Substancja czynna "Węglan sodowy"

Wskazaniami do stosowania wodorowęglanu sodu są: ciężka kwasica metaboliczna (będąca wynikiem np. zatrucia alkoholem metylowym), hiperkaliemia, zatrucie spowodowane trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi. Wodorowęglanu sodu nie powinno stosować się u pacjentów uczulonych na tę substancję, cierpiących na alkalozę (zasadowicę) oddechową lub metaboliczną, hiperwentylację (gdy czynność oddechowa płuc jest osłabiona, co powoduje wzrost stężenia dwutlenku węgla we krwi). Do innych przeciwwskazań należą: hipernatremia (podwyższone stężenie sodu w surowicy) i inne stany, w których przeciwwskazane jest dostarczanie sodu do organizmu (takie jak obrzęki, zastoinowa niewydolność krążenia, rzucawka, choroba nadciśnieniowa czy niewydolność nerek); hipokalcemia (czyli zbyt niskie stężenie wapnia w surowicy, przy którym alkaloza może spowodować tężyczkę), nadmierna utrata chlorków (może być spowodowana m.in. przez wymioty) oraz ryzyko alkalozy (zasadowicy), spowodowanej przez zażywanie leków moczopędnych.