Painvera

Podanie doustne.

Tabletki powlekane Painvera 100 mg są przeznaczone do stosowania doustnego i należy je przyjmować z co najmniej połową szklanki płynu. Tabletki powlekane Painvera 100 mg mogą być przyjmowane z jedzeniem.

Każda tabletka zawiera 100 mg aceklofenaku ( Aceclofenacum ).

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji farmakokinetycznych, z wyjątkiem badań z warfaryną.

Aceklofenak jest metabolizowany przez cytochrom P450 2C9, a dane z badań in vitro wskazują, że aceklofenak może być inhibitorem tego enzymu. Dlatego też istnieje ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznej z fenytoiną, cymetydyną, tolbutamidem, fenylbutazonem, amiodaronem, mykonazolem i sulfafenazolem. Podobnie jak w przypadku innych leków z grupy NLPZ, istnieje również ryzyko interakcji farmakokinetycznych z innymi produktami leczniczymi wydalanymi poprzez aktywny transport w nerkach, takimi jak metotreksat i lit. Aceklofenak wiąże się prawie całkowicie z albuminami osocza i dlatego należy mieć na uwadze możliwość wystąpienia interakcji wynikających z wypierania z połączeń białkowych z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami.

Z powodu braku badań interakcji farmakokinetycznych, poniżej zamieszczone dane oparte są na informacjach o innych lekach z grupy NLPZ.

Należy unikać jednoczesnego stosowania z następującymi produktami leczniczymi Metotreksat (w dużych dawkach)

Leki z grupy NLPZ hamują wydzielanie kanalikowe metotreksatu oraz może również wystąpić nieznaczna interakcja metaboliczna, co powoduje zmniejszenie klirensu metotreksatu. Dlatego też należy zawsze unikać przepisywania leków z grupy NLPZ podczas stosowania dużych dawek metotreksatu.

Lit i digoksyna

Niektóre leki z grupy NLPZ hamują klirens nerkowy litu i digoksyny, co powoduje zwiększenie stężenia obu produktów leczniczych w surowicy krwi. Należy unikać jednoczesnego stosowania, chyba że możliwe jest prowadzenie częstej kontroli stężenia litu i digoksyny.

Leki przeciwzakrzepowe

Leki z grupy NLPZ hamują agregację płytek krwi oraz przyczyniają się do uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, co może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych i zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe. Należy unikać jednoczesnego stosowania aceklofenaku z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny, tyklopidyną, lekami trombolitycznymi oraz heparyną, chyba że zapewniono ścisłe monitorowanie. Podobnie jak inne leki z grupy NLPZ, aceklofenak może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna. Należy prowadzić uważną obserwację pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe i aceklofenak.

Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)

Mogą zwiększać ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego podczas jednoczesnego stosowania z lekami z grupy NLPZ.

Jednoczesne stosowanie z niżej wymienionymi produktami leczniczymi może wymagać dostosowania dawki i zachowania specjalnych środków ostrożności

Metotreksat

Należy mieć na uwadze możliwą interakcję pomiędzy lekami z grupy NLPZ a metotreksatem nawet wówczas, gdy stosowane są małe dawki metotreksatu, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. W przypadkach, gdy jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy kontrolować czynność nerek. Należy zachować ostrożność, gdy zarówno NLPZ jak i metotreksat są podawane w ciągu 24 godzin, ponieważ stężenie metotreksatu może się zwiększyć, co może prowadzić do zwiększenia toksyczności.

Cyklosporyna, takrolimus

Uważa się, że jednoczesne stosowanie leków z grupy NLPZ z cyklosporyną lub takrolimusem zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego z powodu zmniejszonej syntezy prostacykliny w nerkach. Dlatego też istotne jest, aby uważnie kontrolować czynność nerek podczas leczenia skojarzonego.

Inne leki z grupy NLPZ

Jednoczesne leczenie kwasem acetylosalicylowym i innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi może zwiększać częstość występowania działań niepożądanych i z tego powodu zaleca się ostrożność.

Leki moczopędne

Aceklofenak, podobnie jak inne leki z grupy NLPZ, może hamować działanie leków moczopędnych, osłabiać działanie moczopędne furosemidu i bumetanidu, a także działanie przeciwnadciśnieniowe tiazydów. Jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może być związane ze zwiększonym stężeniem potasu i z tego powodu należy kontrolować stężenie potasu w surowicy krwi.

Aceklofenak nie wpływał na ciśnienie krwi podczas jednoczesnego stosowania z bendrofluazydem, nie można jednakże wykluczyć interakcji z innymi lekami moczopędnymi.

Produkty lecznicze zmniejszające ciśnienie krwi

Leki z grupy NLPZ mogą zmniejszać działanie produktów leczniczych stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, zwykle odwracalnej, może być zwiększone u niektórych pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (np. pacjenci odwodnieni lub osoby w podeszłym wieku) podczas skojarzonego stosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny lub antagonistów receptora angiotensyny II i leków z grupy NLPZ. Dlatego też leczenie skojarzone należy prowadzić ostrożnie, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek powinna być monitorowana po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo później.

Kortykosteroidy

Istnieje zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego.

Leki przeciwcukrzycowe

Badania kliniczne wykazały, że diklofenak można podawać jednocześnie z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi bez wpływu na ich skuteczność. W pojedynczych przypadkach obserwowano występowanie hipoglikemii i hiperglikemii. Dlatego też, w przypadku aceklofenaku należy rozważyć dostosowanie dawkowania produktów leczniczych, które mogą powodować hipoglikemię.

Zydowudyna

Podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy NLPZ i zydowudyny zwiększa się ryzyko działań toksycznych na układ krwiotwórczy. Istnieją przesłanki dotyczące zwiększonego ryzyka krwawienia do stawów i krwiaków u pacjentów z hemofilią i HIV pozytywnych, otrzymujących jednocześnie zydowudynę oraz ibuprofen.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

• Pacjenci, u których stosowanie substancji o podobnym mechanizmie działania (np. kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) lub innych leków z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych - NLPZ) powoduje wystąpienie ataków astmy, skurcz oskrzeli, ostre zapalenie błony śluzowej nosa lub pokrzywki lub też u pacjentów, u których występuje nadwrażliwość na te leki.

• Pacjenci z krwawieniem lub perforacją przewodu pokarmowego w wywiadzie, związanym z wcześniejszym leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.

• Pacjenci z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka lub krwawieniem w wywiadzie (dwa lub więcej odrębne epizody stwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia).

• Pacjenci z czynnym krwawieniem lub u których występują choroby związane z krwawieniem (takie jak hemofilia lub zaburzenia krzepnięcia).

• Pacjenci ze stwierdzoną zastoinową niewydolnością serca (klasa II–IV wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych.

• Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

• Ostatnie trzy miesiące ciąży.

• Pierwszy i drugi trymestr ciąży, chyba że istnieją ku temu ważne powody. W takim przypadku należy stosować najniższą skuteczną dawkę.

Należy unikać jednoczesnego stosowania aceklofenaku z innymi lekami z grupy NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy COX-2.

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych można zmniejszyć poprzez stosowanie najmniejszych skutecznych dawek przez najkrótszy czas konieczny do kontrolowania objawów (patrz ryzyko dotyczące działania na przewód pokarmowy i układ sercowo-naczyniowy poniżej).

Zaburzenia żołądka i jelit: Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Stosowanie leków z grupy NLPZ może powodować wystąpienie: wrzodów trawiennych, perforacji lub krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą czasem zakończyć się zgonem, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Po podaniu NLPZ zgłaszano także nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie przebiegu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Z mniejszą częstością zgłaszano zapalenie błony śluzowej żołądka.

Podczas przyjmowania leków z grupy NLPZ zgłaszano także obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca.

Aceklofenak ma zarówno budowę jak i sposób metabolizmu podobny do diklofenaku, dla którego znaczna ilość danych klinicznych i epidemiologicznych konsekwentnie wskazuje na zwiększone ryzyko wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowych (takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu, szczególnie po dużych dawkach i długotrwałym leczeniu). Dane epidemiologiczne potwierdziły także, że po zastosowaniu aceklofenaku istnieje zwiększone ryzyko ostrego zespołu wieńcowego i zawału mięśnia sercowego.

Poniższa tabela działań niepożądanych zawiera działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu. Działania niepożądane przedstawione są według klasyfikacji układów i narządów oraz szacowanej częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000).

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Inne (bardzo rzadkie <1/10 000) działania opisywane w związku ze stosowaniem NLPZ

Zaburzenia nerek i układu moczowego : śródmiąższowe zapalenie nerek.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej : reakcje pęcherzykowe w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.

Wyjątkowo, w czasie ospy wietrznej zgłaszano ciężkie powikłania w postaci zakażeń skóry i tkanek miękkich związane ze stosowaniem NLPZ.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania aceklofenaku w okresie ciąży.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i (lub) rozwój zarodka i (lub) płodu. Dane pochodzące z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz występowania wad serca oraz wytrzewień wrodzonych związanych ze stosowaniem inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Bezwzględne ryzyko występowania wad układu sercowo-naczyniowego zwiększało się w tych badaniach z wartości mniejszej niż 1% do wartości około 1,5%. Prawdopodobnie ryzyko występowania powyższych wad wrodzonych zwiększa się wraz ze stosowaniem większych dawek produktu leczniczego, a także wraz z wydłużaniem okresu leczenia. U zwierząt wykazano, że podawanie inhibitora syntezy prostaglandyn prowadzi do zwiększenia częstości utrat ciąży przed i po zagnieżdżeniu zarodka oraz zwiększenia śmiertelności zarodków i płodów. Dodatkowo, u zwierząt, którym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy, obserwowano zwiększoną częstość występowania różnych wad wrodzonych, w tym wad układu sercowo-naczyniowego.

Stosowanie aceklofenaku od 20. tygodnia ciąży może powodować małowodzie, wynikające z zaburzeń czynności nerek u płodu. Może to wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i jest zazwyczaj odwracalne po jego przerwaniu. Ponadto, odnotowano przypadki zwężenia przewodu tętniczego w następstwie leczenia w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustępowała po przerwaniu leczenia. Z tego powodu nie należy stosować aceklofenaku u kobiet w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania aceklofenaku u kobiet planujących ciążę oraz w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, podawane dawki powinny być możliwie jak najmniejsze, a czas trwania leczenia możliwie najkrótszy. W przypadku kilkudniowego narażenia na aceklofenak od 20. tygodnia ciąży należy rozważyć monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. Należy przerwać stosowanie aceklofenaku w przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego.

Stosowanie wszystkich inhibitorów syntezy prostaglandyn w trzecim trymestrze ciąży może narazić płód na:

• działanie toksyczne na serce i płuca (przedwczesne zwężenie lub zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);

• zaburzenia czynności nerek (patrz powyżej). Matkę i noworodka w końcowym okresie ciąży na:

• wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwpłytkowe, które może wystąpić nawet po zastosowaniu bardzo małych dawek produktu,

• zahamowanie skurczów macicy, prowadzące do opóźnienia lub wydłużenia porodu.

W związku z tym, aceklofenak jest przeciwwskazany do stosowania podczas trzeciego trymestru ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy aceklofenak przenika do mleka ludzkiego.

Jednakże, odnotowano nieznaczne przenikanie aceklofenaku znaczonego radioaktywnie ( ¹⁴ C) do mleka szczurów w okresie laktacji.

Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać i (lub) wstrzymać podawanie aceklofenaku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność

Stosowanie aceklofenaku, podobnie jak innych produktów leczniczych o działaniu hamującym na cyklooksygenazę lub syntezę prostaglandyn, może niekorzystnie wpływać na płodność i nie jest zalecane u kobiet starających się zajść w ciążę. Należy rozważyć zaprzestanie stosowania aceklofenaku u kobiet mających trudności w zajściu w ciążę lub poddającym się badaniom dotyczącym niepłodności.

Brak jest wystarczających danych dotyczących skutków przedawkowania aceklofenaku u ludzi. Objawy mogą obejmować: nudności, wymioty, ból żołądka, zawroty głowy, senność i ból głowy.

Leczenie ostrego zatrucia lekami z grupy NLPZ opiera się głównie na podawaniu leków zobojętniających, o ile to konieczne, oraz na innym leczeniu podtrzymującym i objawowym powikłań, takich jak: niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, drgawki, podrażnienie przewodu pokarmowego i zahamowanie czynności oddechowej.

Postępowanie w przypadku ostrego przedawkowania aceklofenaku stosowanego doustnie polega na zapobieganiu wchłanianiu najszybciej jak to możliwe po przedawkowaniu poprzez płukanie żołądka i podawanie węgla aktywowanego w dawkach wielokrotnych. Wymuszona diureza, dializa lub hemoperfuzja mogą nie być skuteczne w eliminacji leków z grupy NLPZ z powodu ich dużego stopnia wiązania z białkami i szerokiemu metabolizmowi.

Tabletka powlekana

Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 8 mm, gładkie po obu stronach.

Grupa farmakoterapeutyczna: niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne, pochodne kwasu octowego i podobne substancje, kod ATC: M01AB16

Aceklofenak jest substancją niesteroidową o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Uważa się, że mechanizm działania polega na zahamowaniu syntezy prostaglandyn.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym aceklofenak jest szybko wchłaniany, a jego dostępność biologiczna wynosi prawie 100%. Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po około 1,25 do 3 godzin po przyjęciu. Podczas jednoczesnego przyjęcia posiłku T _max jest wydłużony, podczas gdy stopień wchłaniania nie jest zmieniony.

Dystrybucja

Aceklofenak wiąże się w dużym stopniu z białkami (>99,7%). Aceklofenak przenika do płynu maziowego, gdzie osiąga stężenie odpowiadające 60% stężenia w osoczu. Objętość dystrybucji wynosi około 30 L.

Metabolizm

Aceklofenak jest prawdopodobnie metabolizowany przez CYP2C9 do głównego metabolitu 4’-hydroksy-aceklofenaku, którego udział w działaniu klinicznym jest najprawdopodobniej nieistotny. Pośród licznych metabolitów wykryto diklofenak i 4’-hydroksy-diklofenak.

Wydalanie

Średni okres półtrwania w osoczu w fazie eliminacji wynosi 4–4,3 godziny. Klirens wynosi 5 L/h. Około dwóch trzecich podanej dawki jest wydalane z moczem, głównie w postaci sprzęgniętych hydroksymetabolitów. Tylko 1% pojedynczej dawki doustnej jest wydalane w postaci niezmienionej.

Szczególne grupy pacjentów

U osób w podeszłym wieku nie stwierdzono zmian w farmakokinetyce aceklofenaku.

Po podaniu pojedynczej dawki aceklofenaku stwierdzono mniejszą szybkość eliminacji u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby. W badaniu z zastosowaniem dawki wielokrotnej 100 mg raz na dobę, nie stwierdzono różnic w zakresie parametrów farmakokinetycznych pomiędzy pacjentami z łagodną do umiarkowanej marskością wątroby a osobami zdrowymi.

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie stwierdzono znaczących różnic w zakresie farmakokinetyki po podaniu pojedynczej dawki.

Podobnie, jak ma to miejsce w przypadku innych NLPZ, aceklofenak jest słabo tolerowany przez zwierzęta doświadczalne.

Dodatkowo, różnice w farmakokinetyce pomiędzy zwierzętami a człowiekiem utrudniają ocenę potencjalnej toksyczności aceklofenaku. Głównym miejscem działania toksycznego był przewód pokarmowy. Jednakże badania nad toksycznością wykonane z zastosowaniem maksymalnych tolerowanych dawek u szczura, gatunku, który metabolizuje aceklofenak do diklofenaku, oraz u małpy (ekspozycja na niezmieniony aceklofenak) nie wykazały innych działań toksycznych, niż działania powszechnie stwierdzane dla NLPZ.

Badania na zwierzętach wskazują, że nie ma dowodów na działanie teratogenne u szczurów, choć ekspozycja ustrojowa była mała. U królików stosowanie aceklofenaku (10 mg/kg mc. na dobę) spowodowało występowanie różnych zmian morfologicznych u niektórych płodów.

Badania nad działaniem rakotwórczym u myszy (nieznana ustrojowa ekspozycja na aceklofenak) i u szczura (metabolizm do diklofenaku) nie wykazały żadnego oddziaływania rakotwórczego, natomiast badania genotoksyczności dały wynik negatywny.

Pacjenci, którzy podczas stosowania leków z grupy NLPZ doświadczają zawrotów głowy, uczucia wirowania lub innych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Rdzeń tabletki

Celuloza mikrokrystaliczna

Kroskarmeloza sodowa

Powidon K30

Kwas stearynowy

Otoczka

Hypromeloza

Celuloza mikrokrystaliczna

Stearynian magnezu

Nie dotyczy.

Okres ważności

30 miesięcy

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Tabletki powlekane są pakowane w blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowych pudełkach zawierających po 20, 30 lub 60 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.