Flexove

Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u dorosłych w łagodzeniu objawów łagodnego i umiarkowanego zapalenia stawu kolanowego.

1250 mg glukozaminy/dobę w celu złagodzenia objawów. Glukozamina nie jest zalecana do leczenia w przypadku ostrego bólu. Złagodzenie objawów (szczególnie bólu) nastąpi dopiero po kilku tyg. leczenia, a w niektórych przypadkach nawet później. Jeśli po 2-3 m-cach nie nastąpi złagodzenie objawów, należy ponownie rozważyć leczenie glukozaminą.

Dzieci i młodzież. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 rż.

Osoby w podeszłym wieku. Nie przeprowadzono specjalnych badań osób w podeszłym wieku, ale zgodnie z doświadczeniem klinicznym zmiana dawkowania nie jest wymagana podczas leczenia ogólnie zdrowych pacjentów w podeszłym wieku.

Zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań.

Tabl. można przyjmować niezależnie od posiłków.

Grupa farmakoterapeutyczna: Pozostałe środki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne, niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Kod ATC: M01AX05.

Glukozamina jest substancją endogenną, typowym składnikiem łańcuchów polisacharydowych substancji międzykomórkowej chrząstki i glukozaminoglikanów płynu maziowego.

Badania in vitro i in vivo wykazały, że glukozamina pobudza syntezę fizjologicznych glikozaminoglikanów i proteoglikanów przez chondrocyty oraz kwasu hialuronowego przez synowiocyty.

1 tabl. zawiera 750 mg glukozaminy chlorowodorku co odpowiada 625 mg glukozaminy.

Opisywano nasilenie działania doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny (np. warfaryny) podczas jednoczesnego stosowania z glukozaminą.

Dlatego pacjenci leczeni pochodnymi kumaryny, rozpoczynający lub kończący przyjmowanie glukozaminy powinni być pod dokładną obserwacją.

Jednoczesne leczenie glukozaminą może spowodować zwiększenie absorpcji i stężenia tetracykliny w surowicy, jednakże wyniki badań klinicznych dotyczące tej interakcji są ograniczone.

W związku z ograniczoną dokumentacją na temat potencjalnych interakcji leków z glukozaminą należy uwzględnić zmienione działanie lub stężenie jednocześnie używanych produktów leczniczych.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Glukozaminy nie podawać pacjentom z alergią na skorupiaki, ponieważ z nich jest pozyskiwana substancja czynna.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 rż, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.

Aby wykluczyć choroby stawów, które wymagają rozważenia innego leczenia, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

U pacjentów z obniżoną tolerancją glukozy przed rozpoczęciem leczenia i okresowo podczas leczenia zalecane jest kontrolowanie stężenia glukozy we krwi i, gdy jest to potrzebne, zapotrzebowania na insulinę.

U pacjentów z rozpoznanym czynnikiem ryzyka schorzeń sercowo-naczyniowych zalecane jest kontrolowanie stężenia lipidów we krwi, ponieważ w rzadkich przypadkach u pacjentów leczonych glukozaminą zaobserwowano hipercholesterolemię.

Opisane zostały przypadki występowania zaostrzonych objawów astmy po rozpoczęciu leczenia glukozaminą (objawy ustąpiły po odstawieniu leku).

Pacjenci leczący się z powodu astmy powinni przed rozpoczęciem przyjmowania leku brać pod uwagę możliwości nasilenia się objawów.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W przypadku odczuwania zawrotów głowy lub senności nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn.

Najczęstsze reakcje niepożądane związane z leczeniem glukozaminą to:

• nudności,
• ból brzucha,
• niestrawność,
• zaparcia,
• biegunka,
• bóle głowy i zmęczenie,.

Dodatkowo odnotowano wysypkę, świąd i zaczerwienienie skóry.

Odnotowane reakcje niepożądane są zazwyczaj łagodne i krótkotrwałe.

Zaburzenia systemu nerwowego:

• (często) ból głowy, zmęczenie;
• (częstość nieznana) zawroty głowy.

Zaburzenia żołądka i jelit:

• (często) nudności, ból brzucha, niestrawność, biegunka, zaparcia;
• (częstość nieznana) wymioty.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (częstość nieznana) podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, żółtaczka.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

• (niezbyt często) wysypka, świąd, zaczerwienienie;
• (częstość nieznana) obrzęk naczyniowy, pokrzywka.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (częstość nieznana) obrzęki, obrzęki obwodowe.

Odnotowano sporadyczne, samoistne przypadki hipercholesterolemii, której przyczyn nie ustalono.

Pogorszenie kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą. Częstość nieznana.

Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania glukozaminy u kobiet w ciąży. Dostępne są tylko niewystarczające dane uzyskane z badań na zwierzętach. Nie należy stosować glukozaminy podczas ciąży. Nie ma dostępnych danych dotyczących wydzielania glukozaminy z mlekiem matki. Dlatego stosowanie glukozaminy podczas karmienia piersią nie jest zalecane, gdyż nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u noworodków.

Do objawów przypadkowego lub zamierzonego przedawkowania glukozaminy mogą należeć:

• ból głowy,
• dezorientacja,
• bóle stawów,
• nudności,
• wymioty,
• biegunka lub zaparcie.

W przypadku przedawkowania należy odstawić glukozaminę i zastosować standardowe ogólnie przyjęte metody postępowania objawowego.

Dzieci i młodzież.

Raportowano 1 przypadek przedawkowania u 12 letniej dziewczynki po przyjęciu doustnym 28 g glukozaminy chlorowodorku. Wystąpiły bóle stawów, wymioty i dezorientacja. Pacjentka wyzdrowiała.