Warianty
Refundacje
Brak refundacji dla tego leku
Wskazania
Produkt Efmody jest wskazany u młodzieży w wieku od 12 lat i dorosłych w następujących przypadkach:
Leczenie niewydolności nadnerczy (ang. adrenal insufficiency, AI)
Leczenie wrodzonego przerostu nadnerczy (ang. congenital adrenal hyperplasia, CAH)
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Leczenie powinien rozpoczynać lekarz mający doświadczenie w leczeniu AI i/lub CAH.
W terapii zastępczej dawka musi zostać dobrana indywidualnie w zależności od odpowiedzi poszczególnych pacjentów. Należy stosować najmniejszą możliwą dawkę.
Konieczne jest monitorowanie odpowiedzi klinicznej, a pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji pod kątem objawów, które mogą wymagać dostosowania dawki, w tym zmian stanu klinicznego wynikających z remisji lub zaostrzeń choroby, zmian stężenia elektrolitów, a zwłaszcza występowania hipokaliemii lub hiponatremii, indywidualnej reakcji na produkt leczniczy i wpływu stresu (np. operacji, zakażenia, urazu) w przypadku CAH. Ponieważ produkt leczniczy ma postać o zmodyfikowanym uwalnianiu, do monitorowania odpowiedzi klinicznej należy stosować badania krwi; dawkę wieczorną należy dobrać na podstawie porannego badania krwi, a dawkę poranną — na podstawie badania krwi wykonywanego wczesnym popołudniem.
W okresach nasilonego wysiłku fizycznego lub stresu psychicznego konieczne może być zwiększenie dawki produktu leczniczego Efmody lub zastosowanie dodatkowego leku z hydrokortyzonem o natychmiastowym uwalnianiu, zwłaszcza w godzinach popołudniowych bądź wieczornych.
W przypadku jednoczesnego stosowania silnych induktorów lub inhibitorów CYP3A4 należy rozważyć dostosowanie dawki.
Leczenie AI i CAH
Zalecana dawka zastępcza hydrokortyzonu to 10–15 mg/m 2 na dobę (CAH) i 8-10 mg/m 2 na dobę (inne formy AI) u młodzieży w wieku od 12 lat, u której nie wystąpiło jeszcze zahamowanie wzrostu, oraz 15–25 mg na dobę u młodzieży, u której wystąpiło już zahamowanie wzrostu, i u pacjentów dorosłych z AI lub CAH. U pacjentów z resztkowym wewnątrzpochodnym wytwarzaniem kortyzolu wystarczająca może być mniejsza dawka.
W momencie rozpoczynania leczenia całkowitą dawkę dobową należy podzielić na dwie dawki — wieczorem, w momencie pójścia spać, należy stosować od 2/3 do 3/4 dawki całkowitej, a pozostałą część przyjmować rano. Dawkę należy następnie dostosowywać na podstawie indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie.
Produkt Efmody można przyjmować niezależnie od posiłków.
Zmiana konwencjonalnego doustnego glikokortykoidu na hydrokortyzon w formie kapsułek twardych o zmodyfikowanym uwalnianiu
Zmieniając u pacjenta lek stosowany w terapii zastępczej z innego doustnego hydrokortyzonu na produkt Efmody, należy zastosować identyczną całkowitą dawkę dobową, ale podzieloną na dwie dawki — wieczorem, w momencie pójścia spać, należy stosować od 2/3 do 3/4 dawki całkowitej, a pozostałą część przyjmować rano.
Zmieniając u pacjenta lek z innych glikokortykoidów na hydrokortyzon w formie kapsułek twardych o zmodyfikowanym uwalnianiu, należy zastosować odpowiedni przelicznik i dokładnie monitorować odpowiedź pacjenta na leczenie.
Zmiana leku na hydrokortyzon w formie kapsułek twardych o zmodyfikowanym uwalnianiu w okresie optymalizacji dawki może wywołać objawy niedoczynności nadnerczy lub doprowadzić do nadmiernego uzupełnienia niedoboru glikokortykoidów.
Nie zaleca się dawki początkowej hydrokortyzonu przekraczającej 40 mg na dobę.
Stosowanie w przypadku poważnych urazów, współistniejących schorzeń lub okresów stresu
W poważnych sytuacjach konieczne jest natychmiastowe zwiększenie dawki, a zamiast podania doustnego hydrokortyzonu należy zastosować leczenie pozajelitowe.
W mniej ciężkich przypadkach, gdy pozajelitowe podawanie hydrokortyzonu nie jest wymagane, w okresie stresu fizycznego lub psychicznego należy podawać dodatkowy produkt hydrokortyzonu o natychmiastowym uwalnianiu (IRHC) w takiej samej całkowitej dawce dobowej jak w przypadku produktu Efmody, podzielonej na trzy dawki (tj. podaje się podwójną całkowitą dawkę dobową hydrokortyzonu). Należy kontynuować leczenie produktem Efmody w zwyczajnym schemacie, aby umożliwić łatwy powrót do ustalonej dawki zastępczej hydrokortyzonu, gdy stosowanie dodatkowego preparatu hydrokortyzonu nie będzie już dłużej konieczne.
W przypadku długotrwałego zwiększenia dawki dobowej hydrokortyzonu na skutek wydłużających się okresów stresu lub choroby należy ostrożnie odstawiać dodatkowy preparat hydrokortyzonu.
Pominięcie dawki
W przypadku pominięcia dawki produktu Efmody zaleca się jak najszybsze przyjęcie pominiętej dawki. Szczególne grupy pacjentów
Osoby w podeszłym wieku
Dostępne są ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Efmody u pacjentów w podeszłym wieku (w wieku powyżej 65 lat) z AI lub CAH. Nie ma dostępnych danych dotyczących pacjentów w wieku powyżej 75 lat.
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego nie jest wymagane dostosowanie dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie odpowiedzi klinicznej — konieczne może być dostosowanie dawki.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego nie jest wymagane dostosowanie dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się monitorowanie odpowiedzi klinicznej — konieczne może być dostosowanie dawki.
Dzieci
Nie są dostępne dane kliniczne o bezpieczeństwie stosowania ani skuteczności produktu Efmody u dzieci w wieku poniżej 12 lat Dla dzieci w tej grupie wiekowej dostępne są inne produkty lecznicze zawierające hydrokortyzon.
Dostępne są ograniczone dane kliniczne o bezpieczeństwie stosowania ani skuteczności produktu Efmody u młodzieży w wieku od 12 do 18 lat.
W programie badań klinicznych 2 pacjentów w wieku ≤ 18 lat leczono produktem Efmody z powodu CAH. Ich odpowiedź była porównywalna z odpowiedzią pacjentów w wieku > 18 lat.
Sposób podawania
Podanie doustne.
Kapsułki twarde o zmodyfikowanym uwalnianiu należy popijać wodą, aby ich pozostałości nie zatrzymały się w jamie ustnej.
Kapsułek nie należy żuć, ponieważ może to zmienić profil uwalniania leku.
Skład
Efmody 5 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 5 mg hydrokortyzonu.
Efmody 10 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 10 mg hydrokortyzonu.
Interakcje
Hydrokortyzon jest metabolizowany przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4). W związku z tym jednoczesne podawanie produktów leczniczych, które są inhibitorami lub induktorami CYP3A4, może prowadzić do niepożądanych zmian stężenia hydrokortyzonu w surowicy i wiązać się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie przełomu nadnerczowego. Można zakładać konieczność dostosowania dawki w przypadku stosowania takich produktów leczniczych, a pacjentów należy ściśle monitorować.
Produkty lecznicze indukujące CYP3A4, wymagające potencjalnego zwiększenia dawki produktu Efmody, obejmują w szczególności:
leki przeciwdrgawkowe: fenytoinę, karbamazepinę i okskarbazepinę;
antybiotyki: ryfampicynę i ryfabutynę;
barbiturany, obejmujące fenobarbital i prymidon;
przeciwretrowirusowe produkty lecznicze: efawirenz i newirapinę;
ziołowe produkty lecznicze, jak ziele dziurawca.
Produkty/substancje lecznicze hamujące CYP3A4, wymagające potencjalnego zmniejszenia dawki hydrokortyzonu, obejmują w szczególności:
leki przeciwgrzybicze: itrakonazol, pozakonazol, worykonazol;
antybiotyki: erytromycynę i klarytromycynę;
przeciwretrowirusowe produkty lecznicze: rytonawir;
sok grejpfrutowy;
lukrecję.
Kortykosteroidy wykazują działanie antagonistyczne względem pożądanego działania produktów leczniczych zmniejszających stężenie cukru we krwi, w tym insuliny.
Produkty/substancje lecznicze wpływające na równowagę elektrolitową mogą zwiększać ryzyko hipokaliemii u pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Efmody. Do takich produktów/substancji należą: diuretyki hipokaliemiczne, pobudzające środki przeczyszczające, mineralokortykosteroidy (fludrokortyzon), tetrakozaktyd, amfoterycyna B podawana dożylnie i lukrecja.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności
Przełom nadnerczowy
Stosowanie przed operacjami, w przypadku poważnych urazów lub w przypadku współistniejących schorzeń
Zakażenia
Immunizacja
Działania niepożądane terapii zastępczej kortykosteroidami
Zaburzenia gastroparetyczne i perystaltyki
Opóźnienie wzrostu
Przyspieszone dojrzewanie płciowe
Zaburzenia wzroku
Hipokaliemia
Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W tym punkcie omówiono działania niepożądane produktu Efmody zgłoszone w programach badań klinicznych dotyczących AI i CAH oraz w ramach nadzoru po wprowadzeniu leku do obrotu.
W programach badań klinicznych dotyczących AI i CAH zgłoszono 284 działania niepożądane u 203 pacjentów leczonych produktem Efmody. Bardzo często zgłaszano zmęczenie, które dotykało 11,3% pacjentów. Często zgłaszano bóle głowy (5,4%) i zawroty głowy (4,9%). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi wyłącznie w programie badań klinicznych dotyczących CAH są: zwiększenie masy ciała (6,9%), zwiększone łaknienie (4,8%), zmniejszone łaknienie (4,1%), osłabienie (4,1%), bezsenność (4,1%) i zespół kanału cieśni nadgarstka (2,8%). U niektórych pacjentów działania niepożądane mogą ustąpić po dostosowaniu dawki/optymalizacji dawki. W długoterminowym badaniu przedłużonym DIUR-006 zgłoszono dwa poważne działania niepożądane w postaci hipokaliemii (2,2%) u pacjentów przyjmujących mineralokortykosteroidy.
Zdarzenia związane z niewydolnością nadnerczy, w tym zdarzenia ostre, odnotowano u 7,9% uczestników badania klinicznego bez przypisania przyczyny. Ostre przypadki niewydolności nadnerczy odnotowano u pacjentów z CAH jako działania niepożądane po wprowadzeniu produktu Efmody do obrotu.
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Działania niepożądane zgłaszane w odniesieniu do produktu Efmody w zbiorczej populacji (n = 203) w programie badań klinicznych dotyczących CAH i AI oraz w ramach nadzoru po wprowadzeniu do obrotu przedstawiono w poniższej tabeli. Częstość występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) lub nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie częstości występowania działania niepożądane przedstawiono w kolejności malejącej według ciężkości.
Tabela 1. Działania niepożądane
Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków.
1 Częstość oparta na raportach po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Pacjentów z niewydolnością nadnerczy należy monitorować pod kątem ostrej niewydolności nadnerczy i bezzwłocznie poddać leczeniu.
U pacjentów otrzymujących kortykosteroidy występowały rzadkie przypadki reakcji anafilaktoidalnych, szczególnie u pacjentów z uczuleniami na produkty lecznicze w wywiadzie.
Stwierdzono, że w historycznych kohortach osób dorosłych leczonych od wieku dziecięcego z powodu AI i CAH występują obniżona gęstość mineralna kośćca i zwiększony odsetek złamań — nie wiadomo, czy te działania występują także w przypadku leczenia hydrokortyzonem w ramach obecnych schematów terapii zastępczej.
Stwierdzono w wywiadzie, że w kohortach osób dorosłych leczonych od wieku dziecięcego z powodu AI i CAH występuje podwyższone (względem ogółu populacji) ryzyko chorób sercowo-naczyniowych i mózgowo-naczyniowych — nie wiadomo, czy te działania występują także w przypadku leczenia hydrokortyzonem w ramach obecnych schematów terapii zastępczej.
Dzieci i młodzież
W programie rozwoju klinicznego produktu Efmody uczestniczyła ograniczona liczba dzieci i młodzieży. Hydrokortyzon był stosowany u dzieci i młodzieży od ponad 60 lat, a jego profil bezpieczeństwa stosowania w tej populacji jest zbliżony do profilu obserwowanego u osób dorosłych. U dzieci leczonych hydrokortyzonem z powodu CAH obserwowano opóźnienie wzrostu, które może być wywołane zarówno przez samą chorobę, jak i przez hydrokortyzon. U dzieci i młodzieży leczonych hydrokortyzonem z powodu CAH obserwowano przyspieszone dojrzewanie płciowe związane z nadmiernym wytwarzaniem androgenów przez nadnercza.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
Ciąża i laktacja
Ciąża
Hydrokortyzon przenika przez barierę krew–łożysko. Hydrokortyzon jest preferencyjnie metabolizowany przez 11βHSD2 łożyska do postaci nieaktywnego kortyzonu, co zmniejsza ekspozycję u płodu. Nic nie wskazuje na szkodliwy wpływ na płód stosowanej przez kobiety w ciąży terapii zastępczej hydrokortyzonem. Hydrokortyzon w terapii zastępczej może być stosowany w czasie ciąży.
Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ kortykosteroidów na rozrodczość. Karmienie piersią
Hydrokortyzon przenika do mleka ludzkiego. Jednak dawki hydrokortyzonu stosowane w terapii zastępczej prawdopodobnie nie mają klinicznie istotnego wpływu na karmione piersią noworodki/niemowlęta. Hydrokortyzon stosowany w terapii zastępczej może być przyjmowany w czasie karmienia piersią.
Płodność
Zarówno u mężczyzn, jak i kobiet z obniżoną płodnością z powodu CAH płodność może zostać przywrócona niedługo po rozpoczęciu leczenia produktem Efmody. U kobiet obniżenie poziomu 17-OH progesteronu i androstendionu doprowadzi do odpowiedniego spadku poziomu progesteronu i testosteronu, co może spowodować powrót krwawienia miesiączkowego i (lub) płodności.
Przedawkowanie
Doniesienia o ostrych działaniach toksycznych lub przypadkach zgonu po przedawkowaniu hydrokortyzonu są rzadkie. Brak dostępnej odtrutki. Leczenie jest prawdopodobnie niewskazane w przypadku reakcji spowodowanych przewlekłym zatruciem, chyba że u pacjenta występuje schorzenie, które może sprawić, że będzie on niezwykle podatny na niekorzystne działania hydrokortyzonu. W takim przypadku należy zastosować niezbędne leczenie objawowe.
Postać farmaceutyczna
Kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Efmody 5 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Kapsułka (o długości około 19 mm) z niebieską, nieprzezroczystą zakrętką i białym, nieprzezroczystym korpusem z nadrukiem „CHC 5 mg”, zawierająca biały lub białawy granulat.
Efmody 10 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Kapsułka (o długości około 19 mm) z zieloną, nieprzezroczystą zakrętką i białym, nieprzezroczystym korpusem z nadrukiem „CHC 10 mg”, zawierająca biały lub białawy granulat.
Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: kortykosteroidy do stosowania układowego; glikokortykoidy. Kod ATC: H02AB09
Mechanizm działania
Hydrokortyzon jest glikokortykoidem. Glikokortykoidy wywołują wiele działań w różnych tkankach przez oddziaływanie na wewnątrzkomórkowe receptory steroidów.
Działanie farmakodynamiczne
Hydrokortyzon jest glikokortykoidem i syntetycznym odpowiednikiem wytwarzanego endogennie kortyzolu. Glikokortykoidy to steroidy kory nadnerczy, występujące zarówno naturalnie, jak i syntetyczne, które są łatwo wchłaniane z przewodu pokarmowego. Kortyzol jest głównym kortykosteroidem wydzielanym przez korę nadnerczy. Naturalnie występujące glikokortykoidy (hydrokortyzon i kortyzon), które mają także właściwości zatrzymywania soli, są stosowane w terapii zastępczej w stanach niedoczynności kory nadnerczy. Są również stosowane ze względu na silne działanie przeciwzapalne w zaburzeniach wielu układów narządów. Glikokortykoidy powodują silne i zróżnicowane efekty metaboliczne. Dodatkowo modyfikują odpowiedzi odpornościowe organizmu na różne bodźce.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
CAH
W badaniu z podwójnie ślepą próbą i podwójnym placebo (DIUR-014) z udziałem 53 uczestników z CAH (niedoborem 21-hydroksylazy) losowo przydzielono uczestników do grupy otrzymującej dwa razy dziennie Efmody lub dwa razy na dobę hydrokortyzon o natychmiastowym uwalnianiu (IRHC) po 4 tygodniach stosowania 30 mg IRHC na dobę. W momencie rozpoczęcia badania (randomizacja) 28,6% uczestników przydzielonych do grupy leczonej IRHC było pod kontrolą biochemiczną w porównaniu z 52,0% uczestników przydzielonych do grupy leczonej produktem Chronocort. Po randomizacji u uczestników zastosowano zaślepienie dostosowania dawki podczas 3 wizyt, na których zmniejszano dawkę (o 5 mg podczas każdej wizyty), jeśli wartość 17-OHP wynosiła <300 ng/ i A4 <150 ng/dl u mężczyzn i <200 ng/dl u kobiet. Różnica między leczeniem produktem Chronocort a produktem IRHC u uczestników wykazujących odpowiedź biochemiczną wyniosła 84,0% w porównaniu z 14,3% w 10. tygodniu i 72,0% w porównaniu z 17,9% w 16. tygodniu. Po 28 tygodniach badania więcej uczestników wykazało odpowiedź biochemiczną w przypadku leczenia produktem Efmody (40,0%) w porównaniu z leczeniem produktem IHRC (14,3%) (p=0,015). Pacjentów z odpowiedzią biochemiczną zdefiniowano jako pacjentów, u których stężenie 17-OHP o godz. 08:00 wynosiło ≤ 1200 ng/dl (36,4 nmol/l) a stężenie A4 o godz. 08:00 wynosiło ≤ 150 ng/dl (5,2 nmol/l) w przypadku mężczyzn lub ≤ 200 ng/dl (7,0 nmol/l) w przypadku kobiet oraz przyjmujących całkowitą dobową dawkę hydrokortyzonu po 28 tygodniach randomizowanego leczenia nieprzekraczającą 25 mg (jeśli uczestnik był pod kontrolą biochemiczną w punkcie wyjściowym) lub nieprzekraczającą 30 mg (jeśli uczestnik nie był pod kontrolą biochemiczną w punkcie wyjściowym. Ogólnie rzecz biorąc, uczestnicy przyjmowali niższą średnią dobową dawkę po leczeniu produktem Efmody (20,2 mg) w porównaniu z leczeniem produktem IRHC (26,0 mg) (p < 0,001).
W otwartym badaniu (DIUR-005) z udziałem 122 uczestników z CAH (niedoborem 21-hydroksylazy), randomizowanych do otrzymywania produktu Efmody bądź kontynuowania leczenia zgodnego ze standardem postępowania, z zaślepieniem dostosowywania dawki i regularnymi profilami nocnymi, nie uzyskano pierwszorzędowego punktu końcowego dotyczącego wyższości (superiority) zmiany między punktem wyjściowym a 24 tygodniami w zakresie średniej 24-godzinnego profilu wskaźnika odchylenia standardowego (SDS) w przypadku 17-hydroksyprogesteronu (17-OHP). Odsetek pacjentów z kontrolowanym stężeniem 17-OHP (<36 nmol/l) o godz. 9.00 wynosił 50% w punkcie wyjściowym, a po 24 tygodniach — 91% w kohorcie produktu Efmody i 71% w kohorcie standardowego leczenia. U pacjentów stosujących produkt Efmody nie występowały przełomy nadnerczowe (w porównaniu z 3 pacjentami w grupie kontrolnej), a liczba epizodów dni chorobowych, gdy konieczne było zwiększenie dawki z powodu stresu, była niższa (26 vs 36 w grupie kontrolnej) mimo zgłaszania większej liczby epizodów współistniejących zakażeń lub problemów z przewodem pokarmowym.
Wykres 1. Średnia geometryczna 24-godzinnego profilu stężenia 17-OHP na końcu badania po 24 tygodniach intensywnego leczenia albo produktem Efmody (wypełnione kółka), albo standardowego leczenia (puste kółka)
Standardowy glikokortykoid, 24 tygodnie
Produkt Efmody, 24 tygodnie 17-OHP nmol/l
W przedłużeniu badania bezpieczeństwa stosowania z udziałem 91 pacjentów, z dostosowywaniem dawki przez badaczy (DIUR-006), występowało zmniejszenie dawek, mediana dawki dobowej produktu Efmody po 18 miesiącach (n = 50) wynosiła 20 mg (zmiana względem mediany wyjściowej dawki dobowej wynoszącej 30 mg), a stężenie 17-OHP pozostawało w wyznaczonym klinicznie zakresie optymalnym, przy czym stężenie androstendionu mieściło się w zakresie referencyjnym dla osoby zdrowej lub było poniżej tego zakresu.
AI
W badaniu krzyżowym z podwójnie ślepą próbą i podwójnym placebo, obejmującym pięćdziesięciu ośmiu uczestników z pierwotną niewydolnością nadnerczy, porównano skuteczność, bezpieczeństwo i tolerancję produktu Efmody podawanego dwa razy na dobę oraz produktu Plenadren podawanego raz na dobę w okresie leczenia trwającym do dwóch miesięcy, podzielonym na dwa 4-tygodniowe okresy leczenia. Kolejność leczenia była losowa. Pod koniec 4-tygodniowego okresu leczenia (okres 1 i 2) mediana stężenia kortyzolu w surowicy była wyższa o godz. 07:00 w przypadku leczenia produktem Efmody (417,0 nmol/l) w porównaniu z leczeniem produktem Plenadren (6,04 nmol/l).
Wykres przedstawiający profile dziennych wartości kortyzonu w ślinie od godziny 7 do 22 w różnych grupach pacjentów przedstawiono na rysunku 2.
Kortyzon w ślinie (nmol/L [mediana IQR])
Rysunek 2. Profile dobowych wartości kortyzonu w ślinie u osób leczonych produktami IRHC, Plenadren i Efmody (Chronocort) w badaniu DIUR-016-AI z nałożonymi danymi normatywnymi.
Godziny
Dane normatywne
Punkt wyjściowy
Zacieniony obszar przedstawia dane normatywne pochodzące od 14 zdrowych osób dorosłych IRHC: hydrokortyzon o natychmiastowym uwalnianiu (punkt wyjściowy)
Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
Po jednokrotnym podaniu doustnym zdrowym osobom dorosłym na czczo po supresji deksametazonem szybkość wchłaniania hydrokortyzonu z produktu Efmody 20 mg była opóźniona i zmniejszona w porównaniu z hydrokortyzonem 20 mg w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu, co było odzwierciedlone przez niższą wartość C max oraz znacznie dłuższy czas T max w przypadku produktu Efmody (mediana wartości T max dla kortyzolu w surowicy wynosząca odpowiednio 4,5 i 0,88 godz. w przypadku produktu Efmody i hydrokortyzonu w tabletkach). Biodostępność produktu Efmody wydawała się wyższa w porównaniu z hydrokortyzonem w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu, a ogólna ekspozycja na kortyzol w surowicy i wolną pochodną kortyzolu była odpowiednio o mniej więcej 19% i 13% wyższa w przypadku produktu Efmody.
W tej samej populacji stwierdzono, że pokarm (obfitujący w tłuszcze posiłek przyjęty 30 minut przed podaniem dawki) opóźniał i zmniejszał szybkość wchłaniania hydrokortyzonu z produktu Efmody 20 mg, co było odzwierciedlone przez dłuższy czas T max (mediana wartości T max dla kortyzolu w surowicy wynosząca odpowiednio 6,75 i 4,5 godz. w przypadku uczestników po posiłku i na czczo) oraz niższą wartość C max (spadek o mniej więcej 20% u uczestników po posiłku). Ogólna ekspozycja wydawała się zbliżona u uczestników po posiłku i na czczo (90% przedziały ufności dla stosunku średniej geometrycznej najmniejszych kwadratów wartości AUC 0–t i AUC 0–inf między uczestnikami po posiłku i na czczo leżały w zakresie 80–125%). Efekt ten nie jest więc uznawany za znaczący klinicznie.
Dystrybucja
Co najmniej 90% hydrokortyzonu we krwi jest odwracalnie związane z białkami.
Za wiązanie odpowiadają dwie frakcje białkowe. Jedna, globulina wiążąca kortykosteroidy, to glikoproteina; drugą jest albumina.
Metabolizm
Hydrokortyzon jest metabolizowany w wątrobie i w większości tkanek organizmu do uwodornionych i rozłożonych postaci, takich jak tetrahydrokortyzon i tetrahydrokortyzol, które są wydzielane z moczem, głównie w postaci sprzężonej — jako glukuronidy — wraz z bardzo małym odsetkiem niezmienionego hydrokortyzonu. Hydrokortyzon jest metabolizowany przez CYP3A4 i jest jednocześnie regulatorem tego cytochromu.
Eliminacja
W opisanej powyżej populacji zdrowych osób dorosłych na czczo po supresji deksametazonem wartości okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji były zbliżone w przypadku produktu Efmody i hydrokortyzonu w tabletkach (średnia geometryczna t 1/2 dla kortyzolu w surowicy wynosząca odpowiednio 1,38 h i 1,40 h). Klirens był wyższy w przypadku hydrokortyzonu w tabletkach niż w przypadku produktu Efmody (średnia geometryczna CL/F dla kortyzolu w surowicy wynosząca odpowiednio 22,24 l/h i 18,48 l/h).
Niewydolność nerek
Nie przeprowadzono badań u pacjentów z niewydolnością nerek. Niewydolność wątroby
Nie przeprowadzono badań u pacjentów z niewydolnością wątroby. Dzieci i młodzież
Nie badano farmakokinetyki produktu Efmody w populacji dzieci i młodzieży.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Podawanie kortykosteroidów ciężarnym zwierzętom może powodować zaburzenia rozwoju płodowego, w tym rozszczep podniebienia, wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu, oraz oddziaływać na wzrost i rozwój mózgu.
Obsługa pojazdów i maszyn
Produkt Efmody wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zgłaszano przypadki zmęczenia i zawrotów głowy. Nieleczona niewydolność nadnerczy lub niewłaściwa terapia zastępcza mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Wykaz substancji pomocniczych
Granulat
Celuloza mikrokrystaliczna (E 461) Powidon (E 1201)
Kopolimer kwas metakrylowy–metakrylan metylu (1:2) (E 1205) Kopolimer kwas metakrylowy–metakrylan metylu (1:1) (E 1205) Talk (E 553b)
Dibutylu sebacynian Kapsułka
Żelatyna
Efmody 5 mg kapsułki (biało-niebieskie) o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Tytanu dwutlenek (E 171) Indygokarmin (E 132)
Efmody 10 mg kapsułki (biało-zielone) o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Tytanu dwutlenek (E 171) Indygokarmin (E 132) Żelaza tlenek, żółty (E 172)
Tusz drukarski
Szelak
Żelaza tlenek, czarny (E 172) Glikol propylenowy
Potasu wodorotlenek
Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
Okres ważności
3 lata
Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
Przechowywać butelkę szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed wilgocią.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania tego produktu leczniczego.
Rodzaj i zawartość opakowania
Kapsułki są dostarczane w butelkach z polietylenu o wysokiej gęstości z zakrętką zabezpieczającą przed dostępem dzieci, wyposażoną w element plombujący, ze zintegrowanym środkiem suszącym.
Każda butelka zawiera 50 kapsułek twardych o zmodyfikowanym uwalnianiu. Wielkości opakowań:
Pudełko tekturowe zawierające 1 butelkę z 50 kapsułkami o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde Pudełko tekturowe zawierające 2 butelki z 50 kapsułkami o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde (łącznie 100 kapsułek)
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

