Provingo

Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki.

Produkt leczniczy Provingo jest wskazany do śródoperacyjnego wykrywania uszkodzeń moczowodów, jeśli zaistniało takie podejrzenie podczas operacji w obrębie jamy brzusznej i miednicy.

Dawkowanie

Ten produkt leczniczy należy podawać drogą dożylną. Zalecana dawka początkowa to 5 ml (1 ampułka) w powolnym wstrzyknięciu dożylnym.

W razie potrzeby można wstrzyknąć zawartość drugiej ampułki (5 ml) po 20-30 minutach od pierwszego wstrzyknięcia.

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Provingo u dzieci.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Provingo może być stosowany u pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 10 ml/min.

Nie należy jednak stosować produktu leczniczego Provingo u pacjentów z klirensem kreatyniny < 10 ml/min..

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Wydalanie indygotyny odbywa się głównie przez nerki. Nie ma danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, jednak nie jest konieczne dostosowanie dawki.

Osoby w podeszłym wieku

Dostosowanie dawki nie jest konieczne. Sposób podawania

Powolne wstrzyknięcie dożylne z kontrolą ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca.

Środki ostrożności, które należy podjąć przed podaniem tego leku

Ponieważ produkt leczniczy Provingo ma intensywnie niebieski kolor, zaleca się stosowanie filtra w momencie podania dożylnego (np. filtr 0,45 μm, o powierzchni filtracji co najmniej 2,8 cm², w hydrofilowej membranie polieterosulfonowej).

Indygotyna 40 mg

W 5 ml roztworu do wstrzykiwań.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Specjalne ostrzeżenia

Indygotyna może powodować przemijające podwyższenie ciśnienia krwi i odruchową bradykardię, zwłaszcza u pacjentów w znieczuleniu ogólnym lub rdzeniowym. Zgłaszano również rzadkie reakcje idiosynkratyczne z bradykardią i niedociśnieniem. Dlatego konieczne jest monitorowanie częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego krwi podczas wstrzyknięcia oraz kilka minut po wstrzyknięciu. Podawanie dożylne należy przerwać, jeśli wystąpią następujące objawy: bradykardia, tachykardia, niedociśnienie, nadciśnienie, wysypka lub rumień, objawy ze strony układu oddechowego, takie jak duszność lub skurcz oskrzeli.

U pacjentów z klirensem kreatyniny < 10 ml/min, czas do pojawienia się indygotyny w moczu może być opóźniony o kilka minut. Dlatego nie należy go stosować u pacjentów z klirensem kreatyniny < 10 ml/min.

Indygotyna może zaburzać odczyt pulsoksymetru.

Po podaniu indygotyny powinna wystąpić zmiana zabarwienia moczu. Środki ostrożności dotyczące stosowania

Indygotynę należy stosować ostrożnie w następujących przypadkach:

• jednoczesne stosowanie leków wywołujących bradykardię,

• zaburzenia rytmu serca i przewodzenia,

• wysokie ciśnienie krwi,

• niska częstość akcji serca,

• zaburzenia wieńcowe, ze względu na działanie zwężające naczynia obwodowe.

Należy unikać stosowania indygotyny u pacjentów z:

• niekontrolowaną niewydolnością serca,

• reakcjami alergicznymi w wywiadzie,

• niestabilnością hemodynamiczną.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Provingo należy należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką:

• jeśli pacjent przyjmuje leki spowalniające rytm serca,

• jeśli pacjent ma zaburzenia rytmu serca (zbyt szybkie, zbyt wolne lub nieregularne bicie serca) lub zaburzenia przewodzenia w sercu,

• jeśli pacjent ma nadciśnienie tętnicze (nadmiernie wysokie ciśnienie krwi w tętnicach),

• jeśli pacjent ma niewydolność serca (zaburzenie czynności serca) lub dusznicę bolesną (choroba serca charakteryzująca się ostrym bólem w klatce piersiowej, który może

  promieniować do sąsiednich obszarów),

• jeśli pacjent miał w przeszłości uczulenia,

• jeśli pacjentka jest w ciąży,

• jeśli pacjentka karmi piersią.

Po podaniu tego leku u pacjenta powinno wystąpić odbarwienie moczu.

Najczęstsze działania niepożądane indygotyny są związane głównie z jego aktywnością alfa-adrenergiczną i dotyczą układu sercowo-naczyniowego.

Opisywano również inne reakcje idiosynkratyczne, takie jak zmiany ciśnienia krwi, przyspieszenie czynności serca lub reakcje anafilaktoidalne. Poważne działania niepożądane indygotyny występują bardzo rzadko.

Działania niepożądane są wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania, z zastosowaniem następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000); nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania reakcji niepożądanych są one wymienione od najcięższych do najlżejszych.

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to stałe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania:

Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Ciąża

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania indygotyny u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające.

Produkt Provingo nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy indygotyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać/wstrzymać podawanie indygotyny, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

W literaturze nie odnotowano żadnego przypadku przedawkowania podawanych dożylnie dawek wynoszących do 80 mg indygotyny.

Objawy

Przedawkowanie może wywołać przełom nadciśnieniowy i ciężką bradykardię. Postępowanie

W przypadku przedawkowania można rozważyć zastosowanie leczenia rozszerzającego naczynia obwodowe.

Roztwór do wstrzykiwań.

Niebieski do niebiesko-purpurowego, roztwór do wstrzykiwań. pH: 3,6 do 6,5

Osmolarność: 0,025-0,030 osmol/l

Grupa farmakoterapeutyczna: ŚRODKI DIAGNOSTYCZNE, kod ATC: V04CH02

Indygotyna jest barwnikiem stosowanym klinicznie do celów diagnostycznych. Po podaniu dożylnym powoduje ciemnoniebieskie zabarwienie moczu w ciągu 4–9 minut od wstrzyknięcia. Intensywne zabarwienie umożliwia wykrycie wszelkich zmian chorobowych w drogach moczowych.

Indygotyna swoimi właściwościami alfa-adrenergicznymi powoduje wzrost obwodowego oporu naczyniowego, co skutkuje umiarkowanym i przemijającym wzrostem ciśnienia tętniczego krwi oraz prawdopodobnie reaktywnym, umiarkowanym zmniejszeniem częstości akcji serca.

W celu oceny skuteczności diagnostycznej indygotyny w wykrywaniu uszkodzeń moczowodów w ramach chirurgii jamy brzusznej i miednicy wykorzystana została metaanaliza opublikowanych badań. Przeprowadzana metaanaliza wykazała wysoką czułość i swoistość testu z indygotyną (odpowiednio 89,2% i 99,7%), jak również wpływ na proces diagnostyczny (dodatnia wartość predykcyjna 86,7% i ujemna wartość predykcyjna 99,7% w populacji, w której częstość występowania zmian w moczowodach wynosiła 2,3%). Uzyskany współczynnik prawdopodobieństwa pozwala również potwierdzić, że test diagnostyczny z indygotyną jest przydatny do potwierdzenia zarówno obecności (dodatni stosunek prawdopodobieństwa 285), jak i braku (ujemny stosunek prawdopodobieństwa 0,111) uszkodzenia moczowodów podczas operacji w obrębie jamy brzusznej i miednicy.

Bezpieczeństwo i skuteczność indygotyny oceniano również w losowym, kontrolowanym wewnątrzosobniczo, wieloośrodkowym badaniu, nieznaną dawką indygotyny (Provingo) z udziałem 118 dorosłych pacjentów poddawanych urologicznym lub ginekologicznym zabiegom chirurgicznym.

Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej 2,5 ml lub 5 ml indygotyny dożylnie przed zakończeniem zabiegu chirurgicznego. Każdy pacjent przeszedł cystoskopię i otrzymał wstrzyknięcie 5 ml 0,9% chlorku sodu, a następnie losową dawkę indygotyny w celu uwidocznienia przepływu moczu z ujść moczowodów. Dawka 2,5 ml nie jest dopuszczona do obrotu.

Uwidocznienie wypływu moczu było znacznie lepsze po wstrzyknięciu indygotyny (w dawkach 5 ml i/lub 2,5 ml) niż po wstrzyknięciu soli fizjologicznej.

Indygotyna jest po podaniu dożylnym w znacznym stopniu odwracalnie wiązany z białkami osocza. Jest szybko eliminowany z osocza oraz łatwo i w znacznym stopniu usuwany przez nerki. Niewielka ilość jest wydalana z żółcią.

Profil farmakokinetyczny indygotyny oceniano w badaniu farmakokinetycznym u zdrowych ochotników; w tym badaniu okres półtrwania indygotyny w osoczu wynosił 12 minut.

W przypadku zaburzenia czynności nerek, średni czas wydalania może wydłużyć się o kilka minut.

Dane dotyczące ostrej toksyczności indygotyny są dostępne na podstawie badań na szczurach i myszach. U szczurów LD50 (mediana śmiertelnej dawki pojedynczej) wynosi 93 mg/kg mc.

w przypadku podania drogą dożylną, a u myszy LD50 wynosi 405 mg/kg mc. w przypadku podania drogą podskórną.

Nie przeprowadzono badań rakotwórczości indygotyny podawanej drogą dożylną. Jednak długoterminowe badania na szczurach (podanie doustne) i myszach (podanie podskórne) nie wykazały żadnych skutków rakotwórczych.

W badaniach przeprowadzonych na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek podawanych doustnie, dawki indygotyny wynoszące do 250 mg/kg mc./dobę nie powodowały żadnych skutków teratogennych. Dostępność po podaniu doustnym wynosi jednak około 3%, dlatego na podstawie dostępnych danych nie można ocenić ryzyka związanego z dożylnym podawaniem indygotyny w czasie ciąży.

Nie dotyczy.

Woda do wstrzykiwań.

Monohydrat kwasu cytrynowego (do regulacji pH). Cytrynian sodu (do regulacji pH).

Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi lekami.

Ampułki z brązowego szkła typu I o pojemności 5 ml opakowanie zawierające 5 ampułek.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.