Substancja czynna "Etanercept"

Etanercept jest substancją zbudowanym z 2 białek ludzkich. Blokuje aktywność innego białka, powodującego zapalenie. Etanercept powoduje zmniejszenie zapalenia, które towarzyszy różnym chorobom. U dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) etanercept może być stosowany w leczeniu: reumatoidalnego zapalenia stawów o przebiegu umiarkowanym lub ciężkim, łuszczycowego zapalenia stawów, ciężkiej osiowej spondyloartropatii, w tym zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, łuszczycy o przebiegu umiarkowanym lub ciężkim - zwykle w każdym przypadku, kiedy po stosowaniu innych powszechnie stosowanych schematów leczenia nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi lub okazały się one nieodpowiednie dla pacjenta. W leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów etanercept jest zwykle stosowany w połączeniu z metotreksatem. Etanercept może być stosowany również pojedynczo, jeżeli leczenie metotreksatem jest nieodpowiednie dla pacjenta. Etanercept, stosowany zarówno pojedynczo, jak i w połączeniu z metotreksatem u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów powoduje spowolnienie niszczenia stawów w przebiegu choroby i poprawę sprawności fizycznej. U pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów atakującym wiele stawów etanercept może spowodować poprawę sprawności fizycznej. U pacjentów, u których występuje wielostawowy symetryczny ból lub opuchlizna stawów (np. dłoni, nadgarstków i stóp), etanerceptl może spowodować spowolnienie niszczenia stawów w przebiegu choroby. Etanercept wskazany jest również w leczeniu następujących chorób u dzieci i młodzieży: następujące typy młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, w przypadkach niewystarczającej odpowiedzi na metotreksat, lub gdy metotreksat jest nieodpowiedni dla pacjenta: wielostawowe zapalenie stawów (z obecnością lub bez obecności czynnika reumatoidalnego) oraz rozwinięte skąpostawowe zapalenie stawów u pacjentów w wieku od 2 lat, łuszczycowe zapalenie stawów u pacjentów w wieku od 12 lat; zapalenie stawów na tle zapalenia przyczepów ścięgnistych u pacjentów w wieku od 12 lat w przypadku niewystarczającej odpowiedzi na inne powszechnie stosowane schematy leczenia lub gdy schematy te są nieodpowiednie dla pacjenta; łuszczycy o ciężkim przebiegu u pacjentów w wieku od 6 lat, w przypadkach niewystarczającej odpowiedzi na fototerapię lub inną terapię układową, lub gdy terapie te są nieodpowiednie dla pacjenta.