ELZONRIS

Produktu ELZONRIS jest przeznaczony do podania dożylnego.

Przygotowaną dawkę rozcieńczonego produktu ELZONRIS należy podać przy użyciu pompy infuzyjnej strzykawkowej w czasie 15 minut. Łączny czas trwania infuzji powinien być kontrolowany przy użyciu pompy infuzyjnej strzykawkowej w celu podania całości dawki oraz roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań w czasie 15 minut.

Produktu ELZONRIS nie wolno podawać drogą dożylnego wstrzyknięcia lub bolusu. Należy podawać go przez przeznaczoną do tego celu linię dożylną, oraz nie wolno mieszać go z innymi produktami leczniczymi.

Przed dokonaniem infuzji, należy założyć dostęp dożylny, który podtrzymywać należy roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań.

1 ml koncentratu do przygotowania roztworu do infuzji zawiera 1 mg tagraksofuspu. Każda fiolka zawiera 1 mg tagraksofuspu.

Tagraksofusp jest białkiem fuzyjnym łączącym toksynę błoniczą z interleukiną-3 (IL-3), uzyskaną przy użyciu technologii rekombinacji DNA w Escherichia coli.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Każda fiolka zawiera 50 mg sorbitolu (E420).

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najcięższą reakcją niepożądaną, która może wystąpić w trakcie leczenie produktem ELZONRIS jest CLS, który zaobserwowano u 18% pacjentów z medianą czasu do wystąpienia CLS wynoszącą 6 dni.

Reakcje niepożądane występujące u ≥ 20% pacjentów leczonych produktem ELZONRIS obejmowały hipoalbuminemię, podwyższony aktywność transaminaz, małopłytkowość, nudności, zmęczenie i gorączkę.

Reakcje niepożądane 3. stopnia i stopni wyższych zgodnie z Powszechnymi Kryteriami Terminologicznymi dla Zdarzeń Niepożądanych (ang. Terminology Criteria for Adverse Events - CTCAE ), występujące u > 5% pacjentów obejmowały podwyższony aktywność transaminaz, małopłytkowość i niedokrwistość.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Częstość reakcji niepożądanych została przedstawiona zgodnie z klasyfikacją grup układowo-narządowych MedDRA. Częstość występowania zdarzeń niepożądanych zdefiniowana jest następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100).

Reakcje niepożądane opisane w niniejszej części zostały rozpoznane w trakcie badań klinicznych z udziałem pacjentów z hematologicznymi nowotworami złośliwymi (N=176), w tym 89 pacjentów z BPDCN. W badaniach tych, produktu ELZONRIS stosowany był w ramach monoterapii w dawkach 7 mcg/kg (12/176, 7%), 9 mcg/kg (9/176, 5%) oraz 12 mcg/kg (155/176, 88%). Częstość występowania i stopień ciężkości reakcji niepożądanych u pacjentów z BPDCN były podobne do obserwowanych w całej populacji badanej.

Tabela 3: Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych wg. klasyfikacji grup układowo-narządowych MedDRA

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

^a W tym niedociśnienie zabiegowe, niedociśnienie ortostatyczne ^b W tym wysypka krostkowa, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka rumieniowa, wysypka uogólniona, wysypka plamista ^c W tym osłabienie, ospałość ^d W tym obrzęk uogólniony, obrzęk, opuchlizna obwodowa, zatrzymanie płynów, przeładowanie płynami, obrzęk okołooczodołowy, hiperwolemia ^e W tym podwyższony poziom ALT/AST, podwyższony wynik badania czynności wątroby, podwyższony poziom enzymów wątrobowych

Opis wybranych działań niepożądanych

Zespół przesiąkania włośniczkowego

Zespół przesiąkania włośniczkowego odnotowano u 18% (32/176), przy czym 2. stopień obserwowano u 12% (21/176), 3. stopień u 3% (6/176), 4. stopień u 1% (2/176), oraz przypadki śmiertelne u 1,7% (3/176). Z 25 pacjentów, którzy ponownie przystąpili do leczenia po wystąpieniu CLS, tylko 1 pacjent doznał nawrotu CLS. Mediana czasu do wystąpienia CLS była krótka (6 dni), przy czym za wyjątkiem 2 osób u wszystkich pacjentów CLS wystąpił po raz pierwszy w trakcie cyklu 1. U żadnego z pacjentów nie doszło do pierwszego wystąpienia CLS po cyklu 2. Ogólna częstość występowania CLS kształtowała się podobnie u pacjentów BPDCN (20%, 18/89), przy czym 2. stopień obserwowano u 12 % (11/89), 3. stopień u 2 % (2/89), 4. stopień u 2% (2/89) oraz odnotowano 3 przypadki śmiertelne (3%). Przed podaniem produktu ELONRIS należy stwierdzić, czy pacjenci wykazują należytą czynność serca (patrz and).

Hepatotoksyczność

Podwyższone poziomy ALT i AST odnotowano jako reakcje niepożądane odpowiednio u 47% (83/176) i 46% (81/176) pacjentów leczonych produktem ELZONRIS w monoterapii. Wzrost poziomu ALT i AST ≥ 3. stopnia zaobserwowano odpowiednio u 23% (40/176) i 23% (40/176) pacjentów. Podwyższone poziomy enzymów wątrobowych wystąpiły u większości pacjentów w cyklu 1, przy czym były on odwracalne w momencie wstrzymania dawkowania. Podobny czas wystąpienia i częstość obserwowano u pacjentów z BPDCN, z których 51% (45/89) doświadczyło zdarzeń niepożądanych w postaci podwyższonych poziomów ALT i AST, przy czym zwiększenie aktywności ALT i AST ≥ 3. stopnia zgłoszono u 28% (25/89) i 29% (26/89) odpowiednio. Dwóch pacjentów z BPDCN spełniało kryteria laboratoryjne Reguły Hy’a; w obu przypadkach nieprawidłowości wyników badań laboratoryjnych odnotowano w trakcie Cyklu 1.

Nieprawidłowości hematologiczne

Małopłytkowość zaobserwowano u 30% (53/176) pacjentów leczonych produktem ELZONRIS w monoterapii i u 35 % (31/89) pacjentów z BPDCN. Małopłytkowość ≥ 3. stopnia odnotowano u 23% (40/176) pacjentów leczonych produktem ELZONRIS w monoterapii i u 26% (23/89) pacjentów z BPDCN. Większość zdarzeń małopłytkowości obserwowano w cyklu 1 oraz cyklu 2 leczenia.

Neutropenię zaobserwowano u 9% (15/176) pacjentów leczonych produktem ELZONRIS w monoterapii i u 11% (10/89) pacjentów z BPDCN, ze zdarzeniami ≥ 3. stopnia występującymi odpowiednio u 6% (11/176) i 8% (7/89) pacjentów.

Nadwrażliwość

Reakcje o charakterze nadwrażliwości obserwowano u 19% (33/176) pacjentów leczonych produktem ELZONRIS w monoterapii oraz u 17% (15/89) pacjentów z BPDCN, ze zdarzeniami ≥ 3. stopnia odnotowanymi odpowiednio u 3% (6/176) i 4% (4/89) pacjentów.

Immunogenność

Ocenę odpowiedzi immunologicznej przeprowadzono w oparciu o analizę reaktywności wiązania surowiczego przeciwko tagraksofuspowi (przeciwciała przeciwlekowe; ADA) oraz obecności przeciwciał neutralizujących poprzez hamowanie aktywności funkcjonalnej. Do oceny odpowiedzi immunologicznej wykorzystano dwa testy immunologiczne. Pierwszy z nich posłużył do oznaczenia reaktywności skierowanej przeciwko tagraksofuspowi (ADA), podczas gdy drugi wykrywał reaktywność przeciwko stanowiącej element tagraksofuspu interleukinie-3 (IL-3). Dwa testy komórkowe posłużyły do oznaczenia obecności przeciwciał neutralizujących, wykorzystując mechanizm hamowania komórkowej aktywności funkcjonalnej.

Wśród 190 pacjentów leczonych produktem ELZONRIS w czterech badaniach klinicznych:

• 94% (176/187) pacjentów kwalifikujących się do oceny pod kątem istniejących ADA w punkcie początkowym przed podjęciem leczenia uzyskało wynik pozytywny, przy czym u 27% stwierdzono obecność przeciwciał neutralizujących. Wysoki współczynnik występowania ADA w punkcie początkowym był zgodnym z przewidywanym z uwagi na szczepienia przeciwko błonicy.

• 100% (N=170) pacjentów kwalifikujących się do oceny na obecność ADA pojawiających się w trakcie leczenia uzyskało wynik pozytywny, przy czym większość pacjentów wykazywało wzrost miana ADA pod koniec Cyklu 2 leczenia produktem ELZONRIS.

• 92% (155/169) ADA-pozytywnych pacjentów kwalifikujących się do oceny na obecność przeciwciał neutralizujących po okresie leczenia uzyskało wynik pozytywny.

• 75% (129/171) pacjentów kwalifikujących się do oceny na obecność przeciwciał anty-IL-3 pojawiających się w trakcie leczenia uzyskało wynik pozytywny, przy czym większość pacjentów uzyskało taki wynik do Cyklu 3 stosowania produktu ELZONRIS.

• 74% (93/126) pacjentów, którzy uzyskali pozytywny wynik testu na obecność przeciwciał anty-IL-3 oraz kwalifikowali się do oceny na obecność przeciwciał neutralizujących, uzyskało również pozytywny wynik w zakresie obecności przeciwciał neutralizujących.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

Kobiety zdolne do posiadania potomstwa/Antykoncepcja

W przypadku kobiet zdolnych do posiadania potomstwa należy uzyskać negatywny wynik testu ciążowego w terminie 7 dni przed rozpoczęciem terapii. Przed podaniem pierwszej dawki oraz przez co najmniej tydzień po podaniu ostatniej należy stosować skuteczne metody antykoncepcji.

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania produktu ELZONRIS u kobiet w ciąży.

Nie przeprowadzono badań nad rozmnażaniem zwierząt z wykorzystaniem tagraksofuspu.

O ile stan kliniczny pacjentki nie wymaga leczenia tagraksofuspem, produktu ELZONRIS nie powinien być stosowany w trakcie ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy tagraksofusp/metabolity przenikają do mleka matki.

Nie można wykluczyć ryzyka dla karmionych piersią noworodków/niemowląt.

Należy przerwać karmienie piersią w trakcie leczenia produktem ELZONRIS oraz przez co najmniej tydzień po podaniu ostatniej dawki.

Płodność

Nie przeprowadzono badań nad płodnością z wykorzystaniem tagraksofuspu. Brak danych dotyczących wpływu tagraksofuspu na płodność u człowieka.

W trakcie stosowania produktu ELZONRIS nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania. W razie przedawkowania, pacjentów należy ściśle monitorować pod kątem objawów przedmiotowych lub podmiotowych reakcji niepożądanych, oraz niezwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.

Koncentrat do przygotowania roztworu do infuzji (koncentrat sterylny).

Klarowny, bezbarwny płyn. W płynie może być obecne kilka białych do półprzezroczystych cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe; inne leki przeciwnowotworowe

Kod ATC: L01XX67

Mechanizm działania

Tagraksofusp jest skierowaną przeciwko CD123 cytotoksyną w postaci rekombinowanego białka fuzyjnego utworzonego z połączenia ludzkiej interleukiny-3 (IL-3) i toksyny błoniczej o skróconym łańcuchu (DT), której działanie koncentruje się na komórkach z ekspresją CD123. Tagraksofusp nieodwracalnie hamuje syntezę białek w komórkach docelowych przez inaktywację czynnika elongacyjnego 2 (EF2), prowadząc do apoptozy (śmierci komórki).

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Badanie STML-401-0114 było wieloetapowym (etap 1 – zwiększenie dawki, etap 2 – rozszerzenie, etap 3 – potwierdzający, etap 4 – kontynuacja leczenia), nierandomizowanym, otwartym, wieloośrodkowym badaniem produktu ELZONRIS. Produktu ELZONRIS podano 65 nieleczonym wcześniej oraz 19 leczonym wcześniej pacjentom z BPDCN zgodnie z klasyfikacją Światowej Organizacji Zdrowia, którzy otrzymywali dawkę 12 mcg/kg w dniach 1-5 wielokrotnych 21-dniowych cykli (Tabela 4). Pacjenci z czynną lub podejrzewaną białaczką OUN nie zostali włączeni do badania. Pierwszorzędowym punktem końcowym był stopień odpowiedzi całkowitej (CR; całkowite ustąpienie choroby) / klinicznej odpowiedzi całkowitej (CRc; CR z resztkowymi nieprawidłowościami skórnymi, nie wskazującymi na czynną chorobę). U wszystkich 65 nieleczonych wcześniej pacjentów, produktu ELZONRIS skutkował wartościami CR/CRc rzędu 56,9% (95% CI: 44,0; 69,2), wliczając w to 13 pacjentów włączonych do kohorty potwierdzającej w zakresie skuteczności, u których CR/CRc wyniosło 53,8% (95% CI: 25,1, 80,8). (Tabela 5).

W Tabeli 4 przedstawiono charakterystykę wyjściową pacjentów, podczas gdy w Tabeli 5 zestawiono kluczowe wskaźniki skuteczności.

Tabela 4: Wyjściowa charakterystyka demograficzna pacjentów z nieleczonym wcześniej BPDCN, otrzymujących produktu ELZONRIS w dawce 12 mcg/kg

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Tabela 5: Wskaźniki skuteczności u pacjentów z nieleczonym uprzednio BPDCN, otrzymujących produktu ELZONRIS w dawce 12 mcg/kg

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

* CRc definiowana jest jako odpowiedź całkowita z resztkowymi nieprawidłowościami skórnymi, nie wskazującymi na czynną chorobę.

** Czas trwania CR/CRc obejmuje pacjentów pomostowanych do przeszczepu komórek macierzystych

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego ELZONRIS we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w dopuszczonym wskazaniu (stosowanie u dzieci i młodzieży).

Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach. Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji dotyczącej tego produktu leczniczego. Europejska Agencja Leków dokona raz do roku przeglądu wszelkich nowych informacji i, w razie konieczności, ChPL zostanie zaktualizowana.

Farmakokinetykę tagraksofuspu poddano ocenie u 43 pacjentów z BPDCN. U większości tych pacjentów (n=38) stwierdzono istniejące już przeciwciała przeciwlekowe (ADA) ukierunkowane na składnik toksyny błoniczej (DT), wytworzone wskutek przyjętych uprzednio szczepień. Obecność istniejących wcześniej ADA skutkowała wyższym klirensem i niższymi stężeniami tagraksofuspu. W trakcie leczenia, u wszystkich pacjentów odnotowano wysokie miana ADA oraz znacznie obniżone poziomy wolnego tagraksofuspu (patrz poniżej). Wszystkie dane podane poniżej oparte są na wartościach wolnych stężeń tagraksofuspu u pacjentów z BPDCN, u których nie stwierdzono istniejących wcześniej przeciwciał przeciwlekowych (ADA, n=5) w pierwszym cyklu leczenia. W odniesieniu do pacjentów z BPDCN, u których stwierdzono wcześniej istniejące ADA (n=38), podano informacje o charakterze opisowym.

Dystrybucja

Po podaniu produktu ELZONRIS w dawce 12 mcg/kg drogą 15-minutowej infuzji u pacjentów z BPDCN bez istniejących wcześniej przeciwciał przeciwlekowych (ADA, N=5), średnie (SD) pole pod krzywą niezwiązanego stężenia leku w osoczu w czasie (AUC _unbound ) dla wolnego tagraksofuspu w Dniu 1 pierwszego cyklu leczenia (C1D1) wynosiło 230 (123) godz.*mcg/l a maksymalne niezwiązane stężenie w osoczu (C _max ) wynosiło 162 (58,1) mcg/l.

Średnia (SD) objętość dystrybucji wolnego tagraksofuspu w C1D1 wynosiła 5,1 (1,9) l u 4 pacjentów z BPDCN bez istniejących wcześniej ADA.

Eliminacja

Oczekuje się, że tagraksofusp jest degradowany do peptydów i tworzących go aminokwasów poprzez proteolizę, bez udziału enzymów CYP lub transporterów.

Średni (SD) klirens wolnego tagraksofuspu w C1D1 wynosił 7,1 (7,2) l/godz. u 4 pacjentów z BPDCN bez istniejących wcześniej ADA, podczas gdy średni (SD) końcowy okres półtrwania tagraksofuspu wynosił 0,7 (0,3) godziny.

Wpływ powstawania przeciwciał przeciwlekowych na farmakokinetykę

U pacjentów z istniejącymi wcześniej ADA obserwowano niższe stężenia niezwiązanego tagraksofuspu w osoczu (AUC i C _max ) w C1D1 niż u pacjentów, u których nie stwierdzono istniejących ADA. Z uwagi na wynikające z obecności ADA ograniczenia metody bioanalitycznej, nie można podać ilościowych parametrów farmakokinetycznych odnoszących się do tych pacjentów.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Dane zebrane podczas Cyklu 3 wykazały podwyższone miana ADA oraz znacznie obniżone stężenia wolnego tagraksofuspu. Niemniej, mimo zmniejszonej ekspozycji na produktu wykazano kliniczną skuteczność poza Cyklem 1. Z uwagi na ograniczenia metody bioanalitycznej, przydatność stężeń wolnego tagraksofuspu jako predyktora odpowiedzi ma ograniczony charakter.

Farmakokinetyka w populacjach specjalnych

Z uwagi na ograniczenia metody bioanalitycznej, przyjmuje się, że właściwości farmakokinetyczne tagraksofuspu u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby jak również wpływ masy ciała, wieku i płci pozostają nieokreślone.

Dzieci i młodzież

Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki tagraksofuspu u dzieci i młodzieży.

Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości i genotoksyczności tagraksofuspu. Ponieważ tagraksofusp jest rekombinowanym białkiem, nie przewiduje się bezpośredniej interakcji leku z DNA.

Przy zastosowaniu odpowiedników przewidzianych dla ludzi dawek równych lub wyższych od 1,6-krotności zalecanej dawki opartej na powierzchni ciała, obserwowano ciężką degenerację/martwicę kanalików nerek u makaków jawajskich. Przy zastosowaniu odpowiedników przewidzianych dla ludzi dawek równych zalecanym, obserwowano degenerację/martwicę splotu naczyniówkowego u makaków jawajskich. Zmiany te na ogół odnotowywano po 5 dniach codziennego dawkowania. Nie przeprowadzono oceny odwracalności zmian przy niższych dawkach, niemniej stwierdzono, że zmiany były nieodwracalne i ulegały stopniowemu pogorszeniu przy odpowiedniku przewidzianej dla ludzi dawki 1,6-krotnie wyższej od zalecanej w czasie 3 tygodni od momentu wstrzymania dawkowania. Powyższe zmiany w nerkach i splocie naczyniówkowym uznaje się za prawdopodobnie istotne dla sytuacji klinicznej.

Nie przeprowadzono żadnych badań płodności w wykorzystaniem tagraksofuspu. Ocena ryzyka przeprowadzona w oparciu o literaturę wskazuje, że ekspozycją na egzogenną IL-3 lub blokada sygnalizacji IL-3 może mieć działanie embriotoksyczne na procesy krwiotwórcze płodu oraz rozwój zarodka i płodu. Wpływ ekspozycji na toksynę błoniczą na rozwój łożyska oraz zarodka i płodu pozostaje nieznany.

Produktu ELZONRIS nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Trometamol

Sodu chlorek

Sorbitol (E420)

Woda do wstrzykiwań

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Okres ważności

Nieotwarta fiolka

3 lata.

Po otwarciu

Biorąc pod uwagę względy mikrobiologiczne, produkt medyczny należy rozcieńczyć i podać w formie infuzji niezwłocznie po otwarciu.

Po sporządzeniu roztworu do infuzji

Wykazano, że produkt zachowuje chemiczną i fizyczną stabilność w postaci przeznaczonej do użycia przez 4 godziny przy temperaturze 25 °C.

Biorąc pod uwagę względy mikrobiologiczne, produkt należy niezwłocznie wykorzystać. W przypadku, gdy produkt nie zostanie wykorzystany natychmiast po sporządzeniu, odpowiedzialność za czas oraz warunki przechowywania w postaci przeznaczonej do użycia przed wykorzystaniem produktu spoczywa na użytkowniku.

1. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać i transportować w stanie zamrożonym (-20 °C ±5 °C). Po rozmrożeniu, nie zamrażać ponownie.

Fiolkę należy przechowywać w zewnętrznym opakowaniu tekturowym w celu ochrony przed światłem.

Fiolka ze szkła typu I plus z korkiem z gumy butylowej i aluminiowym/plastikowym kapslem typu flip-off, zawierająca 1 ml koncentratu.

Opakowanie zawierające 1 fiolkę.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania

Ogólne środki ostrożności

Należy przestrzegać procedur właściwego operowania produktem, dotyczących m.in. osobistego wyposażenia ochronnego (np. rękawic), oraz usuwania leków przeciwnowotworowych.

Roztwór do infuzji powinien być sporządzany przez fachowy personel medyczny, z zastosowaniem odpowiedniej techniki aseptycznej podczas całego procesu operowania produktem.

Sporządzenie i podanie

Sporządzenie infuzji

Należy upewnić się, że przed rozmrożeniem produktu ELZONRIS dostępne są następujące elementy wyposażenia:

• Jedna pompa infuzyjna strzykawkowa

• Jedna pusta, jałowa fiolka o poj. 10 ml

• Roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań

• Trzy sterylne strzykawki 10 ml

• Jedna sterylna strzykawka 1 ml

• Jeden mini-dwukanalikowy łącznik typu Y

• dren o mikrośrednicy (ang. microbore )

• filtr polieterosulfonowy o średnicy porów 0,2 i niskim wiązaniu białek do linii infuzyjnej

Stosować wyłącznie jeśli roztwór jest klarowny i bezbarwny, lub zawiera kilka białych do półprzezroczystych cząsteczek.

Rozmrażać fiolki pozostawiając je w zewnętrznym opakowaniu kartonowym przez czas do 1 godziny w temperaturze 25 °C lub niższej. Po rozmrożeniu nie zamrażać fiolki ponownie.

Określenie wielkości dawki

Wzór obliczenia łącznej dawki produktu ELZONRIS (ml), którą należy podać: ELZONRIS (mcg/kg) x masa ciała pacjenta (kg)

Stężenie rozcieńczonej fiolki (100 mcg/ml) = Łączna dawka (ml) do podania

Proces sporządzanie końcowej dawki produktu ELZONRIS obejmuje 2 następujące kroki:

Krok 1 - sporządzenie 10 ml roztworu produktu ELZONRIS o stężeniu 100 mcg/ml

• Używając sterylnej strzykawki 10 ml, należy przenieść 9 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań do pustej jałowej fiolki o pojemności 10 ml.

• Ruchem wirowym delikatnie rozmieszać zawartość fiolki produktu ELZONRIS, zdjąć kapsel, a następnie pobrać 1 ml rozmrożonego produktu ELZONRIS z zawierającej produkt fiolki używając sterylnej strzykawki 1 ml.

• Przenieść 1 ml produktu ELZONRIS do fiolki o poj. 10 ml zawierającej 9 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań. Delikatnie obrócić fiolkę do góry dnem co najmniej trzykrotnie, aby wymieszać zawartość. Nie wstrząsać energicznie.

• Po rozcieńczeniu, końcowe stężenie produktu ELZONRIS wynosić będzie 100 mcg/ml.

Krok 2 – Przygotowanie zestawu do infuzji produktu ELZONRIS

• Obliczyć wymaganą objętość rozcieńczonego produktu ELZONRIS (100 mcg/ml) stosownie do masy ciała pacjenta.

• Pobrać wymaganą objętość do nowej strzykawki (jeśli dawka wyliczona dla pacjenta wymaga podania więcej niż 10 ml of rozcieńczonego produktu ELZONRIS (100 mcg/ml), należy powtórzyć Krok 1 wykorzystując drugą fiolkę produktu ELZONRIS). Strzykawkę zawierająca produktu ELZONRIS należy oznaczyć etykietą.

• Przygotować osobną strzykawkę z co najmniej 3 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań, który zostanie wykorzystany do przepłukania zestawu infuzyjnego po podaniu dawki produktu ELZONRIS.

• Oznaczyć etykietą przeznaczoną do przepłukania strzykawkę zawierającą roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań.

• Podłączyć przeznaczoną do przepłukania strzykawkę zawierającą roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań do jednego z ramion łącznika typu Y, upewniając się, że zacisk jest zamknięty.

• Podłączyć strzykawkę z produktem do drugiego ramienia łącznika typu Y, upewniając się że zacisk jest zamknięty.

• Podłączyć wyjście łącznika typu Y do drenu o mikrośrednicy.

• Zdjąć zamknięcie z wejścia do filtra 0.2 µm i podłączyć je do końcówki drenu o mikrośrednicy.

• Zdjąć zacisk z ramienia łącznika typu Y podłączonego do przeznaczonej do przepłukania strzykawki zawierającej roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań. Zalać łącznik typu Y do rozgałęzienia (nie zalewać całego zestawu do infuzji roztworem chlorku sodu

  9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań). Ponownie zacisnąć zacisk na linii łącznika typu Y podłączonego do przeznaczonego do płukania roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań.

• Zdjąć zamknięcie z wyjścia filtra 0,2 µm i odłożyć na bok. Zdjąć zacisk z ramienia łącznika typu Y podłączonego do strzykawki z produktem i zalać cały zestaw do infuzji, włącznie z filtrem. Zamknąć ponownie wyjście filtra i zacisnąć zacisk na linii łącznika typu Y po stronie produktu. Zestaw do infuzji jest gotowy do podania dawki.

Rozcieńczony roztwór powinien być wykorzystany niezwłocznie po sporządzeniu.

Podanie

1. Założyć dostęp żylny i podtrzymywać za pomocą sterylnego roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań.

2. Podać przygotowaną dawkę produktu ELZONRIS w drodze infuzji przy użyciu pompy infuzyjnej strzykawkowej w czasie 15 minut. Łączny czas trwania infuzji będzie kontrolowany przy użyciu pompy infuzyjnej strzykawkowej w celu podania całości dawki oraz roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań do przepłukania w czasie

   15 minut.

3. Umieścić strzykawkę z produktem ELZONRIS w pompie infuzyjnej strzykawkowej i zdjąć zacisk na ramieniu łącznika typu Y po stronie produktu ELZONRIS, a następnie podać przygotowaną dawkę produktu ELZONRIS.

4. Po opróżnieniu strzykawki z produktem ELZONRIS, należy wyjąć ją z pompy i umieścić przeznaczoną do przepłukania strzykawkę zawierającą roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań w pompie infuzyjnej strzykawkowej.

5. Zdjąć zacisk na ramieniu łącznika typu Y po stronie przeznaczonego do przepłukania roztworu chlorku 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań i wznowić infuzję przy użyciu pompy infuzyjnej strzykawkowej zachowując określony wcześniej przepływ, żeby wypłukać pozostałości dawki produktu ELZONRIS z linii infuzyjnej i w ten sposób dokończyć podanie kompletnej dawki.

Usuwanie

Produktu ELZONRIS jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.