 przedstwiono najczęstsze i (lub) istotne klinicznie interakcje lub działania niepożądane związane z hydrokortyzonem.

Tabela 1. Istotne interakcje lub działania niepożądane leków lub substancji z hydrokortyzonem

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

1. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania hydrokortyzonu u kobiet w ciąży. W doświadczeniach na zwierzętach zaobserwowano teratogenność w postaci rozszczepu podniebienia. Szczególną wrażliwość na wystąpienie tej deformacji stwierdzono u myszy.

Jednak znaczenie tych danych w przypadku przebiegu ciąży u ludzi jest ograniczone. Hydrocortisone PHARMLINE może być stosowany w przypadku bezwzględnego wskazania. Należy w jak największym stopniu unikać długotrwałego stosowania dużych dawek, biorąc pod uwagę ryzyko wystąpienia niewydolności kory nadnerczy u noworodków.

Karmienie piersią

Kortykosteroidy przenikają do mleka kobiet karmiących piersią, dlatego Hydrocortisone PHARMLINE powinien być stosowany podczas karmienia piersią tylko po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka zarówno dla matki, jak i dziecka.

Płodność

Brak dowodów na to, że kortykosteroidy wpływają niekorzystnie na płodność.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

• Ostre zakażenia: zakażenia wirusowe i ogólnoustrojowe zakażenia grzybicze (zakażenia bakteryjne: patrz).

• Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy.

• Zakażenia pasożytami tropikalnymi.

• Podawanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących kortykosteroidy w dawkach immunosupresyjnych (patrz także).

• Podanie dokanałowe.

• Podanie zewnątrzoponowe.

Ogólne przeciwwskazania i środki ostrożności dotyczące stosowania ogólnoustrojowej terapii glikokortykoidami mają również zastosowanie do Hydrocortisone PHARMLINE.

Ponieważ powikłania spowodowane leczeniem glikokortykoidami zależą od wielkości dawki i czasu trwania leczenia, w każdym indywidualnym przypadku należy dokonać oceny stosunku korzyści do ryzyka w odniesieniu do dawki i czasu trwania leczenia oraz tego, czy należy produkt podawać codziennie, czy okresowo.

Należy stosować najmniejszą możliwą dawkę kortykosteroidów w celu kontrolowania leczonego stanu i jeśli możliwe jest zmniejszenie dawki, powinno być ono stopniowe.

Aspirynę i niesteroidowe leki przeciwzapalne należy stosować ostrożnie podczas jednoczesnego podawania z kortykosteroidami.

Zgłoszono następujące działania niepożądane przy przeciwwskazanych drogach podania: podanie dokanałowe lub zewnątrzoponowe: zapalenie pajęczynówki, czynnościowa choroba przewodu pokarmowego, zaburzenia pęcherza, ból głowy, zapalenie opon mózgowych, niedowład kończyn dolnych lub paraliż, drgawki, zaburzenia czucia. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana.

Poniższej wymienione działania niepożądane obserwowano podczas pozajelitowego podawania kortykosteroidów. Ich włączenie do poniższego wykazu nie oznacza, że te konkretne działania niepożądane zaobserwowano podczas stosowania hydrokortyzonu. Częstości wymienionych poniżej działań niepożądanych nie można ustalić na podstawie dostępnych danych i podano ją w tabeli jako częstość nieznaną.

Leczenie glikokortykoidami, nawet w małych dawkach, może powodować następujące działania niepożądane:

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Dzieci i młodzież

Zakażenia, o cięższym przebiegu, a nawet śmiertelne, po jednoczesnym stosowaniu glikokortykoidów (np. ospa wietrzna lub odra), występują częściej u dzieci niż u osób dorosłych.

Długotrwałe leczenie glikokortykoidami może zahamować wzrost. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Brak klinicznych objawów ostrego przedawkowania kortykosteroidów.

Powtarzające się częste dawki (codziennie lub kilka razy w tygodniu) przez długi czas mogą powodować zespół Cushinga.

W przypadku przedawkowania nie jest dostępne żadne specyficzne antidotum, należy zastosować leczenie wspomagające i objawowe.

Hydrokortyzon można usuwać za pomocą dializy.

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji. Biały lub prawie biały proszek.

Grupa farmakoterapeutyczna: Glikokortykoidy, kod ATC: H02AB09 Glikokortykoidy, występujące naturalnie i syntetyczne, są steroidami kory nadnerczy.

Naturalnie występujące glikokortykoidy (hydrokortyzon i kortyzon), wykazują również zdolność zatrzymywania soli i są stosowane jako terapia zastępcza w stanach niedoboru kory nadnerczy.

Bursztynian sodowy hydrokortyzonu wykazuje takie samo działanie metaboliczne i przeciwzapalne jak hydrokortyzon. Gdy są podawane pozajelitowo i w równomolowych ilościach, obie substancje są równoważne pod względem aktywności biologicznej. Wysoce rozpuszczalny w wodzie ester bursztynianu sodowego hydrokortyzonu umożliwia bezpośrednie dożylne podawanie dużych dawek hydrokortyzonu w małej objętości rozpuszczalnika i jest szczególnie użyteczny, gdy jest wymagane szybkie uzyskanie wysokiego stężenia hydrokortyzonu we krwi. Po dożylnym wstrzyknięciu bursztynianu sodowego hydrokortyzonu widoczne działanie pojawia się w ciągu godziny i utrzymuje się przez różny okres.

Względna siła działania metyloprednizolonu sodu bursztynian i bursztynianu sodowego hydrokortyzonu, na którą wskazuje obniżenie liczby eozynofilów, wynosi 5:1 po podaniu dożylnym. Jest to zgodne ze względną siłą działania doustnego metyloprednizolonu i hydrokortyzonu.

Tabela 2. Względne moce i równoważne dawki konwencjonalnych kortykosteroidów

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Glikokortykoidy dyfundują przez błony komórkowe i tworzą kompleksy ze specyficznymi receptorami cytoplazmatycznymi. Kompleksy te następnie penetrują jądro komórkowe, wiążą się z DNA (chromatyną) i stymulują transkrypcję informacyjnego RNA, a następnie syntezę białek różnych enzymów, które ostatecznie są odpowiedzialne za działania obserwowane po ogólnoustrojowym zastosowaniu glikokortykoidów.

Glikokortykoidy wywołują znaczne i zróżnicowane działanie metaboliczne. Ponadto modyfikują odpowiedź immunologiczną organizmu na różne bodźce.

Maksymalna aktywność farmakologiczna glikokortykoidów jest osiągana później niż maksymalne stężenie w surowicy. To wydaje się wskazywać, że większość skutków działania tych leków nie jest spowodowana bezpośrednim działaniem leku, ale zmianą aktywności enzymu.

Farmakokinetyka hydrokortyzonu u zdrowych mężczyzn wykazała kinetykę nieliniową, po podaniu pojedynczej dawki bursztynianu sodowego hydrokortyzonu większej niż 20 mg dożylnie, a odpowiednie parametry farmakokinetyczne hydrokortyzonu podano w Tabeli 3.

Tabela 3. Średnie (odchylenie standardowe) parametry farmakokinetyczne hydrokortyzonu po pojedynczych dawkach dożylnych

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

AUC0-∞ = obszar pod krzywą od czasu zero do nieskończoności. Wchłanianie Po podaniu zdrowym mężczyznom pojedynczych dawek drogą dożylną w ilości 5, 10, 20 i 40 mg bursztynianu sodowego hydrokortyzonu, średnie wartości maksymalne uzyskane 10 minut po podaniu wyniosły odpowiednio 312, 573, 1095 i 1854 ng/mL. Po podaniu domięśniowym bursztynian sodowy hydrokortyzonu jest szybko wchłaniany.

Dystrybucja

Hydrokortyzon jest w znacznym stopniu dystrybuowany w tkankach, przenika przez barierę krew-mózg i przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Objętość dystrybucji hydrokortyzonu w stanie stacjonarnym wynosiła od około 20 do 40 L (Tabela 3). Hydrokortyzon wiąże się z transkortyną glikoproteinową (tj. globuliną wiążącą kortykosteroidy) i albuminą. Wiązanie hydrokortyzonu z białkami osocza u ludzi wynosi około 92%.

Metabolizm

Hydrokortyzon (tj. kortyzol) jest metabolizowany przez 11β-HSD2 do kortyzonu, a następnie do dihydrokortyzonu i tetrahydrokortyzonu. Inne metabolity to dihydrokortyzol, 5α-dihydrokortyzol, tetrahydrokortyzol i 5α-tetrahydrokortyzol. Kortyzon można przekształcić w kortyzol za pomocą dehydrogenazy 11 β -hydroksysteroidowej typu 1 (11β-HSD1). Hydrokortyzon jest także metabolizowany przez CYP3A4 do 6β-hydroksykortyzolu (6β-OHF), a 6β-OHF różnił się w zakresie od 2,8% do 31,7% wszystkich wytworzonych metabolitów, wykazując dużą zmienność międzyosobniczą.

Eliminacja

Wydalenie podanej dawki następuje prawie całkowicie w ciągu 12 godzin. Po podaniu domięśniowym bursztynian sodowy hydrokortyzonu jest wydalany według wzoru podobnego do obserwowanego po wstrzyknięciu dożylnym.

Specjalna grupa pacjentów Niewydolność wątroby Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Dane literaturowe potwierdzają, że hydrokortyzon ma zwiększone działanie u pacjentów z chorobami wątroby, ponieważ metabolizm i eliminacja hydrokortyzonu u tych pacjentów jest znacznie zmniejszona. Należy rozważyć zmniejszenie dawki.

Mutageneza/rakotwórczość Hydrokortyzon daje ujemny wynik w teście mutagenności bakteryjnej. Hydrokortyzon wywoływał aberracje chromosomowe w ludzkich limfocytach in vitro i u myszy in vivo. Jednak biologiczne znaczenie tych wyników jest niejasne, ponieważ hydrokortyzon nie zwiększył częstości występowania nowotworów w dwuletnim badaniu rakotwórczości.

Toksyczny wpływ na reprodukcję: Wykazano, że kortykosteroidy po podaniu szczurom zmniejszają płodność.

Wykazano, że kortykosteroidy mają działanie teratogenne u wielu gatunków zwierząt, gdy są podawane w dawkach równoważnych dawkom dla ludzi. W badaniach reprodukcji zwierząt wykazano, że glikokortykoidy zwiększają częstość występowania wad rozwojowych (rozszczep podniebienia, wady szkieletowe), śmiertelności zarodka i płodu oraz wewnątrzmacicznego opóźnienia wzrostu. W przypadku podawania hydrokortyzonu ciężarnym myszom i chomikom obserwowano rozszczep podniebienia.

Należy wziąć pod uwagę możliwe działania niepożądane tego produktu leczniczego, takie jak zaburzenia widzenia, osłabienie mięśni, zmiany nastroju (euforia i depresja) oraz drgawki, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Proszek do rekonstytucji: Sodu diwodorofosforan dwuwodny Sodu diwodorofosforan bezwodny Sodu wodorotlenek

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Fiolka z bezbarwnego szkła typu I, zamknięta szarym korkiem z gumy bromobutylowej i zabezpieczona białą plastikową nakładką z aluminiowym wieczkiem typu flip-off.

Tekturowe pudełko zawiera 1 lub 10 fiolek. Fiolka lub 2 tacki ochronne z PVC pokrytego folią PET/PE z 5 fiolkami każda wraz z ulotką pakowane w tekturowe pudełko.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.