Inpremzia

Produkt leczniczy Inpremzia jest wskazany do stosowania w leczeniu cukrzycy.

Dawkowanie

Siła działania insuliny ludzkiej wyrażana jest w jednostkach międzynarodowych.

Dawkowanie produktu Inpremzia jest ustalane indywidualnie i określane odpowiednio do zapotrzebowania pacjenta. Indywidualne zapotrzebowanie wynosi zwykle od 0,3 do 1 jednostki międzynarodowej /kg m.c./dobę. Dostosowanie dawki może być konieczne w przypadku, gdy pacjenci zwiększają aktywność fizyczną, zmieniają dotychczasową dietę lub w przypadku wystąpienia chorób współistniejących.

Szczególne populacje pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

Produkt leczniczy Inpremzia może być stosowany u osób w podeszłym wieku.

U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się częstsze monitorowanie stężenia glukozy we krwi oraz indywidualne dostosowywanie dawki insuliny.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Zaburzenia czynności nerek i wątroby mogą zmniejszać zapotrzebowanie pacjenta na insulinę.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się częstsze monitorowanie stężenia glukozy we krwi oraz indywidualne dostosowywanie dawki insuliny.

Dzieci i młodzież

Produkt leczniczy Inpremzia może być stosowany u dzieci i młodzieży. Zmiana stosowanych insulinowych produktów leczniczych

W razie zmiany z innych insulinowych produktów leczniczych konieczne może być dostosowanie dawki insuliny ludzkiej.

Zaleca się staranne monitorowanie stężenia glukozy we krwi w czasie zmiany stosowanego rodzaju insuliny, w trakcie otrzymywania przez pacjenta krótkotrwałej terapii z zastosowaniem produktu leczniczego Inpremzia oraz podczas zmiany na poprzednio stosowany insulinowy produkt leczniczy.

Sposób podawania

Produkt Inpremzia jest insuliną ludzką szybkodziałającą. Podaje się go dożylnie w drodze infuzji. Produkt leczniczy powinien podawać członek fachowego personelu medycznego.

Szybkość infuzji powinna być dostosowana odpowiednio do indywidualnych potrzeb pacjenta i stężenia glukozy we krwi. Podczas infuzji insuliny konieczne jest monitorowanie stężenia glukozy we krwi.

Szczegółowe instrukcje znajdują się na końcu ulotki dołączonej do opakowania.

Każdy worek zawiera 100 ml, co odpowiada 100 jednostkom międzynarodowym (co odpowiada 3,5 mg). 1 ml roztworu zawiera 1 jednostkę międzynarodową insuliny ludzkiej*.

*Insulina wytwarzana jest w komórkach drożdży Pichia pastoris metodą rekombinacji DNA. Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każdy worek zawiera około 17 mmol sodu (około 386 mg).

Wiele produktów leczniczych ma wpływ na metabolizm glukozy.

Następujące substancje mogą zmniejszać zapotrzebowanie pacjenta na insulinę: doustne leki przeciwcukrzycowe, inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), leki beta-adrenolityczne, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACEI), salicylany, steroidy anaboliczne i sulfonamidy.

Następujące substancje mogą zwiększać zapotrzebowanie pacjenta na insulinę: doustne środki antykoncepcyjne, leki tiazydowe, glikokortykosteroidy, hormony tarczycy, sympatykomimetyki, hormon wzrostu i danazol.

Leki beta-adrenolityczne mogą maskować objawy hipoglikemii.

Oktreotyd i lanreotyd mogą zwiększać lub zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę. Alkohol może nasilać lub zmniejszać hipoglikemizujące działanie insuliny.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Kontrola wzrokowa

Produkty lecznicze podawane pozajelitowo należy przed podaniem ocenić czy nie widać w nich cząstek i zmiany barwy, o ile pozwala na to roztwór i pojemnik. Produktu nie należy podawać, jeżeli roztwór nie jest przezroczysty, zawiera widoczne cząstki lub opakowanie jest uszkodzone. Podawać natychmiast po podłączeniu zestawu do infuzji.

Hiperglikemia

Niewystarczające dawkowanie lub przerwanie leczenia, zwłaszcza w przypadku cukrzycy typu 1, może prowadzić do wystąpienia hiperglikemii i kwasicy ketonowej. Pierwsze objawy hiperglikemii zwykle pojawiają się stopniowo, w ciągu kilku godzin lub dni. Obejmują one wzmożone pragnienie, zwiększoną częstość oddawania moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwienioną, suchą skórę, suchość w jamie ustnej i utratę łaknienia, jak również acetonowy zapach z ust. W przypadku cukrzycy typu 1 nieleczone zdarzenia hiperglikemiczne prowadzą do kwasicy ketonowej, mogącej stanowić zagrożenie życia pacjenta.

Hipoglikemia

Pominięcie posiłku lub nieplanowany intensywny wysiłek fizyczny może prowadzić do wystąpienia hipoglikemii.

Do hipoglikemii może dojść, gdy dawka insuliny jest za duża w stosunku do zapotrzebowania pacjenta. W przypadku podejrzenia hiperglikemii lub hipoglikemii nie wolno stosować produktu leczniczego Inpremzia. Po ustabilizowaniu stężenia glukozy we krwi należy rozważyć modyfikację dawki.

Należy poinformować pacjentów, że w przypadku znacznej poprawy kontroli stężenia glukozy we krwi, np. w wyniku zintensyfikowanej insulinoterapii, mogą zmieniać się typowe dla nich objawy zapowiadające hipoglikemię. U osób od dawna chorujących na cukrzycę objawy zapowiadające hipoglikemię mogą przestać występować.

Równocześnie występujące choroby, zwłaszcza zakażenia i stany gorączkowe, zwykle zwiększają zapotrzebowanie pacjenta na insulinę. Współistniejące choroby nerek, wątroby lub choroby mające wpływ na nadnercza, przysadkę mózgową lub tarczycę mogą powodować konieczność zmiany dawki insuliny.

Jeśli pacjent zmienia leczenie z jednego typu insulinowego produktu leczniczego na inny, objawy zapowiadające hipoglikemię mogą ulec zmianie lub stać się mniej nasilone w porównaniu z objawami występującymi podczas stosowania poprzedniego typu insuliny.

Zmiana stosowanych insulinowych produktów leczniczych

Zmiana typu lub marki produktu insulinowego powinna odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza. Zmiany stężenia, marki (wytwórcy), typu, pochodzenia (insulina zwierzęca, insulina ludzka lub analog insuliny) i (lub) metody wytwarzania (rekombinowane DNA lub insulina pochodzenia zwierzęcego) mogą powodować konieczność zmiany dawki.

Ponieważ produkt leczniczy Inpremzia nie jest przeznaczony do długotrwałego leczenia, pacjenci mogą kontynuować stosowanie innych rodzajów insuliny, jakie zostały im przepisane.

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia/infuzji

Tak jak w przypadku leczenia innymi produktami insulinowymi w miejscu infuzji mogą wystąpić reakcje, takie jak ból, zaczerwienienie, pokrzywka, stan zapalny, zasinienie, obrzęk i świąd. Reakcje zwykle ustępują w ciągu kilku dni lub tygodni. W rzadkich przypadkach reakcje w miejscu infuzji mogą powodować konieczność przerwania leczenia tym produktem leczniczym.

Stosowanie produktu Inpremzia w skojarzeniu z pioglitazonem

Zgłaszano przypadki niewydolności serca związane z leczeniem pioglitazonem w skojarzeniu z insuliną, które dotyczyły w szczególności pacjentów obciążonych czynnikami ryzyka wystąpienia niewydolności serca. Powinno to być brane pod uwagę w przypadku rozważania leczenia skojarzonego pioglitazonem i produktem Inpremzia. Jeśli stosuje się takie leczenie skojarzone, pacjentów należy obserwować pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów niewydolności serca, przyrostu masy ciała i obrzęku. Należy zaprzestać stosowania pioglitazonu w przypadku nasilenia się objawów ze strony serca.

Substancje pomocnicze (sód)

Ten produkt leczniczy zawiera 386 mg sodu (ok. 17 mmol) w każdym 100 ml worku infuzyjnym, co odpowiada 20% zalecanej przez WHO maksymalnej dawki dobowej sodu u osób dorosłych, wynoszącej 2 g. Produkt Inpremzia uważa się za produkt o dużej zawartości sodu. Należy wziąć pod uwagę tę informację szczególnie u pacjentów na diecie ubogosodowej.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym w trakcie leczenia jest hipoglikemia. Częstość występowania hipoglikemii różni się w zależności od populacji pacjentów, schematu dawkowania i stopnia kontroli glikemii, patrz „Opis wybranych działań niepożądanych” poniżej.

Na początku leczenia insuliną mogą wystąpić zaburzenia refrakcji, obrzęk i reakcje w miejscu wstrzyknięcia/infuzji (ból, zaczerwienienie, pokrzywka, stan zapalny, zasinienie, obrzęk i świąd). Reakcje te są zwykle przemijające. Szybka poprawa kontroli glikemii może być związana ze stanem określanym jako ostra neuropatia bólowa, który jest zwykle odwracalny. Intensyfikacja leczenia insuliną z szybką poprawą kontroli glikemii może być związana z przemijającym nasileniem się objawów retinopatii cukrzycowej, podczas gdy długotrwała poprawa kontroli glikemii zmniejsza ryzyko progresji retinopatii cukrzycowej.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Działania niepożądane przedstawiono w oparciu o dane kliniczne i zgodnie z terminologią MedDRA oraz klasyfikacją układów i narządów. Częstość występowania działań niepożądanych określono zgodnie z poniższą klasyfikacją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

*patrz „Opis wybranych działań niepożądanych” Opis wybranych działań niepożądanych

Reakcje anafilaktyczne

Występowanie uogólnionych reakcji nadwrażliwości (w tym uogólnionej wysypki skórnej, świądu, potów, zaburzeń żołądkowo-jelitowych, obrzęku naczynioruchowego, trudności w oddychaniu, kołatania serca i spadku ciśnienia krwi) jest bardzo rzadkie, ale może stanowić zagrożenie życia.

Hipoglikemia

Hipoglikemia jest najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym. Może wystąpić, gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności i (lub) drgawek, a w następstwie do przemijającego lub trwałego upośledzenia czynności mózgu, a nawet do zgonu. Objawy hipoglikemii zwykle pojawiają się nagle. Mogą to być: zimne poty, chłodna blada skóra, znużenie, nerwowość lub drżenie, niepokój, nienaturalne uczucie zmęczenia lub osłabienia, stan splątania, zaburzenie koncentracji, senność, uczucie silnego głodu, zaburzenia widzenia, ból głowy, nudności i kołatanie serca.

W badaniach klinicznych insuliny ludzkiej częstość występowania hipoglikemii zmieniała się w zależności od populacji pacjentów, schematu dawkowania i stopnia kontroli glikemii.

Dzieci i młodzież

Na podstawie informacji uzyskanych po wprowadzeniu produktu do obrotu i pochodzących z badań klinicznych dotyczących insuliny ludzkiej częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci i młodzieży nie wykazują żadnych różnic w stosunku do szerszego doświadczenia w populacji ogólnej.

Inne szczególne populacje

Na podstawie informacji uzyskanych po wprowadzeniu produktu do obrotu i pochodzących z badań klinicznych dotyczących insuliny ludzkiej częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie wykazują żadnych różnic w stosunku do szerszego doświadczenia w populacji ogólnej.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .

Ciąża

Nie ma ograniczeń w stosowaniu insuliny w leczeniu cukrzycy w okresie ciąży, ponieważ insulina nie przenika przez barierę łożyskową.

Zarówno hipoglikemia, jak i hiperglikemia, które mogą pojawić się w przypadku niewłaściwie kontrolowanej cukrzycy, zwiększają ryzyko wewnątrzmacicznego uszkodzenia płodu i jego śmierci. W okresie ciąży lub jej planowania u pacjentek z cukrzycą zalecane są zatem częstsze kontrole stężenia glukozy we krwi i monitorowanie ich stanu zdrowia. Zapotrzebowanie na insulinę zwykle zmniejsza się w pierwszym trymestrze ciąży, a następnie zwiększa się w drugim i trzecim trymestrze. Po porodzie zapotrzebowanie na insulinę zazwyczaj szybko powraca do wartości sprzed okresu ciąży.

Karmienie piersią

Nie ma ograniczeń w stosowaniu produktu Inpremzia w okresie karmienia piersią. Leczenie insuliną matek karmiących piersią nie stwarza zagrożenia dla dziecka. Konieczne może być dostosowanie dawki.

Płodność

Badania na zwierzętach dotyczące wpływu insuliny ludzkiej na reprodukcję nie wykazały niepożądanego wpływu na płodność.

Nie można dokładnie określić dawki insuliny prowadzącej do przedawkowania, ale hipoglikemia może rozwijać się stopniowo w przypadku podania zbyt dużej dawki w stosunku do zapotrzebowania pacjenta.

• W leczeniu epizodów łagodnej hipoglikemii można stosować glukozę lub produkty zawierające cukier podawane doustnie. Zaleca się, aby pacjenci z cukrzycą zawsze mieli przy sobie produkty zawierające cukier.

• Ciężka hipoglikemia, prowadząca do utraty przytomności, może być leczona glukagonem (0,5 mg do 1,0 mg), podawanym domięśniowo lub podskórnie przez odpowiednio przeszkoloną osobę, lub glukozą podawaną dożylnie przez członka fachowego personelu medycznego. Jeżeli stan pacjenta nie poprawia się w ciągu 10 do 15 minut po podaniu glukagonu, konieczne jest dożylne podanie glukozy.

Po odzyskaniu przytomności przez pacjenta zaleca się doustne podanie węglowodanów, aby zapobiec nawrotowi hipoglikemii.

Roztwór do infuzji.

Przezroczysty, bezbarwny, wodny roztwór.

Zakres pH wynosi 6,5-7,2, a zakres osmolalności wynosi 255-345 mOsm/kg.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

Grupa farmakoterapeutyczna: produkty lecznicze stosowane w cukrzycy, insuliny i analogi do wstrzykiwań, szybkodziałające, insulina (ludzka), kod ATC: A10AB01.

Produkt leczniczy Inpremzia jest produktem leczniczym biopodobnym. Szczegółowe informacje są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne

Działanie insuliny polegające na zmniejszaniu stężenia glukozy we krwi wynika z ułatwiania wychwytu glukozy w komórkach mięśni i tkanki tłuszczowej, gdzie insulina wiąże się z odpowiednimi receptorami, oraz z jednoczesnego hamowania uwalniania glukozy z wątroby.

Badanie kliniczne przeprowadzone w jednym z oddziałów intensywnej opieki medycznej zajmującym się leczeniem hiperglikemii (stężenie glukozy powyżej 10 mmol/l) u 204 pacjentów z cukrzycą i 1344 pacjentów bez cukrzycy poddanych poważnym zabiegom chirurgicznym, wykazało, że normoglikemia (stężenie glukozy 4,4 - 6,1 mmol/l), osiągnięta po dożylnym podaniu insuliny, zmniejszała śmiertelność o 42% (z 8% do 4,6%).

Inpremzia jest insuliną szybkodziałającą, podawaną w drodze infuzji dożylnej.

Czas działania insuliny (tj. zmniejszanie stężenia glukozy) może charakteryzować się znaczną zmiennością wewnątrz- i międzyosobniczą, a także może różnić się w zależności od dawki.

Okres półtrwania insuliny w krwiobiegu wynosi kilka minut. Profil działania insuliny jest zatem określony wyłącznie przez charakterystykę wchłaniania.

Produkt Inpremzia jest podawany dożylnie, a zatem typowe czynniki związane z pacjentem, które mają zwykle wpływ na wchłanianie, takie jak miejsce wstrzyknięcia czy grubość podskórnej tkanki tłuszczowej, nie wpływają na profil farmakodynamiczny, ponieważ produkt natychmiast dostaje się do układu krążenia.

Wchłanianie

W porównaniu do insuliny podawanej podskórnie, której szczyt działania występuje w ciągu 1,5 do 2,5 godzin po podaniu, stężenie insuliny w surowicy wzrasta szybko po podaniu w drodze dożylnej infuzji.

Dystrybucja

Nie stwierdzono całkowitego wiązania z białkami osocza, z wyjątkiem krążących przeciwciał insulinowych (o ile są obecne).

Metabolizm

Insulina ludzka jest rozkładana przez proteazę insulinową lub enzymy rozkładające insulinę i prawdopodobnie białkową izomerazę dwusiarczkową. Proponowano kilka miejsc rozpadu (hydrolizy) cząsteczki insuliny ludzkiej; żaden z metabolitów pochodzący z procesu rozpadu nie jest aktywny.

Eliminacja

Okres półtrwania w fazie eliminacji insuliny wynosi kilka minut. Dzieci i młodzież

Nie badano farmakokinetyki produktu Inpremzia u dzieci i młodzieży.

Dane niekliniczne, pochodzące z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.

W rezultacie hipoglikemii może dojść do osłabienia zdolności koncentracji i zwolnienia czasu reakcji. Może to stanowić ryzyko w sytuacjach, w których zdolności te są szczególnie ważne (np. podczas prowadzenia samochodu lub obsługiwania maszyn).

Pacjenci powinni zostać poinformowani o sposobach zapobiegania hipoglikemii podczas prowadzenia pojazdu. Jest to szczególnie ważne u tych pacjentów, u których objawy zapowiadające hipoglikemię są słabo nasilone lub nie występują, lub u których hipoglikemia występuje często. W takich przypadkach należy rozważyć, czy możliwe jest prowadzenie pojazdów.

Sodu chlorek

Sodu diwodorofosforan, jednowodny Disodu wodofosforan, bezwodny Woda do wstrzykiwań

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

Okres ważności

Przed otwarciem

2 lata przy przechowywaniu w lodówce (2°C–8°C).

Produkt Inpremzia można przechowywać w temperaturze poniżej 25°C przez jeden ciągły okres do 30 dni, ale nie przekraczający pierwotnego terminu ważności. Nowy termin ważności musi być zapisany na opakowaniu. Produktu Inpremzia nie należy ponownie umieszczać w lodówce.

Po podłączeniu zestawu do infuzji do worka

Produkt leczniczy należy zużyć natychmiast.

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać.

Worek przechowywać w pudełku tekturowym dla ochrony przed światłem podczas przechowywania w lodówce.

Warunki przechowywania w temperaturze do 25°C,

Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu,

Worki infuzyjne: 100 ml roztworu w worku z wielowarstwowego plastiku (polietylenu, nylonu, polichlorku winylu) z plastikowym (poliolefinowym) portem do infuzji.

Wielkość opakowania: 12 worków infuzyjnych 100 ml. Każdy worek jest umieszczony w tekturowym opakowaniu pośrednim.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Wyłącznie do jednorazowego użytku.

Ten produkt leczniczy to gotowy do użycia roztwór do infuzji. Nie zawiera portu do podawania leku i nie wolno go mieszać z innymi produktami leczniczymi.

Worek infuzyjny należy poddać ocenie wzrokowej i nie używać, jeżeli roztwór nie jest przezroczysty i bezbarwny, zawiera cząstki, lub jeżeli worek jest uszkodzony lub przecieka. Nie używać tego produktu leczniczego, jeżeli był zamrożony.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.