Imreplys

Produkt leczniczy Imreplys należy wstrzykiwać podskórnie w brzuch, udo lub ramię.

Produkt leczniczy Imreplys może być podawany samodzielnie lub przez opiekuna.

Imreplys należy rozpuścić w 1 ml wody do wstrzykiwań. Instrukcje dotyczące przygotowywania i podawania odtworzonego proszku Imreplys znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania, punkt 3, „Jak stosować lek Imreplys”.

Każda fiolka zawiera 250 µg sargramostymu*.

Po rekonstytucji każdy ml zawiera 250 µg sargramostymu.

*Sargramostym to ludzki czynnik wzrostu stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów (GM-CSF) wytwarzany za pomocą technologii rekombinowanego DNA w systemie ekspresji drożdży ( S. cerevisiae ).

Dostępne są ograniczone dane dotyczące interakcji między lekami. U pacjentów otrzymujących zarówno sargramostym, jak i produkty lecznicze, które indukują leukocytozę (np. kortykosteroidy, inne czynniki stymulujące tworzenie kolonii, lit) może występować zwiększone ryzyko wystąpienia leukocytozy.

Stwierdzone w wywiadzie ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, na ludzkie GM-CSF lub produkty pochodne drożdży lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Bezpieczeństwo stosowania sargramostymu oceniano przy użyciu wszystkich dostępnych źródeł, w tym na podstawie badań klinicznych z udziałem dorosłych i dzieci w różnych wskazaniach, badań z udziałem zdrowych ochotników oraz planowanych i nieplanowanych zgłoszeń oraz zdarzeń opisanych w publikacjach.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najpoważniejszymi działaniami niepożądanymi leku (ADR), które wystąpiły podczas leczenia sargramostymem, były:

• ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja;

• obrzęk hemodynamiczny, wysięk i przeciążenie płynami;

• nadkomorowe zaburzenia rytmu serca,

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi związanymi z sargramostymem podawanym dożylnie są: gorączka (bez zakażenia; do 95%), biegunka (do 88%), wymioty (do 84%), reakcje skórne (do 77%), wysypka (do 70%), astenia (do 69%), nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych (do 58%), złe samopoczucie (do 58%), wysokie stężenie glukozy (do 49%), ból brzucha (do 38%), spadek masy ciała (do 37%), niski poziom albumin (do 36%), świąd (do 23%), krwotok z przewodu pokarmowego (do 27%), dreszcze (do 25%), zapalenie gardła (do 23%), ból kości (do 21%), ból w klatce piersiowej (do 15%), hipomagnezemia (do 15%), krwawe wymioty (do 13%), artralgia (ból stawów; do 11%), niepokój (do 11%), krwotok z oka (do 11%). U niektórych osób choroba podstawowa mogła się przyczynić do wystąpienia tych ADR.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Tabela ADR opiera się na 5 badaniach klinicznych z udziałem 182 pacjentów z nowotworami hematologicznymi wpływającymi na poziom białych krwinek w podobny sposób jak w przypadku gwałtownej ekspozycji na dawki mielosupresyjne promieniowania. W badaniach tych sargramostym podawano dożylnie.

Działania niepożądane wymieniono według klasyfikacji układów i narządów MedDRA oraz kategorii częstości występowania. Częstość występowania definiuje się jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1: Działania niepożądane zgłaszane u dorosłych i dzieci z nowotworami hematologicznymi leczonych sargramostymem podawanym dożylnie w ramach kontrolowanych badań klinicznych

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Dzieci i młodzież

Łącznie 332 pacjentów pediatrycznych ze schorzeniami hematologicznymi, wcześniaków i z chorobą Leśniowskiego-Crohna było leczonych sargramostymem podawanym dożylnie w ramach 15 badań klinicznych, z których 5 było badaniami kontrolowanymi, 190 pacjentów było w wieku 0-1 miesiąca, 6 pacjentów było w wieku od >1 miesiąca do <2 lat, 1 pacjent był w wieku <1 roku (nie określono inaczej), 86 pacjentów było w wieku od 2 do <12 lat, a 49 pacjentów było w wieku od 12 do <18 lat. Ogólny profil bezpieczeństwa był podobny do profilu obserwowanego u dorosłych.

Działania niepożądane zgłaszane podczas podskórnego podawania sargramostymu

Dodatkowe ADR obserwowano w badaniach klinicznych z udziałem zdrowych dorosłych ochotników i dzieci z chorobą Leśniowskiego-Crohna, w przypadku których większość pacjentów otrzymywała sargramostym drogą podskórną. W tych badaniach, oprócz działań niepożądanych wymienionych w Tabeli 1, ADR obejmują reakcje w miejscu wstrzyknięcia (do 91%), ból głowy (do 50%) ból pleców, (do 47%), nudności (do 23%), skurcze brzucha (do 17%), duszność (do 12%) i ogólny ból ciała (do 13%).

Planowane i nieplanowane zgłoszenia dotyczące pacjentów leczonych sargramostymem (różne drogi podawania)

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były gorączka, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, duszność, nudności, ból w klatce piersiowej, wymioty, biegunka, dreszcze, wysypka, niedociśnienie, ból brzucha, gorączka neutropeniczna, posocznica, zapalenie płuc, zawroty głowy i omdlenia.

W przypadku stosowania sargramostymu u pacjentów z różnymi schorzeniami zgłaszano poważne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, obrzęk hemodynamiczny, wysięki i przeciążenie płynami oraz nadkomorowe zaburzenia rytmu serca.

Nie zaobserwowano ogólnych różnic w profilu bezpieczeństwa pomiędzy doniesieniami z populacji dorosłych i dzieci.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

Już ekspozycja na wysokie dawki mielosupresyjne promieniowania ma toksyczny wpływ na płodność i rozwój zarodka/płodu. Należy to uwzględnić w ocenie klinicznej dotyczącej stosowania produktu Imreplys u kobiet w ciąży i/lub karmiących piersią.

Ciąża

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania sargramostymu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję.

Produkt leczniczy Imreplys można stosować u kobiet w ciąży z H-ARS, jeśli jest to klinicznie konieczne.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy sargramostym/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.

Podczas leczenia produktem Imreplys można rozważyć karmienie piersią, pamiętając, że noworodki również mogą wymagać leczenia.

Płodność

Brak dostępnych danych dotyczących sargramostymu i płodności u ludzi. Badania na królikach wykazały niekorzystny wpływ na płodność samic.

Dawki do 100 µg/kg mc./dobę (4 000 µg/m ² pc./dobę lub około 16-krotność zalecanej dawki) podawano 4 pacjentom z guzami litymi w niekontrolowanym badaniu fazy I w postaci ciągłego wlewu dożylnego przez 7 do 18 dni. Obserwowano wzrost liczby białych krwinek do 200 000 komórek/mm ³.

Zgłaszano duszność, złe samopoczucie, nudności, gorączkę, wysypkę, tachykardię, zaburzenia oddechowe, małopłytkowość, ból głowy i dreszcze, które ustępowały po odstawieniu sargramostymu.

W przypadku przedawkowania należy przerwać leczenie produktem Imreplys i monitorować pacjenta pod kątem wzrostu liczby białych krwinek i objawów ze strony układu oddechowego.

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (proszek do sporządzania płynu do wstrzykiwań). Liofilizowany proszek o barwie białej do białawej.

Grupa farmakoterapeutyczna: Immunostymulanty, czynniki stymulujące tworzenie kolonii, kod ATC: L03AA09

Mechanizm działania

Sargramostym jest rekombinowanym ludzkim GM-CSF. Wiązanie z receptorami GM-CSF ulegającymi ekspresji na powierzchni komórek docelowych (progenitorów hematopoetycznych i dojrzałych komórek odpornościowych) inicjuje kaskadę sygnalizacyjną wewnątrzkomórkową, która indukuje odpowiedzi komórkowe (tj. podział, dojrzewanie, aktywację). GM-CSF jest czynnikiem wieloliniowym, a oprócz zależnego od dawki wpływu na linię mielomonocytową może promować proliferację i dojrzewanie komórek progenitorowych megakariocytów i erytrocytów.

Skuteczność niekliniczna

Nie można było przeprowadzić badań skuteczności sargramostymu we wskazaniu H-ARS u ludzi, ponieważ prowadzenie takich badań jest sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami etyki medycznej, a przeprowadzenie badań terenowych po przypadkowej lub celowej ekspozycji na zagrażające życiu dawki promieniowania jonizującego nie jest wykonalne. W związku z tym przeprowadzono 3 odpowiednie i dobrze kontrolowane badania (tj. randomizowane, zaślepione, kontrolowane placebo) w dobrze scharakteryzowanym modelu H-ARS wywołanym przez napromienianie całego ciała (TBI) u małp z gatunku makaka królewskiego.

Badania te zapewniły minimalną opiekę wspomagającą, naśladując ograniczone środowisko zasobów po incydencie radiologicznym lub nuklearnym z wieloma ofiarami. Nie podawano krwi pełnej, produktów krwiopochodnych ani dobieranych osobniczo antybiotyków.

We wszystkich badaniach makakom królewskim podawano 7 µg/kg mc. w postaci pojedynczego wstrzyknięcia podskórnego na dobę; jest to zalecana kliniczna dawka dla dorosłych narażonych na dawki mielosupresyjne promieniowania.

Pierwszorzędowe dowody skuteczności sargramostymu podsumowano w tabelach poniżej.

Tabela 2: Randomizowane, zaślepione, kontrolowane placebo badanie na makakach królewskich (Badanie 1)

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Skróty: ANC: bezwzględna liczba neutrofili; NHP: zwierzęta z rzędu naczelnych; TBI: napromieniowanie całego ciała

*W Tabeli 32 raportu z badania podano zakres czasu trwania od 12 do 24, jednak w dniu 16 pominięto 1 dzień w przypadku zwierzęcia, które otrzymało leczenie w dniach 2-25.

Tabela 3: Czas do regeneracji neutrofili (ANC) i płytek krwi oraz częstość występowania zakażeń u makaków królewskich (Badanie 1)

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Skróty: ANC: bezwzględna liczba neutrofili; CI: przedział ufności; NE: nie oszacowano

Tabela 4: Randomizowane, kontrolowane placebo badanie skuteczności w modelu H-ARS indukowanego TBI u makaków królewskich (Badanie 2)

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Skróty: ANC: bezwzględna liczba neutrofili; LD: dawka śmiertelna: NHP: zwierzęta z rzędu naczelnych; TBI: napromieniowanie całego ciała

W Tabeli 5 zestawiono odpowiednią i dobrze kontrolowaną (AWC) skuteczność oraz potwierdzające badania skuteczności AWC u zwierząt z rzędu naczelnych (NHP).

Tabela 5: Randomizowane, kontrolowane placebo badanie skuteczności w modelu H-ARS indukowanego TBI u makaków królewskich (Badanie 3)

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

* Wyniki dotyczące przeżycia w okresie 60 dni nie były statystycznie kontrolowane pod kątem wielokrotności. W rezultacie moc dowodów jest ograniczona, a wyniki należy interpretować z zachowaniem ostrożności.

Skróty: ANC: bezwzględna liczba neutrofili; NHP: zwierzęta z rzędu naczelnych; TBI: napromieniowanie całego ciała

Immunogenność

Podobnie jak w przypadku wszystkich białek terapeutycznych, istnieje możliwość immunogenności w przypadku stosowania sargramostymu.

U makaków królewskich narażonych na promieniowanie poniżej 2 Gy i leczonych sargramostymem w dawce 7 µg/kg mc./dobę w postaci wstrzyknięcia podskórnego przez 14 dni nie obserwowano przeciwciał przeciwlekowych. Oczekuje się, że działanie promieniowania negatywnie wpływa na zdolność ludzkiego organizmu do wytwarzania przeciwciał przeciwlekowych.

Dotychczas nie zaobserwowano żadnych klinicznych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa związanych z przeciwciałami przeciwlekowymi lub neutralizującymi przeciwciałami przeciwlekowymi u pacjentów bez mielosupresji.

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Imreplys w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży leczeniu ostrego zespołu popromiennego (stosowanie u dzieci i młodzieży).

Wyjątkowe okoliczności

Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach. Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby, ze względów naukowych i z powodów etycznych nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji dotyczącej tego produktu leczniczego.

Europejska Agencja Leków dokona raz do roku przeglądu wszelkich nowych informacji i, w razie konieczności, ChPL zostanie zaktualizowana.

Dane dotyczące farmakokinetyki sargramostymu nie są dostępne dla pacjentów narażonych na gwałtowną ekspozycję na dawki mielosupresyjne promieniowania.

Modelowanie i symulacja danych farmakokinetycznych zdrowych osób dorosłych wskazuje, że oczekuje się, że Cmax sargramostymu i pole powierzchni pod krzywą (AUC) po dawce 7 µg/kg mc. u zdrowych osób dorosłych przekroczą Cmax sargramostymu (97,6% pacjentów) i AUC (100% pacjentów) ekspozycji przy tej samej dawce 7 µg/kg mc. u makaków królewskich.

Farmakokinetyka sargramostymu u zdrowych pacjentów pediatrycznych została oszacowana poprzez skalowanie modelu farmakokinetycznego populacji dorosłych do populacji pediatrycznej.

Przewidywane w modelu średnie wartości AUC0-24 po dawkach 7, 10 i 12 µg/kg mc. sargramostymu u pacjentów pediatrycznych o masie ciała powyżej 40 kg (~młodzież), 15 do 40 kg (~młode dzieci) i 0 do mniej niż 15 kg (~noworodki i małe dzieci) były podobne do wartości AUC u dorosłych po podaniu dawki 7 µg/kg mc.

Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej danych dotyczących liofilizowanego sargramostymu, średnia wartość Cmax po podaniu 7 µg/kg mc. podskórnie (co odpowiada dawce 250 µg/m ² pc. u ludzi o masie ciała 70 kg z polem powierzchni ciała 1,96 m ² ) wynosiła 3,03 ng/ml, a średnia wartość AUC0-24 wynosiła 21,3 ng•h/ml. Po wielokrotnym podaniu podskórnym nie dochodzi do kumulacji sargramostymu i po podaniu pojedynczej dawki podskórnej spełnione są warunki stanu stacjonarnego.

Wchłanianie

Po podaniu podskórnym sargramostym wykryto w surowicy wcześnie (15 min) a maksymalne stężenie w surowicy osiągnięto między 2,5 a 4 h.

Zaobserwowano większy niż proporcjonalny do dawki wzrost wartości AUC po podaniu podskórnym sargramostymu w zakresie dawek od 2 do 8 µg/kg mc. zdrowym mężczyznom.

Dystrybucja

W badaniu zdrowi uczestnicy otrzymywali 250 µg sargramostymu we wlewie dożylnym trwającym 2 godziny. Obserwowana objętość dystrybucji (Vz) po podaniu dożylnym wynosiła 14 litrów.

Metabolizm

Nie przeprowadzono swoistych badań metabolizmu, ponieważ sargramostym jest białkiem i oczekuje się, że będzie ulegał degradacji do małych peptydów i poszczególnych aminokwasów. Eliminacja

Kiedy sargramostym podawano podskórnie zdrowym dorosłym ochotnikom, okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosił 1,4 h. Obserwowany całkowity klirens w organizmie/podskórna biodostępność (CL/F) wynosiły 23,9 l/h.

Toksykologia

W badaniu toksyczności po podaniu wielokrotnym sargramostym podawano podskórnie makakom krabożernym w dawkach 20 i 200 µg/kg mc./dobę przez 30 dni. Układ limfatyczny i krwiotwórczy został zidentyfikowany jako główny cel toksyczności: wzrost liczby białych krwinek i płytek krwi, a także naciek komórek zapalnych i komórek limfatycznych na śledzionie zaobserwowano po dawce ≥20 µg/kg mc./dobę.

Umiarkowany do umiarkowanie ciężkiego przerost szpiku kostnego i nacieki komórek jednojądrzastych w sercu i innych narządach obserwowano po dawce 200 µg/kg mc./dzień u zwierząt poddawanych eutanazji, a umiarkowany do umiarkowanie ciężkiego zanik grasicy obserwowano po dawce 200 µg/kg mc./dzień zarówno u zwierząt poddawanych eutanazji, jak i w okresie rekonwalescencji. Wszystkie obserwacje uznano za związane z farmakologią sargramostymu, a zatem są one potencjalnie istotne klinicznie; większość obserwacji odnotowano jednak po dawce około 17 do 29-krotnie większej niż ekspozycja kliniczna po zalecanych dawkach u ludzi (7 do 12 µg/kg mc./dobę) w oparciu o skalowanie masy ciała.

Podobny wzorzec toksyczności, ale po niższej dawce (20 µg/kg mc./dobę) obserwowano w trwającym 42 dni badaniu toksyczności z zastosowaniem dawki wielokrotnej, w którym makakom krabożernym podawano podskórnie preparat sargramostymu zawierający kwas etylenodiaminotetraoctowy (EDTA) w dawce 20, 63 i 200 µg/kg mc./dobę, inny niż produkt Imreplys. W tym badaniu ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) po dawce 20 µg/kg mc./dobę była około 2-krotnie większa niż ekspozycja kliniczna po zalecanych dawkach u ludzi (7 do 12 µg/kg mc./dobę).

Toksyczne działanie na rozrodczość i rozwój

Wszystkie badania toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzono z zastosowaniem preparatu sargramostymu zawierającego EDTA innego niż produkt Imreplys.

W badaniu płodności i wczesnego rozwoju zarodkowego sargramostym podawano podskórnie królikom w dawkach 25, 70 i 200 µg/kg mc./dobę w okresie od 6 dni przed sztuczną inseminacją do 7. dnia ciąży (GD). Toksyczne działanie było widoczne u matki po dawce ≥70 µg/kg mc./dobę. Obserwowano zmniejszenie liczby miejsc zagnieżdżenia zarodka oraz zwiększenie utraty zarodka przed zagnieżdżeniem oraz zmniejszenie liczby żywych zarodków po dawce 200 µg/kg mc./dobę. AUC na poziomie, przy którym nie obserwuje się działań niepożądanych (NOAEL) pod kątem toksycznego wpływu na rozrodczość i rozwój wczesnych zarodków u samic, wynosząca 70 µg/kg mc./dobę, była początkowo (na początku okresu dawkowania) około 7,2-krotnie większa od ekspozycji klinicznej po zalecanej dawce klinicznej dla dorosłych (7 µg/kg mc./dobę).

W badaniu dotyczącym rozwoju zarodka i płodu ciężarnym samicom królika podawano sargramostym podskórnie w okresie od 6. do 19. dnia ciąży lub od 19. do 28. dnia ciąży w dawce 25, 70 i 200 µg/kg mc./dobę.

Toksyczne działanie było widoczne u matki po dawce ≥25 µg/kg mc./dobę. Po dawce ≥70 µg/kg mc./dobę obserwowano wzrost liczby późnych resorpcji i zmniejszenie masy ciała płodu. Po dawce 200 µg/kg mc./dobę obserwowano wzrost liczby samoistnych poronień i utraty płodów po zagnieżdżeniu zarodka, zmniejszenie liczby żywych płodów oraz zmniejszenie masy ciężarnej macicy i łożyska. AUC na poziomie NOAEL pod kątem toksyczności zarodkowo-płodowej na poziomie 25 µg/kg mc./dobę odpowiadała początkowo (na początku okresu dawkowania) około 2,9-krotności ekspozycji klinicznej w zalecanej dawce klinicznej dla dorosłych (7 µg/kg mc./dobę).

W badaniu rozwoju przed- i pourodzeniowego (PPND) królikom podawano sargramostym podskórnie od 6. do 19. dnia ciąży, od 19. dnia ciąży do porodu lub od 1. dnia laktacji (LD) do 14. dnia laktacji w dawce 25, 70 i 200 µg/kg mc./dobę. Toksyczne działanie na matkę obserwowano po dawce ≥25 µg/kg mc./dobę. Po dawkach ≥25 µg/kg mc./dobę zaobserwowano zmniejszenie czasu przeżycia potomstwa po urodzeniu, gdy króliki otrzymywały lek podczas laktacji. Wysokie dawki wynoszące 200 µg/kg mc. powodowały zmniejszenie masy ciała młodych, gdy króliki otrzymywały lek podczas laktacji i od 19. dnia ciąży do porodu. Leczenie od 6. do 19. dnia ciąży i od 19. dnia ciąży do porodu w dawce 200 µg/kg mc./dobę skutkowało poronieniami, natomiast po leczeniu od 6. do 19. dnia ciąży w dawce 200 µg/kg mc./dobę obserwowano również całkowitą utratę miotu, wczesne resorpcje, mniejszą liczbę urodzonych młodych oraz mniejszą wielkość miotów w dniu 0 po narodzinach. Nie określono NOAEL w przypadku toksyczności dla noworodków. AUC dla dawki 25 µg/kg mc./dobę odpowiadała początkowo (na początku okresu dawkowania) około 2,6-krotności ekspozycji klinicznej w zalecanej dawce klinicznej dla dorosłych (7 µg/kg mc./dobę).

Pod koniec okresów dawkowania ekspozycja ogólnoustrojowa zmniejszyła się z powodu wytwarzania przeciwciał przeciw sargramostymowi, osiągając jednokrotną, 0,2-krotną i 0,2-krotną ekspozycję kliniczną odpowiednio w badaniach płodności i wczesnego rozwoju embrionalnego, rozwoju embrionalnego i płodowego oraz rozwoju przed- i poporodowego.

Genotoksyczność i rakotwórczość

Nie przeprowadzono badań oceniających mutagenny i rakotwórczy potencjał sargramostymu.

Produkt Imreplys nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Mannitol (E421)

Sacharoza

Trometamol

Kwas solny (do ustalenia pH)

Nie dotyczy.

Okres ważności

Nieotwarta fiolka

4 lata

Dodatkowe informacje:

• Jeśli nieotwarte fiolki osiągną temperaturę do 25 °C, zachowują stabilność przez okres do 1 roku, jeśli są chronione przed światłem.

• Jeśli nieotwarte fiolki osiągną temperaturę do 40 °C, zachowują stabilność przez okres do

  1 miesiąca, jeśli są chronione przed światłem.

• Nie wystawiać na działanie promieniowania jonizującego powyżej 1 Gy. Jeśli nieotwarte fiolki są narażone na działanie promieniowania jonizującego do 1 Gy, zachowują stabilność przez

  2 tygodnie w temperaturze do 40 °C, jeśli są chronione przed światłem.

Po rekonstytucji

Po rekonstytucji w wodzie do wstrzykiwań (niedołączonej do opakowania z produktem Imreplys) wykazano stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze 2 °C – 8 °C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle czas ten nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2 °C – 8 °C, chyba że rekonstytucja została przeprowadzona w kontrolowanych i sprawdzonych warunkach aseptycznych.

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C). Nie zamrażać.

Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Opakowanie zawierające pięć fiolek o poj. 8 ml (ze szkła typu I).

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania

Nie wstrząsać.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.