Substancja czynna "Polisacharydowa szczepionka meningokokowa"

Sczepionka może być stosowana u dzieci po ukończeniu 2 m-ca życia do ukończenia 2 lat w celu zapobiegania chorobom wywoływanym przez Haemophilus influenzae typ B (Hib) i Neisseria meningitidis grupy C (MenC). Szczepionka powoduje powstawanie w organizmie własnej odporności (przeciwciał) przeciwko wymienionym bakteriom. Nie może wywołać chorób spowodowanych przez Hib i MenC. Zakażenie bakterią Hib najczęściej prowadzi do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (stanu zapalnego powłok okrywających mózg i rdzeń kręgowy). Konsekwencją przebytej choroby może być opóźnienie rozwoju umysłowego, porażenie spastyczne, głuchota lub padaczka. Zakażenie Hib może także prowadzić do zagrażającego życiu zapalenia gardła z silnym obrzękiem, co może spowodować duszenie się. Rzadziej dochodzi do zakażenia innych części ciała, szczególnie płuc (w konsekwencji do zapalenia płuc), kości i stawów. Zakażenie MenC najczęściej prowadzi do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. MenC może także powodować ciężkie zakażenie krwi i tą drogą rozprzestrzeniać się w całym ciele. Szczepienie jest najlepszym sposobem zapobiegania chorobom wywoływanym przez te bakterie. Należy jednak pamiętać, że żadna szczepionka, nie może zapewnić całkowitej, trwającej przez całe życie ochrony u wszystkich zaszczepionych osób. Jak również, że szczepionka może jedynie chronić przed zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych oraz innymi zakażeniami wywoływanymi przez Hib i MenC. Nie chroni natomiast przed zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych spowodowanym przez inne bakterie i wirusy, w tym inne typy i grupy bakterii Haemophilus i Neisseria.