Egzamin PES Hematologia / jesień 2020
120 pytań
Pytanie 1
Które ze stwierdzeń dotyczących radioterapii chorych na chłoniaka grudkowego jest prawdziwe?
Pytanie 2
Najczęstszym zaburzeniem cytogenetycznym u chorych na chłoniaka grudkowego jest:
Pytanie 3
Wskaz prawidłowe stwierdzenie dotyczące chłoniaków tkanki limfoidalnej błony śluzowej (MALT):
Pytanie 4
Najczęstszym rodzajem chłoniaków strefy brzeżnej jest:
Pytanie 5
Najczęstszą lokalizacją chłoniaków strefy brzeżnej MALT jest:
Pytanie 6
Które z kryteriów nie należy do wskazań do rozpoczęcia leczenia u chorych na chłoniaka grudkowego?
Pytanie 7
65-letni chory na chłoniaka grudkowego w czasie diagnostyki miał wykona- ne badanie TK ujawniające:
1) splenomegalię 14cm,
2) obecność 4 grup węzło- wych po obu stronach przepony o wielkości do 25mm,
3) wyniki morfologii: WBC 10,3 G/L, LIMF 4,8 G/L, GRAN 3,3 GL, Hgb 11g/dL i PLT 102 G/L;
4) LDH w granicach normy;
5) brak objawów ogólnych. Na podstawie tych danych można określić:
Pytanie 8
Obinutuzumab jest nowym przeciwciałem monoklonalnym anty-CD20 zarejestrowanym min.: do leczenia chorych na chłoniaka grudkowego. W jakich sposób można stosować obinutuzumab?
Pytanie 9
U 65-letniego chorego na DLBCL NOS w dobrym stanie ogólnym, z aktyw- nością LDH w granicach normy, z niewielkim zajęciem szpiku, ale z zajęciem nadnercza szacowane ryzyko progresji chłoniaka w centralnym układzie nerwowym wynosi:
Pytanie 10
Które z poniższych twierdzeń jest prawdziwe dla tzw. 'double hit lymphoma'?
1) rokowanie w tym chłoniaku jest gorsze niż innych podtypów chłoniaków o wysokiej złośliwości;
2) stanowi około 5% chłoniaka DLBCl;
3) częściej występuje w podtypie komórki B spoza ośrodka rozmnażania;
4) wymaga stwierdzenia obecności rearanżacji genu myc oraz rearanzacji genu bcl-2 lub bcl-6;
5) często występuje zajęcie szpiku.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 11
Które z poniższych twierdzeń jest prawdziwe dla chłoniaka Burkitta?
1) wywodzi się z dojrzałych obwodowych limfocytów B z ośrodków rozmnażania;
2) translokacja onkogenu MYC jest swoista i stanowi wiodące zaburzenie genetyczne;
3) u większości chorych na postać sporadyczną w chwili rozpoznania występuje masywna zmiana w twarzoczaszce;
4) często występuje cechy samoistnego zespołu lizy guza;
5) wynik oznaczenia krańcowej transferazy dezoksynukleotydylowej jest dodatni.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 12
Które z poniższych twierdzeń jest prawdziwe dla chłoniaka angioimmunoblastycznego?
1) klinicznie charakteryzuje się występowaniem hepatosplenomegalii oraz poliklonalnej hipergammaglobulinemii;
2) rozpoznanie chłoniaka często poprzedza występowanie zmian rumieniowatych skóry i wysięki w jamach ciała;
3) limfadenopatia występuje bardzo rzadko;
4) nowotworowe komórki T wykazują ekspresję antygenów pan T (CD3, CD2, CD5) oraz zwykle CD4 i CD123;
5) częste zaburzenia cytogenetyczne dotycząca chromosomu 3 i 5 (trisomia).
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 13
Które z poniższych twierdzeń jest prawdziwe dla chłoniaka anaplastycznego z dużych komórek (ALCL)?
1) u wszystkich chorych stwierdza się ekspresję białka ALK;
2) ekspresja białka ALK wynika z translokacji t(2;5);
3) ekspresja CD30 dzieli chłoniaki ALCL na dwie główne grupy CD30(+) i CD30(-);
4) dołączenie etopozydu do schematu CHOP wydłuża przeżycie wolne od progresji (PFS);
5) wszystkim chorym ALCL po uzyskaniu remisji zaleca się konsolidację za pomocą autologicznej transplantacji komórek układu krwiotwórczego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 14
Które z poniższych twierdzeń jest prawdziwe dla chłoniaka z dużych komórek B?
1) leczenie podtrzymujące obinutzumabem po zakończeniu pierwszej linii 1 raz na 2 miesiące do czasu progresji poprawia wyniki leczenia starszych chorych;
2) konsolidację leczenia za pomocą autologicznej transplantacji komórek krwiotwórczych należy wykonać u wszystkich młodszych chorych z wysokim wskaźnikiem IPI w momencie rozpoznania;
3) chłoniaki DLBCL CD20(-) z definicji nie istnieją;
4) ekspresja CD5 na komórkach chłoniaka DLBCL poprawia rokowanie;
5) chłoniak DLBCL typu kończynowego rokuje dobrze i nie wymaga zastosowania systemowej chemioterapii.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 15
Które z poniższej wymienionych badań wykonywanych w ocenie chorego na chłoniaka Burkitta i ocenie stopnia zaawansowania choroby nie jest niezbędne do decyzji o rozpoczęciu leczenia?
Pytanie 16
W przypadku wznowy chłoniaka anaplastycznego w leczeniu należy rozważyć zastosowanie każdego z poniższych sposobów postępowania (samodzielnie lub w skojarzeniu), za wyjątkiem:
Pytanie 17
Które z poniższych twierdzeń jest prawdziwe dla chłoniaka ośrodkowego układu nerwowego?
1) w 90% przypadków mają obraz morfologiczny chłoniaka DLBCL;
2) często wykazuje ekspresje BCL-2;
3) często ma podtyp GCB;
4) zawsze wymaga zastosowania radioterapii w leczeniu;
5) autologiczna transplantacja komórek układu krwiotwórczego nie jest zalecana w leczeniu tego typu chłoniaków.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 18
Autologiczne limfocyty T z chimerowym receptorem antygenowym anty-CD19 są dopuszczone do leczenia w następujących wskazaniach:
1) szpiczak plazmocytowy oporny na inhibitory proteasomu;
2) ostra białaczka limfoblastyczna u pacjentów w wieku do 25 roku życia w drugim lub dalszym nawrocie;
3) chłoniak pierwotny śródpiersia z dużych komórek B po dwóch lub więcej liniach leczenia;
4) chłoniak Burkitta po dwóch lub więcej liniach leczenia;
5) chłoniak grudkowy we wczesnej progresji po leczeniu do 24 miesięcy od rozpoznania choroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 19
Profilaktyka zajęcia ośrodkowego układu nerwowego u chorych na chłoniaka rozlanego z dużych komórek B o podwyższonym ryzyku powinna obejmować:
Pytanie 20
Leczenie podtrzymujące/konsolidujące po uzyskaniu remisji choroby jest wskazane w następujących sytuacjach klinicznych:
1) po leczeniu pierwszej linii chorych na chłoniaka grudkowego;
2) po leczeniu pierwszej linii chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową;
3) po leczeniu pierwszej linii chorych na chłoniaka z komórek płaszcza;
4) po leczeniu pierwszej linii chorych na chłoniaka Hodgkina;
5) po przeszczepieniu autologicznych komórek krwiotwórczych (auto-HSCT) z powodu nawrotu chłoniaka Hodgkina u chorych wysokiego ryzyka niepowodzenia auto-HSCT.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 21
Wskaż twierdzenie nieprawidłowe dotyczące transplantacji komórek krwiotwórczych od dawcy haploidentycznego:
Pytanie 22
Objawy kliniczne najmniej typowe dla przewlekłej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi to:
Pytanie 23
Bezwzględnym przeciwskazaniem do autoHSCT w szpiczaku plazmocytowym jest:
Pytanie 24
Przeszczepianie allogenicznych komórek krwiotwórczych jest obecnie procedurą standardową w następujących wskazaniach:
1) chłoniak strefy płaszcza w pierwszej remisji;
2) chłoniak Hodgkina w nawrocie opornym na chemioterapię;
3) szpiczak plazmocytowy o wysokim ryzyku cytogenetycznym;
4) nocna napadowa hemoglobinuria niezależnie od obrazu histologicznego szpiku;
5) przewlekła białaczka szpikowa w fazie przyspieszonej;
6) przewlekła białaczka limfocytowa oporna na ibrutinib i wenetoklaks.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 25
Najczęściej stosowana w Europie profilaktyka GvHD po alloHSCT z kondycjonowaniem mieloablacyjnym:
Pytanie 26
Ambulatoryjne monitorowanie chorego po alloHSCT we wczesnym okresie poprzeszczepowym każdorazowo powinno obejmować:
1) stężenie inhibitora kalcyneuryny;
2) przeciwciała antyCMV;
3) chimeryzm poprzeszczepowy;
4) badanie immunofenotypowe choroby resztkowej;
5) antygeny grzybicze;
6) pomiar ciśnienia tętniczego.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 27
Profilaktyka infekcji wirusem CMV po alloHSCT powinna obejmować:
Pytanie 28
Które twierdzenie odnośnie dawstwa komórek krwiotwórczych z krwi obwodowej jest nieprawidłowe?
Pytanie 29
Większa niezgodność grup krwi między dawcą a biorcą komórek krwiotwórczych ma miejsce w następującej konfiguracji:
Pytanie 30
U którego z poniższych chorych należy zastosować heparynę drobnocząsteczkową w ramach profilaktyki zakrzepicy żylnej?
Pytanie 31
Który z leków przeciwkrzepliwych nie powinien być stosowany u kobiet karmiących piersią?
Pytanie 32
U którego chorego rozpoznanie małopłytkowości wywołanej przez heparynę (HIT) jest najmniej prawdopodobne?
Pytanie 33
Który stan jest uważany w Europie za przeciwwskazanie do stosowania rywaroksabanu, apiksabanu i dabigatranu?
Pytanie 34
Który z leków znacznie osłabia działanie przeciwkrzepliwe warfaryny powodując niskie poziomy INR po włączeniu go do leczenia?
Pytanie 35
Jak długo należy stosować antykoagulację u 57-letniego dotąd zdrowego pacjenta, który rozwinął pierwszy raz w życiu zakrzepicę żyły podkolanowej lewej i żył podudzia lewego po 10 dniach od operacji usunięcia wyrostka robaczkowego (bez tromboprofilaktyki pooperacyjnej)?
Pytanie 36
Która opcja odstawiania leku przeciwkrzepliwego u chorego jest poprawna?
Pytanie 37
U otyłego, 50-letniego pacjenta po długiej podróży samochodem w ciągu 3 dni pojawił się obrzęk lewego podudzia z tkliwością i poszerzeniem żył powierz- chownych. Jakie podstawowe badanie diagnostyczne należy wykonać u tego pacjenta, aby potwierdzić podejrzenie zakrzepicy żylnej?
Pytanie 38
U 60-letniego chorego z rozpoznaną przed miesiącem zakrzepicą żył głębokich (dotąd leczona enoksapryną) i klirensem kreatyniny 40 ml/min od 5 lat z powodu wieloletniej cukrzycy zaplanowano doustne leczenie przeciwkrzepliwe. Które dawkowanie jest niewłaściwe w tej sytuacji klinicznej?
Pytanie 39
Który czynnik nie uważa się obecnie za czynnik ryzyka rozwoju żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej?
Pytanie 40
Zakończenie leczenia inhibitorem kinazy tyrozynowej można rozważyć u chorych na przewlekłą białaczkę szpikową, którzy uzyskali w przebiegu leczenia:
Pytanie 41
Bosutynib jest nieskuteczny w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej w przypadku wykrywanej mutacji domeny ABL:
Pytanie 42
Inhibitorem kinaz tyrozynowych, który nie posiada rejestracji w leczeniu kryzy blastycznej przewlekłej białaczki szpikowej jest:
Pytanie 43
W Europie najczęstszym rodzajem białaczki u dorosłych jest:
Pytanie 44
Przeprowadzenie allogenicznej transplantacji komórek hemopoetycznych (allo-HCT) zaleca się u wszystkich chorych na przewlekłą białaczkę szpikową w fazie przewlekłej kwalifikujących się do tej procedury:
Pytanie 45
U 45-letniego mężczyzny chorego na ostrą białaczkę limfoblastyczną z obecnością BCR-ABL1 stwierdzono zajęcie ośrodkowego układu nerwowego w 3 tygodniu leczenia indukującego. Pacjent nie choruje na inne istotne schorzenia współistniejące. Prawidłowym postępowaniem będzie:
Pytanie 46
U pacjenta z powiększeniem śledziony, obwodowych i śródpiersiowych węzłów chłonnych, w krwi obwodowej występuje hyperlimfocytoza, hemoglobina i liczba płytek krwi są poniżej dolnej granicy normy. W mielogramie stwierdzono obecność 27% limfoblastów z linii T a w badaniu immunofenotypowym, że są to komórki o fenotypie: Tdt+, CD2-, CD5-, sCD3-, CD1a-. Prawidłowym rozpoznaniem będzie:
Pytanie 47
W ostrej białaczce limfoblastycznej B komórkowej po leczeniu indukują- cym wg PALG ALL-6 dla chorych poniżej 40 roku życia, stwierdzenie całkowitej remisji hematologicznej z obecnością MRD powyżej 0,1% jest wskazaniem do:
Pytanie 48
W ostrej białaczce limfoblastycznej B komórkowej obecnie w profilaktyce zmian ośrodkowego układu nerwowego (OUN) z wyboru stosuje się:
Pytanie 49
U pacjenta z ostrą białaczką limfoblastyczną z cechami remisji hematolo- gicznej podczas leczenia, ocena MRD po fazie indukcji i konsolidacji nie jest niezbędna dla:
Pytanie 50
U chorego, który został skierowany do diagnostyki po stwierdzeniu nieprawidłowości w morfologii krwi: niedokrwistość normocytarna - HGB 8,9 g/dl, małopłytkowość 25G/l, leukocytoza 80G/l, w rozmazie krwi ocenionym w mikro- skopie stwierdzono, że 80% komórek stanowią komórki blastyczne o morfologii atypowych limfocytów, limfoblastów. W badaniu fizykalnym nie stwierdzono powiększenia obwodowych węzłów chłonnych, dolny biegun śledziony nie wystawał spod łuku żebrowego. Wysunięto podejrzenie ostrej białaczki limfoblas- tycznej. Należy zaplanować niezbędne uzupełniające badania diagnostyczne, za wyjątkiem:
Pytanie 51
W ostrej białaczce limfoblastycznej z obecnością BCR-ABL1 w leczeniu pierwszej linii inhibitor kinazy tyrozynowej należy stosować:
Pytanie 52
W ostrej białaczce limfoblastycznej do leczenia allogeniczną transplan- tacją szpiku zgodnie z obecnymi zaleceniami nie należy standardowo kwalifikować chorych:
Pytanie 53
W ostrej białaczce limfoblastycznej z obecnością BCR-ABL po allogenicznej transplantacji szpiku u chorego należy:
Pytanie 54
Podstawę prawną działania służby krwi i krwiolecznictwa w Polsce stanowi:
Pytanie 55
Z możliwością jakich niepożądanych reakcji u dawcy należy liczyć się w przypadku donacji komórek macierzystych z krwi obwodowej metodą aferezy po stymulacji G-CSF?
1) bóle kostno-mięśniowe;
2) gorączka;
3) reakcje alergiczne;
4) hipokalcemia;
5) reakcja wazowagalna.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 56
Krioprecypitat może znaleźć zastosowanie w przypadku stwierdzenia u pacjenta:
Pytanie 57
Z wystąpieniem jakiej niepożądanej reakcji należy liczyć się szczególnie u chorych otrzymujących wielokrotne przetoczenia KKCz z powodu przewlekłej niedokrwistości?
Pytanie 58
Wskazaniem do wykonywania krwioupustu nie jest:
Pytanie 59
Która z wymienionych jednostek jest nowotworem mielodysplastyczno- mieloproliferacyjnym według klasyfikacji WHO?
Pytanie 60
W którym z poniżej wymienionych białaczek/chłoniaków najczęściej występuje mutacja MYD88 L265P?
Pytanie 61
Które z poniższych stwierdzeń jest prawdziwe dla układowej mastocytozy (SM, systemic mastocytosis)?
Pytanie 62
Zgodnie z klasyfikacją WHO rozpoznanie chłoniaka rozlanego z dużych komórek B (DLBCL, diffuse large B-cell lymphoma) wymaga oceny:
Pytanie 63
Najbardziej pomocnym barwieniem imunohistochemicznym w diagnostyce różnicowej chłoniaka anaplastycznego z dużych komórek ALK-ujemnego i klasycznego chłoniaka Hodgkina jest:
Pytanie 64
U pacjentów z pierwotnym niedoborem odporności może wystąpić:
1) niedokrwistość Addisona-Biermera;
2) niedokrwistość autoimmunohemolityczna;
3) tendencje do częstych i ciężkich infekcji;
4) częste występowanie chorób limfoproliferacyjnych;
5) częste występowanie nowotworów mieloproliferacyjnych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 65
Pierwotne niedobory odporności to choroby w których:
Pytanie 66
Przyczyny prowadzące do rozwoju wtórnych niedoborów odporności to:
1) przewlekła białaczka limfocytowa;
2) zakażenie wirusem HIV;
3) radioterapia nowotworów;
4) cukrzyca;
5) leczenie nowotworów chemioterapią;
6) leczenie nowotworów immunochemioterapią;
7) brak śledziony.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 67
Wtórny niedobór odporności z przewagą defektu komórek fagocytujących występuje w przebiegu:
Pytanie 68
Wskazania do terapii substytucyjnej immunoglobulinami to:
Pytanie 69
Hiposplenizm to znaczna dysfunkcja śledziony. Może być spowodowany przez:
1) zakrzepicę żył śledzionowych;
2) brak świeżych warzyw i owoców w diecie;
3) chorobę przeszczep przeciw gospodarzowi (GvH);
4) amyloidozę;
5) choroby układowe tkanki łącznej;
6) niedokrwistość z niedoboru żelaza.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 70
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące szczepień u pacjentów hematologicznych:
Pytanie 71
Objawy występujące u chorego z wrodzoną niedokrwistością mikrosferocytową wynikają z:
Pytanie 72
U pacjenta po usunięciu śledziony zalecane postępowanie to:
1) profilaktyka infekcji P. jiroveci kotrimoksazolem;
2) szczepienia przeciw drobnoustrojom otoczkowym w wybranych przypadkach;
3) szczepienia przeciw drobnoustrojom otoczkowym u wszystkich chorych;
4) bezterminowa profilaktyka antybiotykowa;
5) profilaktyka przeciwgrzybicza;
6) profilaktyka przeciw bakteriom G ujemnym fluorochinolonem;
7) stan po splenektomii to przeciwwskazanie bezwzględne do przeprowadzania szczepień.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 73
Pacjent lat 30 trafił do izby przyjęć z powodu bólów brzucha, które utrzymywały się od kilku godzin. W wykonanych badaniach stwierdzono Hb 6,5 g/dl, RBC 1,9x103 G/L, MCV 105 fl, WBC 5 G/L, segm 70%, limfocytów 25%, monocytów 5%, PLT 250 G/L, bilirubina 5,9 mg/dl, bilirubina pośrednia 5,0 mg/dl, LDH 2200 U/L, wysoki odsetek retikulocytów. Bezpośredni i pośredni test antyglobulinowy był ujemny. Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
Pytanie 74
Jakie jest prawidłowe postępowanie u pacjenta chorego na przewlekłą białaczkę limfocytową, u którego planowane jest zastosowanie rytuksymabu, a u którego wykazano przeciwciała p/HBc, natomiast nie wykazano serologicznie HBsAg?
Pytanie 75
Zespół Richtera polega na transformacji przewlekłej białaczki limfocytowej w:
Pytanie 76
Uznanym wskazaniem do zastosowania schematu rytuksymab- cyklofosfamid-adriblastyna-winkrystyna (R-CHOP) u pacjentów chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową jest:
Pytanie 77
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące mutacji genów NOTCH1, SF3B1 i BIRC3 w przewlekłej białaczce limfocytowej:
Pytanie 78
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące szczepień ochronnych w przewlekłej białaczce limfocytowej:
1) szczepienia przeciwko grypie i pneumokokom powinny być zaproponowane wszystkim dotychczas nieleczonym pacjentom, u których nie ma aktualnie potrzeby rozpoczynania chemioterapii;
2) przeciwwskazane są szczepienia szczepionkami żywymi atenuowanymi;
3) odstęp czasu od zakończenia leczenia zawierającego rytuksymab do zaszczepienia musi wynosić co najmniej 2 miesiące;
4) z uwagi na ryzyko niedostatecznej odpowiedzi na szczepienie, należy je proponować tylko pacjentom z udokumentowaną podwyższoną zapadalnością na infekcje dróg oddechowych.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 79
Rytuksymab ma zastosowanie w leczeniu białaczki włochatokomórkowej w następujących sytuacjach:
1) w leczeniu pierwszej linii postaci klasycznej choroby;
2) w nawrocie postaci klasycznej choroby po remisji trwającej co najmniej 24 miesiące i krócej niż 60 miesięcy;
3) w nawrocie postaci klasycznej choroby po remisji trwającej co najmniej 5 lat;
4) w leczeniu pierwszej linii wariantu choroby.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 80
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące schematu kojarzącego fludarabinę z cyklofosfamidem i rytuksymabem (FC-R) w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej:
Pytanie 81
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące gammapatii monoklonalnej:
Pytanie 82
Oznaczanie którego z antygenów powierzchniowych może być pomocne w cytofluorometrycznym różnicowaniu plazmocytów nowotworowych od prawidłowych?
1) łańcuchy lekkie kappa i lambda;
2) CD19;
3) CD56;
4) CD38;
5) CD138.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 83
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące gammapatii monoklonalnej o znaczeniu nerkowym (MGRS):
Pytanie 84
U pacjentki z czerwienicą prawdziwą JAK2 dodatnią, leczoną dotychczas hydroksymocznikiem, która planuje zajść w ciążę należy:
Pytanie 85
38-letnia pacjentka z czerwienicą prawdziwą JAK2 dodatnią oraz wywiadem poronienia w 9. tygodniu w poprzedniej ciąży powinna:
Pytanie 86
55-letni pacjent z czerwienicą prawdziwą leczony hydroksymocznikiem, u którego obserwuje się masywne owrzodzenia podudzi. W tym przypadku należy:
Pytanie 87
70-letniego pacjenta z nadpłytkowością samoistną, JAK-2 dodatnią, bez wywiadu zakrzepicy, powinniśmy zakwalifikować do:
Pytanie 88
W przypadku pierwotnego włóknienia szpiku (PMF) allogeniczną trans- plantację macierzystych komórek krwiotwórczych (allo-HCT) należy rozważyć:
Pytanie 89
72-letni pacjent z pierwotnym włóknieniem szpiku (PMF), z niedokrwistością Hb 9 g/dl i Wbc 28 tys/mm3, schudł w ciągu roku 9 kg (wyjściowa masa ciała 70 kg) i skarży się na zlewne poty. Dodatkowo w badaniu przedmioto- wym wyczuwalna splenomegalia (9 cm poniżej lewego łuku żebrowego). W tej sytuacji należy:
Pytanie 90
65-letni pacjent z rozpoznaniem czerwienicy prawdziwej, z utrzymującą się liczbą płytek >1,5 mln/mm3 i leukocytozą na poziomie 20 tys/mm3, bez wywiadu zakrzepowo-zatorowego, wymaga:
Pytanie 91
U 30-letniej ciężarnej z czerwienicą prawdziwą JAK2 dodatnią zaleca się:
Pytanie 92
U pacjenta z czerwienicą wtórną i Ht ok. 60% powinniśmy:
Pytanie 93
Postępowanie u 40-letniego pacjenta z nadpłytkowością samoistną JAK2 ujemną, bez wywiadu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, ale skarżącego się na parestezje dystalnych części kończyn (akroparestezje), powinno obejmować:
Pytanie 94
U pacjentki skierowanej do diagnostyki układu krzepnięcia (po porodzie powikłanym krwotokiem o nieustalonej przyczynie miejscowej; w wywiadzie dodatkowo krwawienie z nosa, krwotoczne miesiączki) stwierdzono przedłużenie czasu okluzji PFA-100. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić:
Pytanie 95
Jakich odchyleń w badaniach układu krzepnięcia można się spodziewać w przebiegu zaawansowanej marskości wątroby?
Pytanie 96
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące przewlekłego zespołu wykrzepiania śródnaczyniowego (DIC):
Pytanie 97
Czynnik XIII krzepnięcia można substytuować przy pomocy:
Pytanie 98
Nabyte zaburzenia czynności płytek krwi (nabyte trombocytopatie) mogą towarzyszyć wszystkim wymienionym stanom, z wyjątkiem:
Pytanie 99
W leczeniu krwawień występujących w przebiegu nabytej hemofilii A nie stosuje się:
Pytanie 100
Plamicę zakrzepową małopłytkową można podejrzewać, gdy stwierdza się:
Pytanie 101
Płytkowy typ choroby von Willebranda to:
Pytanie 102
Choroba von Willebranda jest dziedziczona:
Pytanie 103
Emicizumab to:
Pytanie 104
Kariotyp monosomalny charakteryzuje grupę chorych na ostrą białaczkę szpikową o szczególnie złym rokowaniu. W którym z poniższych nie można rozpoznać kariotypu monosomalnego?
Pytanie 105
Leczenie poremisyjne u dorosłych poniżej 60 r.ż. chorych na ostrą białaczkę szpikową różni się w zależności od stopnia ryzyka nawrotu. U którego chorego brak jest bezwzględnych wskazań do przeprowadzenia allo-HSCT w pierwszej całkowitej remisji?
Pytanie 106
Do czynników predykcyjnych odpowiedzi na leczenie immunosupresyjne w MDS nie należy:
Pytanie 107
Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
1) promielocyty w ostrej białaczce promielocytowej (APL) charakteryzują się brakiem lub niską ekspresją HLA-DR;
2) w ostrej białaczce o mieszanym fenotypie (MPAL) osiąga się wyższy odsetek całkowitych remisji, stosując protokoły leczenia dla ALL niż dla AML;
3) obecna MRD po leczeniu konsolidującym w pierwszej całkowitej remisji u chorych z grupy korzystnego rokowania nie stanowi wskazania do kwalifikacji do alloHSCT;
4) chorzy z prawidłowym kariotypem i mutacją NPM1 z niskim indeksem FLT3-ITD. są kwalifikowani do grupy korzystnego ryzyka AML;
5) udowodniono, że w leczeniu AML z mutacjami FLT3 midostauryna wykazuje skuteczność w monoterapii;
6) gemtuzumab z ozogamycyną jest skuteczną opcją terapeutyczną w grupie chorych korzystnego i pośredniego AML z ekspresją CD33.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 108
W leczeniu postaci MDS 5q- stosuje się:
Pytanie 109
Do grupy AML o niekorzystnym rokowaniu nie zalicza się pacjentów z:
Pytanie 110
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leków hipometylujących w leczeniu zespołów mielodysplastycznych:
Pytanie 111
Termin 'stan morfologicznie wolny od białaczki' wg kryteriów odpowiedzi na leczenie w ostrych białaczkach szpikowych oznacza:
Pytanie 112
Do typowych cech dyserytroezy w zespołach mielodysplastycznych nie należą:
Pytanie 113
Przeszczepienie allogenicznych komórek krwiotwórczych u pacjentów z MDS zalecane jest:
1) wyłącznie u chorych z grupy wysokiego ryzyka;
2) u chorych z grupy ryzyka pośredniego 2;
3) u chorych z grupy ryzyka pośredniego 1;
4) u chorych z grupy ryzyka pośredniego 1 ze zwiększonym odsetkiem mieloblastów;
5) nie zaleca się allo-HSCT u pacjentów z MDS.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 114
Cytogenetycznymi czynnikami niekorzystnego rokowania w AML są:
1) inv(16);
2) t(15;17);
3) t(3;3);
4) -5/del(5q);
5) t(9;11).
Prawidłowa odpowiedź to:
Pytanie 115
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące hemofilii A:
Pytanie 116
Wskaż zmiany w badaniach laboratoryjnych w przebiegu zagrażającego życiu zespołu rozpadu nowotworu (tumor lysis syndrome, TLS):
Pytanie 117
W leczeniu zakrzepowej plamicy małopłytkowej (thrombotic thrombocytopenic purpura, TTP) czyli mikroangiopatii zakrzepowej z małopłytkowością zaleca się:
Pytanie 118
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące nadpłytkowości samoistnej zaliczanej do nowotworów mieloproliferacyjnych:
Pytanie 119
U 45-letniej kobiety z rakiem piersi od 3 tygodni występuje bladość, osłabienie, pękanie kącików ust. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono: Hb 9 g/dl, krwinki czerwone 3,2 T/l, MCV 68 fl, krwinki białe 5,0 G/l, płytki krwi 500,0 G/l. Wskaż badanie pomocne w dalszej diagnostyce:
Pytanie 120
