Piracetam OLIMP

Piracetam należy stosować doustnie w trakcie lub pomiędzy posiłkami. Tabletkę należy połknąć, popijając płynem. Zalecane jest stosowanie dawki dobowej w 2–3 dawkach podzielonych.

Każda tabletka powlekana zawiera 1200 mg piracetamu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: żółcień pomarańczowa, lak aluminiowy (E 110) (1,31 mg w jednej tabletce powlekanej), sód (0,56 mg w jednej tabletce powlekanej).

Interakcje farmakokinetyczne

Oczekuje się, że potencjał interakcji lekowych powodujących zmiany farmakokinetyki piracetamu jest niewielki, ponieważ około 90% dawki piracetamu jest wydalane z moczem w postaci niezmienionego leku.

In vitro piracetam nie hamuje ludzkich wątrobowych izoform cytochromu P450 CYP 1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 4A9/11 w stężeniach 142, 426 i 1422 µg/ml.

Przy stężeniu 1422 µg/ml obserwowano niewielkie działanie hamujące na CYP 2A6 (21%) i 3A4/5 (11%). Jednakże wartości Ki dla hamowania tych dwóch izoform CYP prawdopodobnie znacznie przekraczają 1422 µg/ml. Dlatego interakcja metaboliczna piracetamu z innymi lekami jest mało prawdopodobna.

Hormony tarczycy

Zanotowano przypadki splątania, bezsenności i drażliwości podczas stosowania leku równocześnie z hormonami tarczycy (T3 + T4).

Acenokumarol

W opublikowanym badaniu przeprowadzonego metodą pojedynczo ślepej próby z udziałem pacjentów z ciężką nawracającą zakrzepicą żylną, piracetam 9,6 g/d nie miał wpływu na wielkość dawki acenokumarolu niezbędnej do osiągnięcia wskaźnika INR na poziomie 2,5 do 3,5, ale w porównaniu z działaniem samego acenokumarolu, dodanie piracetamu 9.6 g/d znacząco zmniejszało agregację płytek, uwalnianie β-tromboglobuliny, poziom fibrynogenu i czynników von Willebranda (VIII : C; VIII : vW : Ag; VIII : vW : RCo) oraz lepkość krwi pełnej i osocza.

Leki przeciwpadaczkowe

Podawanie piracetamu w dawce 20 g dziennie przez 4 tygodnie nie zmieniało największego i najmniejszego stężenia leków przeciwpadaczkowych (karbamazepiny, fenytoiny, fenobarbitonu, walproinianu) w surowicy pacjentów z padaczką, którzy otrzymywali stałe dawki tych leków.

Alkohol

Równoczesne przyjmowanie alkoholu nie miało wpływu na stężenie piracetamu w surowicy. Podanie dawki 1,6 g piracetamu doustnie nie wpływało na stężenie alkoholu.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą lub inne pochodne pirolidonu.

Piracetam jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (nerkowy klirens kreatyniny mniejszy niż 20 ml na minutę). Jest również przeciwwskazany u pacjentów z krwotokiem mózgowym oraz u pacjentów chorujących na pląsawicę Huntingtona.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Badania kliniczne lub farmakologiczne z kontrolą placebo przeprowadzone metodą podwójnie ślepej próby, w odniesieniu do których dostępne są ilościowe dane dotyczące bezpieczeństwa (pobrane z Banku Danych Dokumentacji UCB w czerwcu 1997), obejmowały ponad 3000 uczestników otrzymujących piracetam, niezależnie od wskazania, formy dawkowania, dobowej dawki lub charakterystyki populacji

Lista działań niepożądanych

Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu produktów zawierających substancję czynną piracetam zostały przedstawione poniżej według częstości występowania oraz układów i narządów. W badaniach klinicznych, częstość występowania została określona w następujący sposób: bardzo często (≥l/10); często (≥l/100 do

Działania niepożądane pogrupowane według klas układów narządów WHO występowały w następujących klasach z istotnie statystycznie większą częstością podczas leczenia piracetamem:

• zaburzenia psychiczne

• zaburzenia układu nerwowego

• badania diagnostyczne

• zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania.

Dane uzyskane po wprowadzeniu do obrotu produktów zawierających substancje czynną piracetam są niewystarczające, żeby jednoznacznie określić częstość występowania działań niepożądanych w leczonej populacji.

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu jest bardzo istotne. Umożliwia ono stałe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.: +48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania piracetamu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośrednie lub pośrednie szkodliwe działanie w odniesieniu do ciąży, rozwoju zarodka/płodu, porodu lub rozwoju pourodzeniowego.

Piracetam przekracza barierę łożyskową. Poziomy leku u noworodka wynoszą około 70% do 90% poziomów matczynych. Piracetamu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że jest to wyraźnie konieczne, gdy korzyść przewyższa ryzyko, a stan kliniczny matki w ciąży wymaga leczenia piracetamem.

Karmienie piersią

Piracetam przenika do mleka ludzkiego. Dlatego nie należy stosować piracetamu podczas karmienia piersią lub należy przerwać karmienie piersią, podczas leczenia piracetamem. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać terapię piracetamem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z terapii dla kobiety.

Płodność

Nie ma dostępnych danych klinicznych dotyczących wpływu piracetamu na płodność. Badania na zwierzętach wskazują, że piracetam nie ma wpływu na płodność u samców lub samic szczurów

Objawy

Nie donoszono o innych dodatkowych działaniach niepożądanych wynikających z przedawkowania leku.

Największe zgłoszone przedawkowanie piracetamu dotyczyło przyjęcia doustnie 75 g produktu. Biegunka krwawa i bóle brzucha, jakie wystąpiły u chorego, były najprawdopodobniej spowodowane bardzo wysoką dawką sorbitolu, który wchodził w skład innego produktu przedawkowanego razem z piracetamem.

Postępowanie po przedawkowaniu leku

W przypadku znacznego, ostrego przedawkowania należy opróżnić żołądek, stosując płukanie żołądka lub wywołując wymioty. Nie istnieje swoista odtrutka dla piracetamu. Leczenie przedawkowania jest objawowe i może polegać na wykonaniu hemodializy. Wydajność hemodializy dla piracetamu wynosi 50–60%.

Tabletka powlekana

Barwy pomarańczowej, podłużna, obustronnie wypukła tabletka powlekana z linią podziału po jednej stronie, o długości około 21,8 mm i szerokości 10,2 mm. Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej przełamanie w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki.

Grupa farmakoterapeutyczna: leki nootropowe

Kod ATC: N06BX03

Mechanizm działania

Substancją czynną produktu leczniczego jest piracetam należący do grupy pirolidonów (2-okso-1-pirolidynoacetamid), pierścieniowa pochodna kwasu gamma-aminomasłowego (GABA).

Dostępne dane sugerują, że podstawowy mechanizm działania piracetamu nie jest swoisty ani dla określonego rodzaju komórek, ani dla określonego narządu. W modelach błon fosfolipidowych piracetam wiąże się fizycznie z polarną stroną błon w sposób zależny od dawki, indukując odbudowę lamelarnej struktury błony, która charakteryzuje się tworzeniem ruchomych kompleksów fosfolipid-lek. Prawdopodobnie wpływa to na poprawę stabilności błony, umożliwiając białkom błonowym i transmembranowym utrzymanie lub przywrócenie ich trójwymiarowego układu i składu, które leżą u podstaw wykonywania ich funkcji. Piracetam ma działanie neuronalne i naczyniowe.

Sposób działania piracetamu w miokloniach korowych jest jak dotąd nieznany. Działania farmakodynamiczne

Działanie neuronalne

Na poziomie neuronalnym piracetam wykazuje swoją aktywność błonową na różne sposoby. U zwierząt, piracetam zwiększa różne rodzaje neurotransmisji głównie poprzez postsynaptyczną modulację gęstości i aktywności receptorów. Zarówno u zwierząt, jak i u ludzi, funkcje zaangażowane w procesy poznawcze, takie jak uczenie się, pamięć, uwaga i świadomość, są wzmocnione zarówno u osób normalnych, jak i z niedoborem, bez rozwoju efektów sedatywnych lub psychostymulujących.

Piracetam chroni i przywraca zdolności poznawcze u zwierząt i ludzi po różnych sytuacjach stresowych dla mózgu, takich jak po niedotlenieniu, intoksykacji i leczeniu elektrokonwulsyjnym. Chroni przed wywołanymi niedotlenieniem zmianami w funkcjonowaniu mózgu i sprawności według testów elektroencefalograficznych (EEG) i psychometrycznych.

Działanie naczyniowe

Piracetam wywiera działanie hemoreologiczne na płytki krwi, czerwone krwinki i ściany naczyń poprzez zwiększenie odkształcalności erytrocytów oraz zmniejszenie agregacji płytek krwi, przylegania erytrocytów do ścian naczyń i skurczu naczyń włosowatych.

• Wpływ na płytki krwi:

W badaniach otwartych z udziałem zdrowych ochotników oraz u pacjentów z objawem Raynauda, zwiększanie dawek piracetamu do 12 g wiązało się z zależnym od dawki zmniejszeniem funkcji płytek krwi w porównaniu z wartościami sprzed leczenia (testy agregacji wywołanej przez ADP, kolagen, epinefrynę i uwalnianie ßTG), bez istotnej zmiany liczby płytek krwi. W tych badaniach piracetam wydłużał czas krwawienia.

• Wpływ na naczynia krwionośne:

W badaniach na zwierzętach piracetam hamował skurcz naczyń i przeciwdziałał działaniu różnych środków spazmogennych. Nie miał działania rozszerzającego naczynia i nie wywoływał zjawiska "steal", ani niskiego lub braku reflow, ani efektów hipotensyjnych.U zdrowych ochotników piracetam zmniejszał przyleganie krwinek czerwonych do śródbłonka naczyniowego i posiadał również bezpośredni efekt stymulujący syntezę prostacykliny w zdrowym śródbłonku.

-Wpływ na czynniki krzepnięcia:

U zdrowych ochotników, w porównaniu do wartości sprzed leczenia, piracetam w dawce do 9,6 g zmniejszał osoczowe stężenie fibrynogenu i czynników von Willebranda (VIII : C; VIII R : AG; VIII R : vW) o 30 do 40% oraz wydłużał czas krwawienia.

U pacjentów zarówno z pierwotnym, jak i wtórnym zjawiskiem Raynauda, w porównaniu z wartościami sprzed leczenia, piracetam 8 g/d w ciągu 6 miesięcy zmniejszał osoczowe poziomy fibrynogenu i czynników von Willebranda (VIII : C; VIII R : AG; VIII R : vW (RCF)) o 30 do 40 %, zmniejszał lepkość osocza i wydłużał czas krwawienia.

Profil farmakokinetyczny piracetamu jest liniowy i niezależny od czasu z niską zmiennością międzyosobniczą w szerokim zakresie dawek. Jest to zgodne z wysoką przenikalnością, wysoką rozpuszczalnością i minimalnym metabolizmem piracetamu. Okres półtrwania piracetamu w osoczu wynosi 5 godzin. Jest on podobny u dorosłych zdrowych ochotników i pacjentów. Jest wydłużony u osób w podeszłym wieku (głównie z powodu zmniejszonego klirensu nerkowego) oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym osiągane są w ciągu 3 dni od podania.

Wchłanianie

Piracetam po podaniu doustnym jest wchłaniany szybko i w dużym stopniu. Po podaniu u osób będących na czczo, szczytowe stężenia w osoczu osiągane są po 1 godzinie od podania. Bezwzględna biodostępność doustnych postaci piracetamu zbliża się do 100%. Pokarm nie wpływa na stopień wchłaniania piracetamu, ale zmniejsza Cmax o 17 % i zwiększa tmax z 1 do 1,5 godziny. Stężenia szczytowe wynoszą zazwyczaj odpowiednio 84 µg/ml i 115 µg/ml po podaniu pojedynczej dawki doustnej 3,2 g lub dawek wielokrotnych 3,2 g 3 razy na dobę.

Dystrybucja

Piracetam nie wiąże się z białkami osocza, a jego objętość dystrybucji wynosi około 0,6 l/kg. Piracetam przekracza barierę krew-mózg, ponieważ został wykryty w płynie mózgowo-rdzeniowym po podaniu dożylnym. W płynie mózgowo-rdzeniowym tmax było osiągane po około 5 godzinach od podania dawki, a okres półtrwania wynosił około 8,5 godziny. U zwierząt największe stężenia piracetamu występowały w korze mózgowej (płaty czołowe, ciemieniowe i potyliczne), korze móżdżku i zwojach podstawy. Piracetam dyfunduje do wszystkich tkanek z wyjątkiem tkanki tłuszczowej, przekracza barierę łożyskową i przenika przez błony izolowanych erytrocytów.

Metabolizm

Ponieważ duża część całkowitego podanego piracetamu jest wydalana w postaci niezmienionego leku, nie jest znany główny metabolit piracetamu w organizmie człowieka. O braku metabolizmu świadczy długi okres półtrwania w osoczu u pacjentów z bezmoczem oraz wysoka zawartość związku niezmienionego w moczu. Badania in vivo wykazały, że piracetam metabolizuje się do kwasu 2-(2-oksopirrolidyno-1-ylowego) octowego, ale nie zostało to dotychczas potwierdzone w badaniach klinicznych.

Eliminacja

Okres półtrwania piracetamu w osoczu u dorosłych wynosi około 5 godzin po podaniu dożylnym lub doustnym. Pozorny całkowity klirens ustrojowy wynosi 80-90 ml/min. Wydalanie z moczem jest główną drogą eliminacji, odpowiadającą za 80-100% dawki. Piracetam jest wydalany przez filtrację kłębuszkową.

Liniowość lub nieliniowość

Farmakokinetyka piracetamu jest liniowa w zakresie dawek 0,8-12 g. Zmienne farmakokinetyczne, takie jak okres półtrwania i klirens, nie zmieniają się w zależności od dawki i czasu trwania leczenia.

Farmakokinetyka w różnych grupach pacjentów

Płeć

W badaniu biorównoważności różnych postaci leku w dawce 2,4 g stwierdzono, że wartości Cmax i AUC są około 30% większe u kobiet (N=6) niż u mężczyzn (N=6). Jednocześnie stwierdzono porównywalność wartości klirensu po uwzględnieniu różnic masy ciała.

Pacjenci w podeszłym wieku

Okres półtrwania piracetamu jest zwiększony u pacjentów w podeszłym wieku, a zwiększenie to jest związane ze zmniejszoną czynnością nerek w tej populacji.

Zaburzenia czynności nerek

Klirens piracetamu koreluje z klirensem kreatyniny. Dlatego zaleca się dostosowanie dawki dobowej piracetamu do klirensu kreatyniny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U osób z bezmoczem w schyłkowej fazie niewydolności nerek okres półtrwania piracetamu jest wydłużony do 59 godzin. Frakcyjne usunięcie piracetamu podczas typowej sesji dializacyjnej trwającej 4 godziny wynosiło 50-60%.

Zaburzenia czynności wątroby

Nie oceniano wpływu zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę piracetamu. Ponieważ 80-100% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionego leku, nie należy oczekiwać, że same zaburzenia czynności wątroby będą miały istotny wpływ na wydalanie piracetamu.

Rasa

Formalne badania farmakokinetyczne dotyczące wpływu rasy nie zostały przeprowadzone. Jednak porównania pomiędzy badaniami z udziałem członków rasy kaukaskiej i Azjatów wskazują, że farmakokinetyka piracetamu była porównywalna pomiędzy tymi dwoma rasami. Ponieważ piracetam jest przede wszystkim wydalany nerkowo i nie ma znaczących różnic w klirensie kreatyniny między rasami, nie oczekuje się różnic farmakokinetycznych zależnych od rasy.

Dane przedkliniczne wskazują, że piracetam ma niski potencjał toksyczny.

Wartości LD 50 po podaniu pojedynczej dawki piracetamu wynosiły 26 g/kg u myszy, ale wartości LD 50 nie zostały osiągnięte u szczurów. U psów objawy kliniczne po ostrym podaniu doustnym były łagodne, a śmiertelność nie była obserwowana przy maksymalnej badanej dawce 10 g/kg.

Wielokrotne podawanie doustne przez okres do 1 roku u psów (10 g/kg) i 6 miesięcy u szczurów (2 g/kg) było bardzo dobrze tolerowane: nie wykazano wyraźnie toksyczności w narządach docelowych ani oznak (nieodwracalnej) toksyczności. Bezpieczne poziomy dawek stanowią wielokrotność maksymalnej planowanej dawki dobowej u ludzi wynoszącej 0,4 g/kg.

Pod względem ekspozycji (Cmax) bezpieczne poziomy uzyskane u szczura i psa stanowią odpowiednio 8-krotność i 50-krotność maksymalnego poziomu terapeutycznego u ludzi. Poziomy AUC uzyskane u tych samych zwierząt stanowiły wielokrotność ludzkiego poziomu AUC przy maksymalnej planowanej dawce dobowej.

Jedyną zmianą, którą można ostatecznie przypisać długotrwałemu podawaniu u samców, ale nie u samic szczurów, było zwiększenie częstości występowania w stosunku do zwierząt kontrolnych postępującego kłębuszkowego zapalenia nerek przy dawce 2,4 g/k/dzień podawanej przez 112 tygodni.

Chociaż piracetam przekracza barierą łożysko-krew płodowa, nie obserwowano działania teratogennego przy dawkach do 4,8 g/kg/dobę (myszy, szczury) i 2,7 g/kg/dobę (króliki). Ponadto, związek nie wpływa ani na płodność, ani na rozwój okołoporodowy ciąży w dawkach do 2,7 g/kg/dzień.

Stwierdzono, że piracetam jest pozbawiony aktywności mutagennej lub klastogennej i nie stanowi żadnego zagrożenia genotoksycznego lub rakotwórczego dla człowieka.

W badaniach klinicznych, w dawkach od 1,6 - 15 gramów na dobę, hiperkinezja, senność, nerwowość i depresja były zgłaszane częściej u pacjentów przyjmujących piracetam niż placebo. Dane dotyczące wpływu piracetamu na zdolność prowadzenia pojazdów w dawkach od 15 do 20 gramów na dobę nie są dostępne.

Z analizy działań niepożądanych występujących podczas leczenia piracetamem wynika, że produkt leczniczy może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, i takie działanie powinno być brane pod uwagę.

Rdzeń tabletki

Celuloza mikrokrystaliczna

Krzemionka koloidalna bezwodna

Makrogol 6000

Kroskarmeloza sodowa

Magnezu stearynian

Otoczka (Opadry II Orange):

Alkohol poliwinylowy

Talk

Tytanu dwutlenek (E 171)

Makrogol 3350

Lecytyna

Żółcień pomarańczowa, lak aluminiowy (E 110)

Indygokarmin, lak aluminiowy (E 132)

Nie dotyczy.

Okres ważności

3 lata.

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Blistry PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 30 tabletek powlekanych lub 60 tabletek powlekanych.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania

Nie dotyczy.