Substancja czynna "Chlorowodorek wankomycyny"

Chlorowodorek wankomycyny jest antybiotykiem glikopeptydowym wytwarzanym przez bakterie Nocardia orientalis, działającym na wiele bakterii Gram-(+), w tym na Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, paciorkowce α- i β-hemolizujące, paciorkowce grupy D, Corynebacterium spp. i Clostridium spp. Wankomycyna podawana dożylnie wskazana jest: w leczeniu niżej wymienionych ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje Gram-(+) niewrażliwe na inne leki przeciwbakteryjne oraz u pacjentów ze stwierdzonym uczuleniem na penicyliny i cefalosporyny: zapalenie wsierdzia; posocznica; zapalenie kości i szpiku kostnego; zakażenia OUN; zakażenia dolnych dróg oddechowych (zapalenie płuc); zakażenia skóry i tkanek miękkich; w zapobieganiu: zapaleniu wsierdzia u pacjentów z nadwrażliwością na antybiotyki z grupy penicylin; zakażeniom po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy ustnej lub górnych dróg oddechowych oraz po innych zabiegach z dużym ryzykiem zakażenia bakteriami Gram-(+). Wankomycyna podawana doustnie wskazany jest w leczeniu: rzekomobłoniastego zapalenia jelit wywołanego przez Clostridium difficile; gronkowcowego zapalenia jelit. W innych zakażeniach wankomycyna podawana doustnie jest nieskuteczna.