FERVEX ból i gorączka EXPRESS

Objawowe leczenie bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i (lub) gorączki.

FERVEX ból i gorączka EXPRESS jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci o masie ciała od 21 kg (w wieku od 6 lat i starszych).

Dawkowanie

Zwykle należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas.

U dzieci i młodzieży dawkowanie należy dostosować do masy ciała pacjenta, dlatego należy wybrać odpowiednią postać farmaceutyczną. Przybliżony wiek w odniesieniu do masy ciała podano wyłącznie w celach orientacyjnych.

Maksymalna dobowa dawka paracetamolu wynosi 60 mg/kg mc./dobę, podzielona na 4 do 6 dawek, tj. około 15 mg/kg mc. co 6 godzin lub 10 mg/kg mc. co 4 godziny.

W każdym przypadku odstęp między kolejnymi dawkami zależy od nasilenia objawów oraz maksymalnej całkowitej dawki dobowej. Odstęp między dawkami nie powinien być krótszy niż 4 godziny.

U dzieci w wieku poniżej 6 lat dostępne są bardziej odpowiednie postacie farmaceutyczne.

Jeśli objawy utrzymują się dłużej niż 3 dni, należy skonsultować się z lekarzem.

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Maksymalna dawka dobowa (24 godziny) podana w tabeli nie może być w żadnym wypadku przekroczona.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki. Należy jednak wziąć pod uwagę, że u osób w podeszłym wieku częściej występują zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jeśli lekarz nie zaleci inaczej, minimalny odstęp między kolejnymi dawkami powinien zostać zmodyfikowany, a maksymalna dobowa dawka zmniejszona zgodnie z poniższym schematem:

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Zaburzenia czynności wątroby

Paracetamol należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością wątroby lub zespołem Gilberta. Dawkę należy zmniejszyć lub wydłużyć odstęp pomiędzy kolejnymi dawkami.

U dorosłych nie należy przekraczać dawki dobowej 2000 mg bez konsultacji z lekarzem.

Bez porady lekarza nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 60 mg/kg masy ciała (do maksymalnie 2000 mg/dobę) w następujących przypadkach:

• masy ciała poniżej 50 kg,

• zaburzenia czynności wątroby,

• zespołu Gilberta (rodzinna żółtaczka niehemolityczna),

• przewlekłego nadużywania alkoholu,

• odwodnienia,

• przewlekłego niedożywienia.

Przewlekłe spożycie alkoholu może obniżyć próg toksyczności paracetamolu. U tych pacjentów odstęp czasowy między dwiema dawkami powinien wynosić co najmniej 8 godzin.

Sposób podawania

Podanie doustne. Tabletkę należy połknąć, popijając szklanką wody.

Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg paracetamolu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda tabletka powlekana zawiera 0,20 mg polidekstrozy (do 0,012 mg glukozy oraz do 0,012 mg sorbitolu).

• Probenecyd hamuje sprzęganie paracetamolu z kwasem glukuronowym, co prowadzi do zmniejszenia klirensu paracetamolu około dwukrotnie. W przypadku jednoczesnego stosowania probenecydu dawkę paracetamolu należy zmniejszyć.

• Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania produktów

  leczniczych powodujących indukcję enzymów wątrobowych, jak również substancji potencjalnie hepatotoksycznych. Metabolizm paracetamolu jest zwiększony u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze indukujące enzymy, takie jak: fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon i ryfampicyna. W pojedynczych doniesieniach opisywano nieoczekiwaną hepatotoksyczność u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze indukujące enzymy.

• Podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i AZT (zydowudyny) zwiększa się podatność na rozwój neutropenii oraz hepatotoksyczności. Należy unikać przewlekłego lub wielokrotnego stosowania paracetamolu u pacjentów leczonych zydowudyną; paracetamol należy stosować

  wyłącznie na zalecenie lekarza. Jeśli jednak konieczne jest długotrwałe stosowanie paracetamolu i zydowudyny, należy monitorować liczbę krwinek białych oraz czynność wątroby, szczególnie u pacjentów niedożywionych.

• Jednoczesne stosowanie środków opóźniających opróżnianie żołądka może opóźniać wchłanianie i początek działania paracetamolu.

• Jednoczesne stosowanie środków przyspieszających opróżnianie żołądka, takich jak

  metoklopramid i domperidon, przyspiesza wchłanianie oraz początek działania paracetamolu.

• Kolestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu. Jeżeli konieczne jest jednoczesne stosowanie paracetamolu i kolestyraminy, paracetamol należy przyjąć co najmniej 1 godzinę przed lub 4 godziny po podaniu kolestyraminy.

• Długotrwałe, regularne stosowanie paracetamolu może nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych kumaryn, zwiększając ryzyko krwawienia; sporadyczne dawki nie wywierają istotnego wpływu.

• Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu równocześnie z flukloksacyliną, ponieważ jednoczesne ich stosowanie jest powiązane z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.

• Antagoniści witaminy K: może wystąpić nasilenie działania antagonistów witaminy K,

  szczególnie podczas regularnego przyjmowania dużych dawek paracetamolu. W takim przypadku zaleca się regularne kontrolowanie międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR).

• Lamotrygina: paracetamol może zmniejszać biodostępność lamotryginy, co może prowadzić do osłabienia jej działania, prawdopodobnie na skutek indukcji jej metabolizmu w wątrobie.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Przyjmowanie paracetamolu może wpływać na wyniki oznaczeń: kwasu moczowego metodą z użyciem kwasu fosforowolframowego, stężenia glukozy we krwi przy użyciu metody z oksydazą glukozową i peroksydazą.

Nadwrażliwość na substancję czynną – paracetamol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Aby uniknąć ryzyka przedawkowania, należy upewnić się, że inne jednocześnie stosowane produkty lecznicze nie zawierają paracetamolu.

Paracetamol należy stosować ze szczególną ostrożnością, tj. poprzez wydłużenie odstępów pomiędzy dawkami lub zmniejszenie dawki oraz pod nadzorem lekarza w następujących przypadkach:

• niewydolności komórek wątrobowych (Child-Pugh < 9),

• przewlekłego nadużywania alkoholu,

• niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min.),

• zespołu Gilberta (choroba Meulengrachta),

• ciężkiego zakażenia, ponieważ może zwiększać ryzyko kwasicy metabolicznej. Objawy kwasicy metabolicznej obejmują:

  • głębokie, szybkie i utrudnione oddychanie,

  • nudności, wymioty,

  • utratę apetytu,

• ostrego zapalenia wątroby,

• jednoczesnego stosowania leków wpływających na czynność wątroby,

• niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej,

• niedoboru glutationu,

• niedokrwistości hemolitycznej,

• odwodnienia,

• przewlekłego niedożywienia,

• osób w podeszłym wieku.

Dodatkowe środki ostrożności.

Nie zaleca się długotrwałego lub częstego stosowania produktu leczniczego. Pacjentów należy poinformować, aby nie stosowali jednocześnie innych produktów leczniczych zawierających paracetamol. Przyjęcie kilku dawek dobowych jednorazowo może spowodować ciężkie uszkodzenie wątroby; w takich przypadkach nie dochodzi do utraty przytomności.

Jednak w razie przedawkowania należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną, nawet jeśli pacjent czuje się dobrze, ze względu na ryzyko nieodwracalnego uszkodzenia wątroby.

Długotrwałe stosowanie bez nadzoru lekarza może być szkodliwe. U dzieci i młodzieży otrzymujących paracetamol w dawce 60 mg/kg masy ciała na dobę, jednoczesne stosowanie innego leku przeciwgorączkowego nie jest uzasadnione, chyba że leczenie jest nieskuteczne.

Podczas leczenia paracetamolem nie należy spożywać alkoholu.

Ryzyko przedawkowania jest większe u pacjentów z alkoholową chorobą wątroby bez marskości.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z przewlekłym alkoholizmem. U pacjentów nadużywających alkoholu dawkę należy zmniejszyć. W takim przypadku dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g.

Pacjentom z zaburzeniami stanu odżywienia spowodowanymi nadużywaniem alkoholu, anoreksją lub nieprawidłowym odżywianiem nie zaleca się długotrwałego stosowania ani stosowania maksymalnych dawek ze względu na ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby.

W przypadku wysokiej gorączki, objawów wtórnego zakażenia lub utrzymywania się objawów dłużej niż 3 dni należy skonsultować się z lekarzem.

Produkty lecznicze zawierające paracetamol, bez porady lekarza lub lekarza dentysty, powinny być zasadniczo stosowane tylko przez kilka dni i nie w dużych dawkach.

W przypadku długotrwałego, nieprawidłowego stosowania leków przeciwbólowych w dużych dawkach mogą wystąpić bóle głowy, których nie należy leczyć poprzez zwiększanie dawki produktu leczniczego.

Zasadniczo nawykowe przyjmowanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza w skojarzeniu kilku substancji przeciwbólowych, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem niewydolności nerek (nefropatia analgetyczna).

Bóle głowy, a także zmęczenie, bóle mięśni, nerwowość oraz objawy ze strony układu autonomicznego mogą wystąpić w przypadku nagłego odstawienia leku po długotrwałym, nieprawidłowym stosowaniu leków przeciwbólowych w dużych dawkach. Objawy odstawienne ustępują w ciągu kilku dni. W tym czasie należy unikać ponownego przyjmowania leków przeciwbólowych i nie wznawiać ich stosowania bez porady lekarza.

Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap metabolic acidosis ) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów z ciężką chorobą, taką jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z niedożywieniem lub z innymi źródłami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), leczonych paracetamolem w dawce terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas, lub skojarzeniem paracetamolu i flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie przyjmowania paracetamolu i ścisłą obserwację pacjenta. Pomiar 5-oksoproliny moczowej może być przydatny do identyfikacji kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.

Działania niepożądane przedstawiono poniżej według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstości zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 to <1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

* Przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową spowodowanej kwasicą piroglutaminową obserwowano u pacjentów z czynnikami ryzyka stosujących paracetamol. Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w następstwie niskiego stężenia glutationu u tych pacjentów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Ciąża

Duża liczba danych dotyczących kobiet w ciąży wskazuje na to, że lek nie wywołuje wad rozwojowych ani nie jest toksyczny dla płodów i noworodków.

Wnioski z badań epidemiologicznych dotyczących rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie paracetamolu in utero, są niejednoznaczne. Paracetamol można stosować podczas ciąży, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione. Należy wówczas podawać najmniejszą skuteczną zalecaną dawkę przez jak najkrótszy czas i możliwie najrzadziej.

Karmienie piersią

Paracetamol przenika do mleka matki, jednak w zalecanych dawkach w ilościach nieistotnych klinicznie. Dostępne opublikowane dane nie stanowią przeciwwskazania do karmienia piersią.

Płodność

Brak odpowiednich danych klinicznych dotyczących wpływu na płodność u kobiet i mężczyzn.

Przedawkowanie paracetamolu może spowodować niewydolność wątroby, która może prowadzić do konieczności przeszczepienia wątroby lub zgonu.

Istnieje ryzyko zatrucia paracetamolem szczególnie u osób w podeszłym wieku, małych dzieci, pacjentów z chorobami wątroby, w przypadkach przewlekłego alkoholizmu oraz u pacjentów z przewlekłym niedożywieniem, a także u pacjentów stosujących substancje indukujące enzymy wątrobowe oraz u dorosłych o masie ciała poniżej 50 kg. W takich przypadkach przedawkowanie może zakończyć się zgonem.

Objawy

Objawy zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin i mogą obejmować: nudności, wymioty, brak łaknienia, bladość oraz ból brzucha; pacjenci mogą również pozostawać bezobjawowi.

Przedawkowanie paracetamolu po jednorazowym przyjęciu u dorosłych lub u dzieci może spowodować martwicę komórek wątroby, która może prowadzić do całkowitej i nieodwracalnej martwicy, skutkującej niewydolnością wątrobowokomórkową, kwasicą metaboliczną oraz encefalopatią, co może prowadzić do śpiączki i zgonu. Jednocześnie obserwuje się zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AST, ALT), dehydrogenazy mleczanowej oraz stężenia bilirubiny, wraz z wydłużeniem czasu protrombinowego, które może wystąpić po 12 do 48 godzinach od podania. Uszkodzenie wątroby jest prawdopodobne u dorosłych, którzy przyjęli dawki paracetamolu większe niż zalecane. Uważa się, że nadmierne ilości toksycznego metabolitu (który przy prawidłowych dawkach paracetamolu jest zwykle skutecznie detoksykowany przez glutation) wiążą się nieodwracalnie z tkanką wątroby.

Niektórzy pacjenci mogą być narażeni na zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby w wyniku toksycznego działania paracetamolu.

Może również rozwinąć się ostra niewydolność nerek z ostrą martwicą kanalików nerkowych. Zgłaszano także zaburzenia rytmu serca oraz zapalenie trzustki.

Czynniki ryzyka obejmują: jeśli pacjent:

• jest długotrwale leczony karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, prymidonem, ryfampicyną, zielem dziurawca lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe,

• przewlekle nadużywa etanol,

• może mieć zmniejszone stężenie glutationu, np. w przypadku zaburzeń odżywiania, mukowiscydozy, zakażenia HIV, głodzenia lub wyniszczenia.

Powyższe czynniki ryzyka mogą obniżać próg hepatotoksyczności.

Postępowanie

Postępowanie w nagłych przypadkach:

Natychmiastowe leczenie ma zasadnicze znaczenie w przypadku przedawkowania paracetamolu.

Pacjenta należy pilnie skierować do szpitala w celu natychmiastowej pomocy medycznej.

Podanie węgla aktywowanego należy rozważyć, jeśli przyjęto >150 mg/kg paracetamolu w ciągu 1 godziny.

W przypadku ostrego jednorazowego przedawkowania należy oznaczyć stężenie paracetamolu w osoczu po upływie co najmniej 4 godzin od przyjęcia. Pobranie próbki krwi należy wykorzystać do oznaczenia początkowego stężenia paracetamolu w osoczu.

N-acetylocysteina powinna zostać podana tak szybko, jak to możliwe, zgodnie z krajowymi wytycznymi leczenia.

Należy wdrożyć leczenie objawowe.

Tabletka powlekana.

Biała do prawie białej, owalna, obustronnie wypukła tabletka z linią podziału po jednej stronie i gładka po drugiej stronie. Wymiary tabletki wynoszą około 7,9 × 17,1 mm, a wysokość około 5,0–6,5 mm.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe; inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe; anilidy.

Kod ATC: N02B E01.

Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Mechanizm działania przeciwbólowego i przeciwgorączkowego paracetamolu nie został dotychczas w pełni wyjaśniony.

Prawdopodobne jest zarówno działanie ośrodkowe, jak i obwodowe. Wykazano wyraźne hamowanie syntezy prostaglandyn w mózgu, podczas gdy obwodowa synteza prostaglandyn jest hamowana jedynie w niewielkim stopniu. Ponadto paracetamol hamuje działanie endogennych pirogenów na ośrodek regulacji temperatury w podwzgórzu.

Paracetamol jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego.

Dane farmakokinetyczne u ludzi wykazują, że wczesne wchłanianie paracetamolu (część dawki wchłonięta w ciągu pierwszych 60 minut) jest o 32% większe w przypadku produktu FERVEX ból i gorączka EXPRESS w porównaniu ze standardową tabletką paracetamolu (p < 0,0001) oraz że zmienność międzyosobnicza i wewnątrzosobnicza w zakresie wczesnego wchłaniania paracetamolu jest mniejsza (p < 0,0001) w przypadku produktu FERVEX ból i gorączka EXPRESS w porównaniu ze standardowymi tabletkami paracetamolu.

Dane farmakokinetyczne u ludzi wykazują, że maksymalne stężenie paracetamolu w osoczu osiągane jest co najmniej o 25% szybciej po podaniu produktu FERVEX ból i gorączka EXPRESS niż po podaniu standardowych tabletek paracetamolu, zarówno na czczo, jak i po posiłku (p < 0,01). Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 25 minutach.

Całkowity stopień wchłaniania paracetamolu z produktu FERVEX ból i gorączka EXPRESS jest równoważny temu obserwowanemu dla standardowych tabletek paracetamolu.

W badaniu biodostępności (BV) uzyskano następujące wyniki w porównaniu z produktem referencyjnym Panadol tabletki powlekane (*Numer badania: BE-1967-19):

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

* Podano medianę i zakres.

Dane ze scyntygrafii u ludzi wykazują, że FERVEX ból i gorączka EXPRESS zazwyczaj zaczyna się rozpadać w ciągu 5 minut po podaniu. Dane farmakokinetyczne u ludzi wykazują, że paracetamol można zwykle wykryć w osoczu w ciągu 10 minut.

Wiązanie z białkami osocza jest zmienne. Okres półtrwania w osoczu wynosi od 1 do 4 godzin.

Maksymalne stężenie paracetamolu w osoczu osiągane jest szybciej po podaniu FERVEX ból i gorączka EXPRESS w porównaniu ze standardowymi tabletkami paracetamolu, zarówno na czczo, jak i po posiłku (p < 0,01).

Paracetamol jest stosunkowo równomiernie dystrybuowany w większości płynów ustrojowych. Wydalanie zachodzi prawie wyłącznie przez nerki w postaci sprzężonych metabolitów.

Obszerne badania nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego dla paracetamolu w zakresie dawek terapeutycznych, tj. dawek nietoksycznych.

Długoterminowe badania przeprowadzone na szczurach i myszach nie wskazują na istotne działanie rakotwórcze przy dawkach paracetamolu niewykazujących działania hepatotoksycznego.

Konwencjonalne badania wykorzystujące obecnie przyjęte standardy oceny toksyczności dla reprodukcji i rozwoju nie są dostępne.

FERVEX ból i gorączka EXPRESS nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Rdzeń tabletki

skrobia żelowana (kukurydziana) wapnia węglan powidon (K-25) krospowidon (typu B) kwas alginowy krzemionka koloidalna bezwodna magnezu stearynian

Otoczka tabletki

Aquarius Prime BDP118076 White hypromeloza 2910 (3 mPa.s oraz 6 mPa.s) polidekstroza (zawiera sorbitol i glukozę) triglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha makrogol 3350 wapnia węglan lecytyna słonecznikowa (odtłuszczona) (E322) makrogol 400

Nie dotyczy.

Okres ważności

3 lata.

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. Wielkość opakowania: 16 tabletek powlekanych.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.