Refundacje
Brak refundacji dla tego leku
Wskazania
Profilaktyka i uzupełnianie niedoboru wapnia w organizmie, np. w okresie ciąży lub laktacji, w leczeniu osteoporozy, wspomagająco w leczeniu objawów alergii.
Dawkowanie
Dzieci do 6 lat: 5 ml syropu 2-3x/dobę. Dzieci 6-12 lat: 10 ml syropu 2-3x/dobę. Młodzież i dorośli: 15 ml syropu 2-3x/dobę. 5 ml syropu zawiera 114 mg jonów wapnia.
Uwagi
Syrop należy podawać w postaci nierozcieńczonej.
Działanie
Jest to produkt leczniczy, w postaci syropu o smaku bananowym, zawierającym jako substancje czynne wapnia glukonolaktobionian i wapnia laktobionian.
Wapń jest podstawowym składnikiem mineralnym niezbędnym do utrzymania równowagi wodno-elektrolitowej organizmu i prawidłowego funkcjonowania wielu mechanizmów regulacyjnych.
Stanowi on istotny składnik tkanki kostnej, warunkuje prawidłowe przewodnictwo nerwowe i kurczliwość mięśni.
Jest niezbędny w procesie krzepnięcia krwi.
Zmniejszając przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych wapń działa przeciwwysiękowo, przeciwobrzękowo, przeciwzapalnie.
Skład
5 ml syropu zawiera 1442,5 mg glukonolaktobionianu wapnia i 313,6 mg laktobionianu wapnia.
Interakcje
Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają wydalanie wapnia w moczu. Z powodu ryzyka wystąpienia hiperkalcemii w przypadku jednoczesnego stosowania tiazydowych leków moczopędnych należy regularnie kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi.
Produkt może zaburzać wchłanianie stosowanych jednocześnie tetracyklin. Dlatego tetracykliny należy przyjmować co najmniej 2 h przed lub 4-6 h po przyjęciu wapnia.
Duże dawki produktu i wit. D mogą osłabiać działanie werapamilu i innych antagonistów wapnia.
Duże dawki soli wapnia podawane równocześnie z glikozydami nasercowymi (pochodne digoksyny i strofantyny) nasilają ich działanie i mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
Produkt nasila działanie sulfonamidów.
Wit. D, glikokortykosteroidy, parathormon, moczopędne leki tiazydowe i kwas cytrynowy zwiększają wchłanianie soli wapnia, natomiast kalcytonina, nadmiar lipidów oraz fosforany zmniejszają wchłanianie soli wapnia.
W przypadku jednoczesnego stosowania bisfosfonianów, należy je podawać co najmniej 1 h przed przyjęciem związków wapnia, ponieważ wchłanianie bisfosfonianów może ulec zmniejszeniu.
Produkt może zmniejszać skuteczność działania lewotyroksyny poprzez zmniejszenie jej wchłaniania. Należy zachować co najmniej 4 h przerwę podczas stosowania związków wapnia i lewotyroksyny.
Wchłanianie antybiotyków chinolonowych może być zmniejszone przy jednoczesnym stosowaniu z wapniem. Antybiotyki chinolonowe należy przyjmować 2 h przed lub 6 h po przyjęciu związków wapnia.
Sole wapnia mogą zmniejszać wchłanianie żelaza, cynku i ranelinianu strontu. Dlatego wymagana jest przynajmniej 2 h przerwa między podaniem tych leków i soli wapnia.
Zasadowy odczyn pokarmu, fityniany (np. produkty zbożowe), szczawiany (np. szpinak, rabarbar) i fosforany (np. mleko i jego przetwory) zmniejszają wchłanianie zwrotne wapnia.
Kwaśny odczyn treści pokarmowej zwiększa wchłanianie soli wapnia.
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Choroby i/lub schorzenia prowadzące do hiperkalcemii i/lub hiperkalciurii.
- Kamica nerkowa.
- Galaktozemia lub cukrzyca.
Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności
Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Lek może wpływać na skuteczność antykoncepcji. Podczas przyjmowania leku zaleca się stosowanie dodatkowych metod zapobiegania ciąży.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Lek powinien być zażywany w czasie jedzenia lub tuż po posiłku.
W czasie długotrwałego leczenia preparatami wapnia należy monitorować stężenie wapnia w surowicy krwi oraz czynność nerek poprzez badanie stężenia kreatyniny w surowicy krwi.
Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu produktu u pacjentów leczonych glikozydami nasercowymi lub epinefryną.
Produkt należy podawać ostrożnie w niewydolności nerek, chorobach serca, sarkoidozie, kamicy nerkowej szczawianowo-wapniowej, dnie moczanowej oraz w czasie stosowania tetracyklin i diuretyków tiazydowych.
Nie należy podawać produktu z dużymi dawkami wit. D.
W przypadku stosowania wysokich dawek produktu leczniczego, a szczególnie podczas jednoczesnego przyjmowania wit. D i/lub leków lub pokarmów zawierających wapń (np. mleko), występuje ryzyko hiperkalcemii i zespołu mleczno-alkalicznego z następującym zaburzeniem czynności nerek.
U tych pacjentów należy monitorować stężenie wapnia w surowicy krwi oraz czynność nerek.
Pacjenci z kamicą nerkową powinni podczas leczenia pić dużo płynów.
U pacjentów z łagodną hiperkalciurią, niewydolnością nerek lub kamicą nerkową należy oznaczać stężenie wapnia w surowicy krwi oraz wydalanie wapnia z moczem.
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować produktu leczniczego.
Produkt nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Działania niepożądane
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:
- (niezbyt często) hiperkalcemia i hiperkalciuria;
- (bardzo rzadko) zespół mleczno-alkaliczny - obserwowany zwykle tylko w przypadku przedawkowania.
Zaburzenia żołądka i jelit:
- (rzadko) zaparcia,
- niestrawność,
- wzdęcia,
- nudności,
- ból brzucha i biegunka.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
- (bardzo rzadko) świąd,
- wysypka i pokrzywka.
Działania niepożądane mogą wystąpić, kiedy spożycie wapnia przekracza 2000-2500 mg/dobę, przy długotrwałym stosowaniu lub u pacjentów z niewydolnością nerek.
U pacjentów z niewydolnością nerek podawanie doustnie dużych dawek wapnia prowadzi do hiperkalcemii, której objawami są:
- brak łaknienia,
- zaburzenia żołądka i jelit,
- osłabienie mięśniowe,
- wielomocz,
- uszkodzenie nerek.
Ciąża i laktacja
Produkt leczniczy może być stosowany w okresie ciąży.
U kobiet w ciąży należy unikać przedawkowania wapnia, ponieważ trwała hiperkalcemia była powiązana z niepożądanym działaniem na rozwijający się płód.
Produkt leczniczy może być stosowany w okresie karmienia piersią.
Przedawkowanie
Przedawkowanie może prowadzić do hiperkalcemii (stężenie wapnia w surowicy krwi powyżej 2,6 mmol/l).
Objawami przedawkowania są:
- brak łaknienia
- wzmożone pragnienie
- nudności
- wymioty
- zaburzenia żołądka i jelit
- wielomocz
- osłabienie mięśniowe
W razie przedawkowania stosuje się nawodnienie doustne lub dożylne (w ciężkich stanach, przy stężeniu wapnia większym niż 2,9 mmol/l podaje się dożylnie fizjologiczny roztwór chlorku sodu). Jednocześnie lub tuż po nawodnieniu podaje się furosemid lub inne moczopędne leki pętlowe (nietiazydowe). Jeśli nie ma poprawy stosuje się kalcytoninę, difosforany i glikokortykosteroidy. Pacjentom z niskim stężeniem fosforanów we krwi i sprawnymi nerkami można podać doustnie fosforany.
Zaleca się monitorowanie stężenia wapnia w surowicy.
