Polyvaccinum mite

Profilaktyka nawracających zakażeń górnych dróg oddechowych u dzieci w wieku od 6 m-cy, u młodzieży oraz u osób dorosłych.

Stosować 2x/rok w okresach poprzedzających najbardziej niekorzystne warunki klimatyczne: w styczniu-lutym i sierpniu-wrześniu, przez okres co najmniej 2 lat. Szczepionkę podawać codziennie przez 6 tyg. W przypadku wystąpienia zakażenia górnych dróg oddechowych w trakcie stosowania szczepionki kontynuować jej podawanie, nie podwyższając jednak dawki. W przypadku przerwania stosowania skonsultować się z lekarzem. Produkt nie zastępuje leczenia przeciwzapalnego. Produkt leczniczy w postaci kropli do nosa należy podawać wg niżej zamieszczonego schematu, szczegóły patrz ChPL. Sposób dawkowania uzależniać od reakcji pacjenta. U osób, u których stwierdzono nadwrażliwość na zawarte w szczepionce antygeny bakteryjne, wydłużyć okres stosowania niższych dawek.

Podawać donosowo.

Szczepionka w postaci kropli do nosa jest szczepionką bakteryjną podawaną profilaktycznie i leczniczo. Substancjami czynnymi są zawiesiny bakterii zabitych za pomocą wysokiej temp., które najczęściej wywołują zakażenia górnych dróg oddechowych lub towarzyszą stanom zapalnym górnych dróg oddechowych. Szczepionka działa immunostymulująco wzmagając ogólną, nieswoistą odporność układu immunologicznego prowadzącą do wzmocnienia procesów obronnych ustroju przed zakażeniami. Równocześnie wywołuje swoistą odporność na bakterie, których antygeny zawarte są w produkcie. Szczepionka chroni w ten sposób przed nawracającymi nieżytami górnych dróg oddechowych. Najlepszy efekt terapeutyczny uzyskuje się po zastosowaniu pełnego cyklu szczepień z zachowaniem schematu dawkowania.

1 ml szczepionki zawiera inaktywowane bakterie (w milionach komórek):

• 50 Staphylococcus aureus,
• 50 Staphylococcus epidermidis,
• 10 Streptococcus salivarius,
• 10 Streptococcus pneumoniae,
• 10 Streptococcus pyogenes,
• 20 Escherichia coli,
• 10 Klebsiella pneumoniae,
• 10 Haemophilus influenzae,
• 20 Corynebacterium pseudodiphtheriticum,
• 10 Moraxella catarrhalis.

Szczepionka może być podawana w trakcie antybiotykoterapii, jeśli to konieczne.

• Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Choroby zakaźne.
• Niewydolność krążenia.
• Choroby nerek i wątroby.
• Choroby rozrostowe układu krwiotwórczego.
• Choroby układowe.
• Stosowanie preparatów immunosupresyjnych.

Leczenie powinno być poprzedzone przeprowadzeniem dokładnego wywiadu lekarskiego (ze szczególnym uwzględnieniem poprzednich szczepień i działań niepożądanych, które mogły być nimi spowodowane) oraz badaniem lekarskim.

Nie rozpoczynać leczenia w ostrym okresie choroby.

U pacjentów poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu odpowiedź na szczepionkę może być obniżona. W takim przypadku zaleca się przesunięcie szczepień do zakończenia terapii.

Szczepionka może być podawana w przebiegu infekcji, jeśli leczenie rozpoczęto przed rozwojem zakażenia.

Preparat nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (nieznana) podrażnienie błony śluzowej nosa - uczucie pieczenia, swędzenia.

Brak danych dotyczących stosowania szczepionki u kobiet w okresie ciąży.

Brak wystarczających danych dotyczących przenikania substancji czynnych szczepionki do mleka ludzkiego.

Szczepionka nie była oceniana w badaniu dotyczącym płodności.

W przypadku podania większej ilości kropli niż zalecana, należy kontynuować dawkowanie zgodnie ze schematem.