Ircolon Forte

Leczenie objawowe: zaburzeń motoryki i dolegliwości jelitowych określane jako zespół jelita drażliwego; bólu związanego z zaburzeniami czynnościowymi przewodu pokarmowego i dróg żółciowych:

• biegunka,
• zaparcia,
• bóle brzucha,
• stany skurczowe jelit.

Dorośli. Zespół jelita drażliwego: 100 mg maleinianu trimebutyny (pół tabl.) 3x/dobę przed posiłkiem. W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć do 600 mg/dobę w dawkach podzielonych, czyli 1 tabl. 200 mg podawana 3x/dobę.

Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego oraz dróg żółciowych -

• biegunka, zaparcia: 200 mg maleinianu trimebutyny (1 tabl.) 1-2x/dobę przed posiłkiem;
• bóle brzucha, stany skurczowe jelit: 100 mg maleinianu trimebutyny (pół tabl.) 3x/dobę przed posiłkiem.

W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć do 600 mg/dobę.Dzieci powyżej 12 lat. Maleinian trimebutyny można stosować u dzieci w dawce nie wyższej niż 6 mg/kg mc./dobę.

Tabl. należy połykać, popijając szklanką wody.

Lek zawiera trimebutynę, która jest syntetycznym agonistą obwodowych receptorów opioidowych µ, δ oraz κ. Mechanizm działania polega na bezpośrednim oddziaływaniu na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego i regulacji zaburzeń czynności motorycznej bez wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Trimebutyna w odróżnieniu od innych opioidów, takich jak morfina czy kodeina, nie wykazuje selektywności w stosunku do żadnego z 3 typów receptorów opioidowych, dzięki czemu charakteryzuje się zarówno działaniem pobudzającym, jak i hamującym na perystaltykę przewodu pokarmowego. Proces normalizacji czynności motorycznej rozpoczyna się już po 30 minutach od podania leku.

1 tabl. zawiera 200 mg trimebutyny maleinianu.

Zotepina może zwiększać działanie antycholinergiczne trimebutyny.

Trimebutyna przedłuża i nasila działanie d-tubokuraryny.

Trimebutyna osłabia działanie cyzaprydu.

Jednoczesne stosowanie trimebutyny i prokainamidu może nasilać hamujący wpływ nerwu błędnego na przewodnictwo w mięśniu sercowym, co może objawiać się nadmiernym przyspieszeniem rytmu serca.

Jednoczesne stosowanie trimebutyny i leków działających na kanały wapniowe (np. antagoniści kanału wapniowego), kaptoprylu, midazolamu zmniejsza dokomórkowy napływ jonów wapniowych, co może prowadzić do hamowania skurczu mięśni gładkich jelit.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat.

Produkt leczniczy zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Zaburzenia psychiczne: (bardzo rzadko) niepokój.

Zaburzenia układu nerwowego:

• (często) senność,
• ospałość,
• uczucie zmęczenia,
• zawroty głowy,
• uczucie ciepła lub zimna,
• bóle głowy,
• apatia.

Zaburzenia ucha i błędnika: (bardzo rzadko) osłabienie słuchu.

Zaburzenia serca: (rzadko) zaburzenia rytmu serca.

Zaburzenia żołądka i jelit:

• (często) suchość w ustach,
• zaburzenia smaku,
• biegunka,
• niestrawność,
• bóle nadbrzusza,
• odrętwienie ust,
• nudności,
• wymioty,
• zaparcia,
• uczucie pragnienia.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

• (rzadko) zaburzenia czynności wątroby;
• (bardzo rzadko) zapalenie wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

• (niezbyt często) wysypka;
• (bardzo rzadko) świąd, pokrzywka, zaczerwienienie, pęcherze, grudki, wysięk, rumień wielopostaciowy.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych: (bardzo rzadko) zatrzymanie moczu.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:

• (bardzo rzadko) zaburzenia menstruacji,
• bolesne powiększenie piersi u kobiet,
• ginekomastia u mężczyzn,
• ból piersi.

Badania diagnostyczne: (rzadko) wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT).

Badania na zwierzętach nie wykazały jakiegokolwiek działania teratogennego. Nie przeprowadzono odpowiednich, kontrolowanych badań z zastosowaniem trimebutyny u kobiet w ciąży. W trakcie podawania trimebutyny ciężarnym samicom szczurów i królików, nie zaobserwowano działania teratogennego ani żadnego szkodliwego wpływu na rozwój. Stosowanie trimebutyny w okresie ciąży można rozważyć jedynie w przypadku, gdy potencjalne korzyści z leczenia przewyższają ryzyko dla matki oraz płodu. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania produktu u kobiet karmiących piersią. Brak danych odnośnie wpływu trimebutyny na płodność.

W razie podejrzenia przedawkowania leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zaleca się płukanie żołądka i leczenie objawowe.