Naloxone Accord

• Całkowite lub częściowe odwracanie hamującego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), szczególnie depresji oddechowej wywołanej opioidami naturalnymi lub syntetycznymi.

• Rozpoznanie podejrzanego ostrego przedawkowania lub zatrucia opioidami.

• Całkowite lub częściowe odwrócenie depresji oddechowej i innej depresji ośrodkowego układu nerwowego u noworodków, których matki otrzymywały opioidy.

  Naloxone Accord jest wskazany do stosowania u osób dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt o masie ciała powyżej 4 kg.

Informacje ogólne

Produkt leczniczy można wstrzykiwać dożylnie ( iv.) lub domięśniowo ( im.) lub może być podawany we wlewie dożylnym.

Naloxone Accord powinien być podawany wyłącznie przez personel medyczny.

Niezgodności i instrukcje dotyczące rozcieńczania produktu przed podaniem patrz punkty 6.2 i 6.6. Podawanie domięśniowe produktu Naloxone Accord należy stosować wyłącznie w przypadkach, gdy dożylne podanie nie jest możliwe.

Najszybszy początek działania uzyskiwany jest po podaniu dożylnym, dlatego ten sposób podawania zalecany jest w ostrych przypadkach.

Jeżeli Naloxone Accord podawany jest im., należy koniecznie pamiętać, iż początek działania jest wolniejszy niż po wstrzyknięciu iv. Czas działania zależy od dawki oraz drogi podania naloksonu chlorowodorku i waha się od 45 minut do 4 godzin.

Należy brać ponadto pod uwagę, iż konieczne dawki im. są na ogół wyższe niż dawki iv., oraz, że dawka musi być indywidualnie dobrana u każdego pacjenta.

Ponieważ jest możliwe, że czas działania niektórych opiatów (np. dekstropropoksyfenu, dihydrokodeiny, metadonu) jest dłuższy niż czas działania naloksonu chlorowodorek, pacjent musi być stale kontrolowany, a w razie konieczności należy podać mu kolejne dawki.

Całkowite lub częściowe odwracanie depresji OUN, szczególnie depresji oddechowej, wywołanej opioidami naturalnymi lub syntetycznymi: Dorośli: Dawkowanie jest ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta w celu uzyskania optymalnej odpowiedzi oddechowej, przy jednoczesnym utrzymaniu wystarczającego znieczulenia. Zwykle wystarczające jest wstrzyknięcie iv. od 0,1 do 0,2 mg naloksonu chlorowodorku (około 1,5-3 mikrogramów/kg). Jeśli to konieczne, dodatkowe iniekcje iv. 0,1 mg mogą być podawane w odstępach 2 minutowych do czasu osiągnięcia zadowalającego oddychania i świadomości.

Dodatkowa iniekcja może okazać znowu konieczna w ciągu 1 do 2 godzin, w zależności od rodzaju antagonizowanej substancji czynnej (krótko działająca lub o powolnym uwalnianiu), podawanej ilości oraz czasu i sposobu podawania. Naloxone Accord może być alternatywnie podawany jako wlew iv.

Wlew dożylny: Czas działania niektórych opioidów jest dłuższy niż czas działania naloksonu chlorowodorku w bolusie iv.. Dlatego w sytuacjach, gdy wiadomo, że substancje te wywołują depresję lub istnieją powody, aby to podejrzewać, naloksonu chlorowodorek należy podawać w postaci ciągłego wlewu. Szybkość wlewu ustalana jest indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od reakcji pacjenta na iv. bolus oraz reakcji pacjenta na podanie wlewu iv. Należy dokładnie rozważyć zastosowanie ciągłego wlewu dożylnego i w razie potrzeby zastosować wspomaganie oddychania.

Dzieci i młodzież: Początkowo, 0,01-0,02 mg naloksonu chlorowodorku na kg iv. w odstępach 2-3 minut, do czasu uzyskania zadowalającego oddychania i świadomości. Dodatkowe dawki mogą się okazać konieczne w odstępach 1- do 2-godzinnych, w zależności od odpowiedzi pacjenta oraz dawki i czasu działania podawanego opiatu.

Naloxone Accord w ampułko-strzykawce nie należy stosować u niemowląt o masie ciała mniejszej niż 4 kg.

Rozpoznanie podejrzewanego ostrego przedawkowania lub zatrucia opioidami

Dorośli: Najczęściej dawka początkowa wynosi 0,4-2 mg naloksonu chlorowodorku, podawana dożylnie.

Jeżeli bezpośrednio po wstrzyknięciu dożylnym nie uzyskuje się pożądanego stopnia poprawy funkcji oddechowej, należy powtarzać wstrzyknięcie dożylne w odstępach 2-3 minutowych. Naloxone Accord można również wstrzykiwać domięśniowo (dawka początkowa zwykle 0,4-2 mg), jeśli podanie dożylne nie jest możliwe. Jeżeli 10 mg naloksonu chlorowodorku nie powoduje znaczącej poprawy, sugeruje to, że depresja jest częściowo lub całkowicie wywołana przez inne stany patologiczne lub przez substancje aktywne inne niż opiaty.

Dzieci i młodzież: Najczęstsza dawka początkowa wynosi zwykle 0,01 mg naloksonu chlorowodorku/kg masy ciała podawanego dożylnie. Jeśli nie zostanie osiągnięta zadowalająca odpowiedź kliniczna, można podać dodatkową iniekcję 0,1 mg/kg. U poszczególnych pacjentów może być również konieczny wlew dożylny. Jeżeli podanie iv. nie jest możliwe, Naloxone Accord możne być również wstrzykiwany im.

(początkowa dawka 0,01 mg/kg masy ciała), podzielony na kilka dawek).

Naloxone Accord w ampułko-strzykawce nie należy stosować u niemowląt o masie ciała mniejszej niż 4 kg.

Znoszenie depresji oddechowej i innej depresji OUN u noworodków, których matki otrzymywały opioidy: Najczęstsze dawkowanie wynosi 0,01 mg naloksonu chlorowodorku na kg masy ciała iv.. Jeżeli przy tym dawkowaniu czynność oddechowa nie zostanie przywrócona do zadowalającego poziomu, wstrzyknięcie możne być powtarzane w odstępach 2-3 minutowych. Jeżeli podanie iv. jest niemożliwe, Naloxone Accord możne być również wstrzyknięty im. (dawka początkowa 0,01 mg/kg masy ciała).

Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku z istniejącą wcześniej chorobą układu krążenia lub otrzymujących leki potencjalnie kardiotoksyczne, produkt Naloxone Accord należy ostrożnie stosować, ponieważ po podaniu naloksonu chlorowodorku u pacjentów po operacjach wystąpiły poważne działania sercowo-naczyniowe niepożądane, takie jak częstoskurcz komorowy i migotanie komór.

Każda ampułko-strzykawka o pojemności 1 mL zawiera 400 mikrogramów naloksonu chlorowodorku (w postaci naloksonu chlorowodorku dwuwodnego).

Pełny wykaz substancji pomocniczych,

Działanie naloksonu chlorowodorku wynika z interakcji z opioidami i agonistami opioidów. Podczas podawania osobom uzależnionym od opioidów, u niektórych osób podawanie naloksonu chlorowodorku może spowodować wystąpienie objawów zespołu odstawiennego. Odnotowywano nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, obrzęk płuc i zatrzymanie akcji serca.

Nie wykazano interakcji z barbituranami i lekami uspokajającymi podczas stosowania standardowej dawki naloksonu chlorowodorku.

Dane na temat interakcji z alkoholem nie są jednoznaczne. U pacjentów z zatruciem kilkoma substancjami (opioidy i leki uspokajające lub alkohol), w zależności od przyczyny zatrucia, istnieje możliwość wystąpienia wolniejszego działania naloksonu chlorowodorku.

Podczas podawania naloksonu chlorowodorku pacjentom, którzy otrzymali buprenorfinę jako lek przeciwbólowy, całkowite działanie przeciwbólowe może być przywrócone. Uważa się, że wynika to z faktu, że krzywa zależności dawka-efekt dla buprenorfiny przyjmuje kształt łuku, ze zmniejszeniem działania przeciwbólowego w przypadku dużych dawek. Jednak odwrócenie depresji oddechowej spowodowanej buprenorfiną jest ograniczone.

Odnotowano ciężkie nadciśnienie tętnicze podczas podawania naloksonu chlorowodorku w przypadku śpiączki wywołanej przedawkowaniem klonidyny.

Naloxone Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na naloksonu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Pacjentom, którzy otrzymali duże dawki opioidów lub osobom uzależnionym od opioidów należy podawać Naloxone Accord z dużą ostrożnością. Nagłe odwrócenie działania opioidów u tych pacjentów może spowodować wystąpienie ostrego zespołu odstawiennego. Opisywano nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, obrzęk płuc i zatrzymanie czynności serca. Odnosi się to również do noworodków takich pacjentek.

Pacjenci w zadowalający sposób reagujący na leczenie naloksonu chlorowodorkiem muszą być nadal ściśle monitorowani. Działanie opioidów może być dłuższe niż działanie naloksonu chlorowodorku i mogą być konieczne nowe wstrzyknięcia.

Naloksonu chlorowodorek nie jest skuteczny w leczeniu depresji oddechowej wywołanej lekami nieopioidowymi. Odwrócenie depresji oddechowej wywołanej podaniem buprenorfiny może być niecałkowite. Jeżeli odpowiedź na podanie produktu jest niepełna, należy zastosować wentylację mechaniczną.

Po zastosowaniu opioidów podczas zabiegu chirurgicznego należy unikać nadmiernych dawek chlorowodorku naloksonu, ponieważ może to powodować podniecenie, wzrost ciśnienia krwi i klinicznie istotne odwrócenie działania przeciwbólowego. Zbyt szybkie odwrócenie działania opioidów może wywołać nudności, wymioty, pocenie się lub tachykardię.

Zgłaszano wywoływane przez naloksonu chlorowodorek przypadki niedociśnienia tętniczego, nadciśnienia tętniczego, częstoskurczu komorowego, migotania komór i obrzęku płuc. Te działania niepożądane obserwowano w okresie pooperacyjnym najczęściej u pacjentów z chorobami układu krążenia lub stosujących leki wywierające podobne działania niepożądane na układ sercowo- naczyniowy. Mimo że nie potwierdzono jednoznacznie związku przyczynowo-skutkowego, należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Naloxone Accord u pacjentów z chorobami serca lub przyjmujących względnie kardiotoksyczne leki, powodujące częstoskurcz komorowy, migotanie komór i zatrzymanie akcji serca (np. kokaina, metamfetamina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antagoniści wapnia, leki beta-adrenolityczne, digoksyna).

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę 1 mL (0,4 mg), to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Częstość występowania zdefiniowano następująco: bardzo często: ≥ 1/10 często: ≥ 1/100 do <1/10 niezbyt często: ≥ 1/1000 do < 1/100 rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1000 bardzo rzadko: < 1/10 000 częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Zaburzenia układu immunologicznego

Bardzo rzadko: reakcje alergiczne (pokrzywka, zapalenie błony śluzowej nosa, duszność, obrzęk Quinckego), wstrząs anafilaktyczny.

Zaburzenia układu nerwowego

Często: zawroty głowy, ból głowy. Niezbyt często: drżenie, pocenie się. Rzadko: drgawki, napięcie mięśniowe.

Drgawki występują rzadko po podaniu naloksonu chlorowodorku, jednak związek przyczynowo-skutkowy nie został ustalony. Stosowanie dawek wyższych niż zalecane w okresie pooperacyjnym może prowadzić do wystąpienia napięcia mięśniowego.

Zaburzenia serca

Często: tachykardia.

Niezbyt często: zaburzenia rytmu serca, bradykardia.

Bardzo rzadko: migotanie komór, zatrzymanie czynności serca.

Zaburzenia naczyniowe

Często: niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze.

Niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze i zaburzenia rytmu serca (w tym częstoskurcz komorowy i migotanie komór) występowały w okresie pooperacyjnym po zastosowaniu naloksonu chlorowodorku. Działania niepożądane sercowo-naczyniowe występowały częściej u pacjentów w okresie pooperacyjnym z istniejącymi wcześniej chorobami układu krążenia lub pacjentów otrzymujących inne leki, które powodują podobne działania niepożądane na układ sercowo-naczyniowy.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Bardzo rzadko: obrzęk płuc.

Obrzęk płuc również występowały w przypadku stosowania naloksonu chlorowodorku okresie pooperacyjnym.

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często: nudności. Często: wymioty.

Niezbyt często: biegunka, suchość w jamie ustnej.

Nudności i wymioty były zgłaszane u pacjentów po operacji, którzy otrzymali dawki większe niż zalecane. Związek przyczynowo-skutkowy jednak nie został ustalony, a objawy mogą być oznakami nagłego znoszenia wpływu opioidów.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko: rumień wielopostaciowy.

Odnotowano jeden przypadek rumienia wielopostaciowego, który ustąpił niezwłocznie po przerwaniu podawania naloksonu.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często: ból pooperacyjny.

Niezbyt często: hiperwentylacja, podrażnienie ściany naczynia (po podaniu dożylnym); miejscowe podrażnienie i stan zapalny (po podaniu domięśniowym).

Stosowanie dawek większych niż zalecane w okresie pooperacyjnym może doprowadzić do powrotu bólu. Nagłe odwrócenie działania opioidów może wywoływać hiperwentylację.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 fax: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.

Ciąża

Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania naloksonu chlorowodorku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję.

Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Nie należy stosować produktu leczniczego w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Naloksonu chlorowodorek może wywołać objawy z odstawienia u noworodków.

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy naloksonu chlorowodorek przenika do mleka kobiecego i nie ustalono jaki wpływ wywiera nalokson na dzieci karmione piersią. Dlatego należy unikać karmienia piersią przez 24 godziny po zastosowaniu.

Biorąc pod uwagę wskazania oraz szeroki indeks terapeutyczny, nie oczekuje się wystąpienia przedawkowania. Jednorazowe dawki 10 mg naloksonu chlorowodorku podawane dożylnie były tolerowane bez odnotowania żadnych działań niepożądanych ani zmian w wynikach laboratoryjnych.

Stosowanie większych dawek niż zalecane w okresie pooperacyjnym może prowadzić do powrotu bólu i napięcia mięśniowego.

Roztwór do wstrzykiwania / do infuzji w ampułko-strzykawce.

Klarowny, bezbarwny roztwór, praktycznie wolny od cząstek, o pH 3,1 - 4,5 i osmolalności 250 - 350 mOsmol/kg.

Grupa farmakoterapeutyczna: Antidota Kod ATC: V03AB15

Mechanizm działania i efekty farmakodynamiczne

Naloksonu chlorowodorek, półsyntetyczna pochodna morfiny (N-allilo-nor-oksymorfon), jest specyficznym antagonistą, który kompetycyjnie działa na receptory opioidowe. Wykazuje bardzo wysokie powinowactwo do receptorów opioidowych przez co wypiera zarówno agonistów opioidowych i jak częściowych antagonistów, takich jak np. pentazocyna, ale również nalorfina. Naloksonu chlorowodorek nie przeciwdziała depresji ośrodkowej wywołanej lekami nasennymi lub innymi środkami nieopioidowymi i nie posiada właściwości "agonistycznych" lub podobnych do morfiny, charakterystycznych dla innych antagonistów opiatów. Nawet duże dawki produktu leczniczego (10-krotność zwykłej dawki terapeutycznej) powodują nieistotne działanie znieczulające, jedynie lekką senność i nie powodują depresji oddechowej, działania psychotomimetycznego, zmian krążenia lub zwężenia źrenic.

Podczas nieobecności opiatów lub agonistycznego działania innych antagonistów opiatów, nie wykazuje on zasadniczo aktywności farmakologicznej. Naloksonu chlorowodorek może być stosowany również w diagnostyce różnicowej, ponieważ w przeciwieństwie do nalorfiny nie powoduje zaostrzenia depresji oddechowej wywołanej innymi substancjami.

Nie wykazano, aby naloksonu chlorowodorek wywoływał tolerancję lub powodował uzależnienie fizyczne lub psychiczne. W przypadku uzależnienia od opioidów podanie naloksonu chlorowodorek nasili objawy uzależnienia fizycznego. Po podaniu dożylnym działanie farmakologiczne naloksonu chlorowodorek widoczne jest na ogół w ciągu 2 minut. Czas działania antagonistycznego jest uzależniony od dawki, ale mieści się na ogół w zakresie od 1 do 4 godzin. Konieczność powtarzania dawek zależy od ilości, rodzaju oraz drogi podania opiatu, którego działanie musi zostać odwrócone.

Wchłanianie

Naloksonu chlorowodorek jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego, ale poddawany jest w znacznym stopniu metabolizmowi pierwszego przejścia i w związku z tym szybko inaktywowany po podaniu doustnym. Pomimo, iż lek jest skuteczny po podaniu doustnym, dawki konieczne do całkowitego odwrócenia działania opiatów są znacznie wyższe niż dawki podawane pozajelitowo. Dlatego też naloksonu chlorowodorek podawany jest pozajelitowo.

Dystrybucja

Po podaniu pozajelitowym naloksonu chlorowodorek ulega szybkiej dystrybucji do tkanek i płynów ciała, szczególnie do mózgu, ponieważ lek ten jest wysoce lipofilny. U dorosłych ludzi objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi około 2 L/kg. Wiązanie z białkami w zakresie od 32 do 45%. Naloksonu chlorowodorek łatwo przechodzi przez łożysko; nie wiadomo jednak, czy naloksonu chlorowodorek przenika do mleka kobiecego.

Metabolizm

Naloksonu chlorowodorek jest szybko metabolizowany w wątrobie, głównie w procesie sprzęgania z kwasem glukuronowym, a następnie wydalany z moczem.

Eliminacja

Naloksonu chlorowodorek ma krótki okres półtrwania osoczowego, wynoszący około 1-1,5 godziny po podaniu pozajelitowym. Okres półtrwania osoczowego u noworodków wynosi około 3 godziny. Całkowity klirens ogólnoustrojowy wynosi 22 mL/minutę/kg.

Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań toksyczności ostrej i toksyczności po podaniu wielokrotnym, nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla człowieka.

W badaniach działania mutagennego uzyskano słabo dodatnie wyniki w teście mutagenności Amesa oraz w teście aberracji chromosomalnych na limfocytach ludzkich in vitro oraz ujemne wyniki w teście mutagenności HGPRT in vitro na komórkach V79 chomika chińskiego i teście aberracji chromosomalnych szpiku kostnego szczura in vivo.

Do dnia dzisiejszego nie przeprowadzono badań, które określałyby potencjał rakotwórczy naloksonu chlorowodorku.

Zależne od dawki zmiany tempa poporodowego rozwoju neurobehawioralnego oraz nieprawidłowe wyniki badania czynności mózgu opisywane były u szczurów po narażeniu in utero. U szczurów opisywano poza tym wzrost śmiertelności noworodków oraz zmniejszoną masę ciała po ekspozycji w późnym okresie ciąży.

Pacjentów, którzy otrzymali naloksonu chlorowodorek w celu odwrócenia działania opioidów należy ostrzec, aby unikali prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn oraz wykonywania innych czynności wymagających wysiłku fizycznego lub psychicznego, przez co najmniej 24 godzin, ponieważ działanie opioidów może powrócić.

Sodu chlorek Kwas solny, stężony (do ustalenia pH) woda do wstrzykiwań

Nie zaleca się mieszania naloksonu z produktami zawierającymi wodorosiarczyny, pirosiarczyny, aniony długołańcuchowe z roztworami o dużej masie cząsteczkowej lub alkalicznymi.

Nie wolno mieszać tego produktu z innymi produktami medycznymi, z wyjątkiem wymienionych w części 6.6.

Ampułko-strzykawka o pojemności 1 mL z bezbarwnego szkła z nasadką, tłokiem korka (szary korek z gumy bromobutylowej) i trzonem (polipropylen). Na cylindrze strzykawki znajduje się podziałka co 0,1 mL.

Ampułko-strzykawka jest dostarczana z igłą (23 G; 30 mm), zapakowaną w zewnętrzne pudełko (pudełko z zamknięciem typu Twist).

Wielkości opakowań: jedna ampułko-strzykawka i jedna igła.