Nowe znaczenie heparyny drobnocząsteczkowej

W 1916 roku odkryto heparynę. Obecnie lek ten i wszystkie jego pochodne (w tym heparyny drobnocząsteczkowe) są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej.

Heparyny drobnocząsteczkowe wykorzystuje się w szeregu wskazań, m.in.: u pacjentów po zabiegach chirurgicznych, na oddziałach internistycznych z powodu chorób zapalnych czy infekcyjnych, u pacjentów kardiologicznych, w terapii i profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, terapii pomostowej czy u kobiet w ciąży. Heparynę stosuje się także w leczeniu niepłodności. Jednym z pierwszych badań dotyczących wskazań do stosowania heparyn drobnocząsteczkowych było badanie METENOX. Jakie wnioski istotne dla lekarzy praktyków płyną z badań klinicznych poświęconych heparynom drobnocząsteczowym?