Tremfya

Podanie podskórne. Jeżeli jest to możliwe, należy unikać jako miejsc wstrzyknięć, fragmentów skóry objętych łuszczycą.

Za zgodą lekarza, po odpowiednim przeszkoleniu w zakresie techniki podskórnego wstrzykiwania leku, pacjenci mogą samodzielnie wstrzykiwać produkt.

Lekarz powinien jednak zapewnić odpowiednią, dalszą kontrolę nad pacjentem.

Pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności wstrzyknięcia całej ilości produktu, zgodnie z zaleceniami zawartymi w „Instrukcji podawania leku”, dołączonej do opakowania.

W celu zapoznania się z dalszymi instrukcjami dotyczącymi przygotowania leku i szczególnymi środkami ostrożności podczas stosowania.

Guselkumab IgG1λ jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym (mAb), które selektywnie wiąże się z interleukiną 23 (IL-23) z wysoką swoistością i powinowactwem.

Interleukina IL-23 jest cytokiną regulacyjną, która wpływa na różnicowanie, rozprzestrzenianie i przeżycie podgrup limfocytów T (np. Th17 i Tc17) i komórek odpowiedzi nieswoistej, które są źródłem cytokin efektorowych, w tym IL-17A, IL-17F i IL-22, będących mediatorami reakcji zapalnej.

U ludzi selektywne blokowanie IL-23 prowadziło do normalizacji wytwarzania tych cytokin.

U pacjentów z łuszczycą plackowatą stężenie IL-23 w skórze jest zwiększone.

W modelach in vitro, guselkumab hamował bioaktywność IL-23 przez blokowanie jej interakcji z receptorem IL-23 na powierzchni komórki, przerywając pośrednictwo IL-23 w szlaku sygnałowym, aktywacji i kaskadach cytokin.

Guselkumab wykazuje działanie kliniczne w łuszczycy plackowatej na skutek blokowania szlaków cytokiny IL-23.

1 ampułkostrzykawka oraz 1 wstrzykiwacz zawiera 100 mg guselkumabu w 1 ml roztworu.

Interakcje z substratami CYP450. W badaniu fazy I u osób z umiarkowaną do ciężkiej postacią łuszczycy plackowatej, nie stwierdzono istotnych klinicznie zmian ogólnoustrojowej ekspozycji (C_max i AUC_inf) midazolamu, S-warfaryny, omeprazolu, dekstrometorfanu i kofeiny po pojedynczej dawce guselkumabu, co wskazuje, że interakcje pomiędzy guselkumabem a substratami różnych enzymów CYP (CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 i CYP1A2) są mało prawdopodobne. Nie ma konieczności dostosowania dawki przy jednoczesnym stosowaniu guselkumabu i substratów CYP450.

Jednoczesne stosowanie terapii immunosupresyjnej lub fototerapii. Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi, w tym z produktami biologicznymi lub fototerapią.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Możliwość identyfikacji produktu. W celu poprawy możliwości identyfikacji biologicznych produktów leczniczych, nazwę handlową oraz numer serii podanego produktu należy wyraźnie odnotować w dokumentacji.

Zakażenia. Produkt może zwiększać ryzyko zakażeń. Nie należy rozpoczynać podawania produktu pacjentom z jakimkolwiek istotnym klinicznie czynnym zakażeniem do czasu jego wyleczenia lub gdy wdrożono odpowiednie leczenie. Pacjentów leczonych produktem należy poinformować o konieczności zgłoszenia się do lekarza w przypadku pojawienia się objawów przedmiotowych lub podmiotowych, sugerujących istnienie zakażenia. W przypadku wystąpienia u pacjenta istotnej klinicznie lub ciężkiej infekcji lub braku odpowiedzi na standardowe leczenie, pacjent powinien być ściśle monitorowany, a produktu nie należy podawać, aż do momentu ustąpienia objawów infekcji.

Badanie w celu wykrycia gruźlicy przed rozpoczęciem leczenia. Przed rozpoczęciem terapii produktem należy ocenić, czy pacjent nie jest zakażony gruźlicą. Pacjenci, którzy otrzymują produkt, powinni być monitorowani, czy nie występują u nich objawy przedmiotowe i podmiotowe czynnej gruźlicy w czasie leczenia oraz po jego zakończeniu. Przed podaniem produktu należy rozpocząć terapię przeciwgruźliczą u pacjentów z utajoną lub czynną gruźlicą w wywiadzie, u których nie można potwierdzić wcześniejszego, właściwie przeprowadzonego leczenia.

Reakcje nadwrażliwości. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości. Niektóre przypadki wystąpiły kilka dni po leczeniu guselkumabem, w tym przypadki pokrzywki i duszności. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy zastosować odpowiednie leczenie i zaprzestać podawania produktu.

Szczepienia. Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym należy rozważyć zaktualizowanie wszystkich odpowiednich szczepień, zgodnie z obowiązującym programem szczepień. Nie należy podawać żywych szczepionek równocześnie z produktem. Brak dostępnych danych dotyczących odpowiedzi na żywe lub inaktywowane szczepionki u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy. Przed rozpoczęciem szczepienia żywą szczepionką wirusową lub bakteryjną terapia produktem powinna zostać wstrzymana przez okres co najmniej 12 tyg. po podaniu ostatniej dawki i może być wznowiona po co najmniej 2 tyg. po wykonaniu szczepienia. Osoba zlecająca zastosowanie leku powinna zapoznać się z ChPL właściwej szczepionki w celu uzyskania dodatkowych informacji oraz wytycznych na temat podawania leków immunosupresyjnych po wykonaniu szczepienia.

Najczęściej występującym działaniem niepożądanym było zakażenie górnych dróg oddechowych.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze:

• (bardzo często) zakażenie górnych dróg oddechowych
• (często) zapalenie żołądka i jelit
• (często) zakażenie wirusem opryszczki pospolitej
• (często) zakażenie grzybicze skóry

Zaburzenia układu immunologicznego: (niezbyt często) nadwrażliwość.

Zaburzenia układu nerwowego: (często) ból głowy.

Zaburzenia żołądka i jelit: (często) biegunka.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (często) pokrzywka.

Niezbyt często: (wysypka).

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (często) ból stawów.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

• (często) rumień w miejscu wstrzyknięcia
• (niezbyt często) ból w miejscu wstrzyknięcia

Opis wybranych działań niepożądanych.

Zapalenie żołądka i jelit.

W dwóch badaniach fazy III w okresie z kontrolą placebo, zapalenie żołądka i jelit występowało częściej w grupie leczonej produktem (1,1%) niż w grupie otrzymującej placebo (0,7%). Do tyg. 156., 4,9% z wszystkich leczonych produktem pacjentów zgłosiło zapalenie żołądka i jelit. Zapalenie żołądka i jelit nie było ciężkie i nie prowadziło do przerwania stosowania produktu do tygodnia 156.

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

W dwóch badaniach fazy III do tyg. 48. reakcje w miejscu podania towarzyszyły 0,7% wstrzyknięć produktu i 0,3% wstrzyknięć placebo. Do tyg. 156., 0,5% wstrzyknięciom produktu towarzyszyły reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

Rumień w miejscu wstrzyknięcia i ból w miejscu wstrzyknięcia miały zwykle łagodne lub umiarkowane nasilenie: żadna z tych reakcji nie była ciężka, żadna nie prowadziła do zaprzestania stosowania produktu.

Immunogenność produktu oceniano z zastosowaniem czułego i obojętnego wobec leku testu immunologicznego.

W analizie zbiorczej z badań fazy II i III mniej niż 6% pacjentów leczonych produktem wytworzyło przeciwciała przeciw lekowi w ciągu 52 tyg. Wśród pacjentów z obecnością przeciwciał około 7% miało przeciwciała sklasyfikowane jako neutralizujące, co odpowiada 0,4% wszystkich pacjentów produktem.

W analizie zbiorczej z badań fazy III ok. 9% pacjentów leczonych produktem wytworzyło przeciwciała przeciw lekowi w ciągu 156 tyg. terapii.

Wytworzenie przeciwciał nie wiązało się z mniejszą skutecznością ani pojawieniem się odczynów w miejscu wstrzyknięcia.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcyjne podczas przyjmowania produktu leczniczego i przez co najmniej 12 tyg. po jego zakończeniu.

Brak jest danych dotyczących stosowania guselkumabu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy.

Jako środek ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu w czasie ciąży.

Karmienie piersią. Nie wiadomo, czy guselkumab przenika do mleka ludzkiego. Wiadomo, że ludzkie przeciwciała IgG przenikają do mleka matki w ciągu pierwszych kilku dni po urodzeniu, a wkrótce potem stężenia zmniejszają się; w związku z tym nie można wykluczyć ryzyka dla niemowlęcia karmionego piersią w tym okresie.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać lub powstrzymać się od rozpoczęcia leczenia produktem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia produktem dla matki.

Informacje dotyczące przenikania guselkumabu do mleka u zwierząt (makaki cynomolgus).

Nie zbadano wpływu guselkumabu na płodność u ludzi.

Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność.

Pojedyncze dawki guselkumabu do 987 mg (10 mg/kg mc.), podawane dożylnie zdrowym ochotnikom i pojedyncze dawki guselkumabu do 300 mg, podawane podskórnie pacjentom z łuszczycą plackowatą w badaniach klinicznych, nie powodowały wystąpienia toksyczności zmuszającej do ograniczenia dawki. W przypadku przedawkowania, zaleca się monitorowanie pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek objawy przedmiotowe i podmiotowe reakcji niepożądanych, oraz natychmiastowe wdrożenie leczenia objawowego.