Egzamin PES Hematologia / wiosna 2026

120 pytań
Pytanie 1

Przyczyną małopłytkowości rzekomej może być:

Pytanie 2

Pacjent z ciężką postacią hemofilii A, z artropatią hemofilową, na trzeciorzędowej profilaktyce krwawień osoczopochodnym koncentratem cz. VIII wymaga planowego zabiegu operacyjnego, artrodezy stawu skokowego prawego. Wskaż prawidłowe postępowanie:

Pytanie 3

W leczeniu pierwszej linii pierwotnej małopłytkowości immunologicznej u 35-letniego mężczyzny o masie ciała 100 kg, z liczbą PLT 20 G/L należy zastosować:

Pytanie 4

Dla niedoboru witaminy K charakterystyczny jest niedobór:

Pytanie 5

Czynnikiem ryzyka powstania inhibitora u chorego na hemofilię A nie jest:

Pytanie 6

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące koncizumabu:

Pytanie 7

35-letni pacjent z ciężką postacią hemofilii B w wyniku upadku ze schodów doznał urazu głowy. Po urazie zgłasza ból głowy. Wskaż właściwe postepowanie:

Pytanie 8

U 25-letniej kobiety ze znaczącym wywiadem krwotocznym, obniżoną aktywnością czynnika krzepnięcia VIII, prawidłową aktywnością czynnika von Willebranda, prawidłową zawartością antygenu czynnika von Willebranda, prawidłowym rozkładem multimerów czynnika von Willebranda i znacząco zmniejszonym wiązaniem czynnika VIII do czynnika von Willebranda należy rozpoznać:

Pytanie 9

Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nabytej hemofilii A (Acquired Hemophilia A, AHA):
1) w AHA występują alloprzeciwciała klasy IgG przeciw czynnikowi krzepnięcia VIII;
2) u pacjenta z istotnym podejrzeniem AHA i ciężkim krwawieniem leczenie koncentratem omijającym inhibitor rozpoczyna się dopiero po potwierdzeniu obniżonej aktywności cz. VIII;
3) w badaniach laboratoryjnych u pacjenta z AHA stwierdza się izolowane wydłużenie APTT, zmniejszoną aktywność cz. VIII, obecność inhibitora cz. VIII, a inaczej niż we wrodzonej hemofilii w AHA nie ma ścisłej korelacji między aktywnością cz. VIII w osoczu a nasileniem skazy krwotocznej;
4) u pacjentów z AHA, podobnie jak u pacjentów z antykoagulantem toczniowym w teście mieszania stwierdza się brak korekcji APTT;
5) w większości przypadków kliniczny przebieg AHA jest bardzo łagodny;
6) w leczeniu krwawień w AHA stosuję się rekombinowany aktywny czynnik VII, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, rekombinowany, wieprzowy czynnik VIII;
7) w leczeniu immunosupresyjnym chorych z aktywnością cz. VIII ≥1 IU/dl i mianem inhibitora ≤20 BU/ml zaleca się monoterapię glikokortykosterydami;
8) jeżeli pacjent z AHA wymaga leczenia przeciw zakrzepowego można je zastosować dopiero po uzyskaniu prawidłowej aktywności cz. VIII.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 10

Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nosicielstwa hemofilii A:
1) w trakcie ciąży u nosicielek aktywność czynnika VIII zwiększa się;
2) u nosicielek wykonanie nakłucia lędźwiowego celem znieczulenia jest bezwzględnie przeciwwskazane;
3) zastosowanie u nosicielek desmopresyny (DDAVP) w czasie ciąży i porodu jest przeciwwskazane;
4) nosicielstwo jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do porodu siłami natury;
5) w czasie porodu u nosicielki należy utrzymywać aktywność czynnika VIII ≥50 IU/dl;
6) w okresie połogu (do zagojenia rany) u nosicielki aktywność czynnika VIII powinna być utrzymana ≥50 IU/dl;
7) hemofilia A może wystąpić u kobiet wskutek skrajnej lyonizacji;
8) u większości nosicielek aktywność cz. VIII jest bliska dolnej granicy normy.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 11

20-letni pacjent z objawami skazy krwotocznej od wczesnego dzieciństwa. W wywiadzie krwawienia z nosa, ze śluzówek jamy ustnej, skłonność do siniaczenia, przedłużone krwawienia po skaleczeniach. W badaniach dodatkowych: liczba pytek krwi 250 G/l (N150-400 G/l), koagulogram prawidłowy. Czas okluzji w aparacie PFA-100 z ADP i epinefryną znacznie wydłużony. W badaniu funkcji płytek krwi stwierdzono:
U chorego należy rozpoznać:

infographic
Pytanie 12

Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące splenektomii jako metody leczenia małopłytkowości immunologicznej (ITP):

Pytanie 13

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące rytuksymabu w leczeniu małopłytkowości immunologicznej (ITP):

Pytanie 14

Wśród przeciwciał antyfosfolipidowych w największym stopniu ryzyko zakrzepicy zwiększa:

Pytanie 15

Wskazaniem do diagnostyki w kierunku zespołu antyfosfolipidowego nie jest:

Pytanie 16

Bezpośrednie doustne antykoagulanty (doustne inhibitory czynnika Xa lub trombiny) można stosować w leczeniu zespołu antyfosfolipidowego:

Pytanie 17

W pierwotnej profilaktyce krwawień u dzieci z hemofilią A niepowikłaną inhibitorem można obecnie w Polsce stosować w ramach programu lekowego:

Pytanie 18

W toku diagnostyki typów i podtypów choroby von Willebranda wykonuje się analizę multimerów czynnika von Willebranda metodą elektroforezy. Prawidłowy rozkład multimerów charakteryzuje:

Pytanie 19

Wonikog alfa (Veyvondi) to oczyszczony koncentrat rekombinowanego ludzkiego czynnika von Willebranda. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące wonikogu alfa:

Pytanie 20

Roctavian (waloktokogen roksaparwoweku) to zarejestrowana w 2023 roku terapia genowa hemofilii A przeznaczona do leczenia dorosłych pacjentów z ciężką hemofilią A. Może ona zostać podana pacjentowi z:

Pytanie 21

W czasie stosowania emicizumabu aktywność czynnika VIII należy oznaczać metodą chromogenną z użyciem odczynników pochodzenia wołowego. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące wyników badań laboratoryjnych u chorych na hemofilię A leczonych emicizumabem:

Pytanie 22

Przyczyną nadpłytkowości nie jest:

Pytanie 23

50-letnia chora z ostrą białaczką szpikową z mutacją FLT3-ITD z nawrotem po transplantacji allogenicznych macierzystych komórek krwiotwórczych (ECOG 1; HCT-CI 2) będzie kandydatką do:

Pytanie 24

U 77-letniej chorej rozpoznano MDS/AML wg klasyfikacji ICC (International Consensus Classification) 2022. Stan ogólny pacjentki oceniono na ECOG 1 , bez istotnej współchorobowości (HCT-CI 0). Do jakiej terapii należy zakwalifikować chorą?

Pytanie 25

Wg jakiego schematu należy zastosować leczenie u 76-letniego chorego, u którego rozpoznano ostrą białaczką szpikową z mutacją dehydrogenazy izocytrynianowej 2 (IDH2):

Pytanie 26

U 63-letniej chorej na MDS niskiego ryzyka zależnej od transfuzji, bez pierścieniowatych sideroblastów z endogenną erytropoetyną 350 IU/L leczenie I linii należy rozpocząć od:

Pytanie 27

W przypadku uzyskania dodatnich wyników posiewów krwi w kierunku Fusarium spp. lekiem z wyboru w I linii jest:

Pytanie 28

Zespołu różnicowania nie należy spodziewać się przy terapii:

Pytanie 29

Profilaktykę przeciwgrzybiczą posakonazolem należy zastosować na etapie:
1) przeszczepienia autologicznych macierzystych komórek krwiotwórczych u chorych na szpiczaka plazmocytowego;
2) przeszczepienia autologicznych macierzystych komórek krwiotwórczych u chorych na chłoniaki;
3) indukcji ostrych białaczek szpikowych;
4) indukcji ostrych białaczek limfoblastycznych;
5) konsolidacji ostrych białaczek szpikowych;
6) konsolidacji ostrych białaczek limfoblastycznych.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 30

41-letni pacjent z rozpoznaniem ostrej białaczki promielocytowej niskiego ryzyka jest w 10. dobie terapii ATO+ATRA. W morfologii stwierdzono WBC 20 G/l, stan chorego jest stabilny. Czy chory wymaga modyfikacji terapii?

Pytanie 31

67-letni pacjent z rozpoznaniem ostrej białaczki szpikowej i istotną klinicznie chorobą niedokrwienną serca został przyjęty na oddział hematologii celem rozpoczęcia leczenia azacytydyną i iwosydenibem. U jakiego odsetka pacjentów można spodziewać się uzyskania remisji?

Pytanie 32

Dla zespołu rozpadu nowotworu charakterystyczne są zaburzenia metaboliczne:
1) hipokalcemia;           
2) hiperkaliemia;         
3) zasadowica;
4) hiperfosfatemia;
5) hipofosfatemia.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 33

Które wyniki z badań metabolizmu żelaza są charakterystyczne dla przeładowania organizmu żelazem?

Pytanie 34

Jakie leczenie należy zastosować w ciężkiej postaci sferocytozy wrodzonej?

Pytanie 35

Które ze zmian genetycznych definiują zespół (nowotwór) mielodysplastyczny?

Pytanie 36

Którzy chorzy na zespół (nowotwór) mielodysplastyczny niższego ryzyka mają wskazania do leczenia imetelstatem (inhibitor telomerazy)?
1) w pierwszej linii leczenia chorzy ze stężeniem Hb <9,0 g/dl uzależnieni od przetoczeń koncentratu krwinek czerwonych (KKCz) ze stężeniem erytropoetyny <500 IU/l;
2) w pierwszej linii leczenia chorzy ze stężeniem erytropoetyny >500 IU/l, uzależnieni od przetoczeń KKCz;
3) w pierwszej linii leczenia chorzy ze stężeniem erytropoetyny >200, ale <500 IU/l, uzależnieni od przetoczeń KKCz;
4) w drugiej linii leczenia chorzy z niezadowalającą odpowiedzią na czynniki stymulujące erytropoezę;
5) brak jest wskazań do leczenia imetelstatem u chorych na MDS niższego ryzyka.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 37

Jakie postępowanie należy wdrożyć po wynaczynieniu leku z grupy antracyklin?

Pytanie 38

Kiedy można podać żelazo parenteralnie u kobiety w ciąży z rozpoznaną niedokrwistością z niedoboru żelaza?

Pytanie 39

Zmiany skórne w postaci osutki grudkowo-plamistej, pęcherzy, suchości skóry, teleangiektazji u chorych leczonych lekami przeciwnowotworowymi mogą wystąpić po zastosowaniu:

Pytanie 40

Wskazania do długotrwałego stosowania postaci niepegylowanej G-CSF (Granulocyte Colony-Stimulating Factor) są u chorych:

Pytanie 41

43-letni chory leczony intensywną chemioterapią z powodu ostrej białaczki szpikowej. Po zakończonej chemioterapii stwierdzono gorączkę neutropeniczną. Pobrano krew, plwocinę, mocz, kał na posiew. Jakie powinno być dalsze postępowanie?

Pytanie 42

W celu opanowania hiperkalcemii w przebiegu szpiczaka plazmocytowego nie ma zastosowania:

Pytanie 43

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące hiperkalcemii w przebiegu zaawansowanego szpiczaka plazmocytowego:

Pytanie 44

W przypadku zespołu żyły głównej górnej związanego z lokalizacją chłoniaka nie ma zastosowania:

Pytanie 45

Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące procedury przeszczepienia autologicznych komórek krwiotwórczych (auto-HCT):

Pytanie 46

Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące potransplantacyjnych zespołów limfoproliferacyjnych (PTLD):
1) związane są ze stanem immunosupresji po transplantacjach;
2) w 50% związane są z wirusem Epstein-Barr (EBV);
3) postępowaniem z wyboru jest redukcja leczenia immunosupresyjnego i podawanie rytuksymabu/rytuksymabu z chemioterapią;
4) częściej występują po auto-HCT niż allo-HCT;
5) nie wykazują wrażliwości na specyficzne allogeniczne cytotoksyczne komórki T swoiste dla EBV (tabelekleucel).
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 47

Wskazaniem do przeszczepienia allogenicznych komórek krwiotwórczych (allo-HCT) jako kontynuacji pierwszej linii leczenia nie jest:
1) szpiczak plazmocytowy;
2) ostra białaczka szpikowa z niekorzystnym ryzykiem;
3) mielofibroza z ryzykiem pośrednim 2 lub wysokim wg DIPPS w okresie dobrej odpowiedzi na leczenie;
4) przewlekła białaczka mielomonocytowa z czynnikami cytogenetycznymi lub molekularnymi niekorzystnego ryzyka;
5) przewlekła białaczka szpikowa zdiagnozowana w fazie kryzy blastycznej.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 48

U pacjentów z nabytą niewydolnością szpiku o typie anemii aplastycznej, klon nocnej napadowej hemoglobinurii (PNH):

Pytanie 49

Do objawów klasycznego podtypu nocnej napadowej hemoglobinurii nie należy:

Pytanie 50

Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące niedokrwistości aplastycznej:

Pytanie 51

Wskazaniem do przeszczepienia allogenicznych komórek krwiotwórczych (allo-HCT) w ciężkiej niedokrwistości aplastycznej jest:
1) w pierwszej linii - posiadanie zgodnego w HLA dawcy rodzinnego niezależnie od wieku chorego;
2) w pierwszej linii - wiek <50 lat i posiadanie zgodnego w HLA dawcy rodzinnego;
3) progresja do klasycznej nocnej napadowej hemoglobinurii;
4) progresja do nowotworu mielodysplastycznego lub ostrej białaczki szpikowej;
5) u osób >50 r.ż. niepowodzenie terapii immunosupresyjnej i posiadanie zgodnego dawcy rodzinnego.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 52

Do badań czynności komórek fagocytujących zalicza się:
1) ocenę obecności cząsteczek adhezyjnych metodą cytometrii przepływowej;
2) ocenę aktywności składowej C3 i C4 układu dopełniacza;
3) cytometryczny test wybuchu tlenowego z dihydrorodaminą 123 (tzw. test DHR);
4) ocenę aktywności peroksydazy granulocytów;
5) ocenę aktywności PAS w blastach;
6) ocena CH50.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 53

Wskaż prawdziwe stwierdzenie:

Pytanie 54

Objawy niedoboru odporności z przewagą defektu humoralnego to:
1) częste infekcje dolnych dróg oddechowych;
2) ciężki przebieg infekcji HPV;
3) nawracające zapalenia zatok przynosowych;
4) częste zapalenia ucha;
5) nawracające biegunki;
6) zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych;
7) sepsa meningokokowa;
8) zapalenia o etiologii Pneumocystis jiroveci.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 55

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące nocnej napadowej hemoglobinurii (PNH):

Pytanie 56

Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nelarabiny:
1) jest to lek z grupy antymetabolitów;
2) jest zarejestrowana do leczenia ostrej białaczki limfoblastycznej z wyjątkiem ALL z obecnością chromosomu Ph;
3) jest to lek z grupy analogów puryn;
4) jest to lek z grupy analogów pirymidyn;
5) jest zarejestrowana do leczenia pierwszej linii ALL - T komórkowej.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 57

U 42-letniej pacjentki z ostrą białaczką limfoblastyczną z linii B bez obecności chromosomu Ph stwierdzono pierwotną oporność na leczenie indukujące. Chora otrzymała leczenie pomostowe inotuzumabem, a następnie leczenie CAR-T zgodnie z programem lekowym. Miesiąc po terapii CAR-T chora miała całkowitą remisję i ujemną chorobę resztkową, 6 miesięcy po leczeniu CAR-T stwierdzono nadal całkowitą remisją, ale dodatnią chorobę resztkową. Opcje terapeutyczne dla tej chorej obejmują:
1) blinatumomab;
2) nelarabinę;
3) dazatynib;
4) transplantację allogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 58

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące idiopatycznej postaci anemii aplastycznej:

Pytanie 59

50-letni pacjent z rozpoznaniem pierwotnego włóknienia szpiku, z niedokrwistością Hb 9 g/dl i liczbą płytek 120 G/l, skarży się na poty nocne, bóle kostne i zmęczenie. W USG jamy brzusznej opisano śledzionę wielkości 15 cm. Optymalną opcją terapeutyczną będzie dla tego pacjenta:

Pytanie 60

62-letnia pacjentka z rozpoznaniem pierwotnego włóknienia szpiku z niedokrwistością wymagającą przetoczeń, liczbą płytek 55 G/l, masywną splenomegalią, ale bez objawów ogólnych, z leukocytozą 10 G/l i bez blastów we krwi obwodowej jest kandydatką do terapii:

Pytanie 61

66-letni pacjent z rozpoznaniem czerwienicy prawdziwej leczony od około 6 miesięcy hydroksymocznikiem w dawce 2,5 g/dobę. Pacjent nadal okresowo wymaga krwioupustów, w kontrolnym USG jamy brzusznej opisano śledzionę wielkości 18 cm. Dodatkowym problemem jest uporczywy świąd skóry, zwłaszcza nasilający się po gorącej kąpieli. Pacjent pozostaje także pod opieką endokrynologa z powodu autoimmunologicznej choroby tarczycy. U tego pacjenta należy:

Pytanie 62

30-letnia pacjentka, planująca ciążę zgłosiła się do poradni hematologicznej celem diagnostyki nadpłytkowości. W morfologii liczba PLT 1,8 mln/µl, Wbc 13 tys./µl, Hb 12 g/dl, Hct 43%. W badaniach dodatkowych obecna mutacja CARL typu1 oraz aktywność kofaktora rystocetyny na poziomie 10%. Optymalnym postępowaniem u tej chorej będzie:

Pytanie 63

70-letni pacjent z przewlekłą białaczką szpikową po niepowodzeniu terapii imatynibem, leczony w II linii bosutynibem w dawce 500 mg/dobę. W kontrolnym badaniu molekularnym po 12 miesiącach terapii ma wykrywalny transkrypt BCR/ABL na poziomie 5%. Nie potwierdzono natomiast obecności mutacji w domenie kinazy BCR-ABL. Pacjent dodatkowo leczy się z powodu cukrzycy typu 2, POChP (palacz papierosów) oraz jest po zawale mięśnia sercowego przed 10 laty. W chwili obecnej należy:

Pytanie 64

Standardowymi wskazaniami do przeszczepienia allogenicznych macierzystych komórek krwiotwórczych od w pełni zgodnego dawcy rodzinnego jest:
1) ostra białaczka szpikowa korzystnego ryzyka w CR1 z ujemną mierzalną chorobą resztkową (MRD-);
2) ostra białaczka szpikowa korzystnego ryzyka w CR1 z dodatnią mierzalną chorobą resztkową (MRD+);
3) ostra białaczka promielocytowa w molekularnej CR1;
4) ostra białaczka promielocytowa w molekularnej CR2;
5) ostrą białaczka szpikowa pośredniego ryzyka w CR1 z dodatnią mierzalną chorobą resztkową (MRD+).
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 65

Leczenie reaktywacji zakażenia CMV u pacjenta w +90 dobie po transplantacji allogenicznych macierzystych komórek krwiotwórczych od dawcy niespokrewnionego z niepełną zgodnością w układzie HLA obejmuje:

Pytanie 66

Standardowymi wskazaniami do przeszczepienia allogenicznych macierzystych komórek krwiotwórczych od w pełni zgodnego dawcy rodzinnego jest:
1) ostra białaczka limfoblastyczna wysokiego ryzyka, Ph-, w CR1;
2) ostra białaczka limfoblastyczna standardowego ryzyka, Ph-, w CR1 z ujemną mierzalną chorobą resztkową;
3) ostra białaczka limfoblastyczna standardowego ryzyka, Ph-, w CR1 z dodatnią mierzalną chorobą resztkową;
4) ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, w CR1 z ujemną mierzalną chorobą resztkową;
5) ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, w CR1 z dodatnią mierzalną chorobą resztkową.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 67

Standardową profilaktyką reaktywacji zakażenia CMV po transplantacji allogenicznych macierzystych komórek krwiotwórczych jest podawanie letermowiru biorcom:

Pytanie 68

U pacjenta w +30 dobie po allo-HSCT od w pełni zgodnego w HLA dawcy niespokrewnionego pojawiła się plamisto-grudkowa osutka obejmująca 65% powierzchni ciała oraz biegunka do 5 stolców/dobę (>1,5 litra). U tego pacjenta należy:

Pytanie 69

U 75-letniego pacjenta z włóknieniem szpiku, wskaźnikiem DIPSS=3 punkty i obecnością mutacji CALR typu 1 po 6 miesiącach leczenia ruksolitynibem w dawce 40 mg/d nie uzyskano ustąpienia objawów ogólnych ani zmniejszenia wielkości śledziony. Stężenie hemoglobiny wynosiło 9 g/dL, liczba leukocytów i płytek odpowiednio 12 G/l i 65 G/l. W dalszym etapie należy:

Pytanie 70

W skład wskaźnika rokowniczego MIPSS-ET wchodzą następujące parametry:
1) wiek >70 lat;           
2) przebyta zakrzepica;       
3) wiek >50 lat;           
4) liczba limfocytów <1,7 x109/L;     
5) liczba leukocytów ≥11x109/L;
6) płeć męska;
7) obecność mutacji JAK2V617F;
8) obecność mutacji SF3B1.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 71

U 45-letniej kobiety z agresywną mastocytozą układową, wykrywalną mutacją c-KIT D816V i obecnością objawów „C” zastosowano w pierwszej linii leczenia midostaurynę. Leczenie było powikłane przedłużającą się cytopenią z koniecznością substytucji preparatów krwiopochodnych, zwłaszcza koncentratów krwinek płytkowych. W ocenie po 6 miesiącach wykazano stabilizację choroby. W kolejnej linii leczenia należy zastosować:

Pytanie 72

Do mutacji korzystnego ryzyka u starszych chorych na ostre białaczki szpikowe, niekwalifikujących się do transplantacji należy:
1) IDH1;  
2) TP53;  
3) DDX41;  
4) FLT3-ITD;  
5) NRAS;  
6) KRAS.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 73

U 50-letniego pacjenta po długotrwałej diagnostyce różnicowej wykluczono reaktywne i klonalne przyczyny długotrwałej hipereozynofilii, a w związku z cechami zajęcia skóry oraz przewodu pokarmowego rozpoznano idiopatyczny zespół hipereozynofilowy. W leczeniu zastosowano prednizon w dawce 1 mg/kg m.c. dziennie, nie uzyskując poprawy w zakresie eozynofilii we krwi obwodowej i poprawy narządowej. Jako leczenie kolejnej linii należy zastosować?

Pytanie 74

W leczeniu opornej na duże dawki steroidów neurotoksyczności (ICAN) i zespołu uwalniania cytokin (CRS), występujących po leczeniu z zastosowaniem zmodyfikowanych limfocytów T (CAR-T) nie można zastosować:

Pytanie 75

W profilaktyce reaktywacji zakażenia wirusem cytomegalii u pacjenta po terapii CAR-T należy zastosować:

Pytanie 76

Zastosowanie cyklofosfamidu w 3. i 4. dobie po transplantacji allogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych jest zalecane i preferowane w przypadku dawcy:

Pytanie 77

Przetoczenie rozmrożonego osocza świeżo mrożonego jest obarczone ryzykiem wystąpienia reakcji poprzetoczeniowych, w tym:
1) poprzetoczeniowej ostrej niewydolność oddechowej (TRALI);
2) reakcji hemolitycznej;
3) alloimmunizacji antygenami HLA lub HPA;
4) przeciążenia krążenia;
5) przeciążenia żelazem.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 78

Zarządzanie krwią pacjenta (Patient Blood Management, PBM) polega m.in. na:
1) wykorzystywaniu alternatywnych wobec transfuzji metod leczenia;
2) promowaniu restrykcyjnych strategii przetoczeń;
3) ograniczaniu utraty krwi (spowodowanej np. przez nadmierne pobieranie próbek do badań);
4) wykonywaniu systematycznych przetoczeń przynajmniej raz w tygodniu;
5) przetaczaniu przede wszystkim krwi pełnej.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 79

Ubogoleukocytarny koncentrat krwinek czerwonych jest stosowany w celu:
1) leczenia niedokrwistości u wszystkich pacjentów;
2) zapobiegania alloimmunizacji antygenami HLA;
3) zapobiegania ryzyku przeniesienia potransfuzyjnego zakażenia CMV;
4) leczenia niedokrwistości u płodów i noworodków;
5) zapobiegania ryzyku wystąpienia potransfuzyjnej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (TA-GvHD).
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 80

Koncentraty krwinek płytkowych (KKP):
1) mogą być uzyskane z krwi pełnej lub metodą aferezy;
2) nie mogą być poddawane inaktywacji;
3) wszystkie stosowane do przetoczenia KKP są pozbawione leukocytów;
4) tylko składniki z aferezy są pozbawione leukocytów;
5) nie wymagają wykonania próby zgodności przed przetoczeniem.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 81

Przed rozpoczęciem zabiegu przetoczenia składnika krwi należy zawsze:
1) zidentyfikować pacjenta;
2) podać leki zapobiegające wystąpieniu reakcji alergicznych;
3) dokonać wizualnej oceny podłączanego składnika krwi;
4) porównać wynik badania grupy krwi pacjenta z grupą krwi na etykiecie pojemnika ze składnikiem krwi;
5) przed podaniem każdego składnika krwi należy wykonać próbę zgodności.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 82

U pacjentów z uprzednio nieleczonym chłoniakiem Hodgkina w stadium zaawansowania III i IV można zastosować:

Pytanie 83

Do niekorzystnych czynników ryzyka wg EORTC w stadium I oraz II chłoniaka Hodgkina należy:
1) wiek ≥50 lat;
2) stężenie hemoglobiny <10,5 g/dl;
3) liczba zajętych grup węzłowych ≥4;
4) płeć męska;
5) stężenie albuminy w osoczu <4 g/dl.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 84

Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zastosowania immunoglobulin u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową:
1) immunoglobuliny stosuje się w przypadku nawracających infekcji u pacjentów ze stężeniem IgG poniżej 5 g/L;
2) immunoglobuliny podaje się co 3-4 tygodnie w dawce 0,4 g/kg m.c.;
3) stosuje się wyłącznie preparaty dożylne immunoglobulin;
4) stosuje się u wszystkich pacjentów z rozpoznaniem przewlekłej białaczki limfocytowej;
5) celem podawania immunoglobulin u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową jest uzyskanie stężenia IgG 6-8 g/L po 4 miesiącach terapii.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 85

Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące pacjentów z chłoniakiem z obwodowych komórek T (PTCL):
1) w leczeniu I linii węzłowych PTCL stosuje się schematy oparte na antracyklinach;
2) transplantacja allogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych stanowi standard postępowania u wszystkich pacjentów z oporną/nawrotową postacią PTCL;
3) w przypadku leczenia choroby opornej i nawrotowej stosowane są schematy takie jak: ESHAP, DHAP, ICE, GDP z następową transplantacją krwiotwórczych komórek macierzystych;
4) do czynników ryzyka wchodzących w skład wskaźnika prognostycznego PIT należy m.in. stopień zaawansowania III lub IV;
5) najlepsze rokowanie dotyczy pacjentów ALCL ALK+.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 86

Do czynników ryzyka transformacji Richtera u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową nie należy:

Pytanie 87

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące pacjentów z chłoniakiem strefy brzeżnej (MZL):

Pytanie 88

Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące białaczki plazmocytowej:

Pytanie 89

Jakie kryteria powinny zostać spełnione, aby rozpoznać MGUS łańcuchów lekkich?
1) nieprawidłowy stosunek FLC kappa/lambda <0,26 lub >1,65;
2) obecność białka monoklonalnego w surowicy <30 g/l;
3) klonalne plazmocyty w szpiku <10%;
4) obecna ekspresja łańcuchów ciężkich immunoglobulin w immunofiksacji;
5) białko monoklonalne w moczu <500 mg/24 h.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 90

Wskaż właściwe opcje postępowania w przypadku nawrotowego napadowego migotania przedsionków u pacjentów leczonych inhibitorem BTK:
1) preferowaną grupą leków kontrolujących częstość rytmu serca są blokery kanału wapniowego;
2) preferowaną grupą leków kontrolujących częstość rytmu serca są beta blokery;
3) w leczeniu przeciwzakrzepowym preferowany jest apiksaban początkowo w dawce 2x 2,5 mg;
4) w leczeniu przeciwzakrzepowym preferowane jest stosowanie VKA;
5) należy całkowicie odstawić inhibitory BTK.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 91

Pośrednie ryzyko zespołu rozpadu nowotworu (TLS) u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową leczonych schematem z wenetoklaksem stwierdza się, gdy:

Pytanie 92

Wskaż prawidłowe kryteria diagnostyczne przewlekłej białaczki limfocytowej zgodnie z zaleceniami IWCLL (2018):
1) obecność objawów ogólnych;
2) limfocytoza krwi obwodowej ≥5000/µl z przeważającą populacją morfologicznie dojrzałych, małych limfocytów utrzymująca się przez ≥3 miesiące;
3) obecność w rozmazie krwi małych, dojrzałych limfocytów i charakterystycznych cieni Gumprechta;
4) potwierdzenie klonalności łańcuchów lekkich kappa lub lambda oraz charakterystycznego immunofenotypu krążących limfocytów B (koekspresja CD19, CD20, CD5 i CD23) za pomocą cytometrii przepływowej;
5) limfocytoza krwi obwodowej ≥5000/µl z przeważającą populacją morfologicznie dojrzałych, małych limfocytów utrzymująca się przez ≥6 miesięcy.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 93

Charakterystyczną zmianą genetyczną w chłoniaku Burkitta jest:

Pytanie 94

Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące transformacji Richtera (RT):

Pytanie 95

Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nieklasycznego chłoniaka Hodgkina:
1) wyróżnia się postać stwardnienia guzkowego (NSCHL) i typ guzkowy z przewagą limfocytów (NLPHL);
2) stanowi kilka procentów przypadków chłoniaka Hodgkina;
3) charakteryzuje się agresywnym przebiegiem klinicznym;
4) standardem postępowania jest zastosowanie brentuksymabu wedotyny w skojarzeniu z chemioterapią AVD;
5) rokowanie w NLPHL jest bardzo dobre, odsetek 5-letniego całkowitego przeżycia (OS) wynosi ponad 90%.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 96

Które z kryteriów stanowią wskazanie do rozpoczęcia leczenia u chorych na szpiczaka plazmocytowego?
1) niewydolność nerek: klirens kreatyniny <60 ml/min lub stężenie kreatyniny >177 µmol/l (2 mg/dl);
2) niedokrwistość: stężenie hemoglobiny 2 g/dl poniżej dolnej granicy normy lub <10 g/dl;
3) odsetek klonalnych plazmocytów w szpiku >50%;
4) obecność białka monoklonalnego powyżej 3 g/dl;
5) >1 zmiana ogniskowa o wymiarze ≥5 mm w rezonansie magnetycznym (MR).
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 97

Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące chłoniaka z komórek płaszcza (MCL):
1) przebieg choroby jest heterogenny, ale w większości przypadków obserwuje się przebieg agresywny klinicznie;
2) podstawowym zaburzeniem w MCL jest translokacja t(11;14);
3) do stratyfikacji grup ryzyka u chorych na MCL stosuje się wskaźnik prognostyczny MIPI;
4) leczenie podtrzymujące rytuksymabem jest standardem postępowania po leczeniu 1 linii tylko u chorych niekwalifikujących się do procedury auto-HSCT;
5) aksykabtagen cyloleucel jest jedną z dostępnych opcji terapeutycznych u chorych z nawrotem chłoniaka MCL.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 98

Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące pierwotnego chłoniaka ośrodkowego układu nerwowego (PCNSL):
1) w każdym przypadku podejrzenia PCNSL należy niezwłoczne włączyć steroidy z powodu bezpośredniego zagrożenia życia pacjenta;
2) złotym standardem leczenia jest zastosowanie 6 cykli immunochemioterapii według schematu R-CHOP;
3) zdecydowaną większość przypadków PCNSL stanowi DLBCL, podtyp ABC;
4) w ramach leczenia indukującego stosuje się wielolekowe programy, których główną składową jest wysokodawkowany metotreksat, w skojarzeniu z rytuksymabem;
5) leczenie konsolidujące PCNSL obejmuje m.in. wykorzystanie wysokodawkowanej chemioterapii wspomaganej auto-HSCT.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 99

45-letni chory w dobrym stanie ogólnym, ECOG-1, został skierowany do diagnostyki z powodu uogólnionej limfadenopatii. W badaniach laboratoryjnych: HB 10 g/dl, PLT 215 G/l, liczba limfocyty 0,5 G/l, LDH 195 U/l, stężenie albumin 30 g/l. W badaniu histopatologicznym węzła chłonnego stwierdzono naciek chłoniaka rozlanego z dużych komórek B (DLBCL). W PET-CT stwierdzono obecność aktywnych metabolicznie węzłów chłonnych po obu stronach przepony, bez zmian pozawęzłowych. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:

Pytanie 100

W diagnostyce wstępnej chłoniaka MZL przydatków oka rekomendowane jest:

Pytanie 101

W przypadku chłoniaków strefy brzeżnej, w których stwierdza się zakażenie HCV:

Pytanie 102

Zanubrutynib jest rekomendowany w leczeniu chłoniaków MZL:

Pytanie 103

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące inhibitorów BTK (BTKi):

Pytanie 104

Która opcja nie jest zarejestrowana w Europie do leczenia chorych na opornego/nawrotowego chłoniaka grudkowego?

Pytanie 105

POD24 uznaje się za jeden z najistotniejszych czynników prognostycznych w przypadku:

Pytanie 106

Które opcje terapeutyczne są zarejestrowane w Europie do leczenia pacjentów z opornym/nawrotowym chłoniakiem DLBCL już w drugiej linii leczenia?

Pytanie 107

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące postępowania u chorego na chłoniaka rozlanego z dużych komórek B w pierwszej linii leczenia:

Pytanie 108

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące postępowania w szpiczaku plazmocytowym z niewydolnością nerek:

Pytanie 109

Dopasuj do leków stosowanych w szpiczaku plazmocytowym mechanizm ich działania:
1) elranatamab;         
2) talkwetamab;         
3) selinexor;
4) belantamab mafodotyny;
a) bispecyficzne przeciwciało monoklonalne GPRC5DxCD3;
b) inhibitor eksportyny;
c) bispecyficzne przeciwciało monoklonalne BCMAxCD3;
d) przeciwciało monoklonalne anty-BCMA sprzężone z auristatyną F.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 110

Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące przewlekłej białaczki limfocytowej:

Pytanie 111

Do rozpoczęcia leczenia przewlekłej białaczki limfocytowej ma wskazania:
1) 75-letni pacjent z delecją 17p i ze wzrostem limfocytozy z 50x109/µl do 130x109/µl w ciągu 4 miesięcy oraz stabilną, uogólnioną limfadenopatią do 2-3 cm bez innych objawów choroby;
2) 64-letnia pacjentka z niezmutowanym statusem genów IGHV i delecją 17p, bezobjawową splenomegalią (brzeg śledziony wyczuwalny 3 cm poniżej lewego łuku żebrowego) i pierwszy raz stwierdzoną małopłytkowością 95x109/µl;
3) 83-letni pacjent ze zmutowanym statusem genów IGHV i bez delecji 17p oraz mutacji TP53 z masą węzłową w jamie brzusznej o wymiarach 11x12x13 cm;
4) 56-letni pacjent dotychczas nieleczony z powodu przewlekłej białaczki limfocytowej ze względu na brak wskazań do leczenia z nowo rozpoznaną niedokrwistością autoimmunohemolityczną z przeciwciałami typu ciepłego ze stężeniem hemoglobiny 6 g/dl;
5) 73-letnia pacjentka z niezmutowanym statusem genów IGHV i delecją 17p, dotychczas w obserwacji, bez wskazań do leczenia z nawracającymi od 6 miesięcy ciężkimi infekcjami dróg oddechowych wymagającymi każdorazowo dożylnej antybiotykoterapii.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 112

U pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową z delecją 17p lub mutacją TP53, zgodnie z aktualnymi rekomendacjami, w pierwszej linii terapii najbardziej skuteczną i bezpieczną terapią jest:

Pytanie 113

Jakie rozpoznanie sugeruje obecność triady objawów: zakrzepica żyły wrotnej, hemoliza i pancytopenia?

Pytanie 114

26-letnia kobieta będąca w 8. tygodniu pierwszej ciąży zgłosiła się do rutynowej kontroli ginekologicznej. Stan pacjentki i rozwój płodu był prawidłowy. W przeszłości nie miała zaburzeń hemostazy, natomiast jej babka w 39 r.ż. zmarła na zatorowość płucną. U pacjentki w badaniu genetycznym stwierdzono heterozygotyczną mutację cz. V Leiden. Jakie powinno być okołoporodowe postępowanie u tej chorej?

Pytanie 115

Wskaż czynnik zmniejszający powstawanie zakrzepu w naczyniach żylnych:

Pytanie 116

Stadium zaawansowania ziarniniaka grzybiastego IIIA oznacza:

Pytanie 117

W klasyfikacji TNM chłoniaków skóry innych niż ziarniniak grzybiasty/zespół Sézary’ego, wg ISCL/EORTC kryterium T2c oznacza:

Pytanie 118

Fototerapia UVB311 lub PUVA znajduje zastosowanie w leczeniu:
1) chłoniaka pierwotnego skóry strefy brzeżnej;
2) zespołu Sézary’ego;
3) chłoniaka pierwotnego skóry z ośrodków rozmnażania;
4) ziarniniaka grzybiastego;
5) lymphomatoid papulosis.
Prawidłowa odpowiedź to:

Pytanie 119

Chemioterapia systemowa wielolekowa w połączeniu z radioterapią jest metodą z wyboru w leczeniu:

Pytanie 120

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące pierwotnego skórnego chłoniaka strefy brzeżnej: