Deqsiga
Warianty
Wskazania
Leczenie substytucyjne u dorosłych, dzieci i młodzieży (0 do 18 lat)
Zespoły pierwotnych niedoborów odporności (ang. primary immunodeficiency syndromes, PID) z upośledzeniem wytwarzania przeciwciał.
Wtórne niedobory odporności (ang. secondary immunodeficiencies, SID) u pacjentów, u których występują ciężkie lub nawracające zakażenia, w przypadku których leczenie
przeciwdrobnoustrojowe okazało się nieskuteczne oraz u których brak jest wykrywalnych swoistych przeciwciał (ang. proven specific antibody failure, PSAF) * lub stężenie IgG w surowicy wynosi < 4 g/l.
*PSAF = niemożność uzyskania co najmniej dwukrotnego wzrostu miana przeciwciał IgG w odpowiedzi na szczepionkę polisacharydową i polipeptydową przeciwko pneumokokom
Immunomodulacja u dorosłych, dzieci i młodzieży (0 do 18 lat)
Pierwotna małopłytkowość immunologiczna (ang. primary immune thrombocytopenia, ITP) u pacjentów z dużym ryzykiem krwawień albo przed zabiegiem chirurgicznym w celu skorygowania liczby płytek krwi.
Zespół Guillain-Barré.
Choroba Kawasaki (w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym).
Przewlekła zapalna poliradikuloneuropatia demielinizacyjna (ang. chronic inflammatory
demyelinating polyradiculoneuropathy, CIDP).Wieloogniskowa neuropatia ruchowa (ang. multifocal motor neuropathy, MMN).
Sposób stosowania
Do stosowania dożylnego.
Normalną immunoglobulinę ludzką należy podawać we wlewie dożylnym z początkową szybkością wynoszącą 0,5 ml/kg mc./h przez 30 minut. W razie wystąpienia działania niepożądanego należy zmniejszyć szybkość podawania produktu leczniczego lub przerwać wlew dożylny. Przy dobrej tolerancji szybkość podawania można stopniowo zwiększać maksymalnie do wartości 6 ml/kg mc./h. Dane kliniczne uzyskane od ograniczonej liczby pacjentów wskazują ponadto, że pacjenci dorośli z pierwotnym niedoborem odporności (PNO) mogą tolerować szybkość podawania aż do 8 ml/kg mc./h. Dodatkowe środki ostrożności dotyczące stosowania, patrz „Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności”.
Jeżeli wymagane jest rozcieńczenie przed wlewem, to produkt leczniczy Deqsiga można rozcieńczyć 5% roztworem glukozy do docelowego stężenia 50 mg/ml (5% immunoglobulina).
Dawkowanie
Leczenie IVIg należy rozpoczynać i monitorować pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zaburzeń układu odpornościowego.
Dawka oraz schemat dawkowania zależą od wskazań do stosowania produktu leczniczego.
Może zachodzić potrzeba ustalenia indywidualnej dawki leku dla każdego pacjenta w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z nadwagą lub niedowagą może zaistnieć konieczność dostosowania dawki ustalanej w oparciu o masę ciała.
Poniższe schematy dawkowania podano jako wskazówki.
Leczenie substytucyjne w pierwotnych zespołach niedoboru odporności
Schemat dawkowania powinien doprowadzić do osiągnięcia stężenia minimalnego IgG (oznaczanego przed kolejnym wlewem dożylnym) o wartości co najmniej 6 g/l lub mieszczącego się w prawidłowym zakresie dla danej grupy wiekowej. Zrównoważenie poziomu przeciwciał (stężenia IgG w stanie stacjonarnym) wymaga 3–6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Zalecana dawka początkowa wynosi 0,4–0,8 g/kg jednorazowo, po czym podaje się dawkę co najmniej 0,2 g/kg co 3–4 tygodnie.
Do osiągnięcia stężenia minimalnego IgG wynoszącego 6 g/l jest wymagana dawka rzędu 0,2– 0,8 g/kg/miesiąc. Odstęp pomiędzy dawkami po osiągnięciu stanu stacjonarnego wynosi 3–4 tygodni. Należy dokonywać oznaczania i oceny stężeń minimalnych IgG w odniesieniu do częstości występowania zakażeń. W celu zmniejszenia częstości występowania zakażeń bakteryjnych może być konieczne zwiększenie dawki w celu uzyskania wyższego stężenia minimalnego.
Leczenie substytucyjne we wtórnych niedoborach odporności (zgodnie z definicją w punkcie 4.1)
Zalecana dawka wynosi 0,2–0,4 g/kg co 3–4 tygodnie.
Należy dokonywać oznaczania i oceny stężeń minimalnych IgG w odniesieniu do częstości występowania zakażeń. W razie konieczności należy dostosować dawkę w celu uzyskania optymalnej ochrony przed zakażeniami. U pacjentów z utrzymującym się zakażeniem konieczne może być zwiększenie dawki; w przypadku niewystępowania zakażenia u pacjenta można rozważyć zmniejszenie dawki.
Immunomodulacja
Pierwotna małopłytkowość immunologiczna
Istnieją dwa alternatywne schematy leczenia:
0,8–1 g/kg w pierwszym dniu leczenia, dawkę można powtórzyć jeden raz w ciągu 3 dni.
0,4 g/kg na dobę przez okres 2–5 dni.
Leczenie można powtórzyć w przypadku nawrotu choroby.
Zespół Guillain- Barré
0,4 g/kg/dobę przez okres 5 dni (możliwe jest powtórzenie dawki w przypadku nawrotu).
Choroba Kawasaki
Należy podawać 2 g/kg w postaci pojedynczej dawki. Pacjenci powinni otrzymywać równocześnie kwas acetylosalicylowy.
Przewlekła zapalna poliradikuloneuropatia demielinizacyjna (CIDP)
Dawka początkowa: 2 g/kg w dawkach podzielonych przez okres 2–5 kolejnych dni. Dawki podtrzymujące: 1 g/kg przez okres 1–2 kolejnych dni co 3 tygodnie.
Efekt leczenia powinien być oceniany po każdym cyklu; w przypadku braku efektu leczenia po 6 miesiącach leczenie powinno zostać przerwane.
W przypadku, gdy leczenie jest skuteczne, decyzja o długoterminowym leczeniu będzie podejmowana wedle uznania lekarza w zależności od odpowiedzi pacjenta i odpowiedzi na leczenie podtrzymujące. Może być konieczne dostosowanie dawkowania i przerw między dawkami do indywidualnego przebiegu choroby.
Wieloogniskowa neuropatia ruchowa (MMN)
Dawka początkowa: 2 g/kg w dawkach podzielonych przez 2–5 kolejnych dni.
Dawka podtrzymująca: 1 g/kg co 2–4 tygodnie lub 2 g/kg co 4–8 tygodni przez 2–5 dni.
Efekt leczenia powinien być oceniany po każdym cyklu; w przypadku braku efektu leczenia po 6 miesiącach leczenie powinno zostać przerwane.
W przypadku, gdy leczenie jest skuteczne, decyzja o długoterminowym leczeniu będzie podejmowana wedle uznania lekarza w zależności od odpowiedzi pacjenta i odpowiedzi na leczenie podtrzymujące. Może być konieczne dostosowanie dawkowania i przerw między dawkami do indywidualnego przebiegu choroby. W poniższej tabeli podsumowano zalecenia dotyczące dawki produktu leczniczego:
Tabela 1: Wskazania i zalecenia dotyczące dawkowania
Leczenie substytucyjne
Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.
Immunomodulacja
Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.
Dzieci i młodzież
Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0–18 lat) nie różni się od dawkowania u dorosłych, ponieważ dla każdego ze wskazań jest określane na podstawie masy ciała i musi być dostosowane do odpowiedzi klinicznej w stanach wymienionych powyżej.
Zaburzenia czynności wątroby
Brak dowodów wskazujących na konieczność dostosowania dawki.
Zaburzenia czynności nerek
Nie należy dostosowywać dawki, jeśli nie jest to klinicznie uzasadnione.
Osoby w podeszłym wieku
Nie należy dostosowywać dawki u pacjentów w wieku ≥65 lat, jeśli nie jest to klinicznie uzasadnione.
Skład
Immunoglobulina ludzka normalna (IVIg)
Jeden ml zawiera:
Immunoglobulina ludzka normalna… 100 mg (czystość co najmniej 98% IgG)
Każda fiolka 50 ml zawiera: 5 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej. Każda fiolka 100 ml zawiera: 10 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej.
Rozkład poszczególnych podklas IgG (wartości przybliżone):
IgG1 ≥ 56,9%
IgG2 ≥ 26,6%
IgG3 ≥ 3,4%
IgG4 ≥ 0,3%
Maksymalna zawartość IgA wynosi 2 mikrogramy/ml.
Wytworzono z osocza od dawców ludzkich.
Interakcje
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
Rozcieńczenie produktu leczniczego Deqsiga za pomocą 5% roztworu glukozy może spowodować podwyższenie stężenia glukozy we krwi.
Szczepionki zawierające żywe atenuowane wirusy
Podanie immunoglobulin może zmniejszać skuteczność szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy, takie jak wirusy odry, różyczki, świnki i ospy wietrznej, przez okres od co najmniej 6 tygodni do 3 miesięcy. Po podaniu niniejszego produktu leczniczego powinien upłynąć okres 3 miesięcy przed podaniem szczepionki z żywymi atenuowanymi wirusami. W przypadku szczepionki przeciwko odrze wspomniane zmniejszenie jej działania może utrzymywać się do 1 roku. Zatem u pacjentów otrzymujących szczepionkę przeciwko odrze powinno się sprawdzać poziom przeciwciał.
Diuretyki pętlowe
Unikanie jednoczesnego stosowania diuretyków pętlowych. Dzieci i młodzież
Wymienione interakcje dotyczą zarówno osób dorosłych, jak i dzieci.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną (immunoglobuliny ludzkie) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
Pacjenci z selektywnym niedoborem IgA, u których doszło do rozwoju przeciwciał przeciwko IgA, ponieważ podanie produktu leczniczego zawierającego IgA może spowodować wystąpienie reakcji anafilaktycznej.
Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności
Identyfikowalność
Środki ostrożności dotyczące stosowania
Reakcja na wlew dożylny
Nadwrażliwość
Czynniki zakaźne
Dzieci i młodzież
Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Działania niepożądane wywołane przez normalne ludzkie immunoglobuliny (według malejącej częstości występowania) obejmują:
dreszcze, bóle głowy, zawroty głowy, gorączkę, wymioty, reakcje alergiczne, nudności, bóle stawów, obniżone ciśnienie krwi i umiarkowany ból dolnej części pleców;
odwracalne reakcje hemolityczne, szczególnie u pacjentów z grupami krwi A, B i AB oraz
(rzadko) niedokrwistością hemolityczną wymagającą przetoczenia krwi;(rzadko) nagłe obniżenie ciśnienia krwi oraz, w odosobnionych przypadkach, wstrząs anafilaktyczny, nawet wówczas, gdy pacjent nie wykazywał nadwrażliwości po poprzednim podaniu leku;
(rzadko) przemijające reakcje skórne (w tym toczeń rumieniowaty skórny – nieznana częstość występowania);
(bardzo rzadko) reakcje zakrzepowo-zatorowe, takie jak zawał serca, udar, zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich;
odwracalne przypadki aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych;
przypadki podwyższonego stężenia kreatyniny w surowicy i/lub występowanie ostrej niewydolności nerek;
przypadki ostrego poprzetoczeniowego uszkodzenia płuc (TRALI).
Tabelaryczna lista działań niepożądanych
Tabela poniżej przedstawia klasyfikację układów narządowych MedDRA (SOC i preferowany termin).
Częstości występowania oceniano według następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 2: Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.
Opis wybranych działań niepożądanych
Drżenia pęczkowe i osłabienie mięśni zgłaszano tylko u pacjentów z MMN. Dzieci i młodzież
Częstość, rodzaj i nasilenie reakcji niepożądanych u dzieci są takie same, jak u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
Kwestie bezpieczeństwa dotyczące czynników zakaźnych.
Ciąża i laktacja
Ciąża
Nie prowadzono do tej pory kontrolowanych badań klinicznych z grupą kontrolną oceniających bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego w czasie ciąży, dlatego też należy zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu leczniczego u kobiet w ciąży. Wykazano, że produkty IVIg przenikają przez łożysko, co nasila się podczas trzeciego trymestru.
Doświadczenie kliniczne ze stosowaniem immunoglobulin nie wskazuje na występowanie działań szkodliwych dla przebiegu ciąży lub dla płodu czy noworodka.
Karmienie piersią
Immunoglobuliny przenikają do mleka ludzkiego. Nie przewiduje się ich negatywnego wpływu na organizm noworodków/dzieci karmionych piersią.
Płodność
Doświadczenie kliniczne z immunoglobulinami sugeruje, że nie należy oczekiwać ich szkodliwego wpływu na płodność.
Przedawkowanie
Przedawkowanie może prowadzić do nadmiernej ilości płynu w organizmie oraz zwiększonej lepkości krwi, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, w tym niemowląt, chorych w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności serca lub nerek. Dzieci i młodzież
Mniejsze dzieci poniżej 5 lat mogą być szczególnie podatne na przeciążenie nadmierną objętością płynów, dlatego w tej grupie pacjentów należy dokładnie obliczyć dawkę. Ponadto u dzieci z chorobą Kawasaki ryzyko jest szczególnie duże z uwagi na upośledzenie czynności serca, zatem należy ściśle kontrolować dawkę i szybkość podawania produktu leczniczego.
Postać farmaceutyczna
Roztwór do infuzji
Roztwór jest przejrzysty lub lekko opalizujący, bezbarwny lub jasnożółty. Roztwór ma pH 4,6–5,1 i osmolalność 240–300 mOsmol/kg.
Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: surowice odpornościowe i immunoglobuliny: normalne immunoglobuliny ludzkie do podawania donaczyniowego, kod ATC: J06BA02
Immunoglobulina ludzka normalna zawiera głównie immunoglobulinę G (IgG) o szerokim spektrum przeciwciał przeciw czynnikom zakaźnym.
Immunoglobulina ludzka normalna zawiera przeciwciała IgG obecne w normalnej populacji. Przygotowuje się ją zwykle z puli, w której skład wchodzi nie mniej niż 1000 donacji. Ma ona rozkład podklas immunoglobulin G ściśle proporcjonalny do występującego w naturalnym osoczu ludzkim.
Dostatecznie duże dawki tego produktu leczniczego mogą przywrócić nienormalnie małe stężenie immunoglobulin G do prawidłowego zakresu.
Mechanizm działania produktu leczniczego podawanego ze wskazań innych niż leczenie substytucyjne nie został w pełni wyjaśniony, lecz wiadomo, że obejmuje efekty immunomodulacyjne.
Dzieci i młodzież
Nie ma żadnych uzasadnionych teoretycznie ani obserwowanych w praktyce różnic w działaniu immunoglobulin u dzieci i u dorosłych.
Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
Normalna ludzka immunoglobulina po podaniu dożylnym cechuje się natychmiastową i pełną biodostępnością w układzie krążenia biorcy.
Dystrybucja
Ulega ona względnie szybkiej dystrybucji pomiędzy osoczem a płynem zewnątrzkomórkowym, po upływie około 3–5 dni powstaje stan równowagi pomiędzy kompartmentami: wewnątrz- i zewnątrznaczyniowym.
Eliminacja
Okres półtrwania dla normalnej immunoglobuliny ludzkiej wynosi około 32,5 dnia. Okres półtrwania może różnić się u poszczególnych pacjentów, zwłaszcza w przypadkach pierwotnego niedoboru odporności.
IgG oraz kompleksy IgG ulegają degradacji w komórkach układu siateczkowo-śródbłonkowego.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Immunoglobuliny są normalnymi składnikami ludzkiego organizmu.
Bezpieczeństwo stosowania normalnej immunoglobuliny ludzkiej (IVIg) 10% wykazano w szeregu badań nieklinicznych. Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa oraz badań toksyczności nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Produkt leczniczy Deqsiga nie wykazał zwiększonego potencjału do stymulowania układu immunologicznego ani powiązanego ryzyka wystąpienia reakcji nadwrażliwości w porównaniu do normalnej immunoglobuliny ludzkiej (IVIg) 10%.
Badania dotyczące toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na reprodukcję u zwierząt nie mają znaczenia w praktyce klinicznej ze względu na indukcję powstawania przeciwciał przeciw białkom heterologicznym oraz ich działanie zakłócające.
Doświadczenie kliniczne nie dostarcza dowodów możliwego działania rakotwórczego immunoglobulin, wobec powyższego nie przeprowadzono badań eksperymentalnych u gatunków heterogenicznych.
Obsługa pojazdów i maszyn
Produkt leczniczy Deqsiga wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, jazdy na rowerze i obsługiwania maszyn, np. zawroty głowy lub nudności. Pacjenci doświadczający podczas leczenia działań niepożądanych powinni poczekać na ich ustąpienie przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Wykaz substancji pomocniczych
Glicyna
Woda do wstrzykiwań
Niezgodności farmaceutyczne
Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi z wyjątkiem tych, o których mowa w punkcie 6.6.
Okres ważności
2 lata.
Wykazano, że chemiczna i fizyczna stabilność w przypadku rozcieńczonego produktu (rozcieńczanie 5% roztworem glukozy do stężenia końcowego 50 mg/ml (5%) immunoglobuliny) wynosi 21 dni w temperaturze 2°C do 8°C jak i w 28°C do 30°C.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinno ono trwać dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Nie przechowywać w temperaturze wyższej niż 25°C. Nie zamrażać.
Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Rodzaj i zawartość opakowania
Fiolki po 50 ml lub 100 ml roztworu (szkło typu I) zamknięte korkiem gumowym (bromobutylowym). Wielkość opakowania: 1 fiolka
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania
Przed użyciem produkt leczniczy należy doprowadzić do temperatury pokojowej lub temperatury ciała (20°C–37°C). Nie należy używać urządzeń grzewczych, w tym kuchenek mikrofalowych.
Jeśli wymagane jest rozcieńczenie produktu leczniczego, to zalecane jest użycie 5% roztworu glukozy.
Dla uzyskania roztworu immunoglobulin 50 mg/ml (5%) produkt leczniczy Deqsiga o mocy 100 mg/ml (10%) należy rozcieńczyć w równej objętości roztworu glukozy. Zalecane jest, aby w czasie rozcieńczania zminimalizować ryzyko zanieczyszczeń mikrobiologicznych.
Przed podaniem produkt leczniczy należy sprawdzić wzrokowo w kierunku występowania zmiany barwy lub obecności zanieczyszczeń. Roztwór powinien być przezroczysty lub lekko opalizujący i bezbarwny lub jasnożółty.
Nie stosować roztworów mętnych lub mających zanieczyszczenia.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

