Pravator

Leczenie pierwotnej hipercholesterolemii lub mieszanej dyslipidemii, jako leczenie wspomagające dietę, gdy odpowiedź na dietę i inne niefarmakologiczne metody leczenia (np.: ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała) jest niewystarczająca.

Prewencja pierwotna

Zmniejszenie umieralności i zachorowalności na choroby układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką hipercholesterolemią i z dużym ryzykiem wystąpienia pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego, jako leczenie wspomagające dietę.

Prewencja wtórna

Zmniejszenie umieralności i zachorowalności na choroby układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z zawałem serca lub niestabilną dławicą piersiową w wywiadzie oraz z prawidłowym lub zwiększonym stężeniem cholesterolu, jako leczenie wspomagające w celu skorygowania innych czynników ryzyka.

Po przeszczepach

Zmniejszenie hiperlipidemii występującej po przeszczepach u pacjentów otrzymujących leczenie immunosupresyjne po transplantacji narządu miąższowego (patrz punkty 4.2, 4.5 oraz 5.1).

Przed rozpoczęciem leczenia preparatem PRAVATOR należy wykluczyć wtórne przyczyny hipercholesterolemii, a pacjent powinien stosować standardową dietę zmniejszającą stężenie lipidów, która powinna być kontynuowana podczas leczenia.

Dawkowanie

Hipercholesterolemia

Zalecana dawka wynosi od 10 do 40 mg raz na dobę. Odpowiedź na leczenie jest widoczna w pierwszym tygodniu stosowania, a pełny efekt działania podanej dawki pojawia się w ciągu czterech tygodni, dlatego też należy okresowo badać stężenie lipidów oraz odpowiednio dostosować dawkę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg.

Zapobieganie schorzeniom układu naczyniowo-sercowego

We wszystkich badaniach dotyczących zapobiegania zachorowalności i umieralności jedyna badana dawka początkowa i podtrzymująca wynosiła 40 mg na dobę.

Dawkowanie po przeszczepach

Zalecana dawka początkowa u pacjentów po przeszczepie narządów otrzymujących leczenie immunosupresyjne wynosi 20 mg na dobę. W zależności od zmian parametrów lipidowych dawkę można zwiększyć pod ścisłym nadzorem lekarza do maksymalnie 40 mg na dobę.

Dzieci i młodzież

Dzieci i młodzież (w wieku 8 do 18 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną : Zalecany zakres dawek wynosi 10 do 20 mg raz na dobę u chorych w wieku 8 do 13 lat, ponieważ w tej populacji nie badano dawek większych niż 20 mg oraz 10 do 40 mg na dobę u chorych w wieku od 14 do 18 lat (dzieci i młodzież płci żeńskiej w wieku rozrodczym, patrz; wyniki badania, patrz).

Brak danych klinicznych u dzieci w wieku poniżej 8 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowania dawki u tych pacjentów, chyba że istnieją predysponujące czynniki ryzyka.

Niewydolność nerek lub wątroby

U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek lub niewydolnością wątroby znacznego stopnia początkowa dawka wynosi 10 mg na dobę. Lekarz dostosuje dawkę w zależności od parametrów lipidowych.

Leczenie skojarzone

Działanie prawastatyny obniżające stężenie cholesterolu całkowitego i LDL-cholesterolu jest nasilone w przypadku jej stosowania z żywicami wiążącymi kwasy żółciowe (np. kolestyraminą lub kolestypolem). PRAVATOR powinien być stosowany albo na godzinę przed, albo przynajmniej cztery godziny po podaniu żywicy.

U pacjentów przyjmujących cyklosporynę jednocześnie z lekami immunosupresyjnymi lub bez nich, leczenie należy rozpocząć od dawki 20 mg na dobę, ostrożnie i stopniowo zwiększając dawkę do 40 mg.

Sposób podawania

PRAVATOR podaje się doustnie raz dziennie, najlepiej wieczorem, z jedzeniem lub bez.

20 mg: Jedna tabletka zawiera 20 mg soli sodowej prawastatyny (Pravastatinum natricum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Jedna tabletka produktu PRAVATOR 20 mg zawiera 124,9 mg laktozy bezwodnej.

40 mg: Jedna tabletka zawiera 40 mg soli sodowej prawastatyny (Pravastatinum natricum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Jedna tabletka produktu PRAVATOR 40 mg zawiera 249,8 mg laktozy bezwodnej.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienionych w punkcie 6.

• Czynna choroba wątroby, w tym niewyjaśnione utrzymujące się zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy krwi 3-krotnie przekraczające górną granicę wartości uznanych za prawidłowe.

• Ciąża i karmienie piersią.

Nie oceniano skuteczności działania prawastatyny u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Leczenie to nie jest odpowiednie, gdy hipercholesterolemia jest spowodowana zwiększonym stężeniem HDL-cholesterolu.

Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, nie zaleca się jednoczesnego stosowania prawastatyny z fibratami.

Prawastatynę w dawce 40 mg podawano w siedmiu randomizowanych badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą i kontrolą placebo u 21 000 pacjentów leczonych prawastatyną (N = 10764) lub placebo (N = 10719), reprezentujących ponad 47 000 pacjento-lat narażenia na prawastatynę. Ponad 19 000 pacjentów było następnie obserwowanych średnio przez 4,8 – 5,9 lat.

Zgłoszono następujące działania niepożądane; w porównaniu do grupy placebo żadne z nich nie wystąpiło u więcej niż 0,3% w grupie stosującej prawastatynę.

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Epizody szczególnie interesujące pod względem klinicznym

Mięśnie szkieletowe : w badaniach klinicznych zgłaszano wpływ na mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśniowo-szkieletowe, w tym bóle stawów, skurcze mięśni, bóle mięśni, osłabienie mięśni i podwyższoną aktywność CK. Wskaźnik bólów mięśni (1,4% dla prawastatyny vs 1,4% dla placebo) i osłabienia mięśni (0,1% dla prawastatyny vs < 0,1% dla placebo) i częstość występowania aktywności CK > 3 x GGN i > 10 x GGN w badaniach CARE, WOSCOPS i LIPID były zbliżone do placebo (odpowiednio 1,6% dla prawastatyny vs 1,6% dla placebo i 1,0% dla prawastatyny vs 1,0% dla placebo).

Wpływ na wątrobę: zgłaszano podwyższoną aktywność transaminaz w surowicy. W trzech długoterminowych badaniach klinicznych z grupą kontrolną otrzymującą placebo (CARE, WOSCOPS i LIPID) wyraźne odchylenia wartości ALT i AST od normy (> 3 x GGN) występowały z podobną częstotliwością (≤ 1,2%) w obydwu grupach leczonych.

Doświadczenia po wprowadzeniu produktu leczniczego od obrotu

Poza wyżej wymienionymi, po wprowadzeniu prawastatyny na rynek zgłaszano następujące zdarzenia niepożądane.

Chwilowo nie wspieramy wyświetlania tabel w opisach leków. Więcej informacji znajdziesz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dostępnej pod tym linkiem.

Działania niepożądane charakterystyczne dla leków z tej grupy:

• Koszmary senne

• Utrata pamięci

• Depresja

• Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie w trakcie długotrwałego stosowania

• Cukrzyca: Częstość zależy od występowania lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy we krwi na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m ², zwiększone stężenie trójglicerydów, nadciśnienie w wywiadzie).

Należy spodziewać się, że częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci będą takie same jak u dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309; e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Stosowanie prawastatyny w czasie ciąży jest przeciwwskazane, a prawastatyna powinna być podawana kobietom w wieku rozrodczym tylko wtedy, gdy została wykluczona możliwość zajścia w ciążę, a pacjentka została poinformowana o potencjalnym ryzyku. Szczególna uwaga jest zalecana w przypadku kobiet w młodym wieku mogących zajść w ciążę. Należy się upewnić czy pacjentka zrozumiała potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem leku PRAVATOR w czasie ciąży. Jeśli kobieta planuje zajść w ciążę lub jest w ciąży, powinna o tym fakcie natychmiast poinformować lekarza i należy przerwać stosowanie prawastatyny ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Niewielka ilość prawastatyny przenika do mleka ludzkiego, dlatego też prawastatyna jest przeciwwskazana w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Prawastatyna nie ma wpływu, lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia w trakcie leczenia zawrotów głowy lub zaburzeń widzenia.

Do chwili obecnej doświadczenie z przedawkowaniem prawastatyny jest bardzo ograniczone. Nie ma określonego sposobu leczenia przedawkowania. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i w razie konieczności środki wspomagające.

Tabletki Tabletki 20 mg są koloru żółtego do ciemnożółtego, nakrapiane, okrągłe, dwuwypukłe, z wytłoczonym napisem „P2” po jednej stronie i rowkiem po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Tabletki 40 mg są koloru żółtego do ciemnożółtego, nakrapiane, okrągłe, dwuwypukłe, z wytłoczonym napisem „P3” po jednej stronie i rowkiem po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Grupa farmakoterapeutyczna: środki zmniejszające stężenie lipidów w surowicy / środki zmniejszające stężenie cholesterolu i trójglicerydów / inhibitory reduktazy HMG – CoA Kod ATC: C10AA03

Mechanizm działania:

Prawastatyna jest inhibitorem współzawodniczącym z reduktazą 3-hydroksy-3metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA), enzymu katalizującego wczesny etap biosyntezy cholesterolu, i w dwojaki sposób obniżającego stężenie lipidów. Po pierwsze, jako odwracalny i swoisty inhibitor współzawodniczący z reduktazą HMG-CoA w niewielkim stopniu zmniejsza syntezę wewnątrzkomórkowego cholesterolu. Prowadzi to do zwiększenia liczby receptorów LDL-cholesterolu na powierzchni komórek i zwiększenia katabolizmu i klirensu krążącego LDL-cholesterolu.

Po drugie, prawastatyna hamuje wytwarzanie LDL-cholesterolu poprzez hamowanie w wątrobie syntezy VLDL-cholesterolu, prekursora LDL-cholesterolu.

Zarówno u osób zdrowych, jak i u pacjentów z hipercholesterolemią, sól sodowa prawastatyny obniża następujące parametry lipidowe: cholesterol całkowity, LDL-cholesterol, apolipoproteinę B, VLDL-cholesterol oraz trójglicerydy, a zwiększa HDL-cholesterol oraz apolipoproteinę A.

Skuteczność kliniczna:

Prewencja pierwotna

WOSCOPS (ang. West of Scotland Coronary Prevention Study ) było randomizowanym badaniem z zastosowaniem podwójnej ślepej próby i kontrolą placebo, przeprowadzonym z udziałem 6 595 pacjentów płci męskiej w wieku od 45 do 64 lat z hipercholesterolemią umiarkowaną do ciężkiej (LDL-cholesterol: 155 – 232 mg/dl [4,0-6,0 mmol/l]) i bez zawału serca w wywiadzie, badanych przez okres średnio 4,8 lat z dawką dobową prawastatyny wynoszącą 40 mg lub placebo oraz na diecie. U pacjentów leczonych prawastatyną opisano następujące wyniki:

• zmniejszenie umieralności z powodu choroby wieńcowej i zawału serca nie zakończonego zgonem (zmniejszenie względnego ryzyka – RRR (ang. relative risk reduction ) wynosiło 31%; p = 0,0001 z ryzykiem bezwzględnym wynoszącym 7,9% w grupie placebo, oraz 5,5% w grupie pacjentów leczonych prawastatyną); sumaryczny wynik wskaźników zdarzeń sercowo-naczyniowych został udowodniony już po 6 miesiącach leczenia;

• zmniejszenie całkowitej liczby zgonów z powodu zdarzeń sercowo-naczyniowych (zmniejszenie względnego ryzyka o 32%; p = 0,03);

• jeśli brane były pod uwagę czynniki ryzyka, zmniejszenie względnego ryzyka dla całkowitej umieralności wśród pacjentów leczonych prawastatyną wynosiło 24% (p = 0,039);

• zmniejszenie względnego ryzyka u pacjentów poddanych zabiegom rewaskularyzacji naczyń wieńcowych (wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych lub angioplastyka wieńcowa) o 37% (p = 0,009) i angiografii wieńcowej o 31% (p = 0,007).

  Korzyść wynikająca z leczenia na podstawie wyżej wymienionych kryteriów nie jest znana u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, którzy nie mogli brać udziału w badaniach.

Z braku danych nie ustalono korzyści z leczenia prawastatyną u pacjentów z hipercholesterolemią występującą jednocześnie ze stężeniem trójglicerydów większym niż 6 mmol/l (5,3 g/l) po 8-tygodniowej diecie.

Prewencja wtórna

LIPID (ang. Long-Term Intervention with Pravastatin in Ischaemic Disease ) było wieloośrodkowym randomizowanym badaniem z zastosowaniem podwójnie ślepej próby i kontrolą placebo, porównującym wyniki leczenia prawastatyną (40 mg raz na dobę) z placebo, trwającym średnio 5,6 lat. W badaniu brało udział 9 014 pacjentów w wieku od 31 do 75 lat z prawidłowym lub podwyższonym stężeniem cholesterolu w surowicy (podstawowe stężenie cholesterolu całkowitego = 155 do 271 mg/dl [4,0-7,0 mmol/l], średnie stężenie cholesterolu całkowitego = 219 mg/dl [5,66 mmol/l]) oraz zróżnicowanym stężeniem trójglicerydów aż do 443 mg/dl [5,0 mmol/l] oraz z zawałem serca w wywiadzie lub niestabilną dławicą piersiową w okresie od 3 do 36 miesięcy poprzedzających badanie. Leczenie prawastatyną znacznie zmniejszyło względne ryzyko zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca o 24% (p = 0,0004, z ryzykiem całkowitym wynoszącym 6,4% w grupie placebo, oraz 5,3% u pacjentów leczonych prawastatyną), względne ryzyko wystąpienia zdarzeń wieńcowych (choroby niedokrwiennej serca zakończonej zgonem lub niepowodującego zgonu zawału serca) o 24% (p <0,0001) oraz względne ryzyko śmiertelnego lub niepowodującego zgonu zawału serca o 29% (p<0,0001). U pacjentów leczonych prawastatyną wyniki wykazały:

• zmniejszenie względnego ryzyka całkowitej umieralności o 23% (p < 0,0001) oraz umieralności spowodowanej wystąpieniem zdarzeń sercowo-naczyniowych o 25% (p<0,0001);

• zmniejszenie względnego ryzyka umieralności u pacjentów poddanych zabiegom rewaskularyzacji naczyń wieńcowych (wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych lub przezskórna angioplastyka wieńcowa) o 20% (p < 0,0001);

• zmniejszenie względnego ryzyka wystąpienia udaru o 19% (p = 0,048).

  CARE (ang. Cholesterol and Recurrent Events ) było randomizowanym badaniem z zastosowaniem podwójnie ślepej próby i kontrolą placebo, porównującym wpływ prawastatyny (40 mg raz na dobę) na umieralność z powodu choroby wieńcowej serca i zawał serca niezakończony zgonem przez okres wynoszący średnio 4,9 lat. W badaniu brało udział 4 159 pacjentów w wieku od 21 do 75 lat, z prawidłowym stężeniem cholesterolu całkowitego (podstawowe średnie stężenie cholesterolu całkowitego < 240 mg/dl), którzy przeszli zawał serca w czasie od 3 do 20 miesięcy poprzedzających badanie. Leczenie prawastatyną istotnie zmniejszyło:

• wskaźnik nawrotu zdarzenia wieńcowego (zarówno choroby niedokrwiennej serca zakończonej zgonem jak i zawału serca nie powodującego zgonu) o 24% (p = 0,003, placebo 13,3%, prawastatyna 10,4%);

• względne ryzyko u pacjentów poddanych zabiegom rewaskularyzacji (wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych lub przezskórna angioplastyka wieńcowa) o 27% (p < 0,001);

  Względne ryzyko udaru mózgu zmniejszyło się o 32% (p = 0,032), a występowania udaru lub przemijającego napadu niedokrwiennego (TIA, ang. transient ischaemic attack ) łącznie o 27% (p=0,02).

Korzyść wynikająca z leczenia na podstawie wyżej wymienionych kryteriów nie jest znana u pacjentów w wieku powyżej 75 lat, którzy nie mogli brać udziału w badaniach CARE i LIPID.

Z braku danych, w badaniach CARE i LIPID nie ustalono korzyści stosowania prawastatyny u pacjentów z hipercholesterolemią i stężeniem trójglicerydów powyżej 4 mmol/l (3,5 g/l lub ponad 5 mmol/l (4,45 g/l) po zastosowaniu diety trwającej kolejno 4 lub 8 tygodni.

W badaniach CARE i LIPID około 80% pacjentów otrzymało kwas acetylosalicylowy jako część protokołu postępowania.

Przeszczep serca i nerek

Skuteczność prawastatyny u pacjentów otrzymujących leczenie środkami immunosupresyjnymi:

• Przeszczep serca został oceniony podczas jednego, prospektywnego, randomizowanego kontrolowanego badania klinicznego (n = 97). Pacjenci jednocześnie otrzymywali, lub nie, prawastatynę (20 – 40 mg), oraz standardowe leczenie immunosupresyjne cyklosporyną, prednizonem i azatiopryną. Leczenie prawastatyną znacząco zmniejszyło ilość odrzuceń przeszczepu serca z upośledzeniem hemodynamicznym w ciągu jednego roku, poprawiło jednoroczną przeżywalność (p = 0,025), oraz zmniejszyło ryzyko zmian naczyniowych w przeszczepionym narządzie, co zostało potwierdzone badaniem angiograficznym i autopsją (p = 0,049).

• Przeszczep nerki został oceniony podczas jednego, prospektywnego, niekontrolowanego, nierandomizowanego badania klinicznego (n = 48) trwającego 4 miesiące. Pacjenci jednocześnie otrzymywali, lub nie, prawastatynę (20 mg), oraz standardowe leczenie immunosupresyjne cyklosporyną i prednizonem. U pacjentów po przeszczepieniu nerki prawastatyna znacząco zmniejszyła zarówno częstość epizodów wielokrotnego odrzucenia jak i epizodów ostrego odrzucenia potwierdzonych biopsją, a także konieczność stosowania iniekcji pulsacyjnych prednizolonu i przeciwciał Muromonab-CD3.

Dzieci i młodzież:

Przez ponad 2 lata prowadzono kontrolowane badanie z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, z udziałem 214 pacjentów pediatrycznych z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną.

Dzieci (w wieku 8 do 13 lat) zostały losowo przydzielone do grupy placebo (n=63) lub do grupy otrzymującej 20 mg prawastatyny na dobę (n=65), a młodzież (w wieku 14 do 18 lat) losowo przydzielono do grupy placebo (n=45) lub do grupy otrzymującej 40 mg prawastatyny na dobę (n=41).

Zakwalifikowanie do badania wymagało, aby u jednego z rodziców stwierdzono hipercholesterolemię rodzinną, klinicznie lub z zastosowaniem metod molekularnych. Średnia wartość początkowa LDL-cholesterolu wynosiła odpowiednio 239 mg/dl oraz 237 mg/dl w grupie otrzymującej prawastatynę (zakres 151-405 mg/dl) i w grupie placebo (zakres 154-375 mg/dl). W analizie danych sumarycznych zarówno u dzieci jak i u młodzieży stwierdzono znaczące średnie zmniejszenie wartości LDL-cholesterolu wynoszące –22,9% oraz całkowitego cholesterolu (-17,2%), podobnie jak w przypadku wykazanej skuteczności u dorosłych otrzymujących 20 mg prawastatyny.

Skuteczność leczenia prawastatyną była podobna w obu grupach wiekowych. Średnia wartość LDL-cholesterolu wynosiła 186 mg/dl (zakres: 67-363 mg/dl) w grupie prawastatyny w porównaniu z 236 mg/dl (zakres: 105-438 mg/dl) w grupie placebo.

U osób otrzymujących prawastatynę nie obserwowano różnic w monitorowanych parametrach gruczołów dokrewnych [ACTH, kortyzol, DHEAS, FSH, LH, TSH, estradiol (dziewczęta) lub testosteron (chłopcy)] w porównaniu z grupą placebo. Nie wystąpiły różnice rozwojowe, zmiany objętości jąder ani różnice w skali Tannera, w porównaniu z placebo. Skuteczność tego badania w wykrywaniu różnic między obiema grupami była niska.

Nie ustalono długotrwałej skuteczności leczenia prawastatyną w dzieciństwie w celu zmniejszenia zachorowalności i śmiertelności u dorosłych.

Prawastatynę podaje się doustnie, w postaci czynnej. Jest szybko wchłaniana; maksymalne stężenia w osoczu są osiągane po 1 do 1,5 godziny po podaniu. Średnio wchłaniane jest 34% dawki podanej doustnie, a całkowita dostępność biologiczna wynosi 17%.

Obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym prowadzi do zmniejszenia dostępności biologicznej, ale wpływ na obniżenie stężenia cholesterolu jest identyczny niezależnie od przyjmowania pokarmu.

Po wchłonięciu, 66% prawastatyny ulega efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę, która jest głównym miejscem działania leku i głównym miejscem syntezy cholesterolu i klirensu LDL-cholesterolu. Badania in vitro wykazały, że prawastatyna jest transportowana do wnętrza hepatocytów, a wychwyt przez inne komórki jest znacznie mniejszy.

Biorąc pod uwagę znaczny efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, stężenia prawastatyny w osoczu mają ograniczone znaczenie w przewidywaniu stopnia zmniejszenia stężenia lipidów. Stężenia w osoczu są proporcjonalne do przyjętych dawek.

Dystrybucja:

Około 50% krążącej prawastatyny wiąże się z białkami osocza. Objętość dystrybucji wynosi około 0,5 l/kg.

Niewielka ilość prawastatyny przenika do ludzkiego mleka.

Metabolizm i eliminacja:

Prawastatyna nie jest w znacznym stopniu metabolizowana przez cytochrom P450 i nie wydaje się być substratem ani inhibitorem glikoproteiny P, ale raczej substratem innych transportujących białek.

Po podaniu doustnym, 20% początkowej dawki jest wydalane w moczu, a 70% w kale. Okres półtrwania prawastatyny w osoczu po podaniu doustnym wynosi 1,5 do 2 godzin.

Po podaniu dożylnym 47% dawki jest wydalane przez nerki, a 53% przez wydalanie z żółcią i w wyniku biotransformacji. Głównym produktem rozkładu prawastatyny jest 3-alfa-hydroksyizomeryczny metabolit. Metabolit ten wykazuje od jednej dziesiątej do jednej czterdziestej aktywności macierzystego związku – inhibitora reduktazy HMG-CoA.

Ogólnoustrojowy klirens prawastatyny wynosi 0,81 l/h/kg a klirens nerkowy wynosi 0,38 l/h/kg, co wskazuje na wydzielanie kanalikowe.

Populacje zwiększonego ryzyka:

Pediatria: średnie wartości Cmax i AUC dla prawastatyny u dzieci i niemowląt zsumowane dla dzieci w różnym wieku i o różnej płci były zbliżone do wartości obserwowanych u dorosłych po leczeniu dawkami doustnymi 20 mg.

Zaburzenia czynności wątroby: ogólnoustrojowe narażenie na prawastatynę i jej metabolity u pacjentów z alkoholową marskością wątroby w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością wątroby jest większe o około 50%.

Zaburzenia czynności nerek: nie zaobserwowano znaczących zmian u pacjentów z łagodną niewydolnością nerek. Jednak ciężka i umiarkowana niewydolność nerek może prowadzić do dwukrotnego wzrostu ogólnoustrojowego narażenia na prawastatynę i jej metabolity.

Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazują żadnego innego ryzyka dla pacjenta oprócz tego, które wynika z farmakologicznego mechanizmu działania.

Badania z wielokrotnym podaniem leku wykazują, że prawastatyna może wywoływać różnego stopnia hepatotoksyczność i miopatię; ogółem, istotne działanie na te tkanki było widoczne dopiero przy dawce przewyższającej 50-krotnie lub więcej maksymalną dawkę u ludzi wyrażoną w mg/kg mc.

Badania in vitro i in vivo nad genotoksycznością nie wykazały działania mutagennego.

Trwające 2 lata badanie nad działaniem rakotwórczym prawastatyny prowadzone na myszach wykazuje, że dawki 250 i 500 mg/kg mc. na dobę (≥ 310 razy wyższe niż maksymalna dawka u ludzi wyrażona w mg/kg mc.) powodują statystycznie istotne zwiększenie występowania raka wątrobowokomórkowego u samców i samic, i gruczolaka płuc tylko u samic. Badania rakotwórczości u szczurów trwające 2 lata wykazują, że przy dawce 100 mg/kg mc. na dobę (125 razy wyższa niż maksymalna dawka podawana u ludzi wyrażona w mg/kg mc.) występuje statystycznie znaczący wzrost występowania raka wątrobowokomórkowego wyłącznie u samców.

W przypadku podawania młodym szczurom (w wieku od 4 do 80 dni po urodzeniu), w dawce 5 do 45 mg/kg/dobę, obserwowano ścieńczenie ciała modzelowatego przy stężeniu prawastatyny w surowicy stanowiącym około ≥ 1-krotność (AUC) maksymalnej dawki stosowanej u dzieci i młodzieży, wynoszącej 40 mg. Przy stężeniu prawastatyny stanowiącym około ≥ 2-krotność (AUC) dawki 40 mg stosowanej u ludzi, obserwowano zmiany neurobehawioralne (wzrost reakcji zaskoczenia i zwiększoną liczbę błędów w uczeniu się w labiryncie wodnym). Nie obserwowano ścieńczenia ciała modzelowatego u szczurów otrzymujących prawastatynę (≥ 250 mg/kg/dobę) począwszy od 35 dnia po urodzeniu przez 3 miesiące, co wskazuje na zwiększoną wrażliwość u szczurów młodszych. Przyczyna i znaczenie ścieńczenia ciała modzelowatego i efektów neurobehawioralnych u młodych szczurów są nieznane.

Zmianę punktów końcowych dotyczących nasienia i obniżoną płodność obserwowano u samców w przypadku dawki stanowiącej 335-krotność (AUC) dawki stosowanej u ludzi.

Poziom narażenia, przy którym nie obserwuje się szkodliwych zmian w zakresie punktów końcowych dotyczących rozmnażania stanowił 1-krotność (samce) i 2-krotność (samice) dawki 40 mg stosowanej u ludzi.

Laktoza bezwodna, Sodu stearylofumaran Tlenek żelaza żółty (E 172).

Nie dotyczy.

Opakowania blistrowe składające się z formowanych na zimno wielowarstwowych blistrów (struktura od zewnętrznej do wewnętrznej strony): poliamid orientowany / folia aluminiowa / twarda folia z chlorku poliwinylu) ze spodnią częścią z folii aluminiowej zgrzewanej na gorąco i pokrytej lakierem uszczelniającym. Listki blistrowe są pakowane w tekturowe pudełka.

Pudełka zawierają 10, 14, 20, 28, 30, 50, 60, 98 lub 100 tabletek. Nie wszystkie opakowania muszą znajdować się w obrocie.