Neoatricon

Leczenie niedociśnienia u hemodynamicznie niestabilnych noworodków, niemowląt i dzieci w wieku <18 lat.

Przed podjęciem decyzji o podaniu dopaminy chlorowodorku należy uwzględnić stan hemodynamiczny pacjenta i profil farmakodynamiczny dopaminy chlorowodorku.

Podanie dopaminy chlorowodorku powinno być każdorazowo zlecane przez specjalistę z zakresu pediatrii lub intensywnej opieki pediatrycznej, przy dostępności zaplecza pozwalającego na monitorowanie wskaźników czynności układu krążenia i nerek, w tym objętości krwi, rzutu serca, ciśnienia krwi, parametrów EKG i przepływu moczu.

Dawkowanie

Leczenie presorami nie zastępuje podania preparatów krwi, osocza, płynoterapii ani podania elektrolitów. Przed włączeniem leczenia dopaminy chlorowodorkiem należy w możliwie najszerszym zakresie uzupełnić ubytek objętości krwi. Dawkę należy modyfikować powoli i rozważnie, zwłaszcza u noworodków, ze względu na zmienny i zależny od wieku klirens.

Podawanie dopaminy chlorowodorku w infuzji należy rozpoczynać z szybkością 5 µg/kg mc./min i stopniowo zwiększać o 5 µg/kg mc./min. Zalecany zakres dawek wynosi 5–10 µg/kg mc./min. W uzasadnionych przypadkach można zastosować dawki większe niż 10 µg/kg mc./min, maksymalnie do 20 µg/kg mc./min.

Dawkę dopaminy chlorowodorku należy dostosować na podstawie odpowiedzi pacjenta na leczenie, ze szczególnym uwzględnieniem spadku ustalonego natężenia przepływu moczu, nasilającej się tachykardii lub pojawienia się nowych dysrytmii, warunkujących zmniejszenie dawki lub tymczasowe wstrzymanie podawania.

W celu ułatwienia dawkowania dostępne są dwie różne moce dawek dla pacjentów o różnych masach ciała.

Szybkość infuzji można obliczyć za pomocą następującego wzoru:

[Dawka (µg/kg/minuta) x waga (kg) x 60 (minuty/godzinę)] Szybkość infuzji (ml/godzinę) = Stężenie (µg/ml)

Poniżej podano przykład dla każdego stężenia w odpowiedniej masie:

Przykład 1: dla osoby o masie ciała 5 kg przy zalecanej dawce początkowej 5 mcg/kg/min przy stężeniu 1,5 mg/ml, szybkość infuzji będzie następująca:

[5 (µg/kg/minutę) x 5 (kg) x 60 (minut/godzinę)] Szybkość infuzji (ml/godzinę) = = 1,00 (ml/godzinę) 1.500 (µg/ml)

Przykład 2: dla osoby o masie ciała 30 kg przy zalecanej dawce początkowej 5 mcg/kg/min przy stężeniu 4,5 mg/ml, szybkość infuzji będzie następująca:

[5 (µg/kg/minutę) x 30 (kg) x 60 (minut/godzinę)] Szybkość infuzji (ml/godzinę) = = 2,00 (ml/godzinę) 4.500 (µg/ml)

Odstawienie i przerwanie leczenia

Leczenie dopaminy chlorowodorkiem należy przerywać stopniowo, a nie gwałtownie. Dopaminy chlorowodorek należy odstawiać, zmniejszając dawkę o 1 µg/kg mc./min aż do zakończenia infuzji. W fazie odstawienia należy ciągle monitorować status hemodynamiczny.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Ze względu na mały klirens, zwłaszcza u noworodków, należy stosować małe dawki dopaminy chlorowodorku oraz powolne i rozważne dostosowywanie dawki.

Inhibitory MAO

Pacjentów leczonych inhibitorami MAO przed włączeniem dopaminy chlorowodorku należy podawać zmniejszone dawki, a dawka początkowa powinna wynosić 10% zwykle stosowanej dawki.

Sposób podawania

Podanie dożylne. Dopaminy chlorowodorek należy podawać przez centralny dostęp naczyniowy (cewnik pępowinowy [UVC], kaniula centralna z dostępu obwodowego, założony chirurgicznie żylny cewnik centralny). W przypadku braku centralnego dostępu naczyniowego należy umieścić kaniulę w żyle o dużym świetle.

W systemie infuzyjnym należy zastosować odpowiednie urządzenie pomiarowe do mierzenia szybkości i przepływu.

Nie należy podawać innych produktów w infuzji z dopaminy chlorowodorkiem, używając tego samego dostępu naczyniowego. Aby uniknąć zmieszania innych produktów leczniczych z dopaminy chlorowodorkiem, należy podawać je w innym miejscu.

Wyłącznie do jednorazowego użytku. Instrukcja dotycząca postępowania z produktem leczniczym przed podaniem,

Środki znieczulające

Po podaniu cyklopropanu lub środków z grupy halogenowanych węglowodorów stosowanych jako środki znieczulające występuje nadwrażliwość mięśnia sercowego, a jednoczesne stosowanie tych produktów wraz z dopaminy chlorowodorkiem jest przeciwwskazane. Interakcja taka wpływa zarówno na działanie presorowe, jak i na stymulację serca za pośrednictwem receptorów β-adrenergicznych. Alfa- i beta-adrenolityki

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dopaminy chlorowodorku i alfa- oraz beta- adrenolityków. Wpływ dopaminy chlorowodorku na serce jest znoszony przez antagonistycznie działające środki z grupy beta- adrenolityków (takie jak propranolol, acebutolol, atenolol, bisoprolol, nadolol, nebiwolol i metoprolol), a skurcz obwodowych naczyń krwionośnych po podaniu dużych dawek dopaminy chlorowodorku jest znoszony przez antagonistycznie działające środki z grupy alfa- adrenolityków (np. doksazosynę, prazosynę, terazosynę).

Inhibitory MAO

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dopaminy chlorowodorku i inhibitorów MAO. Inhibitory MAO (np. izokarboksazyd, fenelzyna, tranylcypromina, razagilina, selegilina, linezolid) nasilają działanie dopaminy chlorowodorku i czas utrzymywania się jego działania. U pacjentów leczonych inhibitorami MAO przed podaniem dopaminy chlorowodorku konieczne jest więc zastosowanie znacznie zmniejszonej dawki.

Fenytoina

Dożylne podanie fenytoiny pacjentom otrzymującym dopaminy chlorowodorek wywoływało niedociśnienie, bradykardię i zatrzymanie akcji serca. Jeśli fenytoina musi być zastosowana u pacjentów otrzymujących dopaminy chlorowodorek, zaleca się szczególną ostrożność.

Diuretyki

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dopaminy i diuretyków (np. bumetanidu, torasemidu i furosemidu). Dopaminy chlorowodorek może nasilać działanie diuretyków.

Alkaloidy sporyszu

Należy unikać jednoczesnego stosowania dopaminy chlorowodorku i alkaloidów sporyszu (np. ergotaminy) ze względu na możliwość wystąpienia nadmiernego skurczu obwodowych naczyń krwionośnych, co zwiększa ryzyko wystąpienia zgorzeli.

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i guanetydyna

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina, dezypramina, doksepina, imipramina, nortryptylina) i guanetydyna mogą nasilać działanie presyjne w reakcji na podanie dopaminy chlorowodorku.

Inaktywacja dopaminy chlorowodorku przez dodatek substancji alkalizujących

Dopaminy chlorowodorek ulega inaktywacji w roztworze o odczynie zasadowym.

Metoklopramid

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dopaminy i metoklopramidu, ponieważ metoklopramid może osłabiać działanie dopaminy chlorowodorku.

Glikemia

Dopaminy chlorowodorek może zwiększać glikemię, a więc zakłócać działanie przeciwcukrzycowych produktów leczniczych (np. meglitynidów — repaglinidu itd., pochodnych sulfonylomocznika — glipizydu itd.).

Metabolizm u noworodków może łatwo ulegać zaburzeniu, dlatego w tej grupie wiekowej częściej występuje hipo- albo hiperglikemia. Podczas podawania dopaminy chlorowodorku w infuzji należy monitorować parametry metaboliczne, np. ciśnienie krwi i glikemię.

Podanie dopaminy chlorowodorku może powodować uzyskanie fałszywie dodatniego wyniku oznaczania wydalania aminy katecholowej z moczem.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

• Guz chromochłonny lub nadczynność tarczycy.

• Niekontrolowana tachyarytmia przedsionkowa lub komorowa bądź migotanie komór.

• Podawanie wraz z cyklopropanem i środki znieczulające z grupy halogenowanych węglowodorów.

Unikać jednoczesnego podawania w infuzji z innymi produktami leczniczymi.

Inhibitory monoaminooksydazy (MAO)

W celu uniknięcia nasilenia działania u pacjentów leczonych inhibitorami MAO przed włączeniem dopaminy chlorowodorku należy stosować zmniejszone dawki dopaminy chlorowodorku.

Monitorowanie objętości krwi, elektrolitów i ciśnienia rozkurczowego

W przypadku wstrząsu hipowolemicznego wazopresory, w tym dopaminy chlorowodorek, są ogólnie niewskazane. Po rozpoczęciu odpowiedniego uzupełniania płynów w konkretnych przypadkach, w których pomimo takiego uzupełniania ciśnienie krwi pozostaje skrajnie niskie, można rozważyć leczenie wazopresorami. Dopaminy chlorowodorek należy zastosować, jeśli konieczne jest uzyskanie działania inotropowego, chronotropowego i wazokonstrykcyjnego oraz zwiększenie żylnego oporu obwodowego. W przypadku wstrząsu krwotocznego lub hipowolemicznego wazopresory należy jednak stosować z ostrożnością i ściśle monitorować pacjenta.

Podawanie nadmiernej objętości roztworów niezawierających potasu może wywołać znaczną hipokaliemię.

W przypadku zaobserwowania nieproporcjonalnego wzrostu ciśnienia rozkurczowego (tj. znacznego spadku ciśnienia tętna) należy zmniejszyć szybkość infuzji i dokładnie obserwować pacjenta pod kątem dalszych objawów dominującego działania wazokonstrykcyjnego, chyba że jest ono pożądane.

U pacjentów w każdym wieku należy w sposób ciągły oceniać terapię pod kątem objętości krwi, nasilonej kurczliwości serca i rozkładu perfuzji obwodowej oraz wydzielania moczu.

Monitorowanie potencjalnych działań niepożądanych na układ krążenia

Należy dokładnie monitorować pacjentów pod kątem dysrytmii i tachykardii, a w przypadku ich wystąpienia należy rozważyć zmniejszenie szybkości infuzji lub odstawienie dopaminy chlorowodorku, jeśli jest to możliwe ze względów klinicznych. Należy wyrównać odwracalne przyczyny tachykardii, takie jak ubytek objętości, hipoksja lub ból, i zapewnić kontrolę tachykardii.

Choroba naczyń obwodowych

Należy dokładnie monitorować pacjentów pod kątem zmian koloru lub temperatury skóry kończyn. W razie wystąpienia zmian koloru lub temperatury skóry uznawanych za wynikające z osłabienia krążenia w kończynach należy rozważyć korzyści z dalszego podawania dopaminy chlorowodorku w infuzji w kontekście ryzyka ewentualnej martwicy. Zmiany mogą ustąpić po zmniejszeniu szybkości infuzji lub jej przerwaniu. Dopaminy chlorowodorek nawet w małych dawkach może wywoływać martwicę skóry, a jej ryzyko jest szczególnie wysokie u pacjentów z zaburzeniem krążenia w obwodowych częściach ciała i w przypadku podawania dużych dawek (≥10 µg/kg mc./min).

Dawkę należy modyfikować powoli i rozważnie, zwłaszcza u noworodków, ze względu na zmienny i zależny od wieku klirens. Noworodki mogą być bardziej wrażliwe na działanie wazokonstrykcyjne.

Należy unikać podawania podskórnego, domięśniowego lub dotętniczego, ponieważ działanie wazokonstrykcyjne może spowodować uszkodzenie tkanek.

Wynaczynienie

Dopaminy chlorowodorek w infuzji należy, jeśli to tylko możliwe, podawać do dużej żyły, ograniczając możliwość przedostawania się do tkanki okołonaczyniowej w obszarze miejsca podania. Wynaczynienie może powodować martwicę i złuszczanie się sąsiadujących tkanek. Niedokrwienie można odwrócić przez nasączanie iniekcyjne dotkniętego obszaru wazodylatatorem. W przypadku stwierdzenia wynaczynienia należy zastosować strzykawkę z cienką igłą hipodermiczną do obfitego nasączania iniekcyjnego obszaru niedokrwienia.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Zaburzenia czynności nerek i wątroby wpływają na klirens dopaminy chlorowodorku — w każdym z tych przypadków zmniejsza się on dwukrotnie. U młodszych dzieci, a zwłaszcza noworodków, klirens cechuje się wysoką zmiennością, dlatego zaleca się dokładne monitorowanie.

Skutek odstawienia

Dopaminy chlorowodorek w infuzji należy odstawiać stopniowo, aby uniknąć wystąpienia niepożądanego niedociśnienia. Aby zapobiec ponownemu wystąpieniu niedociśnienia, konieczne może być stopniowe zmniejszanie dawki dopaminy chlorowodorku przy jednoczesnym zwiększaniu objętości krwi przez dożylną podaż płynów. Nagłe odstawienie dopaminy chlorowodorku w infuzji może spowodować wystąpienie znacznego niedociśnienia. Patrz też instrukcje dotyczące odstawiania w punkcie 4.2.

Wstrząs septyczny

Z powodu doniesień o zwiększonej liczbie zgonów w związku z zastosowaniem dopaminy jako leku pierwszego rzutu u dzieci, młodzieży i dorosłych ze wstrząsem septycznym nie zaleca się podawania dopaminy jako leku pierwszego rzutu u dzieci, młodzieży.

Operacja serca

Dopaminy chlorowodorek stosuje się selektywnie u dzieci i młodzieży z zespołem małego rzutu serca (ang. low cardiac output syndrome, LCOS) i niskim systemowym oporem naczyniowym (ang. systemic vascular resistance, SVR) w celu poprawy pojemności minutowej serca. Stosowanie dopaminy chlorowodorku u pacjentów z podwyższonym SVR albo podwyższonym płucnym oporem naczyniowym (ang. pulmonary vascular resistance, PVR) jest na ogół ograniczone ze względu na możliwość nasilenia się nieprawidłowości dotyczących oporu naczyniowego. Decyzję o podaniu dopaminy chlorowodorku podczas operacji serca należy zawsze podejmować z uwzględnieniem stanu klinicznego konkretnego pacjenta.

Przypadki podwyższonego ciśnienia w tętnicy płucnej

Dopaminy chlorowodorek, zwłaszcza w dużych dawkach, może zwiększać płucny opór naczyniowy. W przypadku podawania dopaminy chlorowodorku pacjentom z podwyższonym ciśnieniem w tętnicy płucnej zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych i unikanie podawania dawek większych niż 10 µg/kg mc./min. W przypadku ostrego nadciśnienia płucnego dopaminy chlorowodorek należy podawać tylko wtedy, gdy po ocenie stanu hemodynamicznego i klinicznego konkretnego pacjenta uznaje się to za niezbędne.

Ryzyko krwotoku dokomorowego (ang, intraventricular haemorrhage, IVH) / krwawienia podwyściółkowego

Aby zmniejszyć ryzyko IVH / krwawienia podwyściółkowego, pracownik należący do fachowego personelu medycznego powinien ściśle monitorować — w warunkach oddziału intensywnej terapii noworodka — ciśnienie krwi i parametry hemodynamiczne niemowląt otrzymujących dopaminy chlorowodorek. W razie konieczności należy dostosować dawkę, tak by utrzymać stabilne ciśnienie krwi i zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych, takich jak tachykardia, wynaczynienie w miejscu wstrzyknięcia, nieproporcjonalny wzrost ciśnienia rozkurczowego, ból w klatce piersiowej, palpitacje i niedociśnienie. Ogólny sposób postępowania w przypadku IVH / krwawienia podwyściółkowego powinien obejmować leczenie wspomagające i stosowanie środków ograniczających czynniki ryzyka z innych niż wazoaktywne produkty lecznicze.

Ryzyko zakażenia

Należy rozważyć potencjalny niekorzystny wpływ dopaminy chlorowodorku w kontekście ryzyka zakażenia, zwłaszcza w przypadku stosowania dużych dawek lub przez dłuższy czas. Decyzja o podaniu dopaminy chlorowodorku lub dowolnego innego produktu wazoaktywnego powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta, ryzyka zakażenia i potencjalnych korzyści z leczenia. W opiece nad pacjentami otrzymującymi dopaminy chlorowodorek niezbędne jest dokładne monitorowanie i środki zapobiegające zakażeniom.

Jaskra z wąskim kątem przesączania

Nie zaleca się dopaminy u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania. Substancje alkalizujące

Jeśli wskazane jest jednoczesne stosowanie sodu wodorowęglanu w leczeniu kwasicy, należy podawać go przez oddzielną linię infuzyjną z oddzielnego pojemnika lub zestawu do podawania.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Podanie dopaminy chlorowodorku w infuzji zmniejsza wydzielanie tyreotropiny (TSH) i prolaktyny przez przysadkę. Zmniejszenie stężenia TSH wywołane przez dopaminy chlorowodorek może utrudnić wczesne rozpoznanie wrodzonej niedoczynności tarczycy, charakteryzującej się dużym stężeniem TSH przy małym stężeniu T4. Dlatego zaleca się oznaczenie stężenia TSH i T4 u wszystkich noworodków nie tylko w ramach podstawowych badań przesiewowych, lecz także po przerwaniu leczenia dopaminy chlorowodorkiem.

Prolaktyna

Wiadomo, że dopaminy chlorowodorek zmniejsza stężenie prolaktyny w surowicy. Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Produkt zawiera sodu pirosiarczyn, który w rzadkich przypadkach może wywoływać ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w każdej dawce, to jest produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Poza działaniem wazokonstrykcyjnym po niezamierzonym podaniu dopaminy chlorowodorku w infuzji do tętnicy pępowinowej nie zidentyfikowano innych działań niepożądanych swoistych dla dzieci i młodzieży.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Dane w poniższej tabeli pochodzą z badań klinicznych i z okresu po wprowadzeniu do obrotu oraz dotyczą populacji pacjentów dorosłych. W populacji dzieci i młodzieży nie można oszacować częstości zdarzeń niepożądanych. Działania niepożądane wymieniono poniżej z podziałem na klasy układów i narządów (SOC) i częstość występowania. Najczęstsze działania podano jako pierwsze, zastosowano następujące konwencje dotyczące częstości: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100), rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o danej częstości występowania działania niepożądane są wymienione według nasilenia w porządku malejącym.

Tabela 1. Działania niepożądane zaobserwowane w badaniach klinicznych i w okresie po wprowadzeniu do obrotu

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Opis wybranych działań niepożądanych

Zaburzenia czynności przysadki

Ze względu na aktywację receptorów D2 w przysadce mózgowej dopaminy chlorowodorek ogranicza wydzielanie prolaktyny i tyreotropiny (TSH), przy czym to ostatnie prowadzi do ograniczenia uwalniania T4 z tarczycy. Przerwanie stosowania dopaminy może mieć działanie odwrotne i powodować nadmierne uwalnianie prolaktyny, TSH i T4 z odbicia.

Nasilona hipoksemia

Dopamina może nasilać hipoksemię przez różne mechanizmy, np. niedopasowanie wentylacji do perfuzji, tj. nasilony dopływ krwi nawet do obszarów z hipowentylacją pęcherzykową (powstanie przecieku płucnego), zwłaszcza u pacjentów zależnych od respiratora. Ponadto dopamina może zwiększać układowe zużycie tlenu (VO2).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

Ciąża

Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania dopaminy chlorowodorku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające. Nie zaleca się stosowania produktu Neoatricon w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy dopaminy chlorowodorek przenika do mleka ludzkiego. Nie należy jednak spodziewać się wpływu na organizm niemowląt karmionych piersią ze względu na krótki okres półtrwania w osoczu dopaminy chlorowodorku stosowanego w dawkach leczniczych. Dlatego produkt Neoatricon może być stosowany podczas karmienia piersią. Informacje o prolaktynie,

Płodność

Brak dostępnych danych.

Możliwe objawy przedawkowania to: znaczny spadek ciśnienia krwi, tachykardia, arytmie z częstoskurczem, wzrost ciśnienia końcoworozkurczowego w lewej komorze z wynikowym przekrwieniem płucnym lub obrzękiem płucnym, napady dławicy piersiowej (zwłaszcza u pacjentów z występującą chorobą wieńcową), nieswoisty ból w klatce piersiowej, palpitacje, nudności, wymioty, uczucie zimna w kończynach i sinicę. Objawy te są szybko odwracalne po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu infuzji, ponieważ okres półtrwania dopaminy chlorowodorku w organizmie nie przekracza 2 minut.

Jeśli takie środki nie skutkują, należy rozważyć podanie alfa-adrenolityku w infuzji.

1. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobach serca; leki wpływające na receptory adrenergiczne i dopaminergiczne, kod ATC: C01CA04

Mechanizm działania

Dopaminy chlorowodorek pobudza receptory adrenergiczne współczulnego układu nerwowego. Ma on zasadniczo bezpośrednie działanie stymulujące na receptory β1-adrenergiczne, ale wydaje się też wywierać pośredni wpływ, wynikający z uwalniania noradrenaliny z miejsc jej magazynowania.

Wydaje się również, że dopaminy chlorowodorek oddziałuje na swoiste receptory dopaminergiczne w nerkowych, krezkowych, wieńcowych i śródmózgowych łożyskach naczyniowych, wywołując rozszerzenie naczyń. Dopaminy chlorowodorek ma niewielki wpływ na receptory β2-adrenergiczne albo nie ma go wcale.

W większych dawkach (10–20 µg/kg mc./min) dopaminy chlorowodorek pobudza też receptory α1, co powoduje skurcz naczyń krwionośnych i wzrost obwodowego oporu naczyniowego.

Działanie farmakodynamiczne

Podstawowe działania dopaminy chlorowodorku zależą od podanej dawki.

W dożylnych dawkach wynoszących 0,5–2 µg/kg mc./min dopaminy chlorowodorek oddziałuje głównie na receptory dopaminergiczne; w dożylnych dawkach 2–10 µg/kg mc./min — pobudza także receptory β1-adrenergiczne, co zwiększa pojemność minutową serca.

W wyższych dawkach dopaminy chlorowodorek stymuluje też receptory alfa-1-adrenergiczne. Skutkuje to skurczem naczyń krwionośnych, zwiększonym obwodowym oporem naczyniowym i wzrostem ciśnienia krwi. Działanie presyjne dopaminy chlorowodorku można wykorzystać do podniesienia ciśnienia krwi w przypadku niedociśnienia lub wstrząsu.

Skurcz naczyń krwionośnych wywoływany przez dopaminy chlorowodorek lub inny środek oddziałujący na naczynia krwionośne następuje w obrębie zarówno naczyń obwodowych, jak i płucnych. Może to wywołać zmiany w obwodowym oporze naczyniowym i ciśnieniu krwi, a także płucny opór naczyniowy.

U wcześniaków, w porównaniu z niemowlętami urodzonymi we właściwym terminie i ze starszymi dziećmi, często występują różnice fizjologiczne. Jedną z nich jest dojrzewanie receptorów adrenergicznych, w tym receptorów beta-1, które mogą nie być w pełni rozwinięte i wykazywać zmienną odpowiedź na działanie dopaminy chlorowodorku, silniej lub słabiej wpływając na kurczliwość serca w porównaniu ze starszymi niemowlętami lub z osobami dorosłymi.

U niektórych wcześniaków może występować znaczna dodatnia odpowiedź inotropowa, a u innych odpowiedź może być bardziej ograniczona.

Takie różnice w dojrzewaniu receptorów i zmienność międzyosobnicza wymagają dokładnego monitorowania i dostosowywania dawki dopaminy chlorowodorku w celu uzyskania optymalnej pracy serca i ograniczenia ryzyka działań niepożądanych.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym dopaminy chlorowodorek ulega szybkiemu metabolizmowi w przewodzie pokarmowym. Po podaniu dożylnym działanie dopaminy chlorowodorku pojawia się w ciągu 5 minut i utrzymuje przez krócej niż 10 minut.

Dystrybucja

Dopamina jest szeroko dystrybuowana w organizmie, ale nie przenika w znacznym stopniu przez barierę krew-mózg. Nie wiadomo, czy dopamina przenika przez łożysko.

Metabolizm

Okres półtrwania dopaminy chlorowodorku w osoczu wynosi w przybliżeniu 2 minuty. Dopaminy chlorowodorek jest metabolizowany w wątrobie, nerkach i osoczu przez MAO i katecholo-O-metylotransferazę do nieaktywnych związków — kwasu homowanilinowego (HVA) i kwasu 3,4-dihydroksyfenylooctowego. U pacjentów otrzymujących inhibitory MAO czas utrzymywania się działania dopaminy chlorowodorku może wynieść nawet godzinę. Około 25% podanej dawki dopaminy chlorowodorku jest metabolizowane do noradrenaliny w zakończeniach nerwów układu adrenergicznego.

Eliminacja

Dopaminy chlorowodorek jest wydalany z moczem, głównie jako HVA oraz jego postaci sprzężone siarczan i glukuronid, a także jako kwas 3,4-dihydroksyfenylooctowy. Bardzo mała część dawki jest wydalana w stanie niezmienionym. Po podaniu dopaminy chlorowodorku wyznakowanego radioizotopem zgodnie z doniesieniami około 80% radioaktywnego związku jest wydalane z moczem w ciągu 24 godzin.

Dzieci i młodzież

Okres półtrwania w fazie eliminacji u noworodków wynosi 5–11 minut. U krytycznie chorych niemowląt i dzieci zgodnie z doniesieniami klirens wynosi 48–168 ml/kg mc./min, przy czym większe wartości dotyczą pacjentów młodszych.

U niemowląt, a zwłaszcza noworodków, klirens dopaminy chlorowodorku jest niemożliwy do przewidzenia i może być nawet dwukrotnie wyższy u dzieci <2 lat.

W przypadku poważnie chorych niemowląt zaobserwowano znaczną zmienność międzyosobniczą w farmakokinetyce dopaminy chlorowodorku, a na podstawie szybkości infuzji nie można było dokładnie przewidzieć stężeń w osoczu. Znaczna zmienność klirensu częściowo wyjaśnia szeroki zakres wymaganych dawek dopaminy chlorowodorku.

Dostępne dane wskazują, że farmakokinetyka dopaminy chlorowodorku jest zbliżona do tej u osób dorosłych. Nie zaobserwowano dużej zmienności międzyosobniczej. Nie wykazano spójnej zależności między klirensem a wiekiem.

Dane niekliniczne istotne z punktu widzenia lekarza zlecającego — poza tymi wymienionymi w innych punktach charakterystyki produktu leczniczego — nie są dostępne.

W przypadku dopaminy chlorowodorku nie prowadzono ustandaryzowanych badań działania szkodliwego na rozrodczość. W przeprowadzonych badaniach uzyskano sprzeczne wyniki.

1. PDANE FARMACEUTYCZNE

Nie dotyczy.

Sodu pirosiarczyn (E223)

Rozcieńczony kwas chlorowodorowy (do dostosowania pH) Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH)

Woda do wstrzykiwań

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. Unikać mieszania tego produktu leczniczego z substancjami zasadowymi (w tym z sodu wodorowęglanem), środkami utleniającymi i solami żelaza.

NIE dodawać dopaminy chlorowodorku do sodu wodorowęglanu roztworu do wstrzykiwań i innych roztworów do podawania dożylnego o odczynie zasadowym.

Mieszaniny ampicyliny i dopaminy w 5% roztworze glukozy są zasadowe, ze względu na niezgodności farmaceutyczne dochodzi do rozkładu obydwu leków; w związku z tym nie należy ich ze sobą mieszać.

Należy unikać mieszania z gentamycyny siarczanem, cefalotyny solą sodową, cefalotyny solą sodową neutralną lub oksacyliny solą sodową, chyba że nie są dostępne inne odpowiednie alternatywy.

Mieszaniny dopaminy i amfoterycyny B w 5% roztworze glukozy wykazują niezgodność farmaceutyczną ze względu na natychmiastowe wytrącanie się osadu po zmieszaniu.

Okres ważności

3 lata.

Po pierwszym otwarciu ten produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Wszelkie niezużyte pozostałości należy usunąć po upływie 24 godzin.

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Fiolka z przezroczystego szkła typu I z korkiem z gumy bromobutylowej, zabezpieczonym aluminiowym kapslem typu flip-off.

Wielkość opakowania:

Neoatricon 1,5 mg/ml roztwór do infuzji: pojedyncze pudełko tekturowe zawierające fiolkę 30 ml.

Neoatricon 4,5 mg/ml roztwór do infuzji: pojedyncze pudełko tekturowe zawierające fiolkę 50 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Nie używać tego produktu leczniczego, jeśli roztwór jest nieprzejrzysty, mętny lub przebarwiony. Produkt leczniczy nie wymaga rozcieńczenia przed podaniem.

Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć.

Usunąć fiolkę i niewykorzystaną zawartość po upływie 24 godzin.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

1. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

   DOPUSZCZENIE DO OBROTU

BrePco Biopharma Ltd.

Suite One, The Avenue Beacon Court, Sandyford Dublin D18HX31 Irlandia

1. NUMER POZWOLENIA (NUMERY POZWOLEŃ) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/24/1804/001 – 1,5 mg / ml 1 fiolkę EU/1/24/1804/002 – 4,5 mg / ml 1 fiolkę

1. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

   I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 27-05-2024

1. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

   CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu ANEKS II

1. WYTWÓRCA ODPOWIEDZIALNY (WYTWÓRCY ODPOWIEDZIALNI)

   ZA ZWOLNIENIE SERII

2. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE ZAOPATRZENIA I

   STOSOWANIA

3. INNE WARUNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE DOPUSZCZENIA DO

   OBROTU

4. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE BEZPIECZNEGO I

   SKUTECZNEGO STOSOWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO

5. WYTWÓRCA ODPOWIEDZIALNY ZA ZWOLNIENIE SERII

Nazwa i adres wytwórcy odpowiedzialnego za zwolnienie serii

Pharmadox Healthcare Ltd. KW20A Kordin Industrial Park Paola PLA3000 Malta

1. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE ZAOPATRZENIA I STOSOWANIA

Produkt leczniczy wydawany na receptę do zastrzeżonego stosowania (patrz aneks I: charakterystyka produktu leczniczego,).

1. INNE WARUNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE DOPUSZCZENIA DO OBROTU

Okresowe raporty o bezpieczeństwie stosowania (ang. Periodic safety update reports, PSURs)

Wymagania do przedłożenia okresowych raportów o bezpieczeństwie stosowania tego produktu leczniczego są określone w wykazie unijnych dat referencyjnych (wykaz EURD), o którym mowa w art. 107c ust. 7 dyrektywy 2001/83/WE i jego kolejnych aktualizacjach ogłaszanych na europejskiej stronie internetowej dotyczącej leków.

Podmiot odpowiedzialny powinien przedłożyć pierwszy okresowy raport o bezpieczeństwie stosowania (PSUR) tego produktu w ciągu 6 miesięcy po dopuszczeniu do obrotu.

1. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE BEZPIECZNEGO I

   SKUTECZNEGO STOSOWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO

Plan zarządzania ryzykiem (ang. Risk Management Plan, RMP)

Podmiot odpowiedzialny podejmie wymagane działania i interwencje z zakresu nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii wyszczególnione w RMP, przedstawionym w module 1.8.2 dokumentacji do pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, i wszelkich jego kolejnych aktualizacjach.

Uaktualniony RMP należy przedstawiać:

• na żądanie Europejskiej Agencji Leków;

• w razie zmiany systemu zarządzania ryzykiem, zwłaszcza w wyniku uzyskania nowych informacji, które mogą istotnie wpłynąć na stosunek ryzyka do korzyści, lub w wyniku uzyskania istotnych informacji, dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego lub odnoszących się do minimalizacji ryzyka.

ANEKS III OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ I ULOTKA DLA PACJENTA

1. OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH PUDEŁKO TEKTUROWE — 1,5 mg/ml (fiolka 30 ml) 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Neoatricon 1,5 mg/ml roztwór do infuzji dopaminy chlorowodorek

Dla noworodków i dzieci o masie ciała do 9 kg.

2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ (SUBSTANCJI CZYNNYCH)

Każdy mililitr roztworu zawiera 1,5 mg dopaminy chlorowodorku. Każda fiolka zawiera 45 mg dopaminy chlorowodorku w 30 ml.

3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH

W skład produktu wchodzą też:

Sodu pirosiarczyn (E223)

Rozcieńczony kwas chlorowodorowy (do dostosowania pH) Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH)

Woda do wstrzykiwań 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Roztwór do infuzji 45 mg/30 ml 1 × fiolka 30 ml 5. SPOSÓB I DROGA (DROGI) PODANIA Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku. Podanie dożylne.

Wyłącznie do jednorazowego użytku.

6.

OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI 7. INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE 8. TERMIN WAŻNOŚCI EXP 9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI WŁAŚCIWE 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO BrePco Biopharma Limited Suite One, The Avenue Beacon Court, Sandyford Dublin D18HX31 Irlandia 12. NUMER POZWOLENIA (NUMERY POZWOLEŃ) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU EU/1/24/1804/001 13. NUMER SERII<, KODY DONACJI I PRODUKTU> Lot 14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI 15. INSTRUKCJA UŻYCIA 16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A Zaakceptowano uzasadnienie braku informacji systemem Braille’a.

17. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR — KOD 2D Obejmuje kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR — DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA PC SN NN INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH Etykieta fiolki — 1,5 mg/ml (fiolka 30 ml) 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Neoatricon 1,5 mg/ml roztwór do infuzji dopaminy chlorowodorek Dla noworodków i dzieci o masie ciała do 9 kg.

2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ (SUBSTANCJI CZYNNYCH) Każdy mililitr roztworu zawiera 1,5 mg dopaminy chlorowodorku.

3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH W skład produktu wchodzą też: E 223 Rozcieńczony kwas chlorowodorowy Sodu wodorotlenek Woda do wstrzykiwań 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Roztwór do infuzji 30 ml 45 mg/30 ml 5. SPOSÓB I DROGA (DROGI) PODANIA Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku. Podanie dożylne.

Wyłącznie do jednorazowego użytku.

6.

OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI 7. INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE 8. TERMIN WAŻNOŚCI EXP 9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI WŁAŚCIWE 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO

BrePco Biopharma Limited 12. NUMER POZWOLENIA (NUMERY POZWOLEŃ) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU EU/1/24/1804/001 13. NUMER SERII<, KODY DONACJI I PRODUKTU>

Lot 14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI 15. INSTRUKCJA UŻYCIA 16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A 17. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR — KOD 2D 18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR — DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH PUDEŁKO TEKTUROWE — 4,5 mg/ml (fiolka 50 ml) 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Neoatricon 4,5 mg/ml roztwór do infuzji dopaminy chlorowodorek

Dla dzieci o masie ciała ≥10 kg.

2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ (SUBSTANCJI CZYNNYCH)

Każdy mililitr roztworu zawiera 4,5 mg dopaminy chlorowodorku. Każda fiolka zawiera 225 mg dopaminy chlorowodorku w 50 ml.

3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH

W skład produktu wchodzą też:

Sodu pirosiarczyn (E223)

Rozcieńczony kwas chlorowodorowy (do dostosowania pH) Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH)

Woda do wstrzykiwań 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA

Roztwór do infuzji 225 mg/50 ml 1 × fiolka 50 ml 5. SPOSÓB I DROGA (DROGI) PODANIA

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku. Podanie dożylne.

Wyłącznie do jednorazowego użytku.

6.

OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI

7. INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE 8. TERMIN WAŻNOŚCI EXP 9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI WŁAŚCIWE 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO

BrePco Biopharma Limited Suite One, The Avenue Beacon Court, Sandyford Dublin D18HX31

Irlandia 12. NUMER POZWOLENIA (NUMERY POZWOLEŃ) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU EU/1/24/1804/002 13. NUMER SERII<, KODY DONACJI I PRODUKTU>

Lot 14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI 15. INSTRUKCJA UŻYCIA 16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A 17. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR — KOD 2D

Obejmuje kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR — DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA PC SN NN INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH

Etykieta fiolki — 4,5 mg/ml (fiolka 50 ml) 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Neoatricon 4,5 mg/ml roztwór do infuzji dopaminy chlorowodorek

Dla dzieci o masie ciała ≥10 kg.

2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ (SUBSTANCJI CZYNNYCH) Każda fiolka o pojemności 50 ml zawiera 225 mg dopaminy chlorowodorku.

3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH W skład produktu wchodzą też: E 223

Rozcieńczony kwas chlorowodorowy Sodu wodorotlenek

Woda do wstrzykiwań 4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA Roztwór do infuzji 50 ml 225 mg/50 ml 5. SPOSÓB I DROGA (DROGI) PODANIA Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku. Podanie dożylne.

Wyłącznie do jednorazowego użytku.

6.

OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI

7. INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE 8. TERMIN WAŻNOŚCI EXP 9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI WŁAŚCIWE 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO BrePco Biopharma Limited 12. NUMER POZWOLENIA (NUMERY POZWOLEŃ) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU EU/1/24/1804/002 13. NUMER SERII<, KODY DONACJI I PRODUKTU>

Lot 14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI 15. INSTRUKCJA UŻYCIA 16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A 17. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR — KOD 2D 18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR — DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA

1. ULOTKA DLA PACJENTA